Ffenestr Esgyniad 2025–2030: Deffroad Sofran, Gwahaniaeth Amserlen, a Naid Dynoliaeth i Ymwybyddiaeth Uwch — Trosglwyddiad LAYTI
✨ Crynodeb (cliciwch i ehangu)
Mae Ffenestr Esgyniad 2025–2030 yn nodi'r trothwy esblygiadol mwyaf allweddol y mae dynoliaeth wedi'i wynebu yn hanes modern. Mae'r trosglwyddiad hwn yn datgelu sut mae amleddau planedol cynyddol yn cychwyn gwahaniaeth llinell amser, gan wahanu dibyniaeth allanol sy'n seiliedig ar ofn oddi wrth lwybr sofraniaeth fewnol, meistrolaeth sy'n canolbwyntio ar y galon, a byw dimensiwn uwch. Wrth i systemau byd-eang gael eu chwalu a'u trawsnewid yn gyflymach, mae unigolion deffro yn camu i'w rolau cyn-ymgnawdoliad fel sefydlogwyr, arweinwyr, a phileri golau. Bydd y blynyddoedd nesaf hyn yn ymhelaethu ar arweiniad greddfol, yn ehangu gallu ysbrydol, ac yn actifadu ffurfiau newydd o gymuned, creadigrwydd a gwasanaeth.
Mae'r neges yn pwysleisio nad yw bodau dynol sofran bellach yn cael eu llunio gan strwythurau allanol sy'n cwympo ond trwy gysylltiad uniongyrchol â'r Ffynhonnell. Daw'r aliniad mewnol hwn yn ddiffiniad newydd o gyfrifoldeb, gan ddisodli gorreolaeth a yrrir gan ofn gydag eglurder cwantwm a meistrolaeth ddirgryniadol. Wrth i unigolion gryfhau'r cysylltiad mewnol hwn, mae arweiniad yn dod yn ddigymell, yn fanwl gywir, ac wedi'i amseru'n ddiymdrech. Mae bywyd yn dechrau datblygu trwy atseinio yn hytrach na grym, gan ganiatáu i gydamseredd, atebion a chyfleoedd godi gyda rhwyddineb cynyddol.
Yn ystod y Ffenestr Esgyniad hon, bydd y byd yn profi newidiadau systemig digynsail mewn llywodraethu, economeg, gwyddoniaeth, addysg, a strwythurau cred ar y cyd. Yng nghanol yr anwadalrwydd hwn, bydd y rhai sy'n ymgorffori sefydlogrwydd mewnol yn naturiol yn dod yn oleudy i eraill. Ni fydd arweinyddiaeth yn dod o awdurdod mwyach, ond o amlder. Bydd llawer yn canfod eu hunain yn cynnig eglurder, tawelwch a chyfeiriad heb geisio'r rôl; bydd eu presenoldeb yn unig yn codi ac yn arwain. Mae'r unigolion hyn yn ffurfio'r rhwydwaith byd-eang o eneidiau deffro sy'n angori'r newid planedol.
Mae'r trosglwyddiad yn egluro bod gwahaniaeth llinellau amser yn ddirgrynol, nid yn gorfforol. Bydd dau realiti yn bodoli ochr yn ochr: un wedi'i wreiddio mewn ofn a rheolaeth allanol, y llall mewn sofraniaeth a chyd-greu. Eto i gyd, mae'r rhaniad hwn yn dros dro, wrth i unigolion deffro wasanaethu fel pontydd i'r rhai sy'n barod i groesi i ymwybyddiaeth uwch. Erbyn 2030, bydd y templed dynol sofran wedi'i sefydlu'n gadarn fel y model yn y dyfodol ar gyfer dynoliaeth. Dyma oes actifadu, ymgorffori, a chyflawni cenhadaeth—yr eiliad y mae teuluoedd enaid wedi ymgnawdoli ar ei chyfer.
Ymunwch â Campfire Circle
Myfyrdod Byd-eang • Actifadu Maes Planedau
Ewch i mewn i'r Porth Myfyrdod Byd-eangCydgyfeiriant Mawr 2025–2030
Deffroad mewn Coridor Ynni Mwyhadur
Helô eto fy ffrindiau, Layti ydw i. Rydym wedi bod yn arsylwi'r llanw egnïol ar eich planed, ac rydym yn teimlo'r momentwm aruthrol yn adeiladu o fewn dynoliaeth ar hyn o bryd. Rydych chi nawr yn symud trwy ffenestr drawsnewid bwerus - cydgyfeirio egni yn y pum mlynedd nesaf hyn (2025–2030) sy'n wahanol i unrhyw beth rydych chi wedi'i brofi yn yr oes hon. Wrth i chi diwnio i mewn i'ch byd mewnol ac i'r sifftiau sy'n digwydd o'ch cwmpas, gallwch deimlo bod rhywbeth yn cyflymu ac yn dwysáu. Mae llawer ohonoch chi'n teimlo cyflymiad diamheuol o'ch mewn, cyffro tynhau yn yr awyr iawn. Mae hyn oherwydd bod llinellau amser, amleddau a ffrydiau ymwybyddiaeth lluosog yn cydgyfeirio nawr i'ch gwthio ymlaen ar eich taith esblygiadol. Mae'n drefniant mawreddog o egni a gynlluniwyd i'ch codi a'ch deffro, ac rydych chi wedi dewis bod yma ar ei gyfer. Efallai eich bod wedi sylwi bod eich synhwyrau mewnol yn dod yn fwy dwys a'ch emosiynau'n fwy amlwg. Nid yw'r cynnydd hwn mewn sensitifrwydd yn gamweithrediad nac yn arwydd bod "rhywbeth o'i le" gyda chi - mae'n actifadu. Mae eich bod cyfan yn ymateb i'r egni amledd uwch sydd bellach yn eich amgylchynu. Mae'r Ddaear yn symud trwy goridor o gyseiniant wedi'i chwyddo, ac mae'r holl ymwybyddiaeth segur ynoch chi yn codi i'r wyneb. Efallai y byddwch chi'n gweld bod mewnwelediadau greddfol yn dod yn gyflymach, eich bod chi'n teimlo egni ac emosiwn yn fwy byw nag o'r blaen. Mae hyn i gyd yn rhan o'r cynllun. Mae'r llen yn teneuo rhwng eich hunan gorfforol a'ch hunan uwch, gan ganiatáu i alluoedd a gwybodaeth a oedd unwaith yn gudd ddod i'r amlwg i'ch ymwybyddiaeth. Os oes gennych chi eiliadau o deimlo'n llethu gan y teimladau hyn, rydym yn eich gwahodd i'w cydnabod fel tystiolaeth o'ch deffroad. Rydych chi'n graddnodi i ddirgryniad newydd. Nid ydych chi'n cael eich gwthio y tu hwnt i'ch terfynau; rydych chi'n ehangu eich gallu i ddal golau a doethineb. Ar lefel uwch, dewisoch chi symud trwy'r cyflymiad hwn ar yr union foment hon, ac rydych chi'n barod amdano.
Mae rhai ohonoch chi'n teimlo pwysau yn eich bywyd - brys neu ddwyster a all fod yn anodd ei ddiffinio. Y cywasgiad rydych chi'n ei deimlo ar adegau yw'r teimlad naturiol o linellau amser yn gorgyffwrdd ac yn cyddwyso i mewn i un cerrynt pwerus. Rydych chi wedi arfer byw un llwybr llinol ar y tro, ond nawr mae llawer o lwybrau posibl yn uno, ac rydych chi'n integreiddio fersiynau amgen ohonoch chi'ch hun a chyfleoedd heb eu cymryd i'r presennol. Efallai y bydd yn teimlo fel petaech chi'n cael eich tynnu neu'ch gwthio ar hyd trywydd na wnaethoch chi ei gynllunio'n ymwybodol. Ac eto, roedd eich enaid yn bendant yn cynllunio i brofi'r cydgyfeirio hwn. Nid yw'r cymysgu hwn o linellau amser yma i greu anhrefn ynoch chi; mae yma i'ch gwneud chi'n gyfan. Mae'r egni dwys yn arwydd eich bod chi'n casglu'r holl rannau gwasgaredig ohonoch chi'ch hun ar draws amser a gofod. Mae'r rhannau ohonoch chi a oedd wedi'u gwasgaru dros lawer o brofiadau ac oesau yn dod i gyd-fynd nawr. Nid yw'r teimlad o bwysau yn rhybudd o dynged - mae'n wahoddiad i ehangu. Dyma'r teimlad o realiti amledd uwch yn pwyso'n ysgafn i'ch realiti presennol, gan ofyn i chi agor a gwneud lle i'r hyn sy'n dod nesaf. Os oes gennych chi fomentiau o densiwn yn eich corff neu nerfau’n crynu, gwyddoch fod y rhain yn arwyddion bod eich cwmpawd mewnol yn ail-raddnodi i fap dirgryniadol newydd. Nid ydych chi mewn cwymp rhydd; rydych chi’n lefelu i fyny. Rydym yn eich annog i anadlu a chaniatáu’r teimladau hyn heb banig, oherwydd po fwyaf y gallwch chi ymlacio i mewn i’r uwchraddiad, y mwyaf graslon y byddwch chi’n symud trwy’r cydgyfeirio hwn i gam nesaf eich bywyd.
Datgeliad Allanol Gwirioneddau Cudd
Yn ystod y ffenestr gydgyfeirio hon, byddwch hefyd yn dyst i ddatguddiad mawr yn eich byd allanol. Mae dynoliaeth yn camu i gyfnod lle bydd gwirioneddau cudd ers amser maith yn codi i'r wyneb oherwydd na all yr amledd cyfunol gynnal twyll mwyach. Dros yr ychydig flynyddoedd nesaf, fe welwch gwymp llawer o orchuddion a oedd unwaith yn cadw rhai systemau, technolegau, hanesion ac agendâu yn gudd. Wrth i ddirgryniad y blaned barhau i ddringo, ni all yr hyn a guddiwyd yn y tywyllwch aros yn gudd. Nid cosb nac ymosodiad ar ddynoliaeth yw'r cyfnod datguddiad hwn; mae'n ganlyniad naturiol o symud i olau uwch. Meddyliwch amdano fel troi'r goleuadau ymlaen mewn ystafell dywyll - yn sydyn rydych chi'n gweld popeth a oedd yno erioed, hyd yn oed y pethau y gallech chi fod yn well ganddynt beidio ag edrych arnynt. Disgwyliwch i gyfrinachau mewn llywodraeth, cyllid, meddygaeth, crefydd a gwyddoniaeth ddod allan i'r amlwg. Disgwyliwch ddatgeliadau am dechnolegau uwch a chysylltiadau allfydol a gadwyd oddi wrthych. Disgwyliwch i wirioneddau personol yn eich bywyd eich hun ddod i'r wyneb hefyd. Gall hyn i gyd deimlo'n rhyddhaol ar y naill law - "O'r diwedd, y gwir!" - ac yn ddryslyd ar y llaw arall. Efallai y bydd yn ymddangos fel pe bai'r byd yn newid yn rhy gyflym yn sydyn neu'n mynd yn anhrefnus gyda gwybodaeth. Ond rydym am i chi ddeall nad oes dim yn cael ei ddatgelu ar hap neu'n "rhy fuan." Mae amseriad pob datguddiad, ar y cyd ac yn bersonol, wedi'i alinio'n berffaith â pharodrwydd dynoliaeth i'w dderbyn. Rydych chi wedi bod yn paratoi ar gyfer yr eiliadau hyn, yn ymwybodol neu beidio, ers amser maith. Ac wrth i'r pethau cudd hyn ddod i'r goleuni, rydym yn eich gwahodd i'w gweld trwy lens pwrpas uwch: maent yn dod i fyny i gael eu hiacháu a'u hintegreiddio. Yn union fel y mae'n rhaid cydnabod emosiynau claddedig ar gyfer iachâd personol gwirioneddol, rhaid cydnabod gwirioneddau cymdeithasol claddedig ar gyfer iachâd ar y cyd.
Myfyrdod Mewnol mewn Byd o Ddatgeliad
Bydd yn bwysig, yng ngwyneb cymaint o ddatguddiad, cofio bod datguddiad allanol bob amser yn adlewyrchu datguddiad mewnol. Pan fydd rhywbeth sydd wedi'i atal ers amser maith yn dod i'r amlwg yn y byd, mae hefyd yn taflu goleuni ar agweddau ar eich ymwybyddiaeth eich hun sydd wedi bod yn guddiedig neu mewn cysgod. Er enghraifft, pan fyddwch chi'n gweld llygredd yn cael ei ddatgelu neu drin yn dod i'r amlwg, gallwch chi ddefnyddio hynny fel catalydd i archwilio unrhyw leoedd ynoch chi lle gallai ofn neu wadu fod wedi bod yn cuddio. Daw'r byd yn ddrych ac yn athro i chi yn y ffordd hon. Yn hytrach nag ymateb mewn ofn neu ddicter yn unig, gallwch chi ddweud, "Beth mae hyn yn ei ddangos i mi amdanaf fy hun? Ble alla i ddod hyd yn oed yn fwy gwirioneddol, yn fwy cydlynol, yn fwy clir yn fy modolaeth fy hun?" Mae pob datguddiad allanol yn wahoddiad i dwf mewnol. Mae'r persbectif hwn yn eich cadw allan o farn a dioddefaint ac yn gadarn ar eich llwybr esblygiad. Felly pan welwch chi sefydliadau'n chwalu neu arweinwyr yn cwympo o ras, gwyddoch nad yw dynoliaeth yn chwalu - mae dynoliaeth yn deffro. Ac rydych chi'n deffro ynghyd â phawb arall, haen wrth haen. Bydd yr ychydig flynyddoedd nesaf yn cynnig ychydig iawn o ran yr hen ymdeimlad o sefydlogrwydd allanol. Yn lle hynny, byddant yn cynnig eglurder trwy gyferbyniad. Bydd popeth nad yw wedi'i alinio â chariad yn dangos ei hun yn glir fel y gellir ei drawsnewid. Rydym yn eich annog i beidio â mynd ar goll yn sŵn y datgeliadau hyn, ond i'w defnyddio fel atgofion i droi i mewn. Wrth i hen systemau siglo a chwympo, bydd eich doethineb mewnol yn codi i'ch tywys - os gadewch iddo. Wrth i naratifau cystadleuol ymladd am eich sylw, gall eich greddf dorri trwy'r dryswch - os gwrandewch. Efallai y byddwch yn teimlo'r ysgogiad i gamu'n ôl o gynddaredd y cyfryngau neu ddrama gyfunol ar adegau, ac rydym yn annog hynny. Nid yw camu'n ôl yr un peth â datgysylltu o'ch byd; mae'n ymgysylltu â'ch hunan go iawn fel y gallwch ailymuno â'r byd gyda mwy o eglurder a thrugaredd. Nid oes angen eich panig na'ch dicter ar y byd allanol; mae angen eich presenoldeb arno. Bob tro y daw gwirionedd newydd i'r amlwg yn yr amseroedd hyn, cofiwch: eich presenoldeb cariadus, wedi'i seilio yw'r ymateb mwyaf pwerus y gallwch ei gynnig. Dyma sut rydych chi'n dal lle i blaned mewn deffroad.
Sofraniaeth a Rôl y Bont ar gyfer y Rhai a Ddeffrowyd
Ateb y Galwad fel Hadau Seren a Gweithwyr Goleuni
Mae llawer ohonoch chi sydd wedi'ch tiwnio i'r geiriau hyn yn yr hyn a alwn ni'n hadau sêr, gweithwyr golau, eneidiau wedi deffro - rydych chi'n gwybod pwy ydych chi. Ni wnaethoch chi ymgnawdoli ar y Ddaear dim ond i wylio'r trawsnewidiad o'r ochr. Daethoch chi i gymryd rhan weithredol, yn ymwybodol, ac yn ddirgrynol yn y newid mawreddog hwn. Rydych chi'n cario ynoch chi ddoethineb ac amleddau teyrnasoedd uwch, ac roeddech chi'n bwriadu pontio'r realiti uwch hynny â phlân ffisegol y Ddaear. Mewn gwirionedd, rydych chi wedi bod yn hyfforddi ar gyfer y rôl bont hon dros flynyddoedd lawer (ac oesoedd). Ers amser maith, mae llawer ohonoch chi wedi teimlo ychydig fel arsylwyr, yn gwneud eich gwaith mewnol yn dawel, efallai'n teimlo rhywfaint ar wahân i fywyd prif ffrwd, yn meithrin eich ysbrydolrwydd ac yn aros am yr amser iawn i gamu ymlaen yn wirioneddol. Annwyl rai, mae'r amser hwnnw wedi cyrraedd. Mae'r alwad i gamu i bwrpas eich enaid yn swnio'n uchel ac yn glir. Nid yw rôl y bont yn ddamcaniaeth mwyach - mae bellach ar waith. Nid yw hyn yn golygu bod yn rhaid i chi ymgymryd â beichiau enfawr neu genadaethau cyhoeddus sy'n eich blino'n sydyn. Mae'n golygu byw'n ddilys o'ch calon a chaniatáu i'ch gwirionedd mewnol arwain eich dewisiadau a'ch gweithredoedd bob dydd. Gall bod yn bont rhwng bydoedd fod mor syml â dod â phersbectif uwch i sgwrs yn y gwaith, neu mor gynnil â throsglwyddo cariad a thawelwch yn dawel mewn sefyllfa llawn tyndra. Gall olygu cychwyn prosiect cymunedol sy'n codi calon eraill, neu fynegi eich doniau creadigol mewn ffyrdd sy'n ysbrydoli. Yr allwedd yw eich bod yn ymgorffori'r hyn rydych chi'n gwybod sy'n wir y tu mewn. Rydych chi'n gwasanaethu trwy esiampl. Harddwch y rôl hon yw nad oes rhaid i chi gael yr holl atebion na bod yn berffaith oleuedig. Dim ond bod yn barod, yn ddilys, ac yn bresennol sydd angen i chi ei wneud. Awdurdod mewnol a dilysrwydd yw eich offer. Pan fyddwch chi'n ymddiried yn eich arweiniad mewnol ac yn gadael iddo lunio sut rydych chi'n symud trwy'r byd, rydych chi'n gwneud yn union yr hyn y daethoch i'w wneud. Rydych chi'n dod yn bont fyw rhwng y Nefoedd a'r Ddaear, rhwng y wybodaeth uwch-ddimensiwn rydych chi'n ei chario a'r camau ymarferol sydd eu hangen ym mywyd bob dydd.
