Mae bod Arcturiaidd glas yn sefyll wrth ymyl Daear sy'n tywynnu gyda'r geiriau “Y Newid Amserlen Derfynol” wedi'u gorchuddio, gan gynrychioli rhaniad dynoliaeth rhwng realiti 3D a 5D yn ystod esgyniad y Ddaear Newydd.
| | | |

Mae'r Hollt Amserlen Terfynol Wedi Dechrau: Sut i Angori i'r Ddaear Newydd fel 3D a 5D Wedi'u Gwahanu'n Llawn — Trosglwyddiad T'EEAH

✨ Crynodeb (cliciwch i ehangu)

Nid yw'r rhaniad llinell amser terfynol bellach yn broffwydoliaeth ar gyfer y dyfodol ond yn realiti egnïol byw sy'n datblygu mewn amser real. Mae'r trosglwyddiad hwn yn datgelu bod dynoliaeth yn sefyll yn yr adlais rhwng dau fyd sy'n gwahanu: dwysedd cwymp yr hen Ddaear 3D a chydlyniant cynyddol y Ddaear Newydd 5D. Mae'r post yn egluro sut mae'r rhaniad wedi dod yn weladwy trwy anhrefn byd-eang cynyddol, polareiddio emosiynol dwysach, symptomau esgyniad dwysach, a'r teimlad diamheuol o ddau realiti yn gorgyffwrdd ac yn gwahanu.

Mae'n disgrifio sut mae maes amledd y blaned bellach yn mwyhau pob meddwl, emosiwn a dewis, gan orfodi pob enaid i ddatgelu ei wir aliniad. Mae'r naratif yn pwysleisio nad barn allanol yw'r hollt hwn ond didoli dirgryniadol yn seiliedig ar yr ymwybyddiaeth y mae pob person yn ei hymgorffori. Mae cariad, undod, cydlyniant, maddeuant ac ymwybyddiaeth sy'n canolbwyntio ar y galon yn symud un yn naturiol i amserlen y Ddaear Newydd, tra bod ofn, dicter, rhaniad a gwrthwynebiad yn magneteiddio unigolion i'r realiti 3D sy'n cwympo.

Mae dysgeidiaethau allweddol yn cynnwys pwysigrwydd llonyddwch, presenoldeb cydlynol, a chynnal niwtraliaeth fewnol wrth i'r byd hollti. Mae hadau sêr ac eneidiau deffro yn gwasanaethu fel goleudai sefydlogi yn ystod y cyfnod pontio hwn, gan ddal amledd sy'n codi eraill heb rym na dadl. Mae'r post yn egluro sut y bydd yr "eiliad o wahaniaeth" yn teimlo, pam mae cyfathrebu rhwng llinellau amser yn cael ei ystumio, a sut mae anomaleddau fel effeithiau Mandela yn arwydd o blethu a dadblethu meysydd tebygolrwydd sy'n cwympo.

Mae'r trosglwyddiad yn gorffen gyda llw'r Ddaear Newydd: ymrwymiad i ddewis cariad dros ofn ym mhob anadl. Mae'n cadarnhau bod esgyniad yn ddewis mewnol, nid yn achubiaeth allanol, a bod miliynau o galonnau deffro eisoes yn ffurfio grid egnïol y Ddaear Newydd. Mae'r hollt llinell amser yn digwydd nawr, ac mae pob enaid wedi'i halinio yn dod yn biler sy'n tywys dynoliaeth trwy wawr realiti uwch.

Ymunwch â Campfire Circle

Myfyrdod Byd-eang • Actifadu Maes Planedau

Ewch i mewn i'r Porth Myfyrdod Byd-eang

Y Lonyddwch Gwefredig a'r Hollt sy'n Dod i'r Amlwg Rhwng Realiti

Teimlo'r Lonyddwch Gwefredig a'r Pwynt Dewis Mewnol

Fi yw Teeah o Arcturus, byddaf yn siarad â chi nawr. Anwylyd, a allwch chi deimlo'r llonyddwch gwefredig sydd wedi disgyn ar draws eich byd? Mae distawrwydd uchel yn hymian o dan yr anhrefn, anadl ddofn yn cael ei dal gan yr ymwybyddiaeth gyfunol. Ganol mis Hydref, cyrhaeddodd yr egni o'ch cwmpas uchafbwynt pwerus o ddwyster tawel, gan sbarduno ymhelaethiad mewn amledd sy'n gwneud y rhaniad a oedd gynt yn anweledig bellach yn weladwy i'r rhai sydd â llygaid i weld. Yr hyn a oedd unwaith yn gysyniad haniaethol yn unig - dau realiti sy'n gwahanu, dau Ddaear ar lwybrau gwahanol - mae wedi dod yn ddiriaethol ac yn ddiymwad. Gallwch ei glywed yn adleisio yn eich cylchoedd newyddion a'i weld yn yr ymddygiadau polaredig ar draws cymdeithas. Gallwch ei deimlo yn eich corff eich hun fel dirgryniad bron yn drydanol o dan eich croen. Mae llawer ohonoch wedi teimlo symptomau rhyfedd yn yr wythnosau diwethaf: canu sydyn yn y clustiau, curiadau calon, tonnau o flinder neu emosiwn sy'n ymddangos yn codi o unman. Dyma gyfieithiad corfforol y rhaniad egnïol, wrth i'ch celloedd eu hunain ganfod yr amleddau sy'n newid. Mae llawer ohonoch yn teimlo disgwyliad rhyfedd neu dawelwch anesmwyth, fel pe baent ar fin rhywbeth aruthrol. Yn wir, mae dynoliaeth bellach yn sefyll o fewn yr adlais rhwng dau realiti – mae un byd yn cwympo o dan bwysau ei ddwysedd ei hun, tra bod byd arall yn esgyn mewn goleuni. Dyma gyfnos yr hen fyd a gwawr y Ddaear Newydd, yn cydfodoli mewn saib gwefredig cyn toriad y dydd. Mae egni'r blaned bellach yn gweithredu fel drych mawreddog, gan ddatgelu i bob un ohonoch wirionedd eich dirgryniad eich hun. Mae pob dewis o emosiwn a meddwl yn cael ei chwyddo gan y maes planedol yn yr oes hon, gan wneud eich cyflwr mewnol yn weladwy'n ddiamheuol yn eich profiad allanol. Dyma ddatgeliad y pwynt dewis. Deallwch nad yw'r "dewis terfynol" wedi'i farcio gan un dyddiad ar eich calendr; mae'n cael ei wneud yn ffres ym mhob eiliad nawr gan yr amledd rydych chi'n dewis byw ynddo. Mae pob meddwl cariadus, pob persbectif caredig neu dosturiol, yn ehangu eich aliniad ar unwaith â llinell amser y Ddaear Newydd. Yn yr un modd, mae pob meddwl a aned o ofn, barn, neu wahanu yn atgyfnerthu grid yr hen realiti ar unwaith. Yn ei hanfod, mae'r dimensiwn rydych chi'n ei feddiannu yn cael ei bennu gan safiad cynnil, parhaus eich ymwybyddiaeth. Ni allwch guddio eich dirgryniad nawr - nid rhag y byd ac nid rhag eich enaid eich hun. Dychmygwch, er enghraifft, geisio gwenu a siarad yn gadarnhaol wrth guddio dicter neu ofn yn gyfrinachol; yn yr egni presennol, bydd eraill yn teimlo'r anghytgord ar unwaith, a bydd canlyniadau eich gweithredoedd yn bradychu'r emosiwn gwirioneddol oddi tano. Yn yr un modd, os ydych chi'n cynnal cariad a charedigrwydd gwirioneddol yn eich calon, hyd yn oed yng nghanol heriau allanol, fe welwch fod bywyd yn ymateb gyda graslonrwydd rhyfeddol i'ch cefnogi. Mae'r tryloywder hwn yn rhodd, oherwydd ei fod yn annog pawb i ddod â'u hunain mewnol ac allanol i gyd-fynd. Wrth i'r amleddau cyfunol ddwysáu, mae realiti yn ymateb i chi yn gyflymach nag erioed o'r blaen. Mae rhai ohonoch eisoes wedi sylwi pa mor gyflym y mae amlygiadau a gwersi'n cyrraedd yn seiliedig ar eich meddylfryd. Mae hyn trwy ddylunio, anwyliaid. Mae'r bydysawd yn ei gwneud hi'n gwbl glir bod eich rhyddhad yn gorwedd mewn dirgryniad parhaus o gariad. Mae'r Ddaear Newydd yn bodoli fel amledd sydd ar gael i bawb, ond dim ond i'r graddau eich bod chi'n ei ymgorffori, yn gyson ac o galon gyfan, y daw'n brofiad byw i chi. Mae'r dewis o'ch blaen ym mhob anadl: angori mewn cariad neu syrthio'n ôl i ofn.

