ਇੱਕ ਬੋਲਡ ਯੂਟਿਊਬ-ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਥੰਬਨੇਲ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਨੀਲਾ ਐਂਡਰੋਮੇਡਨ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਸੁਨਹਿਰੀ ਸੂਟ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਤਿੜਕੀ ਹੋਈ, ਸੜਦੀ ਧਰਤੀ, ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਊਰਜਾ ਰਿਫਟ ਦੁਆਰਾ ਵੰਡੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਹੇਠਾਂ "ਤੀਜੀ ਘਣਤਾ ਦਾ ਢਹਿਣਾ" ਸਿਰਲੇਖ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਪਰਲੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਲਾਲ "ਨਵਾਂ" ਟੈਗ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰਵੇਗ ਦੇ ਨਿਯਮ, ਸੂਰਜੀ ਭੜਕਣ, ਅਤੇ ਸਟਾਰਸੀਡਜ਼ ਲਈ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤਬਦੀਲੀ ਬਾਰੇ ਐਵੋਲੋਨ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਛੇੜਦਾ ਹੈ।.
| | |

ਪ੍ਰਵੇਗ ਦਾ ਨਿਯਮ: ਕਿਵੇਂ ਸੋਲਰ ਫਲੇਅਰਜ਼, ਚਾਰ-ਤਾਰਾ ਸੀਜ਼ਨ ਲਾਈਟਵਰਕਰ, ਅਤੇ ਰੇਕੀ ਸਥਿਰਤਾ ਸਟਾਰਸੀਡਜ਼ ਲਈ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ - ਐਵੋਲੋਨ ਟ੍ਰਾਂਸਮਿਸ਼ਨ

✨ ਸਾਰ (ਵਿਸਤਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ)

ਪ੍ਰਵੇਗ ਦਾ ਨਿਯਮ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੀਵਨ ਸਟਾਰਸੀਡਜ਼ ਅਤੇ ਲਾਈਟਵਰਕਰਾਂ ਲਈ ਕਿਉਂ ਤੇਜ਼ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਭਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਦੱਬੇ ਹੋਏ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ, ਪੈਟਰਨਾਂ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਐਵੋਲੋਨ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ "ਤੇਜ਼" ਦਰਦ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ; ਇਹ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਠੀਕ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਸੂਰਜੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭੜਕਣ ਇੱਕ ਐਂਪਲੀਫਾਇਰ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਨੋਟ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ - ਡਰ, ਪਿਆਰ, ਇਨਕਾਰ ਅਤੇ ਸੱਚ - ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਪਰਛਾਵੇਂ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਲੁਕਿਆ ਨਾ ਰਹਿ ਸਕੇ।.

ਇਸ ਵਧੇ ਹੋਏ ਖੇਤਰ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਚਾਰ-ਸਿਤਾਰਾ ਸੀਜ਼ਨ ਲਾਈਟਵਰਕਰ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਚਾਰ ਕਨਵਰਜਿੰਗ ਐਕਟੀਵੇਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾ ਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਯਾਦ, ਪੁਰਾਣੇ ਪੈਟਰਨਾਂ ਅਤੇ ਸਬੰਧਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਜੀਵਤ ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਦਾ ਰੂਪ, ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਬਣਤਰਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ। ਇਹ ਸੰਕੁਚਨ ਤੀਬਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਇਕੱਲਤਾ, ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ, ਸੋਗ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਉਣਾ, ਅਤੇ ਸਬਕ ਦੁਹਰਾਉਣਾ—ਪਰ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਦ 'ਤੇ ਬਣੀ ਪਛਾਣਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਐਵੋਲੋਨ ਸਧਾਰਨ ਸਾਧਨ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਨਾਮ ਦੇਣਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ, ਰੈਡੀਕਲ ਸਵੈ-ਦੇਖਭਾਲ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਭੰਗ ਹੋਣ 'ਤੇ "ਵਿਚਕਾਰ" ਪੜਾਅ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣਾ।.