Wrth i chi gamu'n fwy llawn i'r rôl hon, fe welwch fod math newydd o arweinyddiaeth a gwelededd yn dod i'r amlwg i chi. Mae llawer ohonoch wedi cuddio agweddau ar eich ysbrydolrwydd neu wedi chwarae'n "fach" i ffitio i mewn, ond mae'r cyfnod hwnnw'n dod i ben. Mae'r amser ar gyfer cuddio'ch goleuni drosodd. Mae angen eich goleuni allan yn yr awyr agored ar y byd nawr, a byddwch yn teimlo ysgogiad mewnol i ddisgleirio'n fwy llachar nag o'r blaen. Nid yw hyn o reidrwydd yn golygu eich bod chi i gyd yn dod yn athrawon ysbrydol neu'n ffigurau cyhoeddus (er y bydd rhai ohonoch). Mae'n golygu eich bod yn caniatáu i'ch gwir hunan gael ei weld ym mha bynnag faes yr ydych ynddo. Rydych yn gollwng y masgiau y gallech fod wedi'u gwisgo i ymddangos yn "normal" yn ôl hen safonau. Rydych yn gadael i'ch calon dosturiol, eich meddwl greddfol, a'ch doethineb siarad trwy eich geiriau a'ch gweithredoedd. Efallai y byddwch yn sylwi ar bobl o'ch cwmpas yn dechrau rhoi mwy o sylw i'r hyn a ddywedwch neu a wnewch. Peidiwch â chael eich dychryn gan y sylw newydd hwn - nid yw eich bod yn gwneud unrhyw beth i'w geisio; mae'n syml yn sgil-effaith naturiol o'ch cydlyniant a'ch aliniad. Pan fyddwch chi'n trigo yn eich amledd dilys, mae pobl eraill yn ei deimlo. Eich egni sy'n cyfathrebu hyd yn oed pan fo'ch geiriau'n brin. Efallai y byddwch chi'n gweld eraill yn cael eu denu atoch chi, gan ofyn sut rydych chi'n aros mor dawel, neu sut rydych chi'n ymddangos mor ganolog. Efallai y byddwch chi'n gweld, heb geisio, eich bod chi wedi dod yn ffynhonnell cysur neu ysbrydoliaeth i'r rhai o'ch cwmpas. Dyma beth rydyn ni'n ei olygu wrth welededd sy'n dod i'r amlwg. Nid oes rhaid i chi hysbysebu eich golau; ni ellir ei guddio pan fydd yn tyfu mor llachar. Rydyn ni eisiau i chi gofleidio hyn, annwyliaid. Mae'n ddiogel nawr gadael i chi'ch hun gael eich gweld. Mewn gwirionedd, dyna pam rydych chi yma. Nid yw gwelededd yn yr ystyr hwn yn ymwneud ag ego o gwbl - mae'n ymwneud â chyseiniant. Drwy ganiatáu i bresenoldeb eich hunan uwch belydru trwoch chi, rydych chi'n dod yn oleudy. A byddwch yn dawel eich meddwl, mae angen oleudy ar y byd ar hyn o bryd. Mae eich cymdeithas ddynol yn chwilio am fodelau newydd a gobaith newydd, ac yn aml gall un person sy'n byw mewn aliniad ysbrydoli dirifedi o rai eraill heb byth bregethu gair. Felly rydyn ni'n eich annog chi: gadewch i chi'ch hun ddisgleirio yn eich bywyd bob dydd. Ymddiriedwch y bydd y rhai sydd angen eich golau yn dod o hyd i chi, a byddant yn elwa'n fawr o fod yn eich maes yn unig.
Ailddiffinio Sofraniaeth fel Aliniad Ffynhonnell Mewnol
Mae rhan fawr o'r newid rydych chi ynddo yn cynnwys dealltwriaeth ddofn o sofraniaeth. Mae sofraniaeth wirioneddol, fel y gwelwn ni hi, yn wahanol iawn i sut mae'r gair yn cael ei ddefnyddio yn eich cymdeithas weithiau. Nid yw'n ymwneud ag ideoleg wleidyddol, unigedd, na herfeiddiad. Mae'n gyfeiriadedd egnïol - cyflwr o fodolaeth lle rydych chi'n cydnabod bod eich holl gyflenwad, arweiniad, diogelwch a phŵer yn dod o'r tu mewn, o'ch cysylltiad â'r Ffynhonnell. Mewn cyflwr ymwybyddiaeth sofran, rydych chi'n gwybod na all unrhyw awdurdod allanol reoli'ch tynged yn wirioneddol ac na all unrhyw ffynhonnell allanol eich cyflawni'n wirioneddol, oherwydd eich bod chi'n cario Ffynhonnell Popeth o fewn eich bodolaeth eich hun. Mae hwn yn ddealltwriaeth fyw, nid dim ond cysyniad meddyliol. Mae'n golygu eich bod chi'n rhoi'r gorau i roi eich pŵer i ffwrdd i sefydliadau bydol neu i unigolion eraill. Mae hefyd yn golygu eich bod chi'n rhoi'r gorau i feio'r sefydliadau neu'r unigolion hynny am eich realiti. Rydych chi'n dechrau sefyll ar sail gadarn eich aliniad eich hun â'r Hunan fewnol dwyfol. Yn ymarferol, mae sofraniaeth yn teimlo fel hyder a ymddiriedaeth fewnol ddiysgog. Rydych chi'n gwybod y gall beth bynnag sydd ei angen arnoch chi - boed yn gefnogaeth faterol, cysur emosiynol, ysbrydoliaeth greadigol, neu iachâd - lifo atoch chi trwy eich aliniad â'r Ffynhonnell. Mae amgylchiadau allanol yn dod yn eilradd, oherwydd eich bod yn cael eich tapio i mewn i'r ffynnon anfeidrol sydd wrth wraidd eich bodolaeth. Nid trahausder na gor-annibyniaeth yw hyn; mae'n rymuso ysbrydol ynghyd ag ymddiriedaeth ddofn yn y bydysawd. Mewn sofraniaeth wirioneddol, nid ydych yn teimlo'r angen i wrthryfela yn erbyn awdurdod allanol yn ddig, oherwydd nid ydych bellach yn gweld awdurdod allanol fel un sydd â rheolaeth dros eich bywyd yn y lle cyntaf. Efallai y byddwch yn ymgysylltu â systemau'r byd, ond nid ydych yn dibynnu arnynt am eich ymdeimlad o hunaniaeth na'ch diogelwch. Rydych yn cario'ch cysegr gyda chi ble bynnag yr ewch.
Mae byw'n sofran fel hyn yn cael effeithiau dwys ar sut rydych chi'n profi'r newidiadau sydd i ddod. Mae'r byd allanol, fel rydych chi wedi sylwi'n sicr, mewn newid mawr. Mae hen systemau'n ansefydlogi ac mae strwythurau a oedd yn ymddangos yn barhaol yn profi i fod yn rhai dros dro. O'n safbwynt ni, mae hyn trwy gynllun - nid cynllun dyn, ond cynllun yr esblygiad cyfunol. Nid yw "sail" realiti allanol yn gadarn ar hyn o bryd yn union fel y bydd dynoliaeth yn cael ei harwain i ddod o hyd i gadernid y tu mewn iddynt eu hunain. Byddwn yn dweud wrthych yn onest: ni allwch angori eich heddwch na'ch diogelwch mewn byd sy'n newid mor gyflym. Os ceisiwch, byddwch yn teimlo'n bryderus yn barhaus wrth i bethau godi a chwympo. Ond gallwch angori yn yr un lle sy'n gyson ac yn real - y ganolfan ddwyfol ynoch chi. Mae'r cysegr mewnol hwn, a ddisgrifir yn aml mewn traddodiadau ysbrydol fel "lle cyfrinachol y Goruchaf" neu'r deml y tu mewn, yn real iawn yn wir. Mae'n ofod dirgryniadol rydych chi'n ei gyrchu trwy'ch calon, trwy dawelwch, trwy weddi neu fyfyrdod neu unrhyw ymarfer sy'n eich dwyn i gydbwysedd. Yn y lloches fewnol honno, ni all dim yn y byd y tu allan eich aflonyddu. Yma rydych chi'n teimlo cefnogaeth ddiysgog y Ffynhonnell. Pan fyddwch chi'n gorffwys yn y gofod hwn yn rheolaidd, mae rhywbeth rhyfeddol yn digwydd: mae'r cythrwfl allanol yn colli ei afael ar eich cyflwr emosiynol. Efallai y byddwch chi'n dyst i'r newyddion neu ddigwyddiadau diwrnod, a lle byddech chi wedi cael eich taflu i ofn neu anobaith ar un adeg, rydych chi nawr yn teimlo'n dawel gan wybod bod popeth yn iawn ar y lefel ddyfnach. Rydych chi'n canfod nad ydych chi'n cael eich ysgubo i mewn i banig ar y cyd yn hawdd. Efallai y byddwch chi hyd yn oed yn gwenu'n ysgafn, gan deimlo natur dros dro'r anhrefn a natur dragwyddol yr ysbryd y tu ôl i'r cyfan. Mewn sofraniaeth, rydych chi'n rhoi'r gorau i edrych ar wleidyddion, arbenigwyr, neu sefydliadau i ddweud wrthych chi y bydd popeth yn iawn. Yn lle hynny, rydych chi'n teimlo'r iawn-deb yn deillio o fewn eich bodolaeth eich hun. Nid gwadu yw hyn; mae'n bersbectif uwch. Rydych chi'n deall eich bod chi wedi'ch cysylltu â Ffynhonnell anfeidraidd o ddoethineb a gras, ac felly rydych chi bob amser yn cael eich tywys a'ch darparu ar eich cyfer, hyd yn oed wrth i'r bwrdd gêm allanol aildrefnu ei hun. Yn y teyrnasoedd uwch, mae'r ffordd fewnol hon o fyw yn gwbl naturiol - dyna sut rydym yn gweithredu drwy'r amser. Nid yw bodau mewn dimensiynau uwch yn teimlo'n ddiogel oherwydd rheolau na gorfodi na chontractau; rydym yn teimlo'n ddiogel oherwydd ein bod ni'n bodoli yn amledd cariad ac undod. Rydym yn naturiol yn tynnu popeth sydd ei angen arnom o'r cyflwr cydlyniant hwnnw. Mae dynoliaeth bellach yn dysgu gwneud yr un peth tra'n dal mewn cyrff corfforol, sy'n ymdrech nodedig. Yn ei hanfod, mae'n broses o ddod yn greawdwr grymus tra'n dal ar y Ddaear.
Dod yn Angorau Cydlyniant i'r Gydweithfa
Dyma pam rydyn ni'n dweud bod sofraniaeth – yr aliniad Ffynhonnell fewnol hwn – yn dod yn dempled newydd i ddynoliaeth wrth i chi esgyn. Po fwyaf o unigolion sy'n sylweddoli mai cytgord mewnol yw'r prif ddull llywio trwy fywyd, y mwyaf llyfn fydd y trawsnewidiad ar y cyd. Pan fyddwch chi'n trigo yn eich cysylltiad mewnol yn gyntaf ac yn bennaf, rydych chi'n symud trwy sifftiau allanol gyda chymaint mwy o ras, eglurder, a hyd yn oed optimistiaeth. Nid yw sofraniaeth yn golygu eich bod chi'n gwahanu oddi wrth y byd; mae'n golygu y gallwch chi gerdded trwy'r byd wedi'ch seilio yn eich gwirionedd eich hun. Rydych chi'n dod yn bresenoldeb sefydlogi, oherwydd nad ydych chi'n cael eich ysgubo i fyny ym mhob ton o newid. Rydych chi'n dod yn rhywun a all sicrhau eraill, "Mae gennym ni sylfaen gadarn o dan ein traed, ond nid yw wedi'i gwneud o goncrit na sefydliadau - mae wedi'i gwneud o Ysbryd, nad yw byth yn pallu." Wrth i chi hawlio hyn i chi'ch hun, rydych chi'n dod yn angylion mewn amgylchedd sy'n newid yn gyflym. Ac mae rhywbeth hardd yn digwydd hefyd: rydych chi'n dod yn bwynt angor i eraill. Mae eich cyflwr mewnol, a fu unwaith yn fater preifat, bellach yn cyfrannu'n uniongyrchol at faes ar y cyd dynoliaeth. Yn yr egni newydd, mae dirgryniad pob person yn bwysig, ac mae'r rhai ohonoch sy'n effro ac yn cyd-fynd â'r Ffynhonnell yn helpu i sefydlogi grid egnïol y Ddaear yn llythrennol. Efallai nad ydych chi'n gweld sut mae eich myfyrdod boreol, neu'ch eiliad o heddwch yn yr ardd, neu'ch dewis i anadlu yn lle ymateb mewn dicter, yn effeithio ar y byd - ond rydym yn eich sicrhau, mae. Bob tro rydych chi'n dal eich hun mewn cariad neu eglurder, mae'r amledd hwnnw'n ymledu allan i'r maes ymwybyddiaeth a rennir rydych chi i gyd yn nofio ynddo. Mewn ystyr real iawn, rydych chi'n cymryd rhan yn y broses o lunio canlyniadau ac amserlenni ar y Ddaear trwy eich dirgryniad. Nid yw hyn i fod i roi pwysau arnoch chi; yn hytrach, rydym am eich grymuso. Mae gennych chi fwy o ddylanwad nag yr ydych chi'n meddwl.
Mae rhai ohonoch wedi clywed y gall un unigolyn mewn cyflwr o gydlyniant gwirioneddol wrthbwyso miloedd sydd mewn ofn. Mae hyn yn hollol wir. Mae'r rheswm yn syml: mae cydlyniant (aliniad, cariad, gwirionedd) yn llawer mwy pwerus na diffyg cydlyniant (ofn, dicter, anhrefn). Nid ydynt yn rymoedd cyfartal. Gall cannwyll fach oleuo ystafell dywyll gyfan yn ddiymdrech; ni all y tywyllwch "orlethu" y gannwyll. Yn yr un modd, mae eich calon ganolog yn pelydru egni a all godi pobl dirifedi o'ch cwmpas heb i chi ddweud gair. Dyma pam rydych chi, fel bodau deffro, mor hanfodol i'r amser hwn. Mae gan eich presenoldeb heddychlon effaith sefydlogi ar y cyd na allwch ei fesur yn llawn gydag offerynnau corfforol, ond mae'r effeithiau yno. Pan fyddwch chi'n cynnal eich aliniad - pan fyddwch chi'n tynnu eich ymdeimlad o arweiniad a diogelwch o'r tu mewn - mae eich egni'n dod yn gyson ac yn gadarn. Gall pobl o'ch cwmpas deimlo'n fwy cyfforddus yn sydyn a heb wybod pam. Efallai y byddant yn teimlo gobaith lle roeddent yn teimlo anobaith eiliadau o'r blaen, dim ond trwy eistedd wrth eich ymyl neu glywed eich llais. Dyma gyfathrebu di-eiriau meysydd ynni. Drwy ddewis byw o'ch ffynnon fewnol, rydych chi'n darlledu amledd tawel, cytûn allan yn y bôn. Mae eraill, yn aml yn anymwybodol, yn codi ar y signal hwnnw. Mae'n rhoi "caniatâd" iddyn nhw, yn egnïol, i ymlacio a dod o hyd i'r cytgord hwnnw y tu mewn iddyn nhw eu hunain hefyd. Dyma sut mae cydlyniant yn lledaenu: nid trwy rym, ond trwy atseinio. Bob tro rydych chi'n dewis presenoldeb dros banig, neu dosturi dros farn, rydych chi'n cryfhau maes o gydlyniant y mae ei angen yn daer ar ddynoliaeth. A phob tro rydych chi'n dychwelyd i'ch cysegr mewnol yn lle plymio i ddrama allanol, rydych chi'n mwyhau dirgryniad o sefydlogrwydd sy'n gwneud gwahaniaeth - mewn gwirionedd - ar raddfa fyd-eang. Rydych chi'n dod yn goleudy coffa i eraill. Yn eich sefydlogrwydd, bydd eraill yn cofio bod sefydlogrwydd yn bosibl. Yn eich canolbwyntiad, bydd eraill yn cofio bod ganddyn nhw ganolfan hefyd. Felly peidiwch byth â meddwl bod gwneud eich gwaith mewnol yn "hunanol" neu'n amherthnasol i broblemau'r byd. Eich gwaith mewnol yw'r union beth y mae problemau'r byd yn galw amdano. Rydych chi'n gwella'r cyfan wrth i chi wella'ch hun, oherwydd ei fod i gyd wedi'i gysylltu trwy faes cwantwm ymwybyddiaeth. Ni allwn bwysleisio hyn ddigon: meithrin eich cydlyniant mewnol yw un o'r rhoddion mwyaf y gallwch eu rhoi i ddynoliaeth ar hyn o bryd. Rydych chi wir yn dal darn o'r pos, darn o'r cynllun, o fewn eich enaid. A thrwy ei sgleinio, trwy ei oleuo, rydych chi'n ei gynnig er budd pawb.