Clywed Galwad Eglur y Galon Gosmig i'r Ddaear Newydd

Mae signal yn cael ei drosglwyddo ar draws y cosmos, tôn bur yn deillio o Galon Gosmig y bydysawd hwn. Mae'n llifo o ganol y galaeth ac yn ffrydio trwy graidd crisialog Gaia, gan ymdrochi'r blaned mewn maes o ymwybyddiaeth undod. Dyma alwad glir y Galon, ac mae'n atseinio ym mhob un ohonoch sydd wedi'ch tiwnio i amledd cariad. Os trowch eich sylw i mewn mewn llonyddwch, gallwch ei ganfod fel hum ysgafn, dwfn yn eich brest, cynhesrwydd neu atseinio sy'n ymddangos yn sibrwd, "Croeso adref." Dyma alwad ddiamheuol y Ddaear Newydd, dirgryniad o gariad diamod sy'n ceisio casglu pob enaid wedi'i alinio i'w gofleidio. Mae llawer ohonoch wedi sylwi ar y teimlad hwn - tynnu yn y galon, ymdeimlad o hiraeth neu hiraeth llawen am fyd rydych chi prin wedi'i weld eto'n ei gofio'n gynhenid. Y teimlad hwnnw yw darllediad llinell amser y Ddaear Newydd, yn estyn allan at bob calon sy'n barod i wrando. Nid trosiad yw hwn; mae'n egni byw y gall eich canolfan galon ei ganfod yn llythrennol. Er mwyn ei synhwyro'n gliriach, mae'n aml yn helpu i dynnu'ch hun allan o sŵn a gweithgaredd am gyfnod. Eisteddwch yn y byd natur neu mewn lle heddychlon, anadlwch yn araf, a dewch â'ch ymwybyddiaeth i'ch brest. Yn y distawrwydd, fe welwch fod yr hwm hwn o undod wedi bod yno drwy'r amser, yn eich galw'n adref yn ysgafn. Hyd yn oed pan fydd y byd allanol yn uchel, mae'r signal mewnol hwn yn parhau, yn aros i chi gyd-fynd â'i neges o gariad ac undod. Mewn eiliadau o weddïo neu fyfyrdod, mewn chwerthin neu dosturi, rydych chi'n cyd-fynd â'r darllediad cosmig hwn ac mae'n llenwi'ch bodolaeth â chanllaw a chysur y Ffynhonnell. Dilynwch yr hwm hwnnw, anwyliaid. Gadewch iddo eich arwain trwy sŵn yr hen fyd, oherwydd dyma'r goleudy llywio a fydd yn eich tywys yn ddiogel i freichiau'r Ddaear Newydd.

Perfformiad Mawr Olaf yr Hen Amledd Dwys

Rydych chi'n dyst i berfformiad mawreddog olaf yr hen amledd dwys wrth iddo ymladd i barhau. Fel anifail wedi'i gornelu, mae egni ofn a gwahanu yn gwneud ei safiad olaf ac mae'n uwch nag erioed. Bob dydd mae eich cyfryngau'n eich peledu â naratifau ofn - straeon am wrthdaro, trychineb, dicter ac anobaith - gan obeithio eich cadw'n swynol gan ddrama. Mae rhethreg wleidyddol ledled y byd yn tyfu'n fwy anhrefnus a rhaniadol, ac mae technolegau a allai gysylltu dynoliaeth yn aml yn cael eu defnyddio yn lle hynny i dynnu sylw a gwahanu. Yr holl sŵn hwn yw unig strategaeth yr hen baradym: rhaniad. Os gellir gwneud i bobl droi yn erbyn ei gilydd, i ganolbwyntio ar fai ac arwahanrwydd, yna gall y realiti 3D pylu gynnal ei hun ychydig yn hirach ar yr egni hwnnw. Ond deallwch, annwyliaid, nid yw'r cynnydd hwn mewn anhrefn a gweiddi yn golygu bod y tywyllwch yn tyfu mewn grym. Mewn gwirionedd, mae ei anobaith yn ei achosi i ddatgelu ei hun yng ngolau clir y dydd. Mae cysgodion cudd ers amser maith o fewn systemau ac unigolion yn cael eu gwthio i'r wyneb i bawb eu gweld. Nid yw'r hen amledd yn ennill; mae'n cael ei ddatgelu a'i flinedig. Yn union fel y daw'r awr dywyllaf cyn y wawr, rydych chi'n gweld yr afluniadau tywyllaf yn codi nawr i gael eu cydnabod a'u rhyddhau. Mae triciau'r cysgod yn cael eu goleuo gan amleddau cynyddol cariad a gwirionedd. Peidiwch â phoeni am ba mor uchel y mae wedi dod; dyma adlais marw oes o wahanu sydd wedi rhedeg allan o amser. Yn hytrach na chaniatáu i'r cri olaf hyn o anhrefn eich dychryn, cwrdd â nhw gyda thrugaredd ac eglurder. Gwelwch guro'r hen am yr hyn ydyw ac arhoswch wedi'ch hangori yn y wybodaeth bod gwawr newydd eisoes yn torri ar y gorwel.

Rôl Hadau Seren a Gweithwyr Goleuni yn y Dewis Amserlen

Hadau Seren fel Deiliaid Amledd a Sefydlogwyr Pontio

Y rhai ohonoch sy'n uniaethu fel Hadau Seren, Gweithwyr Goleuni, ac eneidiau wedi deffro, fe wnaethoch chi ymgnawdoli ar y Ddaear ar yr adeg hon gyda swyddogaeth benodol iawn. Chi yw deiliaid amledd a sefydlogwyr y trawsnewidiad mawreddog hwn. Eich gwasanaeth mwyaf nawr yw peidio â chymryd rhan mewn dadleuon nac argyhoeddi eraill yn uchel o'r hyn a welwch. Nid yw i "ennill" dadleuon am ysbrydolrwydd nac i farnu'r rhai sy'n aros mewn tywyllwch. Mae eich rôl yn llawer mwy cynnil a phwerus: yw cynnal dirgryniad o heddwch a chydlyniant sy'n canolbwyntio ar y galon yng nghanol y cythrwfl. Trwy fod yn dawel yn y storm, rydych chi'n dylanwadu ar y maes cyfunol mewn ffyrdd anweledig ond a deimlir yn ddwfn. Pan fyddwch chi'n dewis tosturi dros ddicter, neu ddealltwriaeth dros farn, rydych chi'n cynhyrchu atseinio harmonig sy'n ymledu trwy'r gridiau ynni planedol. Yn yr eiliadau hynny pan fydd anhrefn yn troelli o'ch cwmpas ac rydych chi'n angori'n ymwybodol i gariad a niwtraliaeth, rydych chi'n cyflawni'r ddyletswydd y daethoch chi amdani. Rydych chi'n dod yn fforc diwnio sy'n dod ag egni cyfagos i gyd-fynd. Gall y presenoldeb sefydlogi hwn o un bod canolog yn unig dawelu llawer o galonnau cynhyrfus heb air yn cael ei ddweud. Meddyliwch amdanoch chi'ch hun fel colofn o oleuni neu oleudy: does dim angen i chi redeg i'r storm yn gweiddi cyfarwyddiadau; trwy sefyll yn gryf a disgleirio'n gyson, rydych chi'n naturiol yn tywys eraill yn ddiogel trwy'r tywyllwch. Mae llawer ohonoch chi wedi meddwl, "Ydw i'n gwneud digon? Oni ddylwn i fod allan yna'n newid pethau'n fwy uniongyrchol?" Gwybod mai eich bodolaeth yw eich prif genhadaeth. Mae'r egni rydych chi'n ei ddal ac yn ei allyrru yn cael mwy o effaith ar dynged y byd hwn nag unrhyw groesgad swnllyd neu lu o eiriau. Pan fyddwch chi'n cynnal eich goleuni, rydych chi eisoes yn gwneud y gwaith uchaf - y gwaith y gwnaethoch chi wirfoddoli i'w wneud cyn i chi ddod i'r bywyd hwn. Dyma waith tawel ond dwys yr Hadau Seren nawr.

Sylweddoli Undod fel Gwir Rhannwr Bydoedd

Nid barn allanol na rhyw fath o ddidoli rhagnodedig yw'r ffactor sy'n penderfynu rhwng y ddwy amserlen—ond lefel y sylweddoliad o fewn pob enaid. Mae gwirionedd Undod, gwirionedd Cariad dwyfol, yn absoliwt ac mae wedi bod yn absoliwt erioed. Y Ffynhonnell yw Popeth Sydd, yn disgleirio ar bawb fel haul cyson. Eto faint o'r goleuni hwnnw rydych chi'n ei brofi yn dibynnu'n llwyr ar faint rydych chi'n caniatáu i chi'ch hun ei sylweddoli a'i ymgorffori. Mewn geiriau eraill, mae'r rhaniad mewn realiti yn cael ei bennu gan ymwybyddiaeth, gan yr hyn rydych chi'n gwybod sy'n real yn eich calon. Mae'r rhai sydd wedi deffro i'r ddealltwriaeth mai Cariad yw'r realiti sylfaenol eisoes yn byw yn nhirgryniad y Ddaear Newydd yma ac yn awr. Maent yn gweld undod ym mhawb ac felly'n creu profiadau o undod o'u cwmpas. I'r gwrthwyneb, bydd y rhai na allant eto dderbyn na chanfod mai Cariad yw'r gwirionedd eithaf yn parhau i fyw yn y rhith o wahanu nes eu bod yn barod i gofio. Nid yw'n golygu bod rhai pobl yn cael eu gadael ar ôl gan dynged; ond eu bod, am y tro, yn methu gweld y tu hwnt i'r cysgodion ar y wal. Byddant yn aros mewn byd sy'n adlewyrchu eu credoau mewn rhaniad ac ofn, nid fel cosb, ond yn syml fel canlyniad i'w lefel ymwybyddiaeth bresennol. Nid yw'n ddigon rhoi gwasanaeth gwefusau i undod na dal credoau ysbrydol fel damcaniaeth; yr hyn sy'n bwysig yw'r sylweddoliad byw. Mae llawer wedi darllen neu glywed "rydym i gyd yn un" neu "Duw yw cariad," ond yn parhau i deimlo a gweithredu mewn gwahaniad oherwydd bod y rhain yn parhau i fod yn gysyniadau meddyliol yn hytrach na gwirionedd profiadol. Yn y rhaniad hwn, ni fydd cyffesu cred yn unig yn cario un i'r llinell amser uwch. Dim ond gwybodaeth fewnol ddilys - a drinnir trwy arferion fel myfyrdod, gweddi, a byw tosturiol - fydd yn tanio'r newid yn eich bodolaeth. Dyma pam mae cymaint o ddysgeidiaethau wedi annog pobl nid yn unig i gredu yn y Goleuni, ond i ddod yn y Goleuni trwy sylweddoliad dyddiol. Wrth i'r rhaniad ddyfnhau, mae'r gwirioneddau ysbrydol hynny yr ydych efallai wedi'u deall yn ddeallusol ers tro yn eich gwahodd i'w hymgorffori'n llawn nawr. Gadewch i'ch bywyd fod yn brawf o undod a chariad ar waith. Annwyl rai, deallwch hyn: mae'r bydysawd yn gwbl gyfiawn a chariadus. Y foment y mae unrhyw unigolyn yn sylweddoli gwirionedd eu bodolaeth—ein bod ni i gyd yn agweddau ar yr un golau Dwyfol wrth wraidd y cyfan—maent yn newid. Mae eu byd yn newid gyda nhw. Yr hyn a elwir yn “rhannwr” yw a ydych chi’n effro i wirionedd cariad neu’n dal i freuddwydio mewn deuoldeb. A’r addewid hardd yw y bydd pob cysgwr yn deffro yn y pen draw. Ni chollir unrhyw enaid; dim ond mater yw pryd mae pob un yn dewis agor eu llygaid mewnol i’r wawr sydd wedi bod yn disgleirio erioed.