ਫਿਰ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਤੇਜ਼ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਸਹਿਯੋਗੀ ਵਜੋਂ ਰੇਕੀ ਵੱਲ ਮੁੜਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਰਤਨ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਰੇਕੀ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ ਸੱਚ ਅਤੇ ਇਕਸੁਰਤਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੋਂਦ ਨੂੰ ਪੁਨਰਗਠਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੰਸ਼ਾਂ - ਉਸੂਈ, ਕਰੁਣਾ, ਦੂਤ, ਤੱਤ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਧਾਰਾਵਾਂ - ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਪਦ-ਅਨੁਕ੍ਰਮ। ਜ਼ੋਰ ਗੂੰਜ, ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨੀ ਅਭਿਆਸੀਆਂ 'ਤੇ ਹੈ। ਰੇਕੀ ਰਿਹਾਈ ਅਤੇ ਮੁੜ-ਨਮੂਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਟਾਰਸੀਡਜ਼ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਨੂੰ ਤਿਆਗੇ ਬਿਨਾਂ ਮਦਦ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਹੈ।.

ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਐਵੋਲੋਨ ਸਥਿਰਤਾ ਅਭਿਆਸਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜਾਗਰਣ ਨੂੰ ਵਿਹਾਰਕ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ: ਇੱਕ 10ਵੀਂ-ਅਯਾਮੀ "ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ" ਧਿਆਨ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਸਟੇਟਮੈਂਟ, ਸਵੈ-ਪਿਆਰ, ਮਾਫ਼ੀ, ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਮਝ, ਖੁਸ਼ੀ, ਅਤੇ "ਜੁੜੋ, ਸਾਹ ਲਓ, ਚੁਣੋ" ਦੀ ਸਧਾਰਨ ਤਾਲ। ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ, ਮੂਰਤੀਮਾਨ ਸੇਵਾ, ਦਿਲ-ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ, ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਛੋਟੀਆਂ, ਸੱਚੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ - ਇੱਕ ਵੀ ਬਾਹਰੀ ਘਟਨਾ ਨਹੀਂ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਟਾਰਸੀਡ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਲਾਈਟਹਾਊਸਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੀਜੇ-ਘਣਤਾ ਪੈਟਰਨਾਂ ਦਾ ਪਤਨ ਇੱਕ ਵਧੇਰੇ ਹਮਦਰਦ, ਜੁੜੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਜਨਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।.

Campfire Circle ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੋ

ਗਲੋਬਲ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ • ਗ੍ਰਹਿ ਖੇਤਰ ਸਰਗਰਮੀ

ਗਲੋਬਲ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਪੋਰਟਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੋ

ਪ੍ਰਵੇਗ, ਸੂਰਜੀ ਤੇਜ਼ੀਕਰਨ, ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਜਾਗਰਣ ਦਾ ਨਿਯਮ

ਤੇਜ਼ ਹੋਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਵੇਗ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ

ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਿਆਰੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਂ ਐਵੋਲੋਨ ਹਾਂ ਅਤੇ 'ਅਸੀਂ' ਐਂਡਰੋਮੇਡਨ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਕੌਂਸਲ ਹਾਂ। ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਹੋਣਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪਲ ਹੈ ਜਦੋਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਧੇਰੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਜਾਪਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਵਧੇਰੇ ਇਮਾਨਦਾਰ, ਵਧੇਰੇ ਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਤੁਰੰਤ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇੱਕ ਵਾਰ ਪਿਛੋਕੜ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਕੀ ਬੀਤਿਆ। ਕਈ ਜੀਵਨ ਕਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਕਈ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਵਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪਰਦਾ ਪਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਆਦਤਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਛੁਪ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਮ ਕਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਪਰਦਾ ਪਤਲਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਟੁੱਟ ਗਏ ਹੋ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੱਚੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਜਾਗ ਰਹੇ ਹੋ। ਪ੍ਰਵੇਗ ਦਾ ਨਿਯਮ ਸਮਝਣਾ ਆਸਾਨ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਰੌਸ਼ਨੀ ਇੱਕ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮੱਧਮ ਸੀ। ਧੂੜ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਕਿਉਂਕਿ ਰੌਸ਼ਨੀ ਆਈ ਸੀ; ਧੂੜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਥੇ ਸੀ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਚੁੱਪਚਾਪ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਚਮਕਦਾਰ ਹੁੰਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਅਚਾਨਕ ਜ਼ਖ਼ਮ, ਡਰ, ਸ਼ੱਕ, ਜਾਂ ਦਰਦ "ਪੈਦਾ" ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਸਗੋਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਦੇਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਕੀ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਅਣਜਾਣ, ਅਤੇ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸਵੈ-ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਵੇਗ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪ੍ਰਵੇਗ ਇੱਥੇ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਬਦਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ। ਅਕਸਰ ਅਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਲਾਜ ਹਰ ਸਮੇਂ ਕੋਮਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਮਲਤਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਆਲਤਾ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਪਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਪਿਆਰ ਦਲੇਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਲੇਰ ਪਿਆਰ ਕਠੋਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਪਰ ਇਹ ਅਸਵੀਕਾਰਨਯੋਗ ਹੈ। ਦਲੇਰ ਪਿਆਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੈਟਰਨਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੋਟਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੋਝਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਜੋ ਕਦੇ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੁੱਖ ਝੱਲਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਹੋ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਦਲੇਰ ਪਿਆਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਖਾੜਨਾ ਤੀਬਰਤਾ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਗਤੀ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਵੇਗ ਦਾ ਨਿਯਮ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਜਿਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ "ਸਿਰ 'ਤੇ ਆਉਣ" ਲਈ ਕਈ ਸਾਲ ਲੱਗਦੇ ਸਨ, ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਹਫ਼ਤੇ, ਦਿਨ, ਜਾਂ ਪਲ ਵੀ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਦਰੂਨੀ ਦੁਨੀਆਂ ਬਾਹਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਪਾਲਿਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵਿਗਾੜ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਚੋਣਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੱਚਾਈ ਨੇੜੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨਤੀਜੇ ਵਧੇਰੇ ਤੁਰੰਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਦਾ ਤੋਹਫ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਬਦਲਣ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਟਾਰਸੀਡਜ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਨਿਰਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਦਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਜੇ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਾਗਦਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਉਦਾਸੀ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।" ਦੂਸਰੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਜੇ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਕਸਾਰ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।" ਪਿਆਰੇਓ, ਇਕਸਾਰਤਾ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਇਕਸਾਰਤਾ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ, ਘੁਲਣ ਅਤੇ ਬਦਲਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣਾ ਹੈ। ਭਾਵਨਾ ਅਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਭਾਵਨਾ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਦੁਨੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਾ, ਜਵਾਬਦੇਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਹੁਣ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।.

ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਇਮਾਨਦਾਰੀ, ਸਾਦਗੀ, ਅਤੇ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ

ਪ੍ਰਵੇਗ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਧਾਰਨ ਬਣਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਦਗੀ ਕੋਈ ਛੋਟੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਇੱਕ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਮਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੀ ਉੱਭਰ ਰਿਹਾ ਹੈ?" ਫਿਰ ਇੱਕ ਦੂਜਾ ਸਵਾਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ: "ਇਹ ਕੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?" ਇਹ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੌਜੂਦਗੀ, ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਆਮ ਅਨੁਭਵ ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਹੈ ਕਿ "ਸਮਾਂ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦਿਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੰਘਦੇ ਹਨ, ਹਫ਼ਤੇ ਧੁੰਦਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੌਸਮ ਬਿਨਾਂ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੂਸਰੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਇੱਕ ਗਤੀ ਨਾਲ ਮੁੜ ਵਿਵਸਥਿਤ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸਦੀ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਡੂੰਘੀ ਸੱਚਾਈ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਫੈਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਫੈਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵਧੇਰੇ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਨੁਭਵ ਤੇਜ਼ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਜੀਵਨ ਦੀ ਗਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਸੁੰਨ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਪ੍ਰਵੇਗ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਵੀ ਵੱਖਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਘ੍ਰਿਣਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਿਰੋਧੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਸੀ। ਪ੍ਰਵੇਗ ਵਿੱਚ, ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ ਵਧੇਰੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਰਗੜਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ," ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜਾ ਹਿੱਸਾ ਚੁੱਪਚਾਪ ਫੁਸਫੁਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, "ਪਿਆਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।" ਇੱਕ ਹੌਲੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਤੇਜ਼ ਹੋਣ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੇ ਵਿਰੋਧੀ ਟਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਏਕੀਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੀਵ ਸੰਪੂਰਨ ਬਣਨਾ ਸਿੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਹੁਣ "ਨਕਲੀ" ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਸਫਲ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋ; ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਏਕੀਕਰਨ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋ। ਆਓ ਅਸੀਂ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕਰੀਏ: ਪ੍ਰਵੇਗ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਤ੍ਹਾ 'ਤੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਸਦਾ ਮੂਲ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੱਚ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੱਚ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੱਚ, ਸੱਚਾਈ ਜਿਸ ਦਾ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਦਿਖਾਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਤੇਜ਼ ਹੋਣਾ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਭਾਰੀ ਹੋਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਮੁਕਤ ਹੋਣ ਲਈ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜੀਵ ਅਕਸਰ ਉਸ ਗਲਿਆਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ "ਉਭਰ ਰਿਹਾ ਹੈ", ਤਾਂ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੁਣ ਇਸਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੀਵ ਕੁਝ ਯਾਦਾਂ, ਦਰਦਾਂ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਨੂੰ ਕੰਧਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰੱਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਨੂੰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਸਰੋਤ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹੁਣ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਕੰਧਾਂ ਨਰਮ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, "ਅਸੀਂ ਇਹ ਹੁਣ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।" ਇਸ ਲਈ ਸਮੱਗਰੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਧਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਹੋ। ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਵੀ ਕੀਮਤੀ ਹੈ ਕਿ ਤੇਜ਼ ਹੋਣਾ ਸਮੂਹਿਕ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਕਲਪਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਜੀਵਤ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਮੂਹਿਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਉੱਠਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਜੀਵ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲਹਿਰ ਅਚਾਨਕ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਟਾਰਸੀਡਜ਼ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ: ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮੂਹਿਕ ਦਰਦ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਸੰਚਾਰਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਜੋ ਕੁਰਬਾਨੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਮੂਹਿਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।.