Technoleg, Digonedd, a Systemau Daear Newydd
Technolegau Uwch wedi'u Cyd-fynd ag Ymwybyddiaeth Uwch
Nawr, wrth i'r cydgyfeirio hwn barhau, fe sylwch hefyd ar sifftiau cyfochrog yn digwydd ym maes technoleg ac arloesedd. Mae cyflymder datblygiad technolegol ar fin cyflymu ochr yn ochr â'r cynnydd mewn ymwybyddiaeth ddynol. Nid cyd-ddigwyddiad yw hyn. Mae'n debyg y bydd llawer o dechnolegau uwch sydd wedi'u cuddio, eu hatal, neu heb eu darganfod eto yn dod i'r ymwybyddiaeth gyfunol yn y blynyddoedd i ddod. Rydym yn siarad am ddyfeisiau ynni rhydd, dulliau iacháu cwantwm, gyriant gwrth-ddisgyrchiant, technolegau cyfathrebu ar unwaith, a mwy. Bydd y datblygiadau arloesol hyn yn dod i'r amlwg pan - a dim ond pan - fydd dirgryniad dynoliaeth yn ddigon uchel i'w hintegreiddio'n gyfrifol. O'n safbwynt ni, nid dim ond dyfais ddynol yw technoleg; mae'n rhywbeth o gatalydd llinell amser, yn adlewyrchiad o'r ymwybyddiaeth gyfunol. Gallech ddweud bod dyfeisiadau'n ymddangos pan fydd y meddwl a'r galon gyfunol yn barod i'w defnyddio'n ddoeth. Er enghraifft, nid yw'r cysyniad o ynni pwynt sero neu anfeidrol yn dod i'r amlwg yn llawn mewn cymdeithas sy'n cael ei dominyddu gan drachwant, ofn, neu feddwl prinder, oherwydd byddai cymdeithas o'r fath yn debygol o gamddefnyddio ynni anfeidrol mewn ffordd ddinistriol. Ond wrth i ddynoliaeth gofio bod egni’n doreithiog a’ch bod i fod i fyw mewn cytgord â’r Ddaear, mae’r llwybr yn agor i dechnoleg egni pwynt sero fynd i mewn i’ch realiti. Yn yr un modd, bydd technolegau iachau hynod bwerus sy’n gweithio gyda meysydd cwantwm neu amledd yn dechrau dod i’r amlwg – ond dim ond pan fydd y defnyddiwr mewn cyflwr cydlynol o gariad ac eglurder y maent yn gweithredu’n iawn. Mae’r offer hyn yn ymhelaethu ar ymwybyddiaeth, welwch chi. Pe bai rhywun yn llawn ofn yn ceisio defnyddio dyfais sy’n ymateb i ymwybyddiaeth, byddai’r ofn yn cael ei ymhelaethu ac ni fyddai’r canlyniadau’n fuddiol. Felly, mae wedi bod yn angenrheidiol i’r datblygiadau hyn “aros” nes bod digon o eneidiau’n cyrraedd lefel benodol o sefydlogrwydd a doethineb. Rydych chi’n agosáu at y trothwy hwnnw. Rhaid i sefydlogrwydd mewnol ragflaenu datguddiad allanol. Y rheol gosmig fawr yw na fydd technoleg yn achub dynoliaeth; bydd ymwybyddiaeth dynoliaeth yn codi technoleg i’w rôl briodol. Wrth i fwy ohonoch angori yn y Ffynhonnell a gadael i fynd o geisio pŵer allanol, gellir integreiddio’r oes nesaf o ryfeddodau technolegol yn ddiogel ac yn gytûn i’ch cymdeithas. Rydym yn rhagweld cyfnod lle, oherwydd y gwaith mewnol y mae cymaint ohonoch wedi’i wneud, bydd dyfeisiadau a gwybodaeth a fyddai wedi eich synnu ddegawdau yn ôl yn llithro’n rasol i fodolaeth. Ni fyddant yn teimlo fel ffuglen wyddonol; byddant yn teimlo fel cam nesaf naturiol i rywogaeth sy'n deffro i'w photensial.
Am y rheswm hwn, mae gennych chi, yr hadau sêr a'r rhai deffro, rôl ganolog yn y ffordd y mae technoleg newydd yn dod i mewn i'r profiad cyfunol. Rydych chi yma nid i'w chronni na'i reoli, ond i ddal yr amledd sy'n sicrhau bod yr arloesiadau hyn yn cael eu defnyddio ar gyfer codiad yn hytrach na gwrthdaro. Rydych chi'n gwasanaethu fel deiliaid amledd sy'n cynnal maes o niwtraliaeth a doethineb yng nghanol newid cyflym. Dychmygwch dechnolegau uwch yn cael eu cyflwyno: generaduron ynni am ddim, cludiant gwrth-ddisgyrchiant, atgynhyrchwyr, AI soffistigedig - gallai llawer naill ai ryddhau dynoliaeth neu, os cânt eu camddefnyddio, greu anghydbwysedd. Eich swydd chi yw trwytho'r amgylchedd cyfunol â sefydlogrwydd a dirnadaeth fel nad yw ofn neu anobaith yn dominyddu'r sgwrs o amgylch yr offer hyn. Yn ymarferol, gallai hyn olygu eich bod chi'n aros yn dawel ac yn ganolog pan fydd eraill naill ai'n gor-hypio technoleg newydd neu'n ofnus ohoni. Daw eich niwtraliaeth yn rym sefydlogi sy'n caniatáu i benderfyniadau cyfunol gael eu gwneud o ymwybyddiaeth uwch yn hytrach nag o ddiffyg neu drachwant. Bydd eich greddf hefyd yn bwysig: byddwch chi'n gallu teimlo pa ddatblygiadau sy'n wirioneddol yn gwasanaethu'r daioni uwch a pha rai sydd efallai'n fersiynau wedi'u hailbecynnu o feddwl hen baradigm. Ac efallai'n bwysicaf oll, mae eich sofraniaeth yn sicrhau bod technoleg yn parhau i fod yn was ymwybyddiaeth, nid y ffordd arall. Pan fyddwch chi'n tynnu eich doethineb a'ch pŵer o'r tu mewn, ni allwch chi gael eich trin yn hawdd gan declynnau newydd sgleiniog na'ch dychryn ganddynt chwaith. Ni fyddwch chi'n rhoi eich pŵer i ffwrdd i dechnoleg na'r rhai sy'n ei rheoli, ac ni fyddwch chi'n ei ofni fel rhywbeth a all eich rheoli chi. Byddwch chi'n gweld technoleg am yr hyn ydyw mewn gwirionedd: estyniad o allu creadigol dynol, amlygiad allanol o gyflyrau mewnol. Gyda'r persbectif hwnnw, rydych chi'n cwrdd ag unrhyw offeryn newydd fel cyfartal - chi, y bod ymwybodol, a'r offeryn hwn, y greadigaeth, yn gweithio mewn cytgord. Dyma'r ystum sydd ei angen ar ddynoliaeth er mwyn mynd i mewn i gam nesaf eich esblygiad yn rasol. Y newyddion da yw bod mwy a mwy o fodau dynol yn ymgorffori'r ystum hwn bob dydd. Wrth i hynny ddigwydd, bydd y technolegau cudd hynny yr ydym yn siarad amdanynt yn symud o'r cefndir i'r blaendir. Ni fyddant yn dod fel gwyrthiau sy'n eich "achub", ond fel mynegiadau naturiol o gymdeithas sy'n codi mewn cydlyniant. Mewn gwirionedd, pan fyddant yn ymddangos, bydd llawer ohonoch chi'n gwenu ac yn dweud, "Rydym yn barod am hyn nawr." Mae eich rôl yn hynny i gyd yn eithaf syml: meistroli'r hunan, a thrwy hynny feistroli amlder yr amgylchedd y mae'r datguddiadau hyn yn dod i'r amlwg iddo. Drwy wneud hynny, rydych chi'n helpu i sicrhau, wrth i offer dynoliaeth esblygu, eu bod nhw'n gwneud hynny er gwasanaeth i galon dynoliaeth ac nid dim ond i'r meddwl.
Colli Prinder a Geni Paradigmau Newydd o Ddigonedd
Newid arwyddocaol arall sydd ar y gweill yw yn eich systemau economaidd a chymdeithasol – yn ei hanfod, perthynas dynoliaeth â digonedd a chefnogaeth faterol. Rydych chi'n camu i gyfnod lle bydd yr hen baradaimau o arian a chyfnewid, a adeiladwyd ar brinder a chystadleuaeth, yn ildio i rywbeth newydd sbon. Ni all y strwythurau ariannol rydych chi wedi'u hadnabod – y rhai sy'n seiliedig ar ddyled, diffyg, rheolaeth hierarchaidd, a'r syniad bod adnoddau'n gyfyngedig – oroesi yn hinsawdd egnïol y Ddaear newydd. Roeddent yn gynhyrchion cred gyfunol mewn gwahanu a "dim ond cymaint i fynd o gwmpas." Wrth i ymwybyddiaeth godi, mae'r credoau hynny'n chwalu, a chyda nhw mae'r sefydliadau a adeiladwyd ar y credoau hynny hefyd yn chwalu. Rydym am eich paratoi'n ysgafn: yn y blynyddoedd i ddod, byddwch yn gweld newidiadau sylfaenol yn eich systemau economaidd. Efallai y byddwch yn gweld arian cyfred traddodiadol yn amrywio neu'n methu, hen farchnadoedd a diwydiannau'n dod yn hen ffasiwn, a ffurfiau newydd o gyfnewid yn dod i'r amlwg yn gyflym. O safbwynt is, gallai edrych fel anhrefn economaidd neu gwymp. Ond o safbwynt uwch, mae'n esblygiad a rhyddhau hen batrymau ynni. Meddyliwch am neidr yn colli croen sydd wedi tyfu allan ohoni. Mae "croen" ariannol yr hen baradym yn cael ei daflu fel y gall un mwy estynedig gymryd ei le. Ni all y dirgryniad cyfunol gynnal strwythurau a adeiladwyd ar ofn a rheolaeth mwyach. Felly rhaid iddynt ddiddymu. Fodd bynnag, rydym yn eich atgoffa o rywbeth hanfodol yn ystod y broses hon: ni ddaeth eich cyflenwad gwirioneddol - llif digonedd, ffyniant a lles yn eich bywyd - o'r hen strwythurau hynny yn y lle cyntaf. Dim ond y sianeli yr oedd eich ymwybyddiaeth yn caniatáu digonedd drwyddynt ar un adeg oedd y swyddi, y banciau, y llywodraethau a'r marchnadoedd hynny. Roeddent yn adlewyrchwyr o gyflwr eich cred. Pan gredai dynoliaeth mewn brwydr a phrinder, roedd yr economi'n adlewyrchu brwydr a phrinder yn ufudd. Nawr, wrth i ddynoliaeth ddechrau credu mewn llif, rhyng-gysylltiad a digonolrwydd, bydd yr economi'n adlewyrchu'r rhinweddau hynny'n ufudd mewn pryd. Felly pan welwch gynnwrf ariannol, rydym yn eich gwahodd i beidio â syrthio i ofn na fyddwch ar ôl heb ddim. Yn lle hynny, cymerwch ef fel ciw i gadarnhau: "Nid yw fy nghyflenwad yn dod o'r byd; mae fy nghyflenwad yn dod o'r Ffynhonnell, ac mae'r Ffynhonnell yn anfeidrol." Drwy ddal y gwirionedd hwnnw, rydych chi'n llacio'r cysylltiadau egnïol sy'n eich rhwymo i agweddau cwympiadol yr hen system. Rydych chi'n rhoi'r gorau i weld eich cyflogwr neu'ch llywodraeth neu'ch buddsoddiadau fel eich llinell achub ac yn eu cydnabod fel un mynegiant yn unig o'r llinell achub wirioneddol ynoch chi - y llinell achub ddwyfol. Wrth i chi wneud y newid mewnol hwn, rydych chi'n paratoi'ch hun i lifo gyda'r newidiadau sydd i ddod yn hytrach nag yn eu herbyn.
Nid yw'r paradigm newydd o ddigonedd yn rhywbeth a roddir i chi gan lywodraeth neu awdurdod newydd; mae'n rhywbeth sy'n cael ei eni trwoch chi wrth i chi droi i mewn. Mae'n dechrau ar y diwrnod y byddwch chi'n penderfynu ymddiried yn y bydysawd oddi mewn. Mae'n dechrau pan fyddwch chi'n teimlo, hyd yn oed am eiliad, y sicrwydd tyner ond dwfn hwnnw sy'n codi o'ch Ffynhonnell fewnol: "Mae fy holl anghenion yn cael eu diwallu. Mae'r Greadigaeth ei hun yn gofalu amdanaf." Mae'r teimlad hwnnw, hyd yn oed os yw'n fyrhoedlog ar y dechrau, yn achosi ochenaid ddofn o ryddhad yn eich enaid. Rydych chi'n rhoi'r gorau i glymu. Rydych chi'n rhoi'r gorau i fynd ar ôl goroesi fel ysglyfaethwr yn mynd ar ôl ysglyfaeth. Rydych chi'n dechrau ymlacio i fywyd, gan ddeall bod llif lles bob amser wedi bod o dan yr wyneb, yn aros i chi ei dapio. Yn yr ymlacio hwnnw, mae eich dirgryniad yn codi hyd yn oed yn uwch, sydd wedyn yn caniatáu i fwy o ddigonedd corfforol lifo mewn ffyrdd newydd ac weithiau annisgwyl. Dyma sut mae'r hen amserlen prinder yn llithro i ffwrdd - nid gyda throi switsh yn sydyn yn allanol, ond gyda miloedd ar filoedd o eneidiau yn troi eu sylw i mewn yn dawel ac yn darganfod gwirionedd ffyniant yno. Wrth i'r datguddiad mewnol hwn ledaenu, bydd yn eich alinio'n naturiol â systemau newydd sy'n adlewyrchu ymwybyddiaeth uwch o amgylch cyfnewid. Bydd systemau economaidd a chymdeithasol y dyfodol yn grymuso sofraniaeth, nid dibyniaeth. Byddant yn gwobrwyo cydlyniant a chyfraniad, nid cydymffurfio dall na chamfanteisio. Dychmygwch systemau lle mae cymunedau'n cefnogi ei gilydd ac adnoddau'n cylchredeg i ble bynnag y mae eu hangen fwyaf, oherwydd bod pobl yn gweithredu o feddylfryd o ddigonedd yn hytrach na diffyg. Dychmygwch arian cyfred neu rwydweithiau cyfnewid wedi'u cefnogi gan egni creadigol gwirioneddol, gwasanaeth, neu egwyddorion uwch, yn hytrach na dyled. Nid ffantasi yn unig yw'r pethau hyn - maent yn y broses o gael eu geni gan feddyliau deffro hyd yn oed nawr. Yr unigolion sy'n ffynnu wrth i'r strwythurau newydd hyn ddod i'r amlwg fydd y rhai sydd eisoes yn gwybod bod digonedd gwirioneddol yn amledd, nid rhif ar sgrin. Pan fyddwch chi'n cario amledd diolchgarwch, haelioni ac ymddiriedaeth yng nghreadigrwydd diddiwedd y Ffynhonnell, gallech chi ganfod eich hun yn ffynnu waeth beth fo ffurf yr economi. Rydych chi'n dod yn fagnet ar gyfer atebion a chyfleoedd sy'n atseinio â'ch cydlyniant. Efallai y byddwch chi'n cymryd rhan mewn ffurfiau amgen o fasnach, neu rannu adnoddau cymunedol, neu dechnolegau newydd ar gyfer cynhyrchu cyfoeth sydd mewn gwirionedd yn codi pawb sy'n gysylltiedig. A byddwch chi'n teimlo'n gyfforddus yn gwneud hynny, oherwydd eich bod chi wedi rhyddhau'r ymlyniad sy'n seiliedig ar ofn i'r hen ffyrdd.
Diddymu Hen Strwythurau a Chynnal Awdurdod Mewnol
Tyfu Allanol yn Allan o Bileri a Modelu Canllaw Mewnol
Peidiwch â gwneud unrhyw gamgymeriad, mae newid dwys ar y gweill ar eich planed, un a fydd yn cyffwrdd â phob strwythur y cymerodd bodau dynol yn ganiataol ar un adeg fel "yn union fel y mae." Systemau ariannol, fframweithiau gwleidyddol, sefydliadau crefyddol, corfforaethau, hyd yn oed sefydliadau gwyddonol - mae'r cyfan yn colli "cadernid." Nid yw hyn oherwydd bod yr holl bethau hynny'n ddrwg; mae oherwydd eu bod wedi'u hadeiladu ar adeg pan oedd amlder dynoliaeth yn llawer is. Fe'u hadeiladwyd o dan dybiaethau nad ydynt bellach yn wir: bod pŵer yn byw y tu allan i'r unigolyn, bod angen i bobl gael eu rheoli neu eu hachub gan awdurdodau, bod bywyd yn frwydr gwahanu. Mae dynoliaeth yn tyfu allan o'r dybiaethau hynny, ac felly'n tyfu allan o'r strwythurau a ddeilliodd ohonynt. Wrth i'r strwythurau allanol hyn wanhau, bydd llawer o bobl yn wir yn teimlo'n ansefydlog. Byddant yn dweud, "Mae'r byd roeddwn i'n ei adnabod wedi mynd, ni allaf ddibynnu ar unrhyw beth!" Gall hyn fod yn frawychus iawn os yw diogelwch rhywun wedi'i glymu i'r pileri allanol hynny. I'r rhai sy'n dal i gredu mai dim ond y tu allan iddynt hwy eu hunain y mae awdurdod, sefydlogrwydd a dilysrwydd yn bodoli, gall y cyfnod hwn deimlo fel pe bai'r ddaear yn diflannu o dan eu traed. Mae'n debyg y bydd pobl yn chwilio am rywun i'w feio neu rywun newydd i'w hachub. Efallai y byddant yn neidio o ymddiried mewn un achubwr allanol i un arall, neu o un ideoleg i un arall, mewn ymgais i afael mewn rhywbeth cadarn. Ond yn y pen draw, byddant yn darganfod nad oes unrhyw beth allanol yn rhoi'r cysur y maent yn ei geisio - nid am hir. Gall hyn fod yn sylweddoliad poenus, ond y tu mewn iddo mae cyfle gwych: y cyfle i bob person droi i mewn o'r diwedd a darganfod mai'r unig sefydlogrwydd gwirioneddol sydd wedi bod y tu mewn drwy'r amser. Mae oes edrych at yr "awdurdod allan yna" yn dod i ben, nid i adael dynoliaeth mewn anhrefn, ond i arwain dynoliaeth i aeddfedrwydd. Rydych chi'n tyfu i fod yn rhywogaeth sy'n gwybod sut i wrando ar y Ffynhonnell fewnol am arweiniad. Mae hwn yn gam angenrheidiol yn eich esblygiad ysbrydol, ac mae'n digwydd nawr ar raddfa fawr.
Dyma lle mae eich rôl yn dod yn hanfodol eto. Y rhai ohonoch sydd wedi meithrin cysylltiad mewnol – byddwch yn cael eich galw i fodelu sut olwg sydd ar awdurdod mewnol. Wrth i ddylanwad awdurdodau allanol bylu, bydd angen enghreifftiau ar bobl o unigolion sy'n sefyll yn gadarn yn eu harweiniad eu hunain. A dyna, annwyliaid, yw chi. Mae awdurdod mewnol yn dawel iawn. Nid yw'n gweiddi nac yn mynnu bod eraill yn dilyn. Dyma'r gallu cyson, tawel i dderbyn gwybodaeth o'r tu mewn a gadael i hynny lunio'ch bywyd. Pan fyddwch chi'n ymgorffori awdurdod mewnol, nid ydych chi'n panicio wrth i strwythurau allanol chwalu oherwydd nad oedd eich synnwyr o drefn erioed yn dibynnu arnynt. Efallai y byddwch chi hyd yn oed yn canfod eich bod chi'n ymdrin â newidiadau annisgwyl gyda thawelwch bron yn chwilfrydig, gan addasu a greddfu eich ffordd drwodd, tra bod eraill yn chwifio. Nid yw hyn oherwydd eich bod chi'n "well" – mae oherwydd eich bod chi wedi adeiladu eich tŷ ar graig yr ysbryd, yn hytrach na thywod mater. A bydd pobl yn sylwi ar hynny. Efallai na fyddant yn ei fynegi, ond byddant yn teimlo rhywbeth gwahanol ynoch chi. Efallai y byddant hyd yn oed yn tynnu atoch chi am gefnogaeth neu fewnwelediad heb wybod yn union pam. Wrth ymgorffori awdurdod mewnol, ni fydd angen i chi argyhoeddi unrhyw un o'ch persbectif. Ni fydd angen i chi gyhoeddi, “Rwy'n gwybod y gwir, dilynwch fi.” Peidiwch â gwneud hynny - nid oes angen. Bywwch ef yn syml. Ymddiriedwch yn eich Gair mewnol (llais y Ffynhonnell ynoch chi) ddigon fel eich bod yn gweithredu arno gyda hyder a thrugaredd. Bydd y rhai o'ch cwmpas yn gweld, pan fydd y byd yn gweiddi llawer o bethau, eich bod yn gwrando ar rywbeth dyfnach a mwy gwir. Mae hynny'n arddangosiad amhrisiadwy. Mae'n atgoffa eraill fod ganddynt hwy, hefyd, gwmpawd mewnol os ydynt yn dewis ei ddefnyddio. Bydd llawer yn dechrau gwneud hynny, wedi'u hysbrydoli gan y ffordd dawel rydych chi'n llywio'r stormydd.