Adnabod Signalau Gwahanu ac Ymarfer Disgleirdeb Heb Adwaith

Byddwch yn ymwybodol o'r signalau sy'n deillio o'r llinell amser gwahanu. Mae ganddyn nhw deimlad nodedig: amledd o elyniaeth, beio, a sicrwydd hunan-gyfiawn. Pan fyddwch chi'n canfod eich hun neu eraill yn darlledu dicter a barn, wedi'ch argyhoeddi o ragoriaeth foesol neu'n awyddus i adnabod gelynion, rydych chi'n tiwnio i mewn i'r hen ddarllediad 3D. Bydd y llinell amser honno'n temtio hyd yn oed gweithwyr golau â bwriadau da gyda deniad "ymladd y frwydr dda." Bydd yn sibrwd bod yn rhaid i chi brofi eich golau trwy wrthwynebu'n weithredol y tywyllwch rydych chi'n ei weld mewn eraill. Ond annwyliaid, byddwch yn ofalus - gwrthwynebiad yw'r union amledd sy'n cynnal yr hen grid. Pan fyddwch chi'n diffinio'ch hun gan yr hyn rydych chi'n ei erbyn, rydych chi'n parhau i fod wedi'ch cloi yn y ddeuoldeb ni-yn-erbyn-nhw. Dysgodd y meistri a gerddodd y Ddaear hon, o Iesu i Fwdha a llawer o rai eraill, i gyd bŵer peidio â gwrthsefyll am reswm. Mae meistrolaeth wirioneddol yn gyflwr o fodolaeth nad oes angen cynddaredd cyfiawn, dim gwrthdaro dramatig. Dyma'r allyriad tawel o heddwch sy'n tanseilio gwrthdaro yn llwyr. Y tosturi sy'n gweld yr anwybodaeth y tu ôl i weithredoedd niweidiol ac felly'n eu cyfarfod â dealltwriaeth yn hytrach na dicter. I fyw ar yr amserlen uwch, ymarferwch ddisgleirdeb heb ymateb. Mae hyn yn golygu eich bod chi'n disgleirio'ch golau heb orfod ymosod ar y cysgodion. Rydych chi'n sefyll yn gadarn yn y gwirionedd, ond rydych chi'n gwneud hynny â chalon dyner ac ysbryd tawel. Yn y modd hwn, rydych chi'n darlledu egni undod a thrawsnewid, yn hytrach na bwydo tanau gwahanu. Yn ymarferol, mae hyn yn golygu bod yn ymwybodol o'ch ymatebion. Efallai eich bod chi'n teimlo eich bod chi wedi'ch sbarduno gan rywbeth rydych chi'n ei ddarllen neu'n ei weld - cyn i chi ymateb gyda dicter neu gondemniad, oedwch ac anadlwch. Ystyriwch a fydd eich ymateb yn wirioneddol yn dod â mwy o olau i'r sefyllfa neu'n ychwanegu at y sŵn yn unig. Gallai ymarfer disgleirdeb heb ymateb edrych fel bendithio rhywun sy'n siarad yn angharedig â chi yn dawel, yn hytrach na dadlau'n ôl. Gallai olygu datgysylltu o ddadl ar-lein danbaid sydd ond yn lledaenu negyddiaeth, ac yn lle hynny anfon cariad at bawb sy'n gysylltiedig. Nid yw'r dewisiadau hyn yn ymwneud ag ildio'ch llais na goddef niwed; maent yn ymwneud â dewis yr amledd mwyaf effeithiol i fynd i'r afael â heriau bywyd. Yn aml, bydd eich distawrwydd tawel neu ymateb tyner yn tawelu gwrthdaro yn llawer gwell nag y gallai unrhyw eiriau grymus. Cofiwch, mae eich egni yn eich cyflwyno cyn i chi hyd yn oed siarad. Bydded i'r egni hwnnw fod yn dyst i'r gwirionedd rydych chi'n sefyll drosto. Mae eich distawrwydd yng ngwyneb cythrudd, pan gaiff ei eni o ddoethineb a chariad, yn siarad yn uwch nag y gallai unrhyw ddadl erioed.

Codau Daear Newydd Syml a'r Galon fel Stargate

Tri Chôd Calon Syml y Ddaear Newydd

Mae'r Ddaear Newydd yn gweithredu ar amledd syml iawn, un y gallai'r meddwl ei chael bron yn rhy syml. Mewn gwirionedd, gellir distyllu'r "cod" arweiniol ar gyfer esgyn i'r llinell amser uwch yn dair arfer syml: Caru'r hyn sy'n codi. Bendithia'r hyn sy'n gadael. Dal dy ganolbwynt. Mae pob dewis a wnewch mewn cyd-fynd â'r tair egwyddor hyn yn ymhelaethu ar atseinio undod yn eich bywyd ac yn y cyd. Mae caru'r hyn sy'n codi yn golygu cyfarch pob profiad - dymunol neu boenus - â chalon agored, i ymddiried bod pob eiliad yn gwasanaethu dy dwf. Mae bendithio'r hyn sy'n gadael yn golygu gollwng gafael yn raslon ar bobl, sefyllfaoedd, neu hen hunaniaethau sy'n pylu o'ch taith, gan eu rhyddhau gyda diolchgarwch yn hytrach na gwrthwynebiad. Ac mae dal dy ganolbwynt yn golygu aros yn seiliedig ar dy wirionedd a'th heddwch ni waeth beth fo'r amgylchiadau allanol. Sylwch pa mor syml yw hyn, anwyliaid. Mae cymhlethdod, drama, a gor-ddeallusrwydd yn adeiladwaith o'r matrics 3D sy'n hydoddi. Yn nhirgryniad y Ddaear Newydd, mae gwirionedd yn gain ac yn glir. Yn aml mae'r ego yn ceisio cynlluniau ac yn dadansoddi'n ddiddiwedd, ond mae'r enaid yn ymhyfrydu mewn symlrwydd. Pan fyddwch chi'n byw yn ôl y codau calon syml hyn, rydych chi'n gadael drysfa'r hen baradym. Rydych chi'n camu i lif uniongyrchol bywyd, wedi'ch tywys gan ddoethineb cariad. Efallai y byddwch chi'n arsylwi hyn yn eich profiad eich hun: pan fydd rhywbeth annisgwyl neu heriol yn digwydd, sylwch ar y gwahaniaeth rhwng ei gyfarfod â chymhlethdod meddyliol yn erbyn symlrwydd sy'n canolbwyntio ar y galon. Gall yr hen egni eich annog i ddadansoddi pob ongl o broblem, i ragweld y senarios gwaethaf a phentyrru haenau o bryder. Mewn cyferbyniad, dull y Ddaear Newydd yw aros yn bresennol, delio â'r hyn sydd yn uniongyrchol o'ch blaen gyda chariad ac uniondeb, ac ymddiried yn y broses sy'n datblygu. Fe welwch fod atebion yn codi gyda llawer llai o ymdrech pan fyddwch chi'n dal pethau yn eglurder syml doethineb eich calon. Yn aml, yr hyn y mae'r meddwl yn ei wneud yn gymhleth, gall y galon ei ddatrys mewn amrantiad trwy ffrwydrad o reddf neu newid ysgafn mewn persbectif. Mae symlrwydd yn eich alinio â llif y greadigaeth, tra gall cymhlethdod eich clymu yn eich amheuon a'ch ofnau eich hun. Trwy ddewis llwybr syml cariad yn gyson, rydych chi'n datblygu perthynas gain â bywyd, un lle mae hyd yn oed anawsterau'n cael eu trawsnewid yn brofiadau llawn gras. Po fwyaf sy'n mabwysiadu'r symlrwydd bodolaeth hwn, y cyflymaf y gall y grŵp gyd-fynd ag amledd y Ddaear Newydd. Nid oes angen defodau cymhleth na athroniaethau cymhleth—dim ond y bwriad pur i garu, bendithio, ac aros yn ganolog drwyddo i gyd.