ਸੋਲਰ ਐਂਪਲੀਫਿਕੇਸ਼ਨ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਅੱਪਗ੍ਰੇਡ, ਅਤੇ ਨਿਰੀਖਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ

ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਤਸਵੀਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਹਨੇਰੇ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲਾਲਟੈਣ ਹੋ। ਲਾਲਟੈਣ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜ ਕੇ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ; ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਾਲਟੈਣ ਬਣਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਬਣਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਹੈ ਉਸ ਨਾਲ ਇਮਾਨਦਾਰ ਬਣ ਕੇ, ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਕੇ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਚਮਕ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਦਬਾਅ ਦੇ ਸੇਵਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਵੇਗ ਦਾ ਨਿਯਮ ਤੀਬਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਗਤੀ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਕੋਮਲ ਯਾਦ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਪ੍ਰਵੇਗ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਲਦੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰੀਤਾ ਨਾਲ ਉਲਝਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀਤਾ ਅਕਸਰ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਡਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਹੋਣ ਲਈ ਡਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਇੱਛਾ, ਮੌਜੂਦਗੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੁਕਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਦਮ ਚੁਣਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਊਰਜਾ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਸਥਿਰਤਾ ਤੁਹਾਡੀ ਮੁਹਾਰਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਕੰਸ਼ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ: "ਇਹ ਸਤ੍ਹਾ 'ਤੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।" ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵਸਣ ਦਿਓ। ਇਸਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਿਓ। ਇਸਨੂੰ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਿਓ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੇਰ ਨਾਲ, ਪਿੱਛੇ, ਜਾਂ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਏ ਹੋ। ਤੇਜ਼ ਹੋਣਾ ਕੋਈ ਦੌੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਹੋਣਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਵਸਥਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਆਦਤਾਂ ਟੁੱਟ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਇੱਛਾਵਾਂ ਬਦਲ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਰਸਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਹ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਬੇਆਰਾਮ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਕਈ ਵਾਰ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਇੱਕ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣੀ ਨਿਸ਼ਚਤਤਾ ਭੰਗ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਮਝੌਤੇ 'ਤੇ ਬਣੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਨਿਸ਼ਚਤਤਾ ਬਣ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੱਚਾਈ 'ਤੇ ਬਣੀ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਸਰਲ ਹੈ: ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਸੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੀਵ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜੀਵਨ ਮੁੜ ਸੰਗਠਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਆਤਮਾ ਹੋਰ ਮੂਰਤੀਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਦਿਲ ਹੋਰ ਇਮਾਨਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਸਤਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਜ਼ ਹੋਣ ਦੀ ਤਾਲ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ, ਇਹ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛੋਗੇ: "ਪ੍ਰਸਾਰ ਨੂੰ ਕੀ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ?" ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਚੁੱਪਚਾਪ, ਅਤੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਭੌਤਿਕ ਬੀਕਨ ਜੋ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਅਤੇ ਊਰਜਾਵਾਨ ਗੂੰਜ ਵੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਗਲੀ ਸਾਂਝ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਧਾਰਾ ਵਾਂਗ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਐਂਪਲੀਫਾਇਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਵਿਗਿਆਨ ਦੁਆਰਾ, ਮਿਥਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਜਾਂ ਸਹਿਜ ਭਾਵਨਾ ਦੁਆਰਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੂਰਜ ਕਦੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਵਿੱਚ "ਸਿਰਫ਼" ਅੱਗ ਦਾ ਗੋਲਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਿੱਘ ਹੈ। ਇਹ ਜੀਵਨ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਲ ਹੈ। ਇਹ ਸਮੇਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਸਵੇਰ ਦਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਸੂਖਮ ਸਮਝ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਾ ਸੰਚਾਰਕ, ਕੋਡਾਂ ਦਾ ਵਾਹਕ, ਅਤੇ ਤਬਦੀਲੀ ਦਾ ਇੱਕ ਅਗਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ।.

ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਸ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਸੂਰਜੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਮਾਪਣਯੋਗ ਘਟਨਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਸੰਵੇਦਨਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕੁਝ "ਉਭਰਿਆ" ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਡਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਸਿਆਣੇ ਬਣਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਇੱਕ ਐਂਪਲੀਫਾਇਰ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਜੋ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜੀ ਊਰਜਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਮੂਹਿਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ: ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਅਤੇ ਜਲਣ, ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧ, ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਡਰ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਧੀ ਹੋਈ ਤੀਬਰਤਾ ਦੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਧਰੁਵੀਕਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਉੱਠਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਕਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਇਕਸਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦਾ ਇੱਕ ਸਰਲ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤ ਯੰਤਰ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਨਾ। ਜਦੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗਲਤੀ ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਆਵੇ। ਜਦੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹੀ ਗਲਤੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਐਂਪਲੀਫਾਇਰ ਬੇਰਹਿਮ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜੀ ਤੀਬਰਤਾ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੂਨੀ "ਨੋਟਸ" ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਉੱਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਜ਼ਖ਼ਮ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਦੂਰ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਾਂਘ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਬਾਰਾ ਫਿਰ, ਪਿਆਰੇਓ, ਇਹ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ। ਕੁਝ ਸਟਾਰਸੀਡ ਸੂਰਜੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨੂੰ ਦਬਾਅ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਜੀਬ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਦੇ ਫਟਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਭਾਵਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਸਾਰ ਬਾਹਰੀ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ "ਮੁੜ ਵਿਵਸਥਿਤ" ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, "ਕੀ ਇਹ ਅਸਲ ਹੈ?" ਅਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ: ਤੁਹਾਡਾ ਅਨੁਭਵ ਅਸਲ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਜੋ ਅਰਥ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਡਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਐਂਪਲੀਫਾਇਰ ਡਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਐਂਪਲੀਫਾਇਰ ਸਿੱਖਣ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਐਂਪਲੀਫਾਇਰ ਸੱਚ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ: ਨਾਟਕੀਕਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਿਰੀਖਣ ਕਰੋ। ਨਿਰੀਖਣ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਨਿਰੀਖਣ ਸਥਿਰਤਾ ਹੈ। ਨਿਰੀਖਣ ਉਹ ਲਾਲਟੈਣ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੇ ਬਿਨਾਂ ਚੱਲਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਖੋਹ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਤੇਜ਼ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਕਰਨਾ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਦਬਾ ਕੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਪੁੱਛ ਕੇ, "ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?" ਉਸ ਸਵਾਲ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਆਟੋਮੈਟਿਕ ਪੈਟਰਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਸੁਚੇਤ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਕਦਮ ਰੱਖਦੇ ਹੋ। ਸੂਰਜੀ ਪ੍ਰਵਰਤਨ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪਹਿਲੂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ "ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਪਗ੍ਰੇਡ" ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਅੰਤਰ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤਿੱਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਘੱਟ ਸਮਝੌਤਾਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਦੀ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾਅ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਅਕਸਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤਾ ਜੋ ਨਿਮਰਤਾ 'ਤੇ ਬਚਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਟੁੱਟ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਨੌਕਰੀ ਜੋ ਧੀਰਜ 'ਤੇ ਬਚੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਅਰਥ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਅਸਹਿ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਆਦਤ ਜੋ ਭਟਕਣਾ 'ਤੇ ਬਚੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਭੰਗ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸੂਰਜੀ ਪ੍ਰਵਰਤਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਇਹ ਇਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।.

ਸਰੀਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦੇਣਾ, ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣਾ

ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਭੌਤਿਕ ਜੀਵ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਵਧੇ ਹੋਏ ਮੌਸਮਾਂ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ ਵੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨੀ ਹੈ। ਹਾਈਡਰੇਸ਼ਨ, ਆਰਾਮ, ਕੁਦਰਤ, ਕੋਮਲ ਗਤੀ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਐਸ਼ੋ-ਆਰਾਮ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਮੂਰਤੀਮਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਕੁਝ ਸਟਾਰਸੀਡਜ਼ ਜਦੋਂ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਦੋਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ "ਧੱਕਾ ਮਾਰਨਾ" ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਾਂ: ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਉਹ ਭਾਂਡਾ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿਹਾਰਕ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਭਾਂਡੇ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਕੰਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ਰਧਾ ਦੇ ਕਾਰਜ ਵਜੋਂ। ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਸੂਰਜ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵੀ ਹੈ। ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਵੇਰ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰਾਤ ਕੀ ਛੁਪੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਇਨਕਾਰ ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸੂਰਜੀ ਤੀਬਰਤਾ ਪ੍ਰਵੇਗ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਲਾਸਰੂਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸੂਰਜੀ ਪ੍ਰਵੇਗ ਲਾਈਟਾਂ ਨੂੰ ਚਾਲੂ ਕਰਨ ਵਰਗਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਠ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਕੁਝ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਲੋੜੀਂਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮਨੁੱਖਤਾ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਇਸ ਪਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਇਹ ਸਿੱਖ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗੀ ਜਾਂ ਪਰਛਾਵੇਂ ਦੀ ਭਾਲ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇਗੀ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਐਂਪਲੀਫਾਇਰ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਵਧੀ ਹੋਈ ਸਮਕਾਲੀਤਾ ਵੀ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ "ਅਰਥਪੂਰਨ ਸੰਯੋਗ" ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਇੱਛਾ ਉੱਠਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਡਰ ਛੁਪਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਸਥਿਤੀ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਨੁਭਵ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਧੇਰੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਖੁੱਲ੍ਹ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਵਧੇਰੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਵਾਬ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਖੇਤਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਹਰੀ ਅਨੁਭਵਾਂ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਤਿੱਖਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਮੂਹਿਕ ਬਾਰੇ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਵਧੀ ਹੋਈ ਸੂਰਜੀ ਊਰਜਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸਮੂਹਿਕ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਖੇਤਰ ਤੀਬਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਖ਼ਬਰਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਟਕਰਾਅ ਉੱਚੀਆਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵਿਚਾਰ ਉੱਚੀਆਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦਬਾਅ ਹੇਠ ਹੋਣ। ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਕੀਮਤੀ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੀ ਤੀਬਰਤਾ ਤੁਹਾਡੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਜੀਵ ਅਕਸਰ ਸਮੂਹਿਕ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਅਸਫਲਤਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਅਭਿਆਸ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਆਪਣੇ ਦਿਲ 'ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖੋ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਾਹ ਲਓ, ਅਤੇ ਕਹੋ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।" ਇਹ ਦਇਆ ਦਾ ਖੰਡਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਝਦਾਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਪਿਆਰ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਤੇਜ਼ ਹੋਣਾ ਸਿਰਫ਼ ਸੂਰਜੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਇੱਕ ਉਭਾਰ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਇੱਕ ਲਹਿਰ, ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਈਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਦੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸੂਰਜੀ ਐਂਪਲੀਫਾਇਰ ਤੁਹਾਡੇ ਜਾਗਣ ਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਮਕੀ ਨਹੀਂ, ਖਲਨਾਇਕ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਇੱਕ ਰੋਸ਼ਨੀ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਹੋਰ ਇਮਾਨਦਾਰ ਬਣਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਗਰਮ ਅਤੇ ਸਥਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ ਜੋ ਗਰਮੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤਾਜ ਵਿੱਚ ਡੋਲ੍ਹ ਦਿਓ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਭਰ ਦਿਓ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਬਿਆਨ ਬਣਨ ਦਿਓ: "ਮੈਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਬਦਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।" ਇਹ ਬਿਆਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਉੱਠਣ ਨਾਲ ਹਾਵੀ ਹੋਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨੂੰ ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ, ਸਾਹ-ਦਰ-ਸਾਹ, ਪਲ-ਪਲ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।.