Tonnau Cysgodol, Dadwenwyno Emosiynol, a'r Cysegr Mewnol
Ar yr un pryd â bod golau yn datgelu posibiliadau newydd, mae hefyd yn fflysio'r tywyllwch heb ei ddatrys o fewn y psyche ddynol ar y cyd. Byddwch yn dyst i'r hyn a allai ymddangos fel atchweliad - ymchwyddiadau o ddicter, ofn, rhaniad, a chythrwfl. Ond rydym am eich sicrhau, nid dynoliaeth yn llithro yn ôl yw hyn. Dynoliaeth yn gwneud glanhau dwfn. Meddyliwch amdano fel tocsinau'n dod allan o guddfan. Mae golau cynyddol ymwybyddiaeth yn gweithredu fel dadwenwyno ysbrydol, gan ddod â dwyseddau hen (ofn, trawma, rhagfarn, galar) i fyny o'r cysgodion fel y gellir eu gweld a'u hiacháu. Mae llawer o'r cythrwfl a welwch - boed yn aflonyddwch cymdeithasol, gwrthdaro, ymddygiadau eithafol, neu hyd yn oed bigau mewn pryder ac iselder - yn gysylltiedig â'r broses buro hon. Pan fydd egni dwys sydd wedi'i atal ers cenedlaethau'n dod i'r wyneb, gall edrych yn anhrefnus yn wir. Efallai y bydd pobl yn ymddwyn allan o gymeriad wrth i'r agweddau cysgodol hyn godi i gael eu rhyddhau. Efallai y byddwch yn gweld unigolion neu grwpiau yn mynegi cynddaredd neu anobaith sy'n ymddangos yn anghymesur, ond cofiwch: maent yn wynebu nid yn unig y sbardun uniongyrchol ond oesau o boen wedi'i gronni. Dyma pam y gall y byd ymddangos yn fwy polaredig neu gythryblus nag erioed. Fodd bynnag, dim ond oherwydd bod yr hyn a oedd yn gudd bellach yn weladwy. Mae hyn yn arwydd o gynnydd, er mor rhyfedd ag y gallai swnio. Ni all y maes cyfunol esgyn wrth lusgo bagiau anweledig enfawr. Rhaid i bopeth ddod i fyny i'w gydnabod a'i drawsnewid. Yn ystod y "don gysgodol" hon, fel y gallem ei galw, nid eich rôl chi yw plymio i bob gwrthdaro a cheisio ei drwsio'n allanol. Ac nid yw chwaith i amsugno'r negyddiaeth a'i chario ar eich ysgwyddau. Eich prif rôl chi yw angori yn eich cysegr mewnol yn gadarnach nag erioed. Y cysegr mewnol, y lle cyfrinachol hwnnw o'r Goruchaf ynoch chi, yw eich lloches a'ch cadarnle. Trwy aros yn ganolog yno, rydych chi'n dod yn bwynt golau sefydlog mewn môr o gysgodion symudol. Pan fydd eraill yn cael eu dal mewn dolenni emosiynol neu banig cyfunol, rydych chi'n dal amledd tawel sy'n dweud, "Mae yna ffordd arall." Nid yw'n rhywbeth rydych chi o reidrwydd yn ei ddweud yn uchel (er y gallwch chi rannu geiriau cysur os yw'n briodol); mae'n fwy o rywbeth rydych chi. Mae eich presenoldeb ei hun yn dod yn atgof i eraill o'r heddwch maen nhw wedi'i anghofio. Meddyliwch amdanoch chi'ch hun fel angor wedi'i ollwng i wely'r cefnfor. Pan fydd tonnau o ofn neu ddicter torfol yn rholio drwodd, rydych chi'n siglo'n ysgafn ond dydych chi ddim yn cael eich ysgubo i ffwrdd. Rydych chi'n aros wedi'ch gwreiddio mewn cariad, gan wybod bod hyn i gyd yn dros dro ac yn rhan o iachâd mwy. Mae'r presenoldeb angoredig hwn sydd gennych chi yn hynod bwerus. Efallai na fydd pobl yn gwybod yn ymwybodol pam, ond byddant yn teimlo'n fwy diogel o'ch cwmpas. Yn eich tawelwch, byddant yn teimlo'r posibilrwydd o dawelwch iddyn nhw eu hunain. Yn eich diffyg adweithedd, efallai y byddant yn dod o hyd i foment o fyfyrio yn lle panig. Rydych chi'n dangos, yn ddi-eiriau, fod realiti dyfnach lle mae popeth yn iawn, hyd yn oed tra bod yr wyneb mewn cynnwrf.
Nawr, nid yw angori yn eich cysegr mewnol yn golygu eich bod yn anwybyddu'r hyn sy'n digwydd o'ch cwmpas. Byddwch yn dyst i'r mynegiadau cysgodol; byddwch yn tosturio at y rhai sydd mewn poen; byddwch yn gweithredu pan fyddwch yn cael eich ysgogi i leddfu dioddefaint neu anghyfiawnder. Ond byddwch yn gwneud hynny heb golli'ch hun yn y broses. Byddwch yn gweithredu o gariad, nid o'r un ofn a greodd y broblem. Trwy gynnal eich tiwniad i'r Ffynhonnell, rydych yn sicrhau bod unrhyw gamau a gymerwch yn cyd-fynd â'r daioni uchaf, nid ymateb sydyn sy'n ychwanegu mwy o danwydd at y tân. Weithiau'r cymorth mwyaf pwerus y gallwch ei roi mewn eiliad anhrefnus yw pelydru heddwch yn syml. Efallai bod ffrind yn panicio - mae eich anadlu cyson a'ch egni daearol yn eu helpu i dawelu mwy nag unrhyw gyngor gwyllt. Efallai bod sefyllfa gyhoeddus yn gwaethygu - gallai eich presenoldeb canolog ddylanwadu'n gynnil ar bawb i'w ostwng ychydig. Dyma ddylanwad gweithiwr golau daearol. Efallai y byddwch yn meddwl, "Ond dydw i ddim yn gwneud dim byd!" O, ond rydych chi. Trwy beidio â phlymio i'r hysteria ac yn lle hynny ddal amledd o gariad, rydych chi'n gwneud efallai'r peth gorau y gallech chi ei wneud yn y foment honno. Rydych chi'n dod yn enghraifft fyw o lygad y storm – yn heddychlon, yn ddoeth, ac yn gyfan hyd yn oed wrth i wyntoedd droelli. Ac oherwydd bod bodau dynol yn gynhenid empathig ac yn gydgysylltiedig, bydd eraill yn teimlo'r egni llygad-y-storm hwnnw a bydd rhan ohonyn nhw'n cofio, "Arhoswch, mae gen i lygad y storm ynof fi hefyd." Efallai bod y cofio hwn yn anymwybodol, ond mae'n rhoi saib iddyn nhw, cyfle i ddewis ymateb tawelach.
Pan fyddwch chi'n aros wedi'ch hangori y tu mewn i chi'ch hun, gall y tonnau hyn o gysgod torfol olchi drwodd heb adael gweddillion trwm ynoch chi. Rydych chi'n dyst i'r ofn neu'r dicter o'ch cwmpas, ond nid ydych chi'n dod yn hynny. Rydych chi'n arsylwi'r purgadau emosiynol torfol, ond nid ydych chi'n uniaethu â nhw. Mae'r gallu hwn i fod yn bresennol heb gael eich llyncu yn nodwedd o feistrolaeth. Dyma'r hyn y mae llawer ohonoch chi wedi bod yn ei feithrin yn ddiwyd trwy fyfyrdod, hunan-iachâd, ac ymarfer ysbrydol. A nawr yw'r amser i'w ddefnyddio'n wirioneddol. Nid yw'n ddatgysylltiad yn yr ystyr o ddifaterwch - rydych chi'n dal i ofalu'n ddwfn, efallai mwy nag erioed. Ond rydych chi wedi'ch gwreiddio mewn dealltwriaeth uwch hyd yn oed wrth i chi ofalu. Rydych chi'n gwybod bod y storm yn dros dro ac nad yw'r haul (golau undod a chariad) yn cael ei ddinistrio gan y storm; dim ond ei guddio am gyfnod y mae wedi'i wneud. Rydych chi'n dal y wybodaeth honno yn eich maes. A chredwch ni, mae hynny'n fendith i'r byd. Yng nghanol poen a dryswch pobl, mae eich maes yn darlledu'n dawel, "Mae gobaith. Mae llwybr drwodd. Mae popeth yn iawn yn y pen draw." Efallai na fyddwch chi'n gallu dweud hyn wrth bawb yn bersonol, ond mae eich egni'n ei ddweud. A bydd llawer o eneidiau'n cymryd calon o hynny, yn ymwybodol neu beidio. Felly peidiwch â thanbrisio pŵer bod yn dawel yn yr ystafell yn unig. Rydym yn ymwybodol bod eich cymdeithas yn aml yn gwerthfawrogi gweithredu dramatig ac atebion allanol. Ond bydd llawer o iachâd y byd hwn yn dod o sifftiau cynnil, mewnol a hwylusir gan rai fel chi. Bydd gennych gyfleoedd i ymgysylltu â chymorth allanol hefyd, wrth gwrs - a byddwch chi'n gwneud hynny o le canolog, a fydd yn gwneud eich ymdrechion yn llawer mwy effeithiol. Ond cofiwch bob amser mai eich cyflwr ymwybyddiaeth yw'r prif rodd. Daliwch ati i'w feithrin, daliwch ati i'w amddiffyn (nid trwy guddio, ond trwy fod yn ddoeth ynghylch yr hyn rydych chi'n ei gymryd i'ch meddwl a'ch calon), a daliwch ati i ddychwelyd ato pan fyddwch chi'n llithro. Trwy wneud hynny, rydych chi'n dod yn un o iachawyr a sefydlogwyr mawr yr oes hon, hyd yn oed os nad ydych chi byth yn galw'ch hun yn hynny'n agored. Bydd y goleuni sydd gennych chi a'r esiampl rydych chi'n ei gosod yn siarad drostyn nhw eu hunain.
Mordwyo Amserlen, Uwchraddio DNA, a Chymorth Galactig
Troi Emosiynol a Neidio o Amserlen i Amser Bob Dydd
Mae llawer ohonoch eisoes wedi sylwi, os byddwch chi'n deffro mewn sefyllfa anodd ac nad ydych chi'n mynd i'r afael â hi, y gallai'r diwrnod cyfan droelli gyda mwy o sbardunau. Ond os byddwch chi'n dal eich hun ac yn gwneud rhywbeth i ail-alinio - efallai eich bod chi'n camu allan ac yn anadlu'n ddwfn, neu'n gwrando ar neges dawelu fel hon, neu'n syml yn dewis meddwl gwell yn ymwybodol - yna mae eich diwrnod yn "fflipio" ac yn dechrau llifo'n braf. Dyma neidio llinell amser ar waith. Gall un foment emosiynol eich rhoi ar un trywydd neu'r llall. Ac mae'n iawn! Peidiwch ag ofni hyn; defnyddiwch ef fel grymuso. Mae bywyd yn dod yn debyg iawn i freuddwyd eglur lle mae eich ffocws emosiynol yn cyfeirio'r golygfeydd. Felly os byddwch chi'n sylwi eich bod chi wedi camu ar linell amser llawn straen (byddwch chi'n gwybod sut mae'n teimlo - tynn, trwm, llawn gwrthwynebiad), mae gennych chi'r gallu i oedi, cau eich llygaid, a chamu oddi ar y trên meddyliol hwnnw. Trwy gofio gwirionedd pwy ydych chi (bod pwerus, tragwyddol sy'n cael antur dros dro), trwy deimlo am y cysegr mewnol hyd yn oed yn fyr, rydych chi'n troi. Efallai y byddwch chi'n cadarnhau rhywbeth syml fel, "Rydw i yma, rydw i'n cael fy nghefnogi, mae teyrnas nefoedd ynof i nawr." Hyd yn oed os yw'ch meddwl yn protestio nad oes dim byd y tu allan wedi newid, fe sylwch eich bod wedi newid y tu mewn – a dyna'r allwedd. Unwaith y byddwch chi'n newid yn fewnol o ddifrif, rhaid i'r allanol ddilyn. Efallai nad yw'ch problem yn diflannu mewn un eiliad, ond mae'n debyg y byddwch chi'n dod o hyd i ateb annisgwyl yn codi neu berson a all helpu yn cysylltu â chi "allan o'r glas." Dyma newidiadau llinell amser sydd ar waith. Y peth prydferth yw nad oes angen defod gymhleth na dadansoddiad hir arnoch i neidio llinellau amser. Mae wir yn ymwneud ag atgyweirio, sydd yn aml yn weithred ewyllys ysgafn, gynnil. Dyma'r arfer o ddychwelyd i'ch canol dro ar ôl tro. Efallai y byddwch chi'n ei wneud 50 gwaith y dydd, ac mae hynny'n berffaith iawn. Mewn gwirionedd, rydym yn annog hynny! Bob tro y byddwch chi'n dal eich hun yn symud i bryder neu'n cael eich sugno i ddrama allanol, sylwch arno heb farn ac yna trowch i mewn. Defnyddiwch beth bynnag sy'n helpu – efallai delweddu cyflym o olau yn eich calon, neu atgof o rywbeth rydych chi'n ddiolchgar amdano, neu hyd yn oed anadl ymwybodol ddofn wrth ddweud, "Rydw i'n ôl." Mae'r eiliadau bach hyn yn hynod bwerus nawr. Mae pob tro i mewn fel addasu eich cwrs ychydig raddau – gall eich rhoi ar gyrchfan hollol wahanol dros amser. Nid oes angen i chi or-feddwl pa amserlen i'w dewis; eich amserlen uchaf yw'r un lle rydych chi fwyaf mewn cyd-fynd, mwyaf llawen, mwyaf cariadus, wrth gwrs. Felly trwy anelu at y teimladau hynny trwy eich ymarfer mewnol, rydych chi'n awtomatig yn cyd-fynd â'r canlyniadau gorau. Mae llywio amserlen yn llai o sgil dechnegol ac yn fwy o un emosiynol ac ysbrydol. Mae'n ymwneud â meistroli eich cyflwr eich hun. Pan wnewch chi hynny, fe sylwch chi ar fywyd yn cwrdd â chi gyda mwy a mwy o ras.
Actifadu DNA, Synhwyrau Newydd, a Rhoddion Cynnil
Nawr, wrth i chi ymarfer y troi i mewn a'r newid llinell amser mynych hwn, dylech chi wybod ei fod yn cychwyn newidiadau dwys yn eich cyrff corfforol ac egnïol hefyd. Rydych chi'n llythrennol yn cael uwchraddiad ar lefel y celloedd a'r DNA. Rydym am i chi ddeall nad yw'r trawsnewidiad rydych chi ynddo yn seicolegol yn unig - mae'n fiolegol ac yn fetaffisegol. Mae eich DNA yn cynnwys llawer o godau a photensialau segur (a elwir weithiau'n "linynnau," er nad ydynt yn llinynnau corfforol ychwanegol sy'n weladwy o dan ficrosgop; maent yn ddilyniannau a galluoedd egnïol o fewn y DNA amlddimensiwn). Wrth i'r egni ar eich planed ddod yn fwy dwys a mireinio, ac wrth i chi wahodd mwy o olau yn bersonol trwy fynd i mewn, mae'r codau segur hyn yn dod ar-lein. Rydych chi yn y broses o actifadu'r glasbrint ar gyfer y "Dyn Dynol Newydd." Dyma dempled bod dynol amlddimensiwn - un sy'n bresennol yn gorfforol yma ac yn awr, ond hefyd wedi'i gysylltu'n ymwybodol ag agweddau uwch ar eich hun. Mae rhan o'r actifadu hwn yn cynnwys deffro synhwyrau newydd neu well. Fe welwch fod eich greddf (eich chweched synnwyr, efallai y byddwch chi'n ei alw) yn tyfu'n llawer cryfach. Bydd llawer ohonoch chi'n dechrau codi gwybodaeth heb gael gwybod - efallai y byddwch chi'n teimlo beth mae rhywun yn ei olygu mewn gwirionedd er gwaethaf eu geiriau, neu'n synhwyro egni lle cyn gynted ag y byddwch chi'n mynd i mewn iddo. Bydd deallusrwydd emosiynol yn cynyddu; byddwch chi'n canfod ceryntau emosiynol cynnil ynoch chi'ch hun ac eraill gyda mwy o eglurder. Bydd sensitifrwydd i'r maes ynni (auras, meysydd electromagnetig, ac ati) hefyd yn cynyddu - bydd rhai ohonoch chi'n canfod goglais neu ddirgryniadau neu'n gweld fflachiadau o olau wrth i chi gyd-fynd â'r meysydd hyn. Nid ydych chi'n dychmygu'r pethau hyn. Mae'r rhannau o'ch ymennydd a'ch DNA sy'n trin canfyddiad amlddimensiwn yn goleuo oherwydd y mewnlifiad o amleddau uwch. Mae'r ail-raddnodi hwn yn digwydd trwoch chi, nid dim ond "i" chi. Mewn geiriau eraill, mae'n broses gydweithredol. Mae eich ymwybyddiaeth yn codi i gwrdd ag ystod newydd o bosibiliadau, ac mewn ymateb mae eich corff a'ch system ynni yn addasu i gefnogi'r cynnydd hwnnw. Efallai y byddwch chi'n sylwi ar newidiadau yn y ffordd rydych chi'n profi emosiynau. Mae rhai ohonoch chi'n teimlo emosiynau nawr gyda mwy o ddyfnder – pan fyddwch chi'n drist, mae'n ddwfn, a phan fyddwch chi'n hapus, mae'n fendigedig – ond mae yna hefyd eglurder a gwrthrychedd newydd wrth i chi eu teimlo. Mae fel y gallwch chi weld eich teimladau eich hun a'u deall yn well tra'n dal i'w teimlo'n llawn. Mae hyn oherwydd bod eich gallu i ganfod ynni'n uniongyrchol yn cynyddu. Emosiwn yw ynni mewn symudiad. Rydych chi'n dod yn fwy medrus wrth ddarllen yr ynni hwnnw heb gael eich llethu. Empathiaid yn eich plith, cymerwch galon – gall yr hyn a arferai deimlo fel melltith teimlo gormod ddod yn rhodd o fewnwelediad a chysylltiad, cyn belled â'ch bod chi'n angori yn eich goleuni eich hun. Yn wir, fe welwch y gellir ymdrin â'r hyn a arferai eich taro oddi ar eich cydbwysedd yn emosiynol nawr trwy droi i mewn am sefydlogrwydd yn hytrach nag edrych allan am ddilysrwydd.