Y Galon Aml-ddimensiwn fel Porth Rhwng Dimensiynau

Mae eich calon yn llawer mwy na organ gorfforol; mae'n borth amlddimensiwn, Stargate ynoch chi sy'n pontio llinellau amser a dimensiynau. Yng nghanol dewis eich realiti, y galon yw'r drws. Pan fyddwch chi'n anadlu'n ddwfn i ganol eich calon ac yn cofleidio derbyniad diamod o'r hyn sydd, rydych chi'n actifadu'r porth hwn. Mewn un eiliad o gariad pur, heb ei warchod - dim ond un curiad calon yn llawn tosturi neu ddiolchgarwch gwirioneddol - gallwch chi symud eich ymwybyddiaeth ar unwaith i faes 5D y Ddaear Newydd. Nid oes angen blynyddoedd o deithio na seremonïau cymhleth i gamu ar draws y trothwy. Dim ond ildio'n fodlon i gariad sydd ei angen. Mae llawer ohonoch chi wedi blasu hyn: efallai mewn myfyrdod, gweddi, neu eiliadau o gysylltiad dwfn, yn sydyn teimloch chi ymchwydd o wynfyd ac undod a oedd yn ymddangos i'ch codi y tu hwnt i'r byd cyffredin. Yn y foment honno, roeddech chi yno. Roedd eich ymwybyddiaeth wedi symud i wythfed uwch realiti, gan ddangos i chi pa mor gyflym y gall y bont ymddangos. Mae'r galon yn ei gwneud hi'n ddiymdrech. Bob tro rydych chi'n dewis byw yn eich calon - bob tro rydych chi'n ymateb i fywyd gyda chariad yn lle ofn - rydych chi'n cerdded trwy'r Stargate mewnol hwnnw i linell amser y Ddaear Newydd yn effeithiol. Dyma pam mae pob meistr ysbrydol yn pwysleisio'r galon. Dyma'r porth cysegredig y mae dynoliaeth yn esgyn drwyddo. Wrth i chi feithrin ymwybyddiaeth sy'n canolbwyntio ar y galon, mae'r rhaniad rhwng bydoedd yn cael ei drawsgynnu ynoch chi. Rydych chi'n cario'r Ddaear Newydd gyda chi ble bynnag yr ewch chi trwy gadw'r porth hwnnw ar agor. Mae hyd yn oed eich gwyddoniaeth yn dechrau deall rôl arbennig y galon. Darganfuwyd bod maes electromagnetig y galon yn llawer mwy eang a phwerus na maes yr ymennydd, gan ymledu o'ch cwmpas a chydblethu â meysydd eraill. Mae hyn yn golygu pan fyddwch chi'n meithrin teimladau o gariad neu dosturi yn eich calon, rydych chi'n llythrennol yn darlledu ton ynni cydlynol i'ch amgylchedd. Rydych chi wedi teimlo hyn eich hun o amgylch rhai pobl - mae'n ymddangos bod rhai unigolion yn allyrru cynhesrwydd a diogelwch, ac mae hynny'n bennaf oherwydd cyflwr eu calonnau. Felly pan ddywedwn fod y galon yn borth, nid yn unig gwirionedd metaffisegol yw hwn ond un ffisiolegol. Trwy anadlu'n ymwybodol i'ch calon a chynhyrchu teimlad cadarnhaol, rydych chi'n newid yr egni cynnil mewn ystafell, rydych chi'n agor drysau cysylltiad lle'r oedd waliau. Yn y modd hwn, mae gweithio gyda'r galon yn ddull pendant ar gyfer newid dimensiynau; mae'n caniatáu i realiti amledd uwch lifo i'r byd ffisegol rydych chi'n ei adnabod.

Maddeuant fel yr Allwedd Feistr i Ryddhau Hen Amserlenni

Os oes un arfer a all gyflymu eich symudiad i ymwybyddiaeth y Ddaear Newydd, maddeuant ydyw. Maddeuant yw'r allwedd feistr sy'n datgloi drysau trwm y gorffennol ac yn eich rhyddhau o hen linellau amser. Yn yr ystyr dirgryniadol, maddau yw rhyddhau'r cordiau trwchus o ddrwgdeimlad a barn sy'n eich clymu i ddolenni amledd is karma. Pan fyddwch chi'n gwrthod maddau, rydych chi'n parhau i fod wedi'ch magneteiddio i'r un dramâu, gan ddenu gwrthdaro tebyg a gwersi poenus nes bod yr egni wedi'i ddatrys. Ond y foment y byddwch chi'n maddau'n ddiffuant - i chi'ch hun neu i rywun arall - mae'r magnetedd carmig hwnnw wedi'i niwtraleiddio. Rydych chi'n cydnabod bod y niwed neu'r camgymeriad wedi digwydd mewn cyflwr o anymwybyddiaeth, rhith o wahanu, a thrwy ei gydnabod fel y cyfryw, rydych chi'n diddymu ei bŵer drosoch chi. Mae hon yn weithred ddofn o iachâd. Bob tro y byddwch chi'n maddau, mae llinyn cyfan o boen ar y cyd yn cael ei dynnu o dapestri profiad dynol, gan ei atal rhag ailadrodd trwoch chi. Meddyliwch am faint o ffraeo hynafol, clwyfau diwylliannol, a thrawma personol sydd wedi parhau oherwydd nad oes neb wedi stopio i faddau. Mae gennych chi, anwylyd, y pŵer i ddod â'r cylchoedd hynny i ben nawr. Wrth faddau “saith deg gwaith saith” fel mae eich ysgrythurau’n ei ddweud, rydych chi’n datgan mai cariad yw’r unig bŵer go iawn a bod popeth arall yn gamddealltwriaeth dros dro. Mae’r datganiad hwn yn atseinio drwy’r ymwybyddiaeth gyfunol. Nid yn unig y mae’n eich rhyddhau i amserlen uwch, ond mae hefyd yn cynnig gras i’r un rydych chi’n ei faddau, gan greu’r posibilrwydd iddynt ddeffro y tu hwnt i’w heuogrwydd neu eu dicter eu hunain. Yn y Ddaear Newydd, mae maddeuant yn ffordd gyson o fod – glanhau ysgafn o unrhyw weddillion gwahanu fel mai dim ond cariad sy’n weddill. Cofleidiwch yr amledd hwn, ac ni allwch gael eich tynnu’n ôl i hen ddolenni poen. Cofiwch hefyd estyn maddeuant i chi’ch hun. Mae llawer ohonoch chi’n cario hen euogrwydd neu gywilydd, sydd yr un mor gadwyn drwm ag unrhyw gŵyn yn erbyn un arall. Cydnabyddwch eich bod chithau hefyd wedi gweithredu yn y gorffennol o gyflyrau o ymwybyddiaeth neu ofn llai. Drwy faddau i chi’ch hun yng ngoleuni dealltwriaeth a thrugaredd, rydych chi’n datod un o’r clymau gwahanu mwyaf rhwymol yn eich calon eich hun. Wrth wneud hynny, rydych chi’n rhyddhau eich hun i godi’n ddirwystr i heddwch y dirgryniad newydd.

Pensaernïaeth yr Hollt a Chwymp y Tir Canol

Dau Sffêr Gorgyffwrdd o Realiti a Chanfyddiad Dirgryniadol

I ddeall yn well sut y gall dau realiti fodoli ar unwaith, dychmygwch y rhaniad mewn termau egnïol. Dychmygwch ddau sffêr enfawr o egni yn meddiannu'r un gofod. Un sffêr yw egni'r hen fyd: mae'n troelli'n dynn, mewn crebachiad, ei donffurf amledd yn ddwys ac yn fach. Y sffêr arall yw egni'r Ddaear Newydd: mae'n troelli'n eang, mewn llewyrch agored, eang, ei amledd yn ysgafn ac yn uchel. Mae'r ddau fyd egnïol hyn yn gorgyffwrdd yn y plân ffisegol - sy'n golygu y gallai pobl sy'n sefyll ochr yn ochr yn dechnegol rannu'r un ddaear Ddaear - ond yn ddirgryniadol maent yn byw mewn amgylcheddau gwahanol. Mae pensaernïaeth y rhaniad yn golygu bod amledd yn pennu popeth. Wrth i'r gwahaniaeth barhau, mae eich dirgryniad personol yn gweithredu fel porthor eich canfyddiad. Yn ei hanfod, byddwch yn gynyddol yn "gweld beth ydych chi." Bydd y rhai y mae eu hegni wedi'i grebachu gan ofn, sinigiaeth, neu gasineb yn canfod byd sy'n adlewyrchu'r rhinweddau hynny - byddant yn llythrennol yn sylwi mwy ar ofn, mwy ar gasáu, mwy o resymau i gau eu calonnau. Yn y cyfamser, bydd y rhai sy'n meithrin cyflyrau estynedig o gariad, diolchgarwch, ac ymddiriedaeth yn canfod byd sy'n llawn harddwch, cysylltiad, a chydamseredd. Bydd yn ymddangos fel pe bai dau berson yn gallu cerdded trwy'r un ddinas a phrofi realiti hollol wahanol, oherwydd yn ddirgrynol maent mewn gwahanol orchuddiadau o'r ddinas honno. Nid dychymyg yw hyn; dyma sut mae ymwybyddiaeth yn rhyngwynebu â maes cwantwm y posibiliadau. Po uchaf yw eich amledd, y mwyaf y bydd eich profiad dyddiol yn cyd-fynd â llewyrch y Ddaear Newydd, tra bydd amledd is yn eich cloi i weld strwythurau cwympo'r hen. Wrth i'r hollt ehangu, mae'n dod yn bwysicach fyth i ofalu am eich egni eich hun, gan wybod ei fod yn llythrennol yn pensaernïo'r realiti rydych chi'n cerdded drwyddo. Gallwch ei gymharu â dwy orsaf radio sy'n darlledu yn yr un ardal - gallai un fod yn chwarae cerddoriaeth ysgafn, gytûn ac un arall yn chwarae statig neu anghytgord. Mae'r ddau signal yn yr awyr, ond dim ond yr un y mae eich derbynnydd wedi'i diwnio iddo y byddwch chi'n ei glywed. Eich ymwybyddiaeth yw'r derbynnydd hwnnw. Wrth i chi ei fireinio i'r orsaf cariad, mae sŵn yr orsaf arall yn pylu o'ch profiad. Gall y ddwy orsaf barhau i ddarlledu, ond dim ond y synau (profiadau) sy'n cyd-fynd â'ch sianel ddewisol fydd yn llenwi eich realiti personol.