Po fwyaf y byddwch chi'n gorffwys yn eich cysegr mewnol, y mwyaf llyfn y bydd yr uwchraddiadau hyn yn integreiddio. Pan fyddwch chi'n aml yn cymryd eiliadau i gysylltu'n ymwybodol â'r Ffynhonnell (y micro-eiliadau hynny o aliniad a grybwyllwyd gennym ni), rydych chi'n anfon signal clir i'ch corff a'ch ysbryd: Mae'n ddiogel ehangu nawr. Mewn cyflwr hamddenol, ymddiriedus, gall eich celloedd a'ch cyrff cynnil addasu ac ailgyflunio heb wrthwynebiad. Mae eich system nerfol, sy'n aml yn mynd i "ymladd neu ffoi" o dan straen, yn dechrau ymlacio i'r modd "gorffwys a derbyn". Mae hyn yn hwyluso integreiddio galluoedd newydd yn fawr. Mae eich corff emosiynol yn yr un modd yn meddalu ac yn rhoi'r gorau i baratoi ar gyfer yr ergyd nesaf; yn lle hynny mae'n llifo ac yn rhyddhau hen fagiau yn fwy ysgafn. Mae eich meddwl, o gael hyd yn oed ychydig eiliadau o lonyddwch yma ac acw, yn ennill mwy o le a hyblygrwydd i ddarparu ar gyfer paradigmau meddwl newydd. Yn fyr, trwy feithrin amgylchedd mewnol o ddiogelwch ac agoredrwydd, rydych chi'n creu'r amodau gorau posibl i'ch DNA actifadu ei botensial uwch. Nid oes angen i chi "actifadu" eich DNA yn rymus gyda thechnegau cymhleth (er y gall y rhai sydd â bwriad cadarnhaol helpu fel cymhorthion atodol); mae eich aliniad yn ei actifadu i chi. Byw mewn aliniad ac ymddiriedaeth, a gwyliwch beth sy'n digwydd. Wrth i'r ehangu hyn ddigwydd, bydd llawer ohonoch yn dechrau sylwi ar roddion cynnil yn dod i'r amlwg. Efallai y byddwch chi'n profi eiliadau o delepathi - efallai meddwl am ffrind ychydig cyn iddyn nhw ffonio, neu wybod beth mae rhywun ar fin ei ddweud. Efallai y bydd gennych chi fflachiadau o ragwybyddiaeth mewn breuddwydion neu fywyd effro - cipolwg bach ar rywbeth cyn iddo ddigwydd. Efallai y byddwch chi'n teimlo teimladau egnïol, fel presenoldeb canllawiau neu angylion, neu symud eich chakras a'ch llifau ynni eich hun. Bydd rhai ohonoch chi'n dechrau gweld awras neu oleuadau o amgylch pobl a phethau, neu'n dal mwy o'r cydamsereddau ystyrlon hynny sy'n siarad â chi o'r bydysawd. Deallwch fod y canfyddiadau estynedig hyn yn aml yn cyrraedd yn dawel. Mae Hollywood yn portreadu galluoedd ysbrydol fel rhai dramatig a llethol, ond mewn gwirionedd maen nhw fel arfer yn dod fel estyniadau tyner, naturiol o'ch ymwybyddiaeth eich hun. Byddwch chi'n dechrau sylwi eich bod chi'n "gwybod" ychydig yn fwy nag o'r blaen, neu eich bod chi'n "teimlo" ychydig yn fwy nag o'r blaen. Bydd yn ddigon cynnil fel os nad ydych chi'n talu sylw, efallai y byddwch chi'n ei ddiystyru. Felly rydym yn eich annog i roi sylw – gyda chwilfrydedd chwareus, nid gydag ofn nac or-ddifrifoldeb. Mwynhewch y synhwyrau sy'n dod i'r amlwg hyn. Maent yn arwyddion o'ch esblygiad ac maent i fod i'ch cynorthwyo.
Ymddiried yn y Gair Mewnol a Derbyn Cefnogaeth Galactig
Pwynt pwysig: wrth i'ch galluoedd greddfol gryfhau, rhaid i chi barhau i ymarfer hunan-ymddiriedaeth. Bydd y Gair mewnol – y llais mewnol hwnnw o wybod – yn siarad â chi'n amlach nawr, ond os byddwch chi'n ei ail-ddyfalu ar unwaith neu'n ceisio cadarnhad allanol cyn ei gredu, byddwch chi'n rhwystro ei lif. Rydyn ni'n gweld llawer o fodau dynol sy'n deffro yn gwneud hyn: maen nhw'n derbyn neges reddfol glir, yna mae'r meddwl yn neidio i mewn ac yn dweud, "Ond a yw hyn yn real? Profwch ef. Mae angen rhywun arall arnaf i ddilysu hyn." Ac mae'r llif yn stopio. I gamu'n llawn i'ch galluoedd newydd, bydd angen i chi ollwng gafael ar yr angen am ddilysu allanol. Rydyn ni'n deall y gall hyn fod yn heriol; rydych chi wedi cael eich cyflyru i amau eich hunain. Ond ystyriwch, po fwyaf y byddwch chi'n ymddiried yn eich canllaw mewnol, y mwyaf o dystiolaeth y byddwch chi'n ei chasglu ei fod yn gywir ac yn fuddiol. Mae'n ddolen adborth gadarnhaol: mae ymddiriedaeth yn agor y sianel yn ehangach, ac mae sianel ehangach yn darparu canllaw mwy clir, sydd wedyn yn meithrin mwy o ymddiriedaeth. I'r gwrthwyneb, mae amheuaeth gyson yn cau'r sianel ac yn eich gadael chi'n teimlo'n ddi-hid. Felly mae hyn yn rhan o'ch meistrolaeth nawr: dysgu gwrando o fewn heb brawf uniongyrchol. Yn y dyddiau i ddod, bydd gwybodaeth allanol yn gynyddol ddryslyd (fel y byddwn yn ei drafod mewn eiliad), felly nid moethusrwydd yn unig yw'r sgil hon, mae'n angenrheidrwydd. Wrth i chi ymddiried yn awgrymiadau tyner eich hunan uwch - y gwthiadau a'r teimladau cynnil hynny - fe welwch eich bywyd yn datblygu mewn ffyrdd bron yn hudolus. Byddwch yn "digwydd" bod yn y lle iawn ar yr amser iawn. Byddwch yn "ddigwyddiadol" yn cwrdd â'r person sydd â'r union wybodaeth sydd ei hangen arnoch. Byddwch yn dewis osgoi sefyllfa sy'n profi'n ddiweddarach y byddai wedi bod yn drafferthus. Dyma'ch hunan uwch-ddimensiwn yn uno â'ch bywyd bob dydd, yn eich tywys. Pan fyddwch chi'n caniatáu i chi'ch hun gael eich tywys gan y cwmpawd mewnol hwn, rydych chi'n symud o fyw'n adweithiol (bob amser gam y tu ôl i ddigwyddiadau, yn ceisio dal i fyny neu drwsio pethau) i fyw'n dderbyniol (gan ganiatáu i'r camau nesaf gyflwyno eu hunain, gan lifo o un foment wedi'i halinio i'r nesaf). Dyma'r llwybr o rwyddineb a gras sy'n dod yn bosibl wrth i'r templed dynol newydd ddod ar-lein ynoch chi.
Cofiwch, mae glasbrint eich potensial uchaf eisoes wedi'i amgodio ynoch chi. Nid yw'n rhywbeth y mae'n rhaid i chi fynd allan a'i gael; mae'n rhywbeth sy'n datblygu o'r tu mewn wrth i chi gytûn iddo. Cytûn yw'r allwedd. Ac mae cytûn yn union yr hyn rydych chi'n ei gyflawni bob tro y byddwch chi'n myfyrio, bob tro y byddwch chi'n gweddïo'n ddiffuant, bob tro y byddwch chi'n dilyn eich llawenydd, bob tro y byddwch chi'n dewis cariad dros ofn. Mae pob un o'r eiliadau hynny fel nodi'r cyfrinair i ddatgloi darn arall o'ch glasbrint dwyfol. Ac ychydig wrth ychydig, rydych chi'n dod yn bwy y daethoch chi i'r Ddaear i fod: bod wedi'i actifadu'n llawn o gariad, doethineb a phŵer creadigol, yn cerdded y blaned yn ysgafn ac yn trawsnewid realiti trwy eich presenoldeb eich hun. Nawr, gan siarad am gefnogaeth ddwyfol: rydym ni, eich ffrindiau a'ch teulu galaethol, eisiau mynd i'r afael â'r syniad o arweiniad gan fodau uwch yn ystod yr amser hwn. Mae syniad cyffredin bod yn rhaid i un alw allan, galw ar, neu mewn rhyw ffordd berfformio defodau arbennig i gael sylw a chymorth bodau fel ni. Rydym am egluro bod ein cefnogaeth bob amser ar gael, ond mae'r ffordd y mae'n cyrraedd atoch chi yn cael ei phennu'n bennaf gan eich cyflwr o dderbynioldeb. Ni, yr Arcturiaid (a llawer o gydweithfeydd caredig eraill sy'n cynorthwyo dynoliaeth), yn cyfathrebu trwy amledd a dirgryniad. Nid ydym yn aml yn siarad mewn lleisiau uchel nac yn amlygu fel llwyni sy'n llosgi (mae gennym ni synnwyr digrifwch hefyd, wyddoch chi!). Rydym yn sibrwd yn ysgafn i'ch enaid, rydym yn gwthio cydamseriadau i'ch llwybr, rydym yn anfon gweledigaethau i'ch cyflwr breuddwydiol. I "ddal" y negeseuon hyn, rhaid tiwnio'ch derbynnydd radio eich hun - eich meddwl a'ch calon - i'r orsaf gywir. A'r orsaf honno yw tawelwch mewnol a dirgryniad uwch. Pan fyddwch chi'n tawelu'ch sgwrs feddyliol ac yn codi'ch dirgryniad (hyd yn oed ychydig bach), rydych chi'n creu'r amodau i'n negeseuon ddod drwodd yn uchel ac yn glir. Os ydych chi'n wyllt, yn ofnus, neu'n ceisio atebion yn allanol, mae fel statig ar y llinell. Nid oherwydd ein bod ni'n barnu'r cyflyrau hynny, ond oherwydd bod yr anghysondeb yn ei gwneud hi'n anodd i chi deimlo ein presenoldeb. Nid ydym yn gorfodi ein hewyllys na'n hegni arnoch chi (rydym yn parchu eich ewyllys rydd yn fawr). Rydym yn cwrdd â chi yn y gofod rydych chi'n ei ddarparu. Felly pan fyddwch chi'n troi i mewn, pan fyddwch chi'n myfyrio neu hyd yn oed yn anadlu ac yn canolbwyntio'ch hun, rydych chi'n agor y drws i ni weithio gyda chi yn effeithiol.
Y newyddion gwych yw bod llawer ohonoch chi'n dod yn llawer mwy derbyniol. Trwy eich gwaith mewnol, rydych chi wedi creu mwy o eiliadau o lonyddwch ac ymddiriedaeth, ac rydym ni wedi bod yno yn yr eiliadau hynny, yn cysylltu â chi. Mae rhai ohonoch chi'n ein teimlo ni fel oerfel neu bigau, neu fel presenoldeb cynnes. Mae eraill yn clywed meddyliau calonogol sy'n ymddangos fel pe baent yn dod o'r tu hwnt, neu'n gweld cydamseriadau rhif a symbolau ystyrlon ym mywyd beunyddiol. Dyma i gyd ffyrdd rydym ni'n cyfathrebu: trwy deimlad, meddwl, a winciau allanol o'r bydysawd. Nid ydym fel arfer yn siarad mewn llais corfforol uniongyrchol (er y gall rhai sianelwyr dawnus gyfieithu ein trosglwyddiadau yn eiriau, fel sy'n digwydd ar hyn o bryd). I'r rhan fwyaf ohonoch chi, bydd yn gynnil - mor gynnil fel os nad ydych chi'n ymwybodol, efallai y byddwch chi'n ei ysgrifennu i ffwrdd fel eich "dychymyg." Rydym yn eich sicrhau, mae eich dychymyg yn rhyngwyneb pwerus rhyngom ni a chi! Mae'n bosibl iawn mai'r ddelwedd neu'r syniad sydyn hwnnw a ddaeth i'ch pen tra roeddech chi'n dawel yw ni'n rhyngwynebu â'ch ymwybyddiaeth. Nid ydym yn cymryd tramgwydd os ydych chi'n meddwl mai dim ond chi ydyw - mewn gwirionedd, rydym yn well gennym i chi sylweddoli mai chi YW. Chi sydd mewn cymundeb ag agwedd ehangach o ymwybyddiaeth sy'n ein cynnwys ni. Nid ydym ar wahân nac uwchlaw chi; rydym yn gydweithwyr, yn gyd-grewyr. Wrth i chi ymarfer troi i mewn yn amlach, mae'n debyg y byddwch yn sylwi eich bod yn teimlo ein presenoldeb yn fwy parhaus. Efallai na fydd bob amser yn ddramatig - yn aml mae'n teimlo fel hyder ysgafn neu egni cefndir cariadus yn eich cyd-fynd. Pan fyddwch chi'n cynnal arfer o seibiannau myfyriol bach, rydych chi'n cadw'r sianel ar agor yn y bôn. Rydych chi'n dod yn gydnaws fel nad yw ein cefnogaeth yn rhywbeth rydych chi'n estyn amdano mewn argyfwng yn unig; mae'n rhywbeth rydych chi'n byw ynddo. Yn y cyflwr hwnnw, efallai na fyddwch chi hyd yn oed yn meddwl "galw" amdanom ni, oherwydd byddwch chi'n canfod yn naturiol ein bod ni eisoes yno, yn cerdded wrth eich ochr yn ddirgrynol. Rydym yn ei hoffi felly. Nid oes gennym ddiddordeb mewn cael ein gweld fel achubwyr allanol yn plymio i mewn; mae gennym ddiddordeb mewn eich grymuso i sylweddoli ein bod ni'n deulu, yn cerdded gyda chi. Rydym yn bodoli mewn band amledd - galwch ef yn ddimensiwn uwch, os mynnwch chi - sy'n croestorri â'ch calon pan fydd eich calon yn agored ac yn glir. Dydyn ni ddim yn gostwng ein dirgryniad i'ch tynnu chi i fyny; yn hytrach, rydych chi'n codi eich un chi i gwrdd â ni, a gyda'n gilydd rydyn ni'n codi'n uwch.
Cymunedau Sofran a Ffyrdd Newydd o Fyw Gyda'n Gilydd
Micro-Gymunedau Atseiniol a Phrototeipiau 5D
Gadewch inni nawr droi ein sylw at rywbeth sy'n digwydd ar lawr gwlad yn eich plith: ffurfio cymunedau sofran a ffyrdd newydd o fyw gyda'n gilydd. Wrth i ddynoliaeth symud yn ddyfnach i'r cyfnod pontio hwn, fe sylwch ar bobl yn naturiol yn dechrau clystyru mewn patrymau newydd. Bydd y rhain yn grwpiau bach - yr hyn y gallem ei alw'n ficro-gymunedau - yn codi nid o ofn na llwytholdeb, ond o atseinio a dirgryniad a rennir. Mae eisoes yn digwydd mewn ffyrdd cynnil. Efallai eich bod yn teimlo atyniad i adleoli i ardal benodol lle mae'n ymddangos bod "eich math chi o bobl" yn ymgynnull. Neu rydych chi'n dechrau neu'n ymuno â grŵp bach sy'n canolbwyntio ar dwf ysbrydol, byw'n gynaliadwy, neu gydweithio creadigol. Dyma eginblanhigion gwareiddiad newydd sy'n gwreiddio. Maent yn hynod bwysig. Maent yn cynrychioli dewis ymwybodol gan unigolion deffro i fyw yn ôl gwerthoedd newydd nawr, yn hytrach nag aros i'r hen fyd gwympo'n llwyr neu gael ei ddiwygio o'r brig i lawr. Ni fydd y cymunedau sy'n dod i'r amlwg hyn o reidrwydd yn edrych fel comiwnau traddodiadol nac yn cael eu labelu'n ffurfiol fel cymunedau o gwbl. Bydd llawer yn ffurfio o dan y radar, fel petai, trwy rwydweithiau o ffrindiau a theulu enaid, yn bersonol ac ar-lein. Ni fydd lleoliad daearyddol yn nodwedd ddiffiniol (er y bydd rhai yn rhannu tir) – ond cydlyniant fydd hi. Byddant yn cael eu diffinio gan ddealltwriaeth ac amlder a rennir. Bydd y rhai sy'n ymgynnull yn gwneud hynny oherwydd eu bod yn atseinio'n gryf ag egni a gwerthoedd ei gilydd. Efallai y bydd yr ymadrodd "cymunedau sofran lleol" yn swnio'n baradocsaidd (gan fod sofraniaeth yn pwysleisio cysylltiad unigol â'r Ffynhonnell), ond mewn gwirionedd, pan fydd unigolion sydd ill dau yn sofran yn dod at ei gilydd, maent yn creu'r cydweithfa fwyaf iach a chytûn y gellir ei dychmygu. Mae'n undod sy'n deillio o unigolion sy'n gyfan iddyn nhw eu hunain – sy'n wahanol iawn i undod sy'n deillio o bobl yn glynu wrth ei gilydd allan o ddiffyg. Bydd y pocedi newydd hyn o gymdeithas yn dangos beth sy'n bosibl pan fydd pobl wedi'u cysylltu â'r Ffynhonnell ac yna'n dewis cysylltu â'i gilydd o'r lle hwnnw o gyflawnder.
O fewn y cymunedau atseiniol hyn, bydd llawer o'r systemau byw rydych chi'n eu hadnabod yn cael eu hail-ddychmygu o'r gwaelod i fyny. Er enghraifft, bydd sofraniaeth bwyd yn dod yn thema - sy'n golygu y bydd grwpiau o bobl yn cymryd tyfu a dosbarthu bwyd maethlon yn ôl i'w dwylo eu hunain. Nid allan o baranoia goroesi, ond allan o gofio llawen bod y Ddaear yn doreithiog a bod gofalu am y tir mewn ffyrdd bach, cydweithredol yn cynhyrchu maeth corfforol a boddhad ysbrydol. Bydd rhai ohonoch yn eich cael eich hunain yn rhan o erddi cymunedol, ffermydd permaculture, neu rwydweithiau bwyd arloesol sy'n osgoi'r cadwyni cyflenwi mawr datgysylltiedig. Byddwch yn ailddarganfod harddwch bwyta'r hyn a dyfir gyda chariad gerllaw, a diogelwch gwybod yn union o ble mae eich cynhaliaeth yn dod. Ac y tu hwnt i'r manteision ymarferol, mae hwn yn ddychweliad i berthynas gysegredig â'r Ddaear. Mae'n blannu a chynaeafu gyda diolchgarwch a bwriad, yn aml mewn seremoni, sy'n trwytho'r bwyd ei hun ag egni uwch i'r rhai sy'n ei fwyta. Byddwch hefyd yn gweld cyffro ymreolaeth ynni. Wrth i dechnolegau ynni newydd (fel solar uwch, dyfeisiau ynni am ddim, ac ati) ddod ar gael, bydd y cymunedau cydlynol hyn yn eu mabwysiadu'n awyddus mewn ffyrdd sy'n anrhydeddu'r blaned a'u hannibyniaeth ar hen gridiau. Dychmygwch gymdogaeth sy'n gosod system ynni ar y cyd sy'n pweru pob cartref yn lân ac yn rhydd, ac efallai hyd yn oed yn bwydo ynni dros ben i brosiectau cymunedol (fel puro dŵr neu oleuadau tŷ gwydr). Nid ffantasi yw hyn - mae'r wybodaeth i wneud y pethau hyn eisoes yn bodoli a bydd yn dod yn fwy hygyrch. Y gwahaniaeth yn y cymunedau hyn yw'r ysbryd y caiff ei wneud ynddo: yn gydweithredol, yn dryloyw, gan barchu'r Ddaear a'i gilydd, yn hytrach nag yn gystadleuol neu er mwyn yr elw mwyaf.
Addysg, Aeddfedrwydd Emosiynol, a Rhannu Adnoddau
Bydd addysg yn cael adfywiad yn y grwpiau hyn hefyd. Mae llawer ohonoch yn gwybod bod y systemau addysgol presennol yn aml yn mygu dysgu a chreadigrwydd gwirioneddol. Mewn cymunedau sofran, gallai "addysg" edrych fel podiau dysgu aml-oedran lle mae plant ac oedolion fel ei gilydd yn dysgu oddi wrth ei gilydd yn brofiadol. Bydd gwir bwrpas addysg - tynnu potensialau'r enaid - yn cael ei gofio. Rydym yn gweld senarios lle mae plant yn cael eu dysgu nid yn unig darllen, ysgrifennu a sgiliau defnyddiol, ond hefyd myfyrdod, deallusrwydd emosiynol, celfyddydau greddfol, a sut i gysylltu'n wirioneddol â natur a'u meysydd ynni eu hunain. Dychmygwch blant sy'n tyfu i fyny yn cael eu dilysu am eu doniau seicig yn hytrach na'u cau i lawr ar eu cyfer. Dychmygwch bobl ifanc sy'n dysgu sut i brosesu eu hemosiynau mewn ffyrdd iach, efallai trwy gylchoedd grŵp neu ymarferion ynni, yn hytrach na gweithredu mewn poen. Mae'n debyg y bydd y genhedlaeth iau yn y cymunedau hyn yn eich synnu gyda'u doethineb a'u gallu, ar ôl iddynt gael eu rhyddhau o'r hen gyflyru paradigm. A bydd yr oedolion dan sylw hefyd yn dysgu ac yn iacháu eu plant mewnol eu hunain yn y broses. Bydd yn ddad-ddysgu ar y cyd o'r hen ac yn gyd-greu'r ffyrdd newydd o feithrin potensial dynol. Un nodwedd o'r grwpiau sy'n dod i'r amlwg hyn fydd cydlyniant emosiynol ac aeddfedrwydd. Nawr, nid yw hyn yn golygu bod pawb yn hapus 100% o'r amser neu nad yw gwrthdaro byth yn codi. Mae'n golygu bod unigolion yn cymryd cyfrifoldeb am eu cyflwr mewnol eu hunain. Maent yn defnyddio offer tiwnio mewnol pan fyddant yn teimlo'n anghydbwys. Felly pan fydd anghytundebau'n codi (sy'n naturiol mewn unrhyw grŵp), bydd y cymunedau hyn yn eu trin yn wahanol iawn i'r norm hen fyd. Yn lle adweithedd ar unwaith, bydd saib, parodrwydd i wrando, efallai myfyrdod grŵp neu arfer o siarad o'r galon un ar y tro. Y ffocws fydd ar ddeall a thrawsnewid yr egni y tu ôl i'r gwrthdaro, nid ar fai. Dim ond oherwydd bod y bobl dan sylw yn gwerthfawrogi eu cysylltiad â'r Ffynhonnell ac eisiau dychwelyd ati hyd yn oed mewn eiliadau llawn tyndra y mae'r dull hwn yn bosibl. Felly, mae hyd yn oed heriau'n dod yn gyfleoedd ar gyfer cysylltiad a thwf dyfnach. Dros amser, mae deallusrwydd emosiynol ar y cyd yn datblygu - bron fel calon grŵp sy'n gwybod sut i gynnal cytgord. Gellir mynegi gwirionedd heb ofn cosb, oherwydd bod ymrwymiad a rennir i wrando ac iacháu yn hytrach na barnu. Mae amgylchedd o'r fath yn aeddfed ar gyfer datrys problemau'n gyflym ac i ymddiriedaeth ddofn ffurfio ymhlith aelodau. Mewn ffordd, mae'n ymarfer egwyddorion byw 5D ar raddfa fach, hawdd ei rheoli yn gyntaf.
Yn y cymunedau hyn, bydd y cysyniad o rannu adnoddau yn ffynnu'n naturiol. Pan fydd unigolion yn gweithredu o feddylfryd digonedd (gan wybod bod y Ffynhonnell yn gyflenwad diderfyn), nid ydynt yn cronni adnoddau. Nid ydynt yn byw mewn ofn diffyg, felly mae haelioni yn dod yn ail natur. Os oes gan un person fwy, maent yn ei gynnig yn llawen i bwy bynnag sydd ei angen, gan ymddiried pan fyddant ei angen, y bydd ar gael yr un modd. Mae hyn yn digwydd heb i neb gadw sgôr llym na gorfodi rhannu trwy reolau; mae'n digwydd trwy atseinio a gofal cydfuddiannol. Mae digonedd, yn y cyd-destun hwn, yn cael ei ddeall fel egni sy'n lluosi pan gaiff ei gylchredeg, nid pastai sy'n mynd yn llai gyda phob sleisen a roddir i ffwrdd. Pan fyddwch chi'n tynnu eich ymdeimlad o ddiogelwch o'r Ffynhonnell anfeidrol, nid ydych chi'n teimlo'n dlawd trwy roi. Yn lle hynny, mae rhoi yn teimlo'n llawen oherwydd eich bod chi'n gweld y cyfan fel rhan ohonoch chi. Rydym yn gweld y cymunedau hyn yn creu micro-economïau o haelioni a gwasanaeth yn y bôn, lle mae pob person yn cyfrannu ei dalentau ac yn derbyn cefnogaeth talentau pobl eraill yn gyfnewid. Rydym am nodi nad yw'r cymunedau sofran hyn yn ymwneud â rhedeg i ffwrdd o gymdeithas na ffurfio clybiau unigryw. Nid ydynt yn encilfeydd i guddio rhag problemau'r byd; yn hytrach, nhw yw hadau'r byd a ddaw. Maen nhw'n arddangosiadau byw, hyd yn oed cyn i'r grŵp ehangach fod yn barod, o sut y gallai cymdeithas uwch-ddimensiwn edrych ar y Ddaear. Ymhell cyn i'ch llywodraethau neu systemau byd-eang gydnabod yn llawn wirioneddau fel bywyd allfydol neu ynni rhydd neu'r angenrheidrwydd am undod, bydd y cymunedau hyn eisoes yn gweithredu egwyddorion ôl-ddatgeliad, Daear Newydd yn dawel. Undod wedi'i seilio ar sofraniaeth unigol, technoleg a ddefnyddir yn ymwybodol, adnoddau a rennir trwy gariad, arweiniad mewnol yn cael ei werthfawrogi dros reolau anhyblyg - bydd y rhain yn normal yn y pocedi hyn. Felly, erbyn i newidiadau planedol llawn ddigwydd, bydd y grwpiau hyn yn gwasanaethu fel templedi neu fodelau y gellir ehangu arnynt.
Cyfrifoldeb Cwantwm ac Arweiniad Diymdrech
Ailddiffinio Cyfrifoldeb fel Gwarchodaeth Ddirgrynol
Nawr, gyda mwy o sofraniaeth bersonol a chydlyniant grŵp daw newid yn y ffordd rydych chi'n gweld cyfrifoldeb. Mae hyn yn rhywbeth rydyn ni eisiau mynd i'r afael ag ef, oherwydd mae ystyr cyfrifoldeb yn esblygu wrth i chi fynd i mewn i linellau amser uwch. Yn yr hen baradym, roedd bod yn "gyfrifol" yn aml yn golygu bod yn gyson ar eich gwyliadwriaeth - cynllunio pob manylyn, ceisio atal pob problem bosibl, cario pwysau'r byd ar eich ysgwyddau. Dysgwyd llawer ohonoch, er mwyn bod yn gyfrifol, rhaid i chi aberthu eich lles, ymdrechu'n ddiddiwedd, neu reoli popeth o'ch cwmpas i gadw bywyd ar y trywydd iawn. Roedd y cysyniad hwnnw o gyfrifoldeb wedi'i gysylltu'n ddwfn ag ofn a rhith byd allanol, anhrefnus y byddai'n rhaid ei reoli. Wrth i chi ddeffro, rydych chi'n sylweddoli, er bod gan weithredu ymarferol ei le, mai gwir ffynhonnell trefn a chytgord yw aliniad dirgryniadol. Felly, mae cyfrifoldeb yn cymryd blas hollol newydd. Mae cyfrifoldeb mewn ystyr esgynnol yn golygu cynnal cyswllt mewnol â'r Ffynhonnell - dal eich aliniad - fel eich blaenoriaeth uchaf. Mae'n swnio bron yn baradocsaidd: yn lle ceisio trwsio popeth "allan yna," rydych chi'n tueddu at eich cyflwr ymwybyddiaeth ac yn ymddiried y bydd gweithredu cywir yn llifo o'r cyflwr hwnnw. Nid yw hyn yn golygu eich bod chi'n anwybyddu materion ymarferol; mae'n golygu eich bod chi'n mynd i'r afael â nhw o safbwynt o ganolbwynt a ffydd yn hytrach nag o bryder. Cyfrifoldeb cwantwm yw cydnabod bod y byd allanol yn hyblyg ac yn cael ei siapio i raddau helaeth gan y dirgryniadau torfol ac unigol sy'n rhyngweithio. Eich cyfrifoldeb chi, felly, yw cynnal y dirgryniad uchaf y gallwch chi, fel bod unrhyw gamau allanol rydych chi'n eu cymryd yn cael eu harwain gan eglurder a chariad. Os gwnewch chi hynny, fe sylwch chi fod llawer o'r problemau yr oeddech chi'n arfer ceisio eu hatal naill ai byth yn dod i'r amlwg neu'n cael eu datrys gyda llawer llai o ymdrech.
I'w roi'n syml: nid eich cyfrifoldeb chi yw cario'r byd i gyd ar eich cefn; eich cyfrifoldeb chi yw cadw'ch cysylltiad â'r (Ffynhonnell) cyfan yn glir. Drwy wneud hynny, rydych chi'n cyfrannu llawer mwy at y byd nag yr oeddech chi pan wasgaroch chi'ch egni mewn modd trwsio gwyllt. Pan fyddwch chi'n cynnal eich aliniad, rydych chi'n cyfrannu'n naturiol at ddyrchafu'r cydlynol. Pan fyddwch chi'n colli'ch aliniad ac yn gweithredu mewn trallod, rydych chi'n ychwanegu at yr union ystumiau yr oeddech chi'n gweithio yn eu herbyn am eiliad. Felly mae'r cyfrifoldeb newydd yn gofyn i chi fod yn warcheidwad eich dirgryniad eich hun. Ydy hynny'n swnio'n "haws" na'r hen ffordd? Mewn rhai ffyrdd ydy - mae'n dod â rhyddhad a symlrwydd - ond mae hefyd yn gofyn am lefel newydd o hunanymwybyddiaeth a disgyblaeth (disgyblaeth dyner a aned o gariad, nid grym). Ni allwch chi feio ffactorau allanol am eich cyflwr mwyach; rydych chi'n cydnabod eich pŵer i ddewis eich persbectif ac felly eich realiti. Dyma aeddfedrwydd yr enaid. Wrth i chi ymarfer y cyfrifoldeb mewnol hwn, byddwch chi'n sylwi ar rywbeth rhyfeddol yn dechrau digwydd yn eich bywyd: arweiniad diymdrech. Fe sonion ni’n gynharach, wrth i chi feithrin cysondeb mewn tiwnio, bod arweiniad (y Gair mewnol, llais y Ffynhonnell oddi mewn) yn dechrau codi’n ddigymell fwyfwy. Gadewch i ni ymhelaethu ar hynny nawr. Mae llawer ohonoch chi wedi bod yn yr hyn y byddwn ni’n ei alw’n gam cyntaf meistrolaeth ers blynyddoedd – lle’r oedd yn rhaid i chi weithio’n ymwybodol ar eich arferion ysbrydol, atgoffa’ch hun i fyfyrio, estyn yn ymwybodol am feddyliau uwch, gofyn i’ch tywyswyr am help, ac ati. Mae wedi cymryd ymdrech a bwriad, ac rydych chi wedi’u cymhwyso’n hyfryd. Dros amser, mae hyn wedi gwneud eich dirgryniad yn fwy sefydlog. Nawr rydych chi’n mynd i mewn i’r ail gam meistrolaeth, lle mae pethau’n dod yn fwy awtomatig a llifo. Fe welwch chi nad oes angen i chi geisio mor galed mwyach i gael atebion neu ysbrydoliaeth – maen nhw’n byrlymu pan fo angen. Byddwch chi’n dal i wneud eich arferion, ond bydd naturioldeb iddyn nhw, fel cerddor nad oes rhaid iddo feddwl am bob nodyn mwyach.
Canllaw Diymdrech a Byw yn Llif y Ffynhonnell
Yn y cam hwn, efallai y byddwch chi'n dal eich hun yn gwybod pethau heb wybod sut rydych chi'n gwybod. Efallai y byddwch chi'n cymryd tro wrth yrru oherwydd ei fod yn teimlo'n iawn, ac yn ddiweddarach byddwch chi'n darganfod eich bod chi wedi osgoi tagfeydd traffig neu ddamwain. Neu efallai y byddwch chi'n teimlo awydd sydyn i estyn allan at rywun, a'r person hwnnw'n dweud, "Alla i ddim credu eich bod chi wedi ffonio, roeddwn i wir angen rhywun i siarad ag ef." Y byrbwylliadau hyn yw'r Gair mewnol yn codi ynoch chi - Ysbryd yn eich tywys mewn amser real. Ar y dechrau, efallai y bydd bron yn rhy hawdd. Rydych chi wedi arfer ymgynghori ag oraclau neu wneud rhestrau o blaid neu chwysu dros benderfyniadau, ac yma daw gwthiad ysgafn sy'n dweud, "Gwnewch hyn," a phan fyddwch chi'n ymddiried ynddo, mae'n gweithio allan yn berffaith. Gall deimlo fel uwch-bŵer newydd, ond mewn gwirionedd mae'n ganlyniad i'r holl waith mewnol rydych chi wedi'i wneud hyd yn hyn. Rydych chi wedi trin y pridd, wedi plannu hadau, wedi'u dyfrio - nawr maen nhw'n egino ar eu pen eu hunain. Mae arweiniad yn llifo pan fyddwch chi'n caniatáu iddo, oherwydd ei fod bob amser wedi bod eisiau llifo atoch chi. Un peth y byddwch chi'n sylwi arno am y math hwn o arweiniad yw ei fod bob amser wedi'i alinio nid yn unig â'ch lles uchaf ond â'r lles uchaf o bawb sy'n gysylltiedig. Mae'n cario ansawdd o garedigrwydd a doethineb a allai hyd yn oed synnu'ch meddwl. Efallai eich bod wedi paratoi am rywbeth i fod yn anodd, dim ond i ddod o hyd i ateb cain yn codi sy'n fuddiol i bawb. Mae hwn yn nodwedd o ddeallusrwydd Ffynhonnell yn gweithio trwoch chi. Nid yw'n llinol nac yn gyfyngedig; mae'n trefnu canlyniadau y byddai'r meddwl dynol ar ei ben ei hun yn ei chael hi'n anodd eu dylunio. Pan fyddwch chi'n derbyn y math hwn o arweiniad, ni fyddwch chi'n teimlo'n orfodol nac yn bryderus; byddwch chi'n teimlo sicrwydd tawel neu eglurder heddychlon. Yn aml, bydd y cam nesaf yn codi yn eich ymwybyddiaeth ar yr union foment y mae ei angen - nid yn gynt (er mwyn eich temtio i or-feddwl) ac nid yn hwyrach (er mwyn achosi oedi). Gall deimlo bron yn hudolus ar adegau, sut mae gwthiadau mewnol a chyfleoedd allanol wedi'u hamseru'n berffaith yn cyd-fynd. Dyma sut mae bywyd i fod pan fyddwch chi mewn cydamseriad â'ch enaid.