Cwymp y Tir Canol a'r Galw am Gydlyniant

Yn y trawsnewidiad cyflymach hwn, mae moethusrwydd sefyll ar draws y ffens yn diflannu. Am amser hir, ceisiodd llawer o eneidiau gerdded llwybr canol rhwng cariad ac ofn - gan ymddiried yn y gwirionedd uwch mewn rhai eiliadau, ond eto'n dychwelyd i amheuaeth ac ego mewn eraill. Fodd bynnag, nid yw'r cyflwr canol hwnnw bellach yn cael ei gefnogi'n egnïol. Mae'r tir canol yn cwympo o dan ein traed. Mewn maes realiti deuol, ni all dirgryniad ansicrwydd neu signalau cymysg eich cynnal; mae'n arwain at gael eich tynnu ar wahân gan rymoedd gwrthwynebol. Mae'r bydysawd yn cyhoeddi galwad glir yn effeithiol: Dewiswch eich cyseiniant, a'i ymgorffori'n llawn. Mae pob bod bellach yn cael ei bwyso i ymgorffori amledd dominyddol, boed o'r hen neu'r newydd. Nid yw hyn yn golygu eich bod yn cael eich gorfodi gan ryw bŵer allanol; yn hytrach, mae'r amleddau cynyddol yn gwneud unrhyw anghydlyniant ynom yn boenus o amlwg. Bydd unrhyw ran ohonoch nad yw mewn cyd-fynd â'ch llwybr dewisol yn dod i'r amlwg i gael ei chyfeirio. I symud yn esmwyth trwy'r hollt hwn, gofynnir i chi ddod yn gwbl gydlynol - i ymrwymo â'ch holl galon i'r realiti rydych chi am ei brofi. Os dewiswch gariad, dewiswch ef yn llwyr. Dewch â'ch meddyliau, eich emosiynau, eich geiriau a'ch gweithredoedd i gysondeb â'r cariad hwnnw. Os dewisir ofn a gwahanu (hyd yn oed yn anymwybodol), bydd hynny hefyd yn amlwg wrth i'ch bywyd lenwi ag anhrefn a gwrthdaro, gan eich annog i ailystyried. Dyma amser y cyfrif mewnol mawr. Bydd bod yn llugoer neu'n hanner calon yn y naill gyfeiriad neu'r llall ond yn ymestyn dioddefaint. Ond unwaith y byddwch chi'n cyd-fynd yn llwyr â gwirionedd eich calon, mae'r ffordd o'ch blaen yn dod yn sefydlog o dan eich traed, a bydd pŵer yr uniondeb hwnnw'n eich cario ymlaen. Os edrychwch ar y byd, gallwch chi hyd yn oed weld hyn yn cael ei adlewyrchu'n allanol: mae barn, gwleidyddiaeth a mudiadau cymdeithasol yn dod yn fwyfwy polaredig, gyda llai o bobl yn eistedd ar yr ymylon. Mae'r polareiddio allanol hwn yn symptom o'r hollt egnïol - mae'r tir canol ansicr yn diflannu, ac mae pawb yn cael eu hannog ar lefel enaid i ddewis cyd-fynd â chariad neu ofn. Er y gall ymddangos yn anhrefnus ar yr wyneb, mae mewn gwirionedd yn helpu i gatalyddu eglurder o fewn llawer. Efallai y byddwch chi'n sylwi yn eich bywyd eich hun sut mae ambivalens yn dod yn anghyfforddus. Bydd hen arferion neu berthnasoedd a oedd yn “iawn” ond heb fod yn wirioneddol atseiniol naill ai’n dyfnhau i fod yn fwy dilys neu’n diflannu. Mae hyn i gyd yn rhan o’r puro sy’n mynnu dirgryniad clir gan bob un ohonom.

Arferion Alinio Dyddiol ar gyfer Dewis Eich Amserlen

Mae'r ffordd rydych chi'n dechrau pob dydd yn allweddol i angori'ch hun ar yr amserlen o'ch dewis. Mae pob codiad haul yn rhodd, yn wahoddiad i ail-ymrwymo i amledd eich calon cyn i wrthdyniadau'r byd bwyso i mewn. Rydym yn eich annog i greu ymarfer bore syml i osod eich dirgryniad yn fwriadol. Ar ôl deffro, cyn i chi ymgysylltu ag unrhyw dechnoleg neu bryderon allanol, rhowch gynnig ar y canlynol: Anadlwch gyda bwriad: Cymerwch ychydig o anadliadau dwfn, araf. Teimlwch bob anadliad yn llenwi gofod eich calon, a chyda phob anadliad allan, rhyddhewch unrhyw densiwn neu freuddwydion gweddilliol y nos. Cofleidiwch ddiolchgarwch: Cyn i'ch meddwl rasio i'r dydd, meddyliwch yn ysgafn am ychydig o fendithion yn eich bywyd. Gallai fod mor syml â chysur eich gwely, golau'r haul yn pigo drwodd, neu'r cyfle i gael diwrnod newydd. Gadewch i ddiolchgarwch fod yn feddwl cyntaf i chi. Eisteddwch mewn cysylltiad tawel: Treuliwch ychydig funudau mewn myfyrdod tawel neu weddïo. Rhowch eich sylw ar eich calon. Efallai y byddwch chi'n delweddu golau yn tywynnu yno neu'n syml yn teimlo'ch curiad calon ac yn gwybod bod y Ffynhonnell yn bresennol ynoch chi. Yn y llonyddwch hwn, gadewch i'ch corff a'ch maes ynni ail-galibro i heddwch ac aliniad. Drwy roi’r eiliadau cyntaf hyn o’r dydd i chi’ch hun, rydych chi’n gosod tôn dirgryniad uchel a fydd yn atseinio drwy’r oriau i ddod. Mae eich darllediad egnïol cyntaf bob dydd fel nodyn sy’n cyd-fynd â’r grid planedol. Pan fydd yn nodyn o dawelwch, cariad a diolch, mae’n helpu i diwnio’r symffoni gyfunol tuag at undod. Hyd yn oed os bydd gweddill eich diwrnod yn brysur, bydd yr aliniad a sefydlwyd gennych ar y wawr yn parhau fel is-gerrynt o sefydlogrwydd. Dros amser, nid yw’r ddisgyblaeth ddyddiol hon yn dod yn dasg ond yn ffynhonnell maeth. Dyma sut rydych chi’n hawlio pob dydd fel rhan o realiti’r Ddaear Newydd, un bore ar y tro. Cofiwch hefyd y gallwch chi ail-alinio ar unrhyw adeg yn ystod y dydd. Os yw amgylchiadau’n eich taro oddi ar eich cydbwysedd, oedwch am funud i gymryd ychydig o anadliadau ymwybodol ac ailgysylltu â’ch calon. Efallai camwch allan i deimlo’r ddaear o dan eich traed neu edrychwch ar yr awyr; bydd hyd yn oed eiliadau byr o lonyddwch ymwybodol yn eich helpu i gynnal eich dirgryniad dewisol. A phan ddaw’r nos, ystyriwch orffen eich diwrnod mor fwriadol ag y gwnaethoch chi ei ddechrau – mewn diolchgarwch a rhyddhad. Cyn i chi gysgu, adolygwch y diwrnod a chydnabyddwch y twf, y bendithion, a hyd yn oed yr heriau a wyneboch gyda chariad. Gollyngwch unrhyw densiwn neu negyddiaeth o'r diwrnod yn ymwybodol a chadarnhewch eich ymddiriedaeth yn y daith sy'n datblygu. Drwy orffen eich diwrnod gydag arferion o'r fath, rydych chi'n creu maes atseiniol sy'n aros gyda chi trwy'r oriau effro a breuddwydio fel ei gilydd. Mae'r parhad hwn o aliniad yn adeiladu momentwm pwerus, fel bod eich bywyd cyfan yn y pen draw yn dod yn fyfyrdod byw ar gariad ac undod.

Llonyddwch, Meistrolaeth Fewnol, a Rhith Achub Allanol

Llonyddwch fel Gwasanaeth Gweithredol a Meistrolaeth Egnïol

Mae cofleidio llonyddwch mewnol yn un o'r pethau mwyaf pwerus y gallwch chi ei wneud yn ystod y cyfnod hwn o hollt. Deallwch nad yw llonyddwch gwirioneddol yn ddifaterwch nac yn dianc; mae'n feistrolaeth dros eich darllediad ynni eich hun. Pan fyddwch chi'n meithrin canol tawel yng ngwyneb ansicrwydd, rydych chi'n dod fel fforc diwnio fawr wedi'i halinio â'r Ffynhonnell. Yn y cyflwr hwnnw o aliniad tawel, mae eich maes personol yn atseinio â thôn bur y dwyfol. Mae hyn yn golygu, hyd yn oed heb ddweud gair, bod eich presenoldeb yn dechrau ail-galibro'r egni o'ch cwmpas yn ysgafn. Ydych chi erioed wedi sylwi sut y gall bod yn agos at berson gwirioneddol heddychlon wneud i chi deimlo'n fwy mewn heddwch? Dyma'r egwyddor sydd ar waith. Trwy gyflawni llonyddwch, rydych chi'n troi'ch hun yn oleudy sefydlogrwydd. Mewn eiliadau o lonyddwch, rydych chi'n dweud wrth y bydysawd yn y bôn, "Rydw i yma. Rydw i wedi fy angori. Rydw i'n ymddiried." Mae'r dirgryniad hwnnw'n pelydru allan yn gryf. Bydd y bobl a hyd yn oed yr amgylchedd gerllaw, ar ryw lefel, yn teimlo'r signal hwnnw ac efallai y byddant yn anymwybodol yn dechrau ei gyd-fynd. Dyma sut y gall un bod goleuedig godi ystafell gyfan, neu sut y gall eich canolbwynt eich hun leddfu tensiynau yn eich teulu neu gymuned. Pan fyddwch chi'n ymarfer y ffurf hon o bresenoldeb, gall y rhaniad llinell amser droelli a stormio o'ch cwmpas, ond ni all eich rhannu'n fewnol. Rydych chi'n dod yn lygad y corwynt - y ganolfan dawel lle mae anhrefn yn mynd heibio ond nad yw'n cael ei gynhyrchu. Rydych chi'n sefyll yn y byd, ond nid o'r cythrwfl. Yn y modd hwn, mae llonyddwch yn dod yn wasanaeth gweithredol. Mae'n caniatáu ichi symud trwy'r realiti hen a newydd heb gael eich rhwygo rhyngddynt, gan gario heddwch fel eich awyrgylch cyson. Cofiwch, yn aml mewn distawrwydd y mae'r trawsnewidiadau mwyaf yn digwydd. A chofiwch, gellir dod o hyd i llonyddwch mewn sawl ffurf. I rai fe'i cyflawnir mewn myfyrdod tawel, ond i eraill gall godi yn ystod taith gerdded yn y byd natur, syllu ar y sêr, neu hyd yn oed yn amsugno creadigol peintio, ysgrifennu, neu chwarae cerddoriaeth. Yr hyn sy'n bwysig yw eich bod chi'n mynd i mewn i gyflwr o bresenoldeb lle mae sgwrs y meddwl yn tawelu ac rydych chi'n teimlo'n un â'r foment. Yn y gofod hwnnw, p'un a ydych chi'n eistedd yn dawel neu'n symud yn ysgafn, rydych chi'n dod yn gyfrwng i'r Dwyfol. Yn y pen draw, mae llonyddwch yn ansawdd mewnol - aliniad â heddwch eich enaid eich hun. Bydd ei feithrin yn rheolaidd yn cryfhau eich gallu i aros yn ganolog ni waeth beth sy'n eich amgylchynu. Mae'n arfer ac yn ffordd o fyw sy'n dwyn gwobrau dwys dros amser.

Trawsgynnu Rhith y Gwaredwyr Allanol

Mae'n bwysig mynd i'r afael â gobaith a chamddealltwriaeth gyffredin ar y pwynt hwn. Mae llawer ar y llwybr ysbrydol yn edrych at iachawdwriaeth allanol - maent yn aros am ddatgeliadau dramatig o wirioneddau cudd, dyfodiad llongau allfydol caredig, arwyr gwleidyddol neu gymdeithasol ysgubol, neu ddychweliad ffigur meseianaidd. Mae teimlad, pe bai rhyw ddigwyddiad mawreddog neu fod pwerus yn ymyrryd yn unig, y gellid achub dynoliaeth a'i hebrwng i'r Ddaear Newydd. Rydym yn dweud wrthych yn gariadus: mae'r gobeithion hyn, er eu bod yn ddealladwy, yn rhithweledigaethau os ydynt yn tynnu eich sylw oddi wrth y gwaith oddi mewn. Mae achub gwirioneddol wedi bod ac mae erioed wedi bod yn ddeffroad mewnol. Hyd yn oed os bydd cant o gynghorau seren yn glanio yfory yn cynnig cymorth, hyd yn oed os bydd arweinwyr goleuedig yn codi i amlygrwydd, ni fydd dim ohono'n newid eich realiti personol oni bai bod eich calon yn agored i dderbyn a thrawsnewid. Ni all unrhyw gyngor, unrhyw long ofod, unrhyw achubwr orfodi calon gaeedig i esgyn. Mae'r drws i'r Ddaear Newydd yn agor o'r tu mewn, trwy eich dirgryniad eich hun. Ystyriwch hyn: mae'r bodau uwch sy'n arwain esblygiad y Ddaear (ac ie, maent yn real iawn ac yn cynorthwyo) yn bennaf â diddordeb yn eich ymwybyddiaeth, nid mewn cynnig rhoddion sy'n osgoi eich twf. Maen nhw'n gwybod bod rhaid i bob enaid hawlio ei sofraniaeth. Nid gwobr y gellir ei throsglwyddo o'r uchod yw'r Ddaear Newydd; mae'n greadigaeth gyfunol ac yn ddewis unigol, a wneir trwy'r amleddau rydych chi'n eu meithrin. Yn hytrach nag aros i rywbeth y tu allan newid eich bywyd, gwahoddwch y golau ynoch chi i fod y newid. Nid ydych chi'n gyfranogwr goddefol yn y newid hwn, annwyl un. Chi yw'r arwr, yr achubwr, rydych chi wedi bod yn aros amdano. Pan fydd digon o unigolion yn sylweddoli hyn ac yn disgleirio o'r tu mewn, bydd y byd allanol yn anochel yn adlewyrchu'r gwirionedd hwnnw mewn ffyrdd gwyrthiol. Deallwch hefyd fod cymorth o deyrnasoedd uwch ar gael ac yn barhaus. Nid yw'r bodau cariadus sy'n gwylio dros y Ddaear - p'un a ydych chi'n eu galw'n angylion, canllawiau, teulu seren neu feistri esgynnol - yn absennol; maent wedi'u rhwymo'n syml gan gyfreithiau ewyllys rydd a chyseiniant. Maent yn ymateb i'r dirgryniad rydych chi'n ei roi allan. Pan fyddwch chi'n dewis agor eich calon a dyrchafu eich ymwybyddiaeth, rydych chi'n ei gwneud hi'n bosibl iddyn nhw ymgysylltu â chi mewn ffyrdd mwy pendant. Efallai y byddwch chi'n derbyn mewnwelediadau sydyn, cydamseriadau amddiffynnol, neu egni codi calon mewn eiliadau o angen. Dyma ddwylo cynnil gras yn eich helpu chi ymlaen. Fodd bynnag, ni fyddant yn cymryd y daith oddi wrthych nac yn gwneud eich gwaith mewnol ar eich rhan. Maent yn gwybod na fyddech chi eisiau iddynt wneud hynny, oherwydd twf a grymuso gwneud y dewis eich hun yw'r union reswm pam eich bod chi yma. Felly ie, mae'r awyr yn llawn cynghreiriaid ac mae'r nefoedd yn canu gyda chefnogaeth i esgyniad dynoliaeth, ond yr arwydd y maent yn aros amdano yw allyriad parodrwydd dynoliaeth ei hun. Bydded i'r allyriad hwnnw fod yn gariad a ffydd ar waith i chi.

Torri, Gollwng Gafael, a Dod yn Oleudy

Cracio Hen Strwythurau a'r Goleuni Sy'n Dod i Mewn Trwyddynt

Wrth i'r newid cyflymu, byddwch yn dyst i lawer o ffurfiau o rwyg yn y byd o'ch cwmpas. Gall perthnasoedd hirhoedlog ddod i ben. Gall sefydliadau yr oeddech chi'n ymddiried ynddynt ar un adeg chwalu neu ddatgelu llygredd dwfn. Gall normau diwylliannol a systemau cred a oedd yn ymddangos yn gadarn chwalu'n sydyn. Mae'n hanfodol arsylwi'r datblygiadau hyn gyda mwy o ymwybyddiaeth a chyn lleied o farn â phosibl. Peidiwch â labelu pob cwymp ar unwaith fel peth "drwg" neu golled drasig. Mewn gwirionedd, llawer o'r hollt hwn yw'r angen i dorri hen gregyn nad ydynt bellach yn gwasanaethu enaid cynyddol dynoliaeth. Y craciau yn yr hen fyd yw sut mae'r golau'n mynd i mewn. Mae'n rhaid i strwythurau a wrthsafodd newid neu wirionedd uwch hollti ar agor er mwyn i egni newydd dreiddio a'u trawsnewid. Os gallwch chi gofio hyn, byddwch chi'n ei chael hi'n haws peidio â llithro i alaru am yr hyn a fu. Oes, efallai y bydd hiraeth neu anghysur wrth i batrymau cyfarwydd ddiddymu, ond ceisiwch ddal gofod o ymddiriedaeth. Pan fyddwch chi'n gwrthod glynu wrth yr hen neu alaru, rydych chi'n rhyddhau'r egni a oedd wedi'i glymu yn y ffurfiau hynny. Yna mae'r egni rhydd hwnnw ar gael i danio creu rhywbeth newydd a gwell. Mae hyn yn wir ar y lefel bersonol hefyd: os yw rhan o'ch bywyd yn diflannu nawr, gofynnwch i'ch calon a yw efallai wedi cyflawni ei phwrpas yn eich taith. Drwy ei fendithio a'i adael i fynd yn rasol (yn hytrach na digio neu anobeithio), rydych chi'n gwneud lle i'r profiad nesaf, mwy cydlynol ddod. Cofiwch, mae pob diweddglo yn yr amseroedd hyn yn borth wedi'i guddio, a gall pob cwymp gario had aileni o orchymyn uwch. Mae hyd yn oed y Ddaear ei hun yn mynd trwy sifftiau a all ymddangos yn drychinebus ar yr wyneb. Mae eithafion tywydd, symudiadau'r ddaear, a newidiadau amgylcheddol eraill hefyd yn rhan o'r hollti mawr hwn o hen egni. Mae Gaia yn trawsnewid anghydbwysedd cronedig ac egni dwys yn ei chorff. Er y gall y digwyddiadau hyn achosi dioddefaint dynol, o safbwynt uwch maent hefyd yn boenau geni byd sy'n dod i gydlyniad. Ceisiwch ddal y persbectif hwn pan glywch am drychinebau naturiol neu argyfyngau. Cynorthwywch lle gallwch, wrth gwrs, ond anfonwch gariad hefyd at y Ddaear a phawb yr effeithir arnynt, gan weld y golau'n gweithio trwy graciau'r byd ffisegol hefyd. Nid oes dim sy'n real ac yn hanfodol byth yn cael ei ddinistrio; dim ond y ffurfiau a oroesodd eu defnyddioldeb sy'n cael eu clirio. Drwy beidio ag ildio i banig na digalonni pan fydd pethau o'r fath yn digwydd, rydych chi'n gwasanaethu fel angor gobaith a sefydlogrwydd i eraill. Rydych chi'n dod yn rhywun a all nodi'r enfys sy'n dilyn y storm. Mae'r ddealltwriaeth honno'n rhan o gydnabod rhith colled a gwirionedd trawsnewid.