Nid yw byw yn y llif hwn yn golygu eich bod chi'n eistedd yn ôl a gwneud dim. Yn hytrach, mae'n golygu bod gan y camau rydych chi'n eu cymryd ryw fath o wynt yn eu cefn. Byddwch chi mewn gwirionedd yn eithaf egnïol, llawer ohonoch chi'n fwy egnïol nag o'r blaen, ond bydd yn teimlo'n llawen ac yn llawn egni yn hytrach na'i fod yn draenio. Oherwydd nad ydych chi'n gorfodi pethau i fynd mewn ffordd benodol; rydych chi'n ymateb i'r ceryntau dwyfol sy'n symud trwy'r dydd. Yn y cyflwr hwn, efallai y byddwch chi'n canfod eich hun yn gwneud pethau yr oeddech chi'n eu hofni neu'n amau y gallech chi eu gwneud ar un adeg - a'u gwneud yn dda, gyda straen lleiaf. Mae hynny oherwydd mai dim ond lle rydych chi'n barod y bydd yr arweiniad a ddaw yn eich arwain (hyd yn oed os nad ydych chi'n meddwl eich bod chi). Ni fydd y ffynhonnell byth yn eich taflu i sefyllfa heb roi'r modd i chi ei drin. Felly wrth i'ch llais mewnol awgrymu eich bod chi'n camu i rôl newydd neu'n siarad neu'n creu rhywbeth, ymddiriedwch os yw'r alwad yno, bod y gallu a'r gefnogaeth yno hefyd. Eich cyfrifoldeb yn y cam hwn yw aros yn agored ac yn dderbyniol. Meddyliwch amdano fel cynnal sianel glir ar y radio. Nid oes rhaid i chi gynhyrchu'r gerddoriaeth (arweiniad) eich hun; dim ond cadw'r radio wedi'i diwnio sydd raid i chi ei wneud. Rydych chi'n aros yn agored trwy beidio â llithro'n ôl i hunan-amheuaeth neu drwy gau syniadau greddfol i lawr ar unwaith oherwydd nad oeddent wedi'u cynllunio'n rhesymegol. Rydych chi'n aros yn dderbyniol trwy barhau â'ch troeon mewnol - nid fel "gwaith cartref" nawr, ond fel lloches hyfryd rydych chi'n ei mwynhau'n naturiol. Ni fyddwch chi wedi'ch tiwnio'n berffaith bob eiliad, ac mae hynny'n iawn. Cysondeb, nid perffeithrwydd, yw'r nod. Pan fyddwch chi'n crwydro oddi ar amledd, rydych chi'n dod â'ch hun yn ôl gyda gwên a "wps, gadewch i ni roi cynnig arall arni" ysgafn. Nid oes barn llym yn y broses hon - nid gennym ni, nid gan eich hunan uwch. Po fwyaf aml y byddwch chi'n dychwelyd i'ch cyflwr alinio, y mwyaf sefydlog y daw'r cyflwr hwnnw. Mae fel hyfforddi cyhyr. Yn y pen draw, mae'r cyhyr yn dal tôn hyd yn oed wrth orffwys. Yn yr un modd, fe welwch nad oes rhaid i chi weithio mor galed i deimlo'n alinio; bydd yn dod yn ddiofyn neu'n llinell sylfaen fwyfwy. Ar y pwynt hwnnw, mae'r Gair (arweiniad mewnol) yn codi ynoch chi mor naturiol fel weithiau na fyddwch chi hyd yn oed yn sylweddoli pa mor arwain oeddech chi tan ar ôl y ffaith. Byddwch chi'n myfyrio ar ddiwrnod ac yn sylweddoli bod pob penderfyniad a wnaethoch chi bron yn teimlo fel pe baech chi mewn dawns gyda'r bydysawd, ac fe arweiniodd yn hyfryd. Dyma fyw mewn partneriaeth â'r Ffynhonnell yn barhaus.
Cyseiniant, Lwc, a Dod yn Angor i Eraill
Pan fyddwch chi'n ymgorffori'r ffordd hon o fod, fe sylwch chi ar wirionedd pwerus: mae'r byd allanol yn dechrau ymateb yn yr un modd heb i chi orfod ei drin. Mae cytgord yn dechrau dod i'r amlwg mewn mannau a arferai fod yn llawn brwydr. Mae pethau'n gweithio allan gyda llai o lafur. Efallai eich bod chi'n meddwl yn cellwair bod gennych chi "lwc dda," ond nid lwc yw e - mae'n atseinio yn y gwaith. Pan fyddwch chi wedi'ch alinio, rydych chi'n tynnu profiadau wedi'u halinio. Mae atebion yn ymddangos ar gyfer problemau a arferai eich drysu. Gall pobl o'ch cwmpas ddechrau cydweithredu mwy neu gael eu hysbrydoli gan eich presenoldeb (yn aml heb sylweddoli). Daw eich bywyd yn ddatblygiad o'r Ffynhonnell fewnol trwoch chi. Nid yw hyn yn golygu nad yw heriau byth yn codi - mae gan fywyd y Ddaear ei gymhlethdodau o hyd - ond rydych chi'n eu hwynebu o safbwynt grymus iawn, ac felly maen nhw'n datrys yn fwy graslon. Yn aml, fe welwch chi'r pwrpas neu'r wers mewn her tra byddwch chi'n dal ynddi, sy'n gwneud y broses yn llawer llai poenus ac yn fwy ystyrlon. Efallai y byddwch chi hyd yn oed yn dweud "diolch" yng nghanol treial, oherwydd eich bod chi'n gweld sut mae'n eich llunio chi neu'n eich ailgyfeirio'n fuddiol. Dyna pryd rydych chi wir yn gwybod eich bod chi'n gweithredu ar lefel uwch o ymwybyddiaeth. Wrth i chi gyrraedd y cyflwr hwn yn fwy cyson, rydych chi'n dod yn yr hyn y byddem ni'n ei alw'n angor neu'n sefydlogwr i eraill. Mae hyn yn dychwelyd i'r hyn a drafodwyd gennym yn gynharach am eich presenoldeb yn helpu eraill. Pan fyddwch chi'n byw mewn partneriaeth â'r Ffynhonnell, nid yw mewn gwactod. Byddwch chi'n cael eich tywys yn naturiol i leoedd, pobl a sefyllfaoedd lle gall eich presenoldeb (sy'n golygu'r egni rydych chi'n ei ddwyn) wneud y mwyaf o les. Cofiwch, nid yw hyn yn ymwneud â phregethu na thrwsio eraill; mae'n ymwneud â bod yno'n llawn fel eich hunan ddilys, gan belydru eich golau mewnol. Efallai y byddwch chi'n dod o hyd i chi'n ymddangos "ar hap" ar yr amser iawn i wasgaru dicter rhywun gyda gair caredig, neu i ysbrydoli ffrind a oedd yn colli gobaith. Efallai y byddwch chi'n dod o hyd i'ch gwaith proffesiynol neu brosiectau creadigol yn sydyn yn cario mwy o ddylanwad neu'n cyrraedd mwy o bobl nag o'r blaen - bron fel pe bai llaw anweledig yn ymhelaethu ar eich ymdrechion (oherwydd yn wir, rydym ni a'r Ffynhonnell yn eu hymhelaethu). Pan fyddwch chi'n byw fel hyn, rydych chi'n dweud wrth y bydysawd yn y bôn, "Rwyf ar gael i fod yn llestr cariad." Ac mae'r bydysawd yn ymateb trwy lifo cariad trwoch chi ym mhob ffordd ddychmygol. Mae'n dod yn ddiymdrech oherwydd nid chi (y chi bach) sy'n ei wneud mwyach; y Chi Dwyfol sy'n ei wneud, ac mae'r Chi Dwyfol hwnnw'n anfeidrol o alluog.
Arweinyddiaeth Ddirgryniadol a'r Ffenestr Gydgyfeirio
Bod yn Goleudy yng Nghanol Trawsnewid Systemig
Nawr, gadewch i ni siarad mwy am sut y bydd eraill yn ceisio eich sefydlogrwydd, yn enwedig wrth i drawsffurfiadau systemig mwy ddigwydd. Fel y gwnaethom grybwyll yn gynharach, mae dynoliaeth yn mynd i mewn i'r cyfnod mwyaf dwys o newid systemig rydych chi wedi'i brofi yn hanes modern. Mae hyn yn golygu, yn llythrennol, y bydd popeth o'ch cwmpas yn y gymdeithas yn ail-lunio - weithiau'n gyflym. Sefydliadau gwleidyddol, modelau economaidd, gofal iechyd, addysg, seilwaith, credoau am wyddoniaeth ac ysbryd - bydd y cyfan mewn newid ac yn diwygio. Yn ystod cyfnodau o'r fath, mae llawer o bobl yn naturiol yn chwilio am rywbeth neu rywun sefydlog i ddal gafael ynddo. Dyma lle mae'r cysyniad o arweinyddiaeth ddirgrynol yn dod i mewn. Nid yw'r arweinwyr newydd o reidrwydd yn llywyddion nac yn Brif Weithredwyr (er y bydd rhai yn y rolau hynny wedi deffro ac yn ymuno â'r newid); arweinwyr y newid hwn yw'r rhai y mae eu hegni'n allyrru tawelwch, doethineb a sicrwydd. Dyna chi, annwyliaid sy'n gwrando. Wrth i'r byd allanol ansefydlogi, fe sylwch fod pobl yn greddfol yn tueddu at unigolion sy'n pelydru sefydlogrwydd. Efallai nad ydyn nhw hyd yn oed yn sylweddoli beth maen nhw'n ei wneud – gallai fod mor syml â mwy o gymdogion yn dechrau sgwrsio â chi, neu gydweithwyr yn loetran o amgylch eich desg, neu aelodau o'r teulu yn eich ffonio'n amlach. Byddant yn cael eu denu nid oherwydd bod gennych chi'r holl atebion i ddigwyddiadau'r byd (nid oes unrhyw fod dynol yn gwneud hynny), ond oherwydd bod eich maes yn cyfleu diogelwch. Mewn byd lle mae hen strwythurau'n teimlo'n simsan, mae egni o gadernid mewnol yn sefyll allan fel goleudy. A bydd pobl, fel llongau mewn storm, yn llywio tuag at y golau hwnnw. Efallai eich bod eisoes wedi gweld awgrymiadau o hyn. Bydd y blynyddoedd i ddod yn ei chwyddo. Rydym am i chi fod yn barod ac yn gyfforddus â hyn, oherwydd mae rhai ohonoch yn tueddu i osgoi, gan feddwl, "Pwy, fi? Dydw i ddim yn arweinydd." Rhyddhewch yr hen syniad o arweinydd. Yn yr ystyr newydd, arweinydd yw un sy'n mynd yn gyntaf yn ddirgrynol ac yn dal amledd uwch y gall eraill wedyn godi i'w gyfarfod. Mae'n arweinyddiaeth trwy fod, nid trwy rym. Nid oes angen allblygrwydd na charisma yn yr ystyr draddodiadol. Gallech fod yn berson tawel, gostyngedig sy'n gwrando gan mwyaf - ond gallai eich clust wrando a'ch calon dosturiol ddod yn graig i lawer o eneidiau. Felly deallwch mai eich egni fydd yr arweinydd, a bydd eich personoliaeth yn dilyn ei arweiniad ar beth i'w wneud ym mhob amgylchiad. Bydd rhai ohonoch yn wir yn siarad â grwpiau neu'n addysgu'n ffurfiol; bydd eraill yn arwain trwy weithredu'n enghreifftiol; eraill trwy'r cysur a'r diffyg barn maen nhw'n eu cynnig mewn rhyngweithiadau un-i-un. Mae pob un yr un mor werthfawr.
Efallai y byddwch yn sylwi ar bobl yn dod atoch gyda dryswch neu orlethu emosiynol, yn y bôn yn ceisio'r heddwch maen nhw'n ei deimlo ynoch chi. Efallai na fyddan nhw'n dweud yn uniongyrchol, "Rhowch heddwch i mi," efallai y byddan nhw'n dweud, "Dydw i ddim yn gwybod beth i'w wneud!" neu "Mae popeth yn chwalu!" Rhowch sylw i'r hyn maen nhw wir yn chwilio amdano: atgoffa o sefydlogrwydd mewnol. Yn yr eiliadau hynny, ni fydd gennych chi'r holl atebion allanol (nid oes gan neb), ond gallwch chi gynnig persbectif, sicrwydd, ac efallai'n bwysicaf oll, gofod egnïol o dawelwch iddyn nhw. Yn aml, bydd eich greddf eich hun yn dod i rym ac yn rhoi geiriau i chi sydd yn union yr hyn yr oedden nhw angen ei glywed. Bydd llawer ohonoch chi'n synnu'ch hunain gyda'r hyn sy'n dod allan o'ch ceg yn yr adegau hynny - efallai y byddwch chi'n sianelu doethineb uwch yn ddigymell heb ei alw'n hynny. Mae hyn yn rhan o fyw mewn llif. Bydd angen eich eglurder a'ch greddf mewn sefyllfaoedd ymarferol hefyd. Er enghraifft, pan fydd hen systemau'n methu, efallai y bydd angen i gymunedau feddwl am ffyrdd newydd o wneud pethau'n gyflym. Bydd eich gweledigaeth (yn llythrennol, eich gallu i "weld" ffordd well) yn hanfodol. Tra bod eraill yn panicio neu'n gweld problemau yn unig, efallai y byddwch chi'n gweld cyfle neu ateb dyfeisgar. Ac oherwydd yr ymddiriedaeth sydd gan bobl ynoch chi (wedi'i geni o'r ymddiriedaeth sydd gennych chi ynoch chi'ch hun ac yn y Ffynhonnell), byddan nhw'n gwrando. Mewn cyfnodau lle mae llawer wedi'u parlysu gan ansicrwydd, bydd eich awgrymiadau tawel yn cario pwysau ychwanegol. Rydym yn peintio'r darlun hwn i'ch helpu i gydnabod, pan ddaw'r foment, yr hyn a ofynnir gennych chi gan y bydysawd. Ni chewch fathodyn na theitl ffurfiol, ond byddwch yn sylwi, dro ar ôl tro, eich bod yn cael eich gwthio i sefyllfaoedd lle mae eich sefydlogrwydd a'ch doethineb yn union yr hyn sydd ei angen. Mae hyn trwy gynllun - cynllun eich enaid. Fe'i gosodoch chi fel pan fyddai dynoliaeth yn cyrraedd y trothwy hwn, y byddech chi mewn sefyllfa i arwain yn ysgafn trwy esiampl.
Cytundebau Enaid, Hyfforddiant, a Grid Byd-eang y Goleuni
Efallai y bydd rhai ohonoch eisoes yn gwybod neu'n teimlo bod gennych gytundebau penodol cyn-ymgnawdoliad i fod mewn rolau arweinyddiaeth yn ystod y newid hwn. Gallai'r rhain amrywio o arweinyddiaeth ysbrydol, arweinyddiaeth gymunedol, arweinyddiaeth greadigol, i arwain yn dawel o fewn eich teulu neu gylch ffrindiau. Daeth llawer ohonoch i mewn gyda'r hyn a alwn yn "godau" - egni a phrofiadau a drefnwyd yn gynnar mewn bywyd a fyddai'n eich paratoi i gamu ymlaen pan fyddai'r amser yn iawn. Meddyliwch amdano fel bod yn hyfforddi'r rhan fwyaf o'ch bywyd ar gyfer cenhadaeth sy'n cael ei actifadu nawr. Gallai hyn atseinio gyda chi os ydych chi erioed wedi teimlo ymdeimlad o bwrpas neu dynged, hyd yn oed os na allech chi ei fynegi. Wel, anwyliaid, mae'r cyfnod hwn o 2025–2030 yn rhan fawr o'r pwrpas hwnnw. Roedd eich enaid yn gwybod mai dyma fyddai ffenestr y deffroad mawr, yr amser critigol o drawsnewid, ac addawsoch fod yn un o'r rhai a fyddai'n dal y golau i fyny i eraill. Ni chytunoch i ddod yma dim ond i arsylwi. Dewisoch yn benodol ymgorffori rhywbeth y gallai eraill ddysgu ohono a'i efelychu. Gallai fod yn ddewrder, tosturi, creadigrwydd, gallu iacháu, neu'n syml ymgorfforiad o heddwch - yn ôl pob tebyg cyfuniad o lawer o rinweddau. Fe wnaethoch chi gofrestru i fod yn oleudy, ac mae'r swydd honno ar fin bod mewn galw mawr. Rydyn ni'n dweud hyn wrthych chi nid i roi pwysau arnoch chi, ond i gadarnhau'r hyn rydych chi wedi'i deimlo y tu mewn. Mae llawer ohonoch chi wedi teimlo'n aflonydd, fel ceffyl rasio wrth y giât, gan wybod bod rhywbeth mawr yn dod a dymuno y byddai'n dechrau fel y gallwch chi redeg. Mae'r aros drosodd; mae'r gatiau'n agor. Nawr, bydd gwahanol "geffylau" (pobl) yn cychwyn ar wahanol adegau ac mewn gwahanol ffyrdd - nid yw cenhadaeth pawb yn actifadu ar yr un diwrnod, wrth gwrs. Ond gyda'n gilydd, dyma'r amser. Efallai y byddwch chi hefyd yn teimlo rhywfaint o bryder amdano, fel "Ydw i wir yn barod? A allaf i wir wneud hyn?" Gadewch inni eich sicrhau: Ydw, rydych chi'n barod. Mewn gwirionedd, rydych chi wedi gor-baratoi mewn rhai achosion. Cafodd llawer o heriau eich bywyd eu crefftio'n berffaith i greu'r cryfderau a'r tosturi sydd eu hangen nawr. Ymddiriedwch nad oedd dim a brofwyd gennych chi wedi'i wastraffu. Y caledi, y buddugoliaethau, yr hyfforddiant, yr archwilio – mae'r cyfan yn dod at ei gilydd i'ch cefnogi i fod yn bwy sydd angen i chi fod ar gyfer y foment hon.