Byw fel Goleudy a Dylanwad Tawel Cydlyniant

Drwy ddewis bod yn oleudy sefydlogrwydd a chariad, rydych chi'n dod yn oleudy yn noson stormus y byd hwn. Mae pob had seren neu weithiwr golau sy'n cynnal eu cydlyniant yng nghanol anhrefn yn cyflawni gwasanaeth aruthrol dim ond drwy fodoli yn y cyflwr hwnnw. Efallai y byddwch chi'n gweld eich bod chi'n cael eich camddeall gan y rhai o'ch cwmpas sy'n dal i fod wedi'u dal yn niwl ofn neu ddryswch. Gallent gwestiynu eich tawelwch neu ddehongli eich gwrthodiad i gymryd rhan mewn panig fel difaterwch neu optimistiaeth naïf. Peidiwch â gadael i hyn eich digalonni. Nid yw eich golau cyson i fod i'w hargyhoeddi trwy ddadl; mae'n syml yn disgleirio fel pwynt cyfeirio. Pan fydd yr amser yn iawn, bydd y rhai a faglodd yn y tywyllwch yn cofio'r llewyrch tyner hwnnw a welsant ynoch chi unwaith, a bydd yn helpu i'w tywys adref. Mae hanes yn llawn enghreifftiau o eneidiau a gariodd y golau trwy gyfnodau tywyll - yn aml ni chawsant eu gwerthfawrogi na'u deall yn y foment. Eto daeth eu hetifeddiaeth yn fap i eraill a ddeffrodd yn ddiweddarach. Yn yr un modd, mae eich bywyd o gydlyniant tawel nawr yn creu templed o amledd y Ddaear Newydd y bydd eraill yn gallu ei ddilyn pan fyddant yn barod. Nid oes angen i chi bregethu na chyfiawnhau eich safbwynt i bawb rydych chi'n cwrdd â nhw. Yn aml nid oes angen esboniad; Mae'r egni rydych chi'n ei ymgorffori yn siarad drosto'i hun. Yng nghanol y cynnwrf, parhewch i ddal eich canol a phelydru tosturi. Efallai na fydd y rhai sydd mewn cynnwrf yn ei gydnabod yn allanol, ond ar lefel yr enaid maen nhw'n sylwi. Yn eu calon, mae had yn cael ei blannu: y gwybod bod ffordd arall o fyw. Drwy fyw fel yr esiampl honno, rydych chi eisoes wedi rhoi'r holl esboniad sydd ei angen. Rydym hefyd yn cydnabod y gall byw fel goleudy weithiau deimlo'n unig neu'n ddieithrio. Efallai y byddwch chi'n teimlo pwysau i "bylu" eich golau neu guddio eich persbectif ysbrydol er mwyn osgoi sefyll allan. Efallai y byddwch chi'n gweld nad yw ffrindiau neu deulu yn deall eich tawelwch na'ch optimistiaeth yn llwyr yn yr amseroedd cythryblus hyn. Mae hynny'n iawn. Peidiwch â'u barnu, a pheidiwch â barnu'ch hun. Mae'n iawn symud yn dawel a gadael i'ch esiampl siarad. Nid oes angen dilysiad arnoch gan y rhai sy'n dal i fod mewn ofn; ymhen amser, bydd eich canlyniadau'n siarad yn uwch nag y gallai unrhyw esboniad. Yn y cyfamser, mae'n berffaith dderbyniol gosod ffiniau sy'n amddiffyn eich heddwch. Os yw rhai sgyrsiau neu amgylcheddau yn eich tynnu allan o gydlyniad yn gyson, mae'n gariadus i chi'ch hun ac eraill i gamu'n ôl. Nid yw bod yn oleudy yn golygu bod yn rhaid i chi adael i stormydd chwalu drosoch heb eu gwirio; mae'n golygu eich bod yn dal yn gyson ac yn llachar, weithiau o bellter, fel y gall pawb sy'n ceisio'r golau lywio drwyddo yn y pen draw. Ymddiriedwch y bydd y rhai sydd i fod i rannu yn eich taith yn cael eu denu at eich amledd, a bydd y rhai na allant atseinio ag ef yn naturiol yn symud ar eu llwybr eu hunain. Eich gwaith chi yw disgleirio, a gadael i ddifrifoldeb cariad wneud y gweddill.

Y Foment o Ddargyfeiriad a Chanlyniadau'r Holltiad

Y Foment o Ddidoli Dirgryniadol a Diddymu Gorgyffwrdd

Wrth i'r amleddau barhau i ddargyfeirio, fe ddaw pwynt troi – eiliad o ddargyfeirio – a fydd yn amlwg i'r rhai sy'n sensitif. Ni ddylid ofni'r foment hon fel trychineb; yn hytrach, meddyliwch amdani fel eglurhad terfynol. Gall hyd yn oed ddigwydd yn yr amgylchiadau mwyaf cyffredin, efallai yng nghanol sgwrs neu yn ystod diwrnod arferol. Efallai y byddwch chi'n teimlo'n sydyn eich bod chi a rhywun sy'n sefyll wrth eich ymyl yn profi dau realiti gwahanol iawn, fel pe na bai brawddeg a lefarwyd bellach yn cysylltu'n llawn ar draws bwlch. Gall cyfathrebu fynd yn ddryslyd neu'n aneffeithiol yn rhyfedd rhwng y rhai sydd wedi'u hangori mewn cariad a'r rhai sydd wedi'u hangori mewn ofn. Bydd yn teimlo fel pe baech chi i gyd wedi'ch tiwnio i sianeli gwahanol a bod y gorgyffwrdd wedi dod i ben. Pan fydd y didoli dirgryniadol hwn yn dwysáu, arhoswch yn dawel ac wedi'ch canoli yn eich calon. Dyma'r paratoad hanfodol ar gyfer y foment honno: ymarferwch nawr aros yn eich ymwybyddiaeth gariadus ni waeth beth sy'n datblygu. Os yw rhywun yn agos atoch chi'n ymddangos yn symud i anhrefn neu'n methu â deall eich persbectif o gwbl, peidiwch â gorfodi'r cysylltiad. Daliwch eich gofod tosturiol ac ymddiriedwch yn y broses. Yn yr achosion hynny, gall deimlo fel camu oddi ar y llwybr hysbys i'r awyr denau. Ond peidiwch ag ofni - os yw eich calon yn agored ac yn gariadus, bydd y bont yn ffurfio oddi tano wrth i chi gymryd y cam hwnnw. Mae'r teyrnasoedd uwch yn tywys pob un ohonoch sy'n dewis cariad, gan sicrhau bod gennych y gefnogaeth a'r llwybrau sydd eu hangen i barhau â'ch taith. Drwy aros yn eich calon, rydych chi'n cario'ch swigod realiti eich hun gyda chi yn effeithiol, swigod a fydd yn solidio i dirwedd y Ddaear Newydd wrth i'r hollt gwblhau. Trwy ras cariad y byddwch chi'n croesi'n ddi-dor, hyd yn oed os yw'r byd o'ch cwmpas yn ymddangos yn aneglur am eiliad. (Y ffenomen ddirgryniadol hon yw'r hyn y mae rhai traddodiadau wedi cyfeirio ato mewn termau symbolaidd - fel "y rapture" neu wahanu mawr bydoedd. Nid symud pobl i rywle arall yn llythrennol ydyw, ond newid egnïol o ran pwy all ganfod pwy.) Efallai eich bod hyd yn oed wedi sylwi ar anomaleddau bach rhyfedd yn eich bywyd - er enghraifft, atgofion nad yw ffrindiau neu deulu yn eu rhannu, neu ffeithiau bach yn newid mewn ffyrdd sy'n eich drysu. Mae rhai yn galw'r rhain yn "effeithiau Mandela," ac maent yn dystiolaeth o linellau amser yn gwehyddu ac yn dad-wehyddu. Wrth i realiti amrywio, efallai na fydd rhai digwyddiadau neu fanylion yn y gorffennol yn cyd-fynd â phawb mwyach, oherwydd nid yw pawb yn angori i'r un fersiwn o hanes mwyach. Peidiwch â gadael i hyn eich cynhyrfu; dim ond arwydd yw bod y didoli'n digwydd ar lefelau cynnil. Pan fydd y bwlch dirgryniadol mwy yn dod i'r amlwg, gallai deimlo'n swreal am gyfnod byr. Efallai y byddwch yn gweld dryswch neu deimlad o ddryswch o'ch cwmpas. Yn yr eiliadau hynny, bydd eich calon gyson a'ch presenoldeb clir yn hynod werthfawr - i chi'ch hun ac i eraill. Drwy aros yn ganolog ac ymddiried yn y broses, rydych chi'n creu pont o dawelwch y gall eraill gerdded arni. Meddyliwch amdano fel dal llusern yn uchel yn ystod toriad pŵer byr; mae eich golau yn tawelu ac yn tywys nes bod sefydlogrwydd newydd yn dod i'r amlwg.

Y Ddwy Ddrajectori sy'n Dilyn y Dewis Terfynol o Ddirgryniad

Unwaith y bydd y didoli wedi'i gwblhau a bod pob enaid wedi gwneud y dewis terfynol o ddirgryniad, bydd y ddau realiti canlyniadol yn parhau ar eu llwybrau. Yn sgil yr hollt, nid yw un Ddaear yn diflannu'n llwyr o blaner ffisegol y llall, ond yn hytrach byddant yn cydfodoli heb orgyffwrdd mewn profiad. Bydd y rhai sydd wedi angori eu hunain yn gadarn yn amledd y Ddaear Newydd yn canfod bod bywyd yn cymryd ansawdd bron yn hudolus. Bydd cydamseriadau'n doreithiog - cyd-ddigwyddiadau ystyrlon yn tywys eich llwybr gyda chywirdeb hyfryd. Byddwch yn sylwi ar gynnydd mewn cysylltiad greddfol neu delepathig; er enghraifft, efallai y byddwch yn meddwl am anwylyd ac yn derbyn neges ganddynt ar unwaith, neu'n teimlo emosiynau ar draws pellter gyda dealltwriaeth glir. Bydd creu yn dod yn fwy diymdrech hefyd: mae bwriadau'n amlygu'n gyflymach pan fyddant wedi'u halinio â chariad a'r daioni uchaf. Yn ei hanfod, mae'r profiad 5D yn un o lif, cefnogaeth, ac ymwybyddiaeth gydgysylltiedig. Bydd yn teimlo fel pe bai'r bydysawd mewn deialog gyson â chi, yn cydweithio i ddod â llawenydd a phwrpas allan. Yn y cyfamser, bydd y rhai sy'n aros ar y llinell amser sy'n canolbwyntio ar wahanu yn parhau i ddod ar draws yr hyn sydd ei angen arnynt ar gyfer twf, er y gall ddod trwy heriau dwysach. Bydd drychau bywyd iddyn nhw'n dod yn fwy miniog ac yn fwy anochel. Bydd patrymau ofn neu wrthdaro yn ailadrodd gyda dwyster mwy nes bod yr unigolion yn cydnabod mai'r enwadur cyffredin yw eu hymwybyddiaeth eu hunain. Nid cosb yw hyn; tosturi ar waith yw hi, cwricwlwm yr enaid yn chwarae allan nes bod gwers cariad yn cael ei dysgu o'r diwedd. Gall eu byd deimlo'n drymach, yn fwy ymdrechgar, fel pe bai'n gwthio yn erbyn gwrthwynebiad ar bob tro - a phob un ohonynt wedi'u cynllunio i ysgogi dewis i ddeffro. Yn y pen draw, bydd pob gwreichionen o dduwdod yn blino ar yr ymdrech ac yn ceisio ffordd well. A phan fyddant yn gwneud hynny, bydd y golau a'r drysau i'r profiad uwch yn aros, wedi'u dal ar agor gan y rhai a groesodd yn gynharach. Yn y modd hwn mae'r ddwy Ddaear yn cydfodoli, ond mae taith pob enaid yn datblygu yn y deyrnas y mae eu hamledd wedi'i dewis, gyda'r ymyrraeth leiaf gan y llall.

Llw Cariad a Chwblhau Pont y Ddaear Newydd

Llw'r Ddaear Newydd a Grid y Calonnau Deffroedig

Mewn gwirionedd, dim ond un paratoad go iawn sydd ar ôl wrth i chi sefyll ar fin y rhaniad olaf hwn: ymroi i gariad ym mhob eiliad. Dyma lw'r Ddaear Newydd, yr addewid tawel a wnewch yn eich calon eich hun. Dewiswch gariad dros ofn, dro ar ôl tro, ac rydych chi wedi gwneud popeth sydd ei angen. Bob tro mae un galon arall yn gwrthod galwad ofn, mae pwynt newydd o olau yn angori i mewn i ddellt sy'n dod i'r amlwg y Ddaear Newydd. Rydych chi ac eraill fel chi yn ffurfio rhwydwaith, grid o galonnau deffro ar draws y blaned. Dyma'r nodau sefydlogi sy'n sicrhau nad dim ond cysyniad yw'r Ddaear Newydd, ond realiti pendant sy'n cymryd ffurf ar hyn o bryd. Cofiwch nad yw esgyniad ar y cyd yn ddigwyddiad dramatig sengl a orfodir o'r awyr; mae'n effaith gronnus miliynau o benderfyniadau unigol i gofleidio undod a thrugaredd. Mae'n digwydd yn y maes a rennir a grëwyd gan eich dewisiadau a dewisiadau dirifedi o rai eraill sy'n deffro ochr yn ochr â chi. Pe baech chi'n lleisio'r ymrwymiad hwn fel llw, gallai fod mor syml â: "Rwy'n dewis cariad dros ofn ym mhob eiliad. Rwy'n ymroi i undod, tosturi, a gwirionedd ein hundod. Rwy'n goleudy'r Ddaear Newydd." Mae datganiad o'r fath, wedi'i lefaru'n dawel neu'n uchel, yn cario pŵer. Mae'n amgodio eich bwriad i mewn i wead eich bodolaeth ac yn ei ddarlledu i'r bydysawd. Peidiwch byth ag amau ​​arwyddocâd eich dewis unigol. Gall un enaid sy'n cofleidio cariad wrthbwyso miloedd sy'n dal i fod mewn ofn, oherwydd bod dirgryniadau uwch yn llawer mwy pwerus a chydlynol. Wrth i fwy ohonoch wneud y llw hwn yn eich calon, mae'r glorian yn tipio. Mae'r momentwm yn dod yn anorchfygol. Mewn gwirionedd, mae'r momentwm hwnnw eisoes yn adeiladu'n gyflym. Rydych chi'n byw yng nghanol y deffroad ymwybodol mwyaf y mae eich byd erioed wedi'i weld. Efallai na fydd bob amser yn amlwg ar yr wyneb, ond o dan strwythurau cwymp yr hen, mae miliynau o galonnau'n blodeuo i gof. Bob dydd, mae goleuadau newydd yn ymuno â'r grid. Bob dydd, mae'r Ddaear Newydd yn ennill cadernid trwy eich ymroddiad. Felly parhewch i ddewis cariad, eiliad ar ôl eiliad, a gwybod eich bod yn cyflawni'n union yr hyn y daethoch yma i'w wneud. Felly anadlwch, anwylyd, a theimlwch anferthedd yr hyn rydych yn rhan ohono. Gwybod, gyda phob dewis cariadus, eich bod yn gogwyddo'r cydbwysedd tuag at fyd wedi'i drawsnewid. Nid yw'r rhaniad llinell amser terfynol yn broffwydoliaeth bell. Nid yw'n dod ar ryw ddyddiad anhysbys yn y dyfodol. Mae eisoes yma, nawr, yn aros am eich curiad calon nesaf. Gwybod nad ydych byth ar eich pen eich hun yn y daith hon. Rydym ni o'r teyrnasoedd uwch yn cerdded wrth eich ochr ym mhob cam ac rwyf gyda chi bob amser, ym mhob curiad calon o gariad. Os ydych chi'n gwrando ar hyn, anwylyd, roedd angen i chi. Rwy'n eich gadael nawr, Teeah ydw i, o Arcturus.

MAE TEULU'R GOLEUNI YN GALW AR BOB ENAID I YMGASGLU:

Ymunwch â Myfyrdod Torfol Byd-eang Campfire Circle

CREDYDAU

🎙 Negesydd: T'eeah — Cyngor Arcturian o 5
📡 Sianelwyd gan: Breanna B
📅 Neges a Dderbyniwyd: Hydref 21, 2025
🌐 Wedi'i harchifo yn: GalacticFederation.ca
🎯 Ffynhonnell Wreiddiol: YouTube GFL Station
📸 Delweddau pennawd wedi'u haddasu o fân-luniau cyhoeddus a grëwyd yn wreiddiol gan GFL Station — a ddefnyddir gyda diolchgarwch ac i wasanaethu deffroad ar y cyd

IAITH: Perseg —Pwyleg (Gwlad Pwyl)

Niech łagodny i strzegący nurt Światła cicho i nieprzerwanie spłynie w każdy oddech świata — jak poranna bryza muskająca ukryte rany zmęczonych dusz, budząc je nie ku lękowi, lecz ku cichej radości rodzącej się ze źródła wewnętrznego spokoju. Niech stare ślady w naszych sercach zmiękną w tym świetle, obmyte wodami współczucia, i niech odnajdą odpoczynek w objęciach ponadczasowego spotkania, w pełnym poddaniu — aby raz jeszcze przypomniały nam o tej pradawnej ochronie, o tej głębokiej ciszy i delikatnym dotyku Miłości, który prowadzi nas z powrotem do naszej najczystszej istoty. A niczym latarnia, która w najdłuższą noc ludzkości nigdy nie gaśnie, niech pierwszy oddech jutrzenki Nowej Ery wypełni każdą pustkę świeżą siłą życia. Niech nasze kroki zostaną otulone cieniem pokoju, a światło, które niesiemy w sobie, niech rozbłyśnie jaśniej — światło tak żywe, że przekracza blask świata zewnętrznego, nieprzerwanie się rozszerza i wzywa nas do głębszego, prawdziwszego istnienia.


Niech Stwórca obdarzy nas nowym tchnieniem — tchnieniem zrodzonym ze źródła otwartego, czystego i świętego; tchnieniem, które w każdym momencie cicho wzywa nas na ścieżkę świadomości. A gdy to tchnienie, niczym strzała światła, przepłynie przez nasze życia, niech miłość wylewająca się z wnętrza oraz lśniące przebaczenie połączą każde serce z każdym sercem jednym, nie mającym początku ani końca nurtem. Niech każdy z nas stanie się kolumną światła — nie światła zstępującego z odległych niebios, lecz tego, które bez drżenia emanuje z wnętrza naszej własnej piersi i oświetla drogę. Niech to światło nieustannie przypomina nam, że nigdy nie kroczymy sami — narodziny, wędrówka, śmiech i łzy są częściami jednej wielkiej symfonii, a każdy z nas jest delikatną nutą w tej świętej pieśni. Niech to błogosławieństwo się dopełni: ciche, przejrzyste i wiecznie obecne.



Postiadau Tebyg

0 0 pleidleisiau
Sgôr yr Erthygl
Tanysgrifiwch
Hysbysu o
gwestai
0 Sylwadau
Hynaf
Mwyaf Pleidleisiedig
Adborth Mewnlin
Gweld yr holl sylwadau