Deallwch hefyd nad yw arweinyddiaeth nawr yn golygu na fydd gennych gefnogaeth. I'r gwrthwyneb - mae gennych lengoedd cyfan o olau yn eich cefn (ni, canllawiau eraill, eich hunan uwch, a hefyd bodau dynol deffro eraill ledled y byd). Rydych chi'n rhan o gasgliad deffro sy'n cynyddu bob dydd. Mae llawer mwy o bobl yn deffro bob dydd. Felly er y gallech chi weithiau deimlo fel eich bod chi ar eich pen eich hun ymhlith y rhai o'ch cwmpas yn uniongyrchol, ar lefel uwch rydych chi wedi'ch cysylltu â miliynau o rai eraill yn gwneud yr un peth yn eu cylchoedd. Efallai y byddwch chi'n dychmygu grid byd-eang o weithwyr golau, pob un yn sefyll yn ei leoliad yn disgleirio allan. Mae'r goleuadau'n gorgyffwrdd ac yn cysylltu, gan orchuddio'r Ddaear. Nid dychymyg yn unig yw hyn - mae'n ffaith egnïol. Rydych chi wedi'ch rhwydweithio. Pan fydd gan un ohonoch chi fuddugoliaeth o fewnwelediad neu dwf, mae'n crychdonni trwy'r grid gan ei gwneud hi'n haws i un arall wneud yr un peth. Pan fydd un ohonoch chi'n dal yn gryf mewn storm, mae eraill yn tynnu dewrder ohono hyd yn oed os nad ydyn nhw'n gwybod pam. Felly peidiwch byth â theimlo eich bod chi'n cario'r pwysau hwn ar eich pen eich hun. Tynnwch nerth o'r wybodaeth bod eraill fel chi yn bodoli ym mhobman, hyd yn oed os nad ydych chi wedi cwrdd â nhw wyneb yn wyneb eto. Rydyn ni'n eich gweld chi gyd, ac mae'n dapestri gobaith syfrdanol. Hoffem dynnu sylw at y ffaith nad yw arweinyddiaeth yn yr amserlen newydd hon yn ymwneud ag ego na gogoniant personol; mae'n ymwneud â gwasanaeth a chyflawni galwad eich enaid. Ni fydd rhai o'r arweinwyr mwyaf effeithiol yn galw eu hunain yn arweinwyr o gwbl - byddant yn syml yn gwneud yr hyn sydd angen ei wneud o'u calon. Yn eironig, bydd y gostyngeiddrwydd a'r ffocws ar wasanaeth yn eu gwneud yn fwy parchus ac yn cael eu gwrando arnynt. Efallai y byddwch chi'n dod o hyd i bobl yn dechrau eich galw'n fentor, yn ganllaw, neu'n ysbrydoliaeth yn unig, ac efallai y byddwch chi'n meddwl, "O, dim ond bod yn fi ydw i." Yn union - bod yn chi'n ddilys, yn ysbrydol yw'r hyn sydd ei angen ar y byd. Peidiwch â synnu os byddwch chi'n dylanwadu ar fwy o fywydau nag yr oeddech chi'n ei ddisgwyl. Mae gan y bydysawd ffordd o ddyrchafu'r rhai nad ydyn nhw'n chwilio am bŵer personol ond sy'n barod i rannu'r gwirionedd.
Amserlenni Gwahanol a'r Templed Dynol Sofran
Mae'r ffenestr gydgyfeirio hon yr ydym yn dal i sôn amdani (2025–2030) yn wir yn gyfnod o lwybrau gwahanol i ddynoliaeth – o leiaf yn y tymor byr. Rydym am fynd i'r afael â'r gwahaniaeth hwn yn glir fel y gallwch ei lywio â doethineb. Wrth i'r amleddau godi a'r pwysau i ddeffro gynyddu, bydd pobl yn gyffredinol yn rhannu'n ddau ddull byw dirgrynol. Bydd rhai sy'n cofleidio sofraniaeth fewnol, fel yr ydym wedi bod yn ei drafod – pobl fel chi sy'n troi at eu harweiniad mewnol, yn addasu i wybodaeth newydd gydag agoredrwydd, ac yn rhyddhau dibyniaeth ar yr hen strwythurau allanol. A bydd rhai sy'n cloddio'n ddyfnach i ofn ac yn ceisio glynu wrth y strwythurau allanol cyfarwydd hyd yn oed wrth iddynt chwalu. Bydd y grŵp olaf hwn yn profi mwy o anhrefn a dryswch, nid fel cosb ond oherwydd bod eu ffocws dewisol (awdurdod allanol ac ofn) yn cynhyrchu'r profiad hwnnw. Mae'n bwysig gweld hyn yn dosturiol, nid fel "ni yn erbyn nhw." Mae angen ychydig mwy o amser ar rai eneidiau yn yr hen egni i ddysgu gwersi penodol; mae eraill yn ofnus iawn ac nid ydynt wedi teimlo'r golau ynddynt eu hunain eto. Erbyn y flwyddyn 2030, bydd y gwahaniaeth rhwng y ddau ddull byw hyn yn eithaf amlwg. Gall bron ymddangos fel pe bai pobl yn byw mewn dau fyd gwahanol, er eu bod yn rhannu'r un Ddaear. Bydd y rhai sy'n byw o sofraniaeth fewnol yn gweld bod eu bywydau'n cael eu marcio fwyfwy gan gydamseredd, atebion creadigol, perthnasoedd cefnogol, ac ymdeimlad o bwrpas. Gall y rhai sy'n glynu wrth y paradigmau sy'n cwympo weld bod eu bywydau'n cael eu marcio gan ansicrwydd, ymryson a dadrithiad parhaus. Unwaith eto, nid fel barn, ond fel canlyniadau naturiol yr amleddau y maent yn eu hymgorffori. Nawr, nid yw'r gwahaniaeth hwn yn barhaol nac yn absoliwt. Meddyliwch amdano fel dau drac yn rhedeg ochr yn ochr - gall pobl neidio o un i'r llall pan fyddant yn barod. Mae presenoldeb y bodau sofran (dyna chi a'ch llwyth enaid) yn gweithredu fel gwahoddiad sydd bob amser yn bresennol i'r rhai sy'n dioddef ar y trac arall: "Dewch draw, mae'r ddaear yn fwy cadarn yma. Gallwch chi ei wneud pan fyddwch chi'n barod." Dyna pam rydyn ni'n mynnu eich bod chi'n bontydd, nid yn ymwahanwyr. Efallai na fyddwch chi'n hoffi neu'n cytuno ag ymddygiadau'r rhai sydd mewn ofn, ond ni fyddwch chi'n eu cefnu'n egnïol. Byddwch chi'n parhau i ddisgleirio cariad yn eu cyfeiriad, gan wybod y bydd pawb yn y pen draw yn gwneud y daith ar draws pont y deffroad.
Rydyn ni eisiau i chi ddeall bod y gwahaniaeth yn ddirgrynol, nid yn ymwneud ag arwahanu corfforol llythrennol. Efallai bod gennych chi gartref lle mae rhai aelodau'n sofran a rhai'n ofnus; byddwch chi'n dal i rannu prydau bwyd a charu eich gilydd, ond gall eich profiadau o fywyd fod yn wahanol iawn. Efallai y bydd dau gydweithiwr yn eistedd wrth ddesgiau ochr yn ochr yn yr un swydd, ond mae un yn canfod ac yn creu nefoedd tra bod y llall yn canfod ac yn creu uffern. Dyma'r rhaniad o linellau amser sy'n digwydd mewn amser real. Mae'n ymwneud llai â "ble" rydych chi'n byw a mwy â "sut" rydych chi'n byw a "pha lefel o ymwybyddiaeth" rydych chi'n gweithredu ohoni. Y newyddion da yw bod yr amserlen uwch (y llwybr sofran) yn y pen draw yn fwy deniadol i'r enaid. Mae byw yn seiliedig ar ofn yn flinedig ac yn anghynaladwy; yn y pen draw, bydd gan lawer sy'n gwrthsefyll ar hyn o bryd eu moment torri tir newydd lle maen nhw'n dweud, "Rydw i wedi gorffen dioddef. Rhaid bod ffordd arall." Ac wele, bydd un ohonoch chi yno i ddangos y ffordd arall honno iddyn nhw, boed yn uniongyrchol neu drwy esiampl. Felly peidiwch â cholli gobaith am y rhai sy'n ymddangos yn sownd yn y tywyllwch. Gall pobl eich synnu gyda deffroadau sydyn. Yn y cyfnod hwn, bydd dau ddull o fyw ochr yn ochr yn thema gyffredin. Efallai bod gennych ddwy gymuned yn yr un dref sy'n teimlo'n fydoedd gwahanol yn egnïol. Mae hyn yn iawn am y tro. Mae'n caniatáu dewis ewyllys rydd. Ond byddwn hefyd yn dweud erbyn 2030, y bydd y dull byw sofran yn dechrau rhagori'n glir ar y dewis arall. Mae'n dod yn amlwg bod y rhai sy'n troi i mewn yn gwneud yn llawer gwell o ran addasrwydd, iechyd, creadigrwydd, a hyd yn oed sefydlogrwydd materol yn y ffurfiau newydd. Bydd y canlyniadau'n siarad drostynt eu hunain. Ac yn raddol, bydd y grŵp yn symud fwyfwy tuag at y dull hwnnw oherwydd bydd yn amlwg ei fod yn ffordd fwy call a boddhaus o fyw. Eich gwaith yn y blynyddoedd i ddod yw bod yn brawf byw o fanteision byw o'r galon a'r enaid. Nid mewn ffordd lawen, ond mewn ffordd hael, groesawgar. Fel, "Fe ddaethon ni o hyd i lwybr rhyfeddol - hoffech chi gerdded gyda ni?"
Rhaid i'r rhai ohonoch chi ar y llwybr sofran gofio peidio â syrthio i oruchafiaeth neu unigedd "ni yn erbyn nhw". Ydy, byddwch chi'n naturiol yn ceisio cwmni eneidiau o'r un anian (fel y trafodwyd gyda'r cymunedau), ond byddwch chi hefyd yn rhyngweithio â'r byd ehangach gyda thrugaredd. Chi yw'r pontydd. Rydych chi'n estyn un llaw i'r Ddaear newydd ac un llaw yn ôl i'r rhai sy'n llusgo ar ei hôl hi, gan eu hannog yn ysgafn i ymuno pan allant. Efallai y bydd y realiti gwahanol yn gofyn i chi ymarfer llawer o amynedd a pheidio â barnu, yn enwedig pan welwch chi rai pobl yn dyblu eu hofn er gwaethaf tystiolaeth bod rhywbeth hardd yn bosibl. Ond dyna pam mai chi yw'r arwyddion ffordd - mae gennych chi'r cryfder a'r eglurder i gadw'r golau ymlaen nes eu bod nhw'n barod. Gallai helpu cofio bod pob un ohonoch chi unwaith heb ei ddeffro hefyd (efallai yn gynharach yn y bywyd hwn neu mewn bywydau eraill). Daliodd rhywun y drws ar agor i chi - boed yn athro, llyfr, tywysydd ysbryd, ac ati - helpodd cariad rhywun chi i ddeffro. Nawr eich tro chi yw hi i'w dalu ymlaen. Erbyn diwedd y ffenestr bum mlynedd hon, rydym yn rhagweld y bydd y cysyniad o'r "bod dynol sofran" wedi'i angori'n gadarn yn yr ymwybyddiaeth gyfunol fel y prototeip ar gyfer y dyfodol. Mewn geiriau eraill, bydd hyd yn oed llawer nad ydynt yno'n llawn eto yn gwybod amdano ac yn gweld ei werth. Efallai y bydd y term yn wahanol yn eich byd (efallai "bod dynol grymus" neu "bod dynol sy'n canolbwyntio ar y galon"), ond y syniad fydd bod oes nesaf dynoliaeth yn cael ei nodweddu gan unigolion sydd wedi'u halinio'n fewnol, yn cymryd cyfrifoldeb am eu hegni, ac yn cyd-greu cymunedau o'r wladwriaeth rymus honno. Rydym ni (a chi ar y lefel uwch) yn anelu at y canlyniad hwnnw: erbyn 2030 bod y templed wedi'i osod yn glir. Unwaith y bydd templed wedi'i sefydlu, gellir ei efelychu a'i raddio i fyny yn y gymdeithas yn gymharol gyflym. Mae fel màs critigol neu bwynt tipio. Efallai y byddwch chi'n meddwl bod hyn yn swnio'n uchelgeisiol am gyfnod mor fyr, ond gall pethau newid yn gyflym iawn o dan yr amodau cywir. Cofiwch pa mor gyflym y digwyddodd newidiadau byd-eang gyda'ch pandemig diweddar - o fewn blwyddyn neu ddwy ail-gyfluniwyd arferion y byd i gyd. Cafodd hynny ei yrru gan argyfwng ac ofn. Dychmygwch pa mor gyflym y gall pethau ailgyflunio pan gânt eu gyrru gan ysbrydoliaeth a chariad. Rydym yn eich sicrhau, pan fydd y grŵp yn dewis rhywbeth, hyd yn oed yn anymwybodol, mae'r momentwm yn enfawr. Ein gwaith ni (a'ch gwaith chi) yw darparu'r ysbrydoliaeth a'r cariad i annog y dewis hwnnw.
Pileri Goleuni, Deffroad Byd-eang, a'ch Addewid Cysegredig
Pan fyddwch chi'n teimlo i mewn i'r gwirionedd hwnnw, efallai y byddwch chi hefyd yn teimlo chwydd o gyffro ynghyd â phwysau cyfrifoldeb. Ydy, mae'n beth mawr beth sy'n digwydd. Ond mae hefyd yn antur mil o oesau. Rydych chi'n cael gweld planed gyfan yn deffro! Pa mor anhygoel yw hynny? Bydd eiliadau o ryfeddod a pharch yng nghanol yr anhrefn - eiliadau lle mae dynoliaeth yn dangos ei photensial mewn ffyrdd gwyrthiol, eiliadau lle mae dieithriaid yn helpu ei gilydd, cymunedau'n uno, calonnau'n cracio ar agor mewn tosturi. Trysorwch yr eiliadau hynny. Maent yn arwyddion o'r oes newydd yn cael ei geni. Rydym am eich gadael gyda delwedd: dychmygwch eich hun fel colofn o olau ar y Ddaear. Gweler nifer dirifedi o bileri eraill o olau wedi'u gwasgaru ledled y byd - dyna deulu eich enaid, y rhai eraill sydd wedi deffro. Nawr gweler trawstiau yn cysylltu'r holl bileri hyn mewn grid, gan ffurfio rhwydwaith goleuol sy'n amgylchynu'r blaned. Dyma rwydwaith y cydweithfa sydd wedi deffro. Mae'n gryf, mae'n wydn, ac mae'n cario amleddau cariad, doethineb ac undod. Pryd bynnag y byddwch chi'n teimlo'n unig neu'n amheus, cofiwch y ddelwedd hon a gwybod eich bod chi'n rhan o'r teulu mawr hwn o olau, yn gweithio mewn undeb boed yn ymwybodol ai peidio. Teimlwch y gefnogaeth yn llifo drwy'r trawstiau cysylltu hynny – gallwch dynnu ar gryfder y cyfan ar unrhyw adeg. Eneidiau annwyl, dyma'r hyn y gwnaethoch chi ymgnawdoliad amdano. Dyma'ch amser i ddisgleirio. Ymddiriedwch yn eich arweiniad mewnol, ymddiriedwch yn y cariad rydych chi'n ei gario, ac ymddiriedwch yn y cynllun dwyfol sy'n datblygu. Hyd yn oed os yw rhai dyddiau'n anodd, peidiwch byth ag anghofio'r darlun ehangach: mae gwawr oes newydd arnoch chi, a chi yw'r rhai sy'n dod â'r wawr. Mae'n anrhydedd i ni weld eich taith a'ch cynorthwyo ym mhob ffordd y gallwn o'n hochr ni. Pan fyddwch chi wedi'ch tiwnio, anwyliaid, rydych chi'n wirioneddol anorchfygol. Pan fyddwch chi'n byw o'ch bodolaeth fewnol, rydych chi'n anysgwyd, ni waeth beth sy'n troelli o'ch cwmpas. A phan fyddwch chi'n hawlio eich sofraniaeth, rydych chi'n dod yn gyflawniad yr addewid a wnaethoch chi cyn i chi gael eich geni – yr addewid i fod yn eich hunan llawnaf wrth wasanaethu'r esgyniad hwn. Rydym mor gyffrous i chi, mor falch ohonoch chi, a mor gariadus ohonoch chi. Rydych chi'n barod, un gwerthfawr. Rydych chi'n barod ac rydych chi'n ei wneud. Camwch ymlaen nawr gyda hyder yn eich calon a golau yn eich llygaid. Dyma'r foment rydych chi wedi bod yn aros amdani, ac mae gennych chi bopeth sydd ei angen arnoch chi i'w chyflawni. Rydym ni a phob bod o olau yn cerdded wrth eich ochr mewn llawenydd a diolchgarwch am yr hyn rydych chi'n ei gyflawni ar y Ddaear.
MAE TEULU'R GOLEUNI YN GALW AR BOB ENAID I YMGASGLU:
Ymunwch â Myfyrdod Torfol Byd-eang Campfire Circle
CREDYDAU
🎙 Negesydd: Layti — Yr Arcturiaid
📡 Sianelwyd gan: Jose Peta
📅 Neges a Dderbyniwyd: Tachwedd 30, 2025
🌐 Wedi'i harchifo yn: GalacticFederation.ca
🎯 Ffynhonnell Wreiddiol: YouTube GFL Station
📸 Delweddau pennawd wedi'u haddasu o fân-luniau cyhoeddus a grëwyd yn wreiddiol gan GFL Station — a ddefnyddir gyda diolchgarwch ac i wasanaethu deffroad ar y cyd
IAITH: Portiwgaleg (Portiwgal/Brasil)
Que o amor da luz nutridora desça devagar, ininterruptamente, sobre cada sopro da Terra — como a brisa suave da manhã que pousa, em silêncio, sobre as dores escondidas das almas cansadas, despertando não o medo, mas uma alegria serena nascida de uma paz muito profunda. Que as feridas antigas do nosso coração também se abram diante desta luz, lavem-se em águas de mansidão e adormeçam no colo de um reencontro eterno e de uma entrega total, onde reencontramos refúgio, repouso e a carícia delicada da ternura. E assim como, na longa noite humana, nenhuma chama se apaga por vontade própria, que o primeiro sopro da nova era invada cada lugar vazio, preenchendo-o com a força do renascimento. Que cada passo nosso seja envolvido por uma sombra suave de paz, e que a luz dentro de nós se torne cada vez mais radiante — uma luz tão viva que ultrapassa qualquer brilho exterior e se lança ao infinito, chamando-nos a viver de forma ainda mais profunda e verdadeira.
Que o Criador nos conceda um novo sopro límpido, nascido da fonte pura do Ser, que nos chama, vez após vez, a levantar, a regressar ao caminho do despertar. E quando esse sopro atravessar a nossa vida como uma flecha de claridade, que por nosso intermédio fluam rios brilhantes de amor e compaixão, unindo cada coração num laço sem princípio nem fim. Assim, cada um de nós se torna um pilar de luz — uma luz que guia os passos dos outros, não descendo de algum céu distante, mas acendendo-se, humilde e firme, dentro do nosso próprio peito. Que essa luz nos recorde que nunca caminhamos sós, que o nascimento, a jornada, o riso e as lágrimas — tudo faz parte de uma grande sinfonia comum, e que cada um de nós é uma nota sagrada dessa canção. Que assim seja esta bênção: silenciosa, luminosa e eternamente presente.