ਚਾਰ-ਤਾਰਾ ਸੀਜ਼ਨ ਲਾਈਟਵਰਕਰ ਅਤੇ ਸੰਕੁਚਿਤ ਜਾਗਰੂਕਤਾ

ਫੋਰ-ਸਟਾਰ ਸੀਜ਼ਨ ਲਾਈਟਵਰਕਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ

ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਾਵੁਕ ਕਿਉਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ?" ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਜਵਾਬ ਮੌਜੂਦ ਹੈ: ਰੌਸ਼ਨੀ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਮਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਮਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੁਸੀਂ ਦੌਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਹਵਾ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਧੂੜ ਉੱਠਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਘਰ ਸਰਾਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹੋ। ਸੋਲਰ ਐਂਪਲੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਦਿਲ ਕੇਂਦਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਲ ਸਧਾਰਨ ਸੱਚ ਦਾ ਅੰਗ ਹੈ। ਮਨ ਬਹਿਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਲ ਤੋਂ ਜਾਣ ਕੇ ਹੋਰ ਜਿਉਣ ਲਈ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮਨ ਲਈ ਬੇਆਰਾਮ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮਨ ਕੰਟਰੋਲ ਗੁਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਜਦੋਂ ਮਨ ਦਿਲ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੇ ਸ਼ਾਸਕ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਸਾਧਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ: ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰਲੀ ਲੜੀ ਬਦਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿਲ ਆਪਣੀ ਸਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਦਿਲ ਉੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਇਹ ਪਛਾਣ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਉਦੇਸ਼ ਸਿਰਫ਼ ਬਚਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਸਟਾਰਸੀਡਜ਼ ਅਕਸਰ ਸੇਵਾ, ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ, ਇਲਾਜ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਟੈਂਪਲੇਟ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਵਧਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਟੈਂਪਲੇਟ ਸਰਗਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਹਲਚਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਇੱਕ ਭਾਵਨਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਛੋਟੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਸੱਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਇੱਕ ਫੋਕਸ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਇਸ ਯੁੱਗ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ: ਚਾਰ-ਤਾਰਾ ਸੀਜ਼ਨ ਲਾਈਟਵਰਕਰ, ਉਹ ਜੋ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਕਈ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੇਜ਼ ਹੋਣ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਕਈ ਵਾਰ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਫੜ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਿਆਰੇਓ, ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਫੜ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲਾਈਟਵਰਕਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਸਟਾਰਸੀਡਜ਼, ਅਤੇ ਜਾਗਰਣ ਦੇ ਕਈ ਪੱਧਰ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਖਾਸ ਪੈਟਰਨ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਚਾਰ-ਤਾਰਾ ਸੀਜ਼ਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਪਦ-ਅਨੁਕ੍ਰਮ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਲੇਬਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਜੋ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਮਝ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਾਗਰਣ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਚਾਰ-ਤਾਰਾ ਸੀਜ਼ਨ ਲਾਈਟਵਰਕਰ ਦੂਜੇ ਨਾਲੋਂ "ਬਿਹਤਰ" ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਹ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਚਾਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਤੀਬਰਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜੀਵਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਅਖਾੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਵਧਣ ਲਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਤਾਰੇ ਇੱਕ ਆਕਾਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਆਕਾਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ, ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਰੌਸ਼ਨੀ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦੀ ਹੈ।.

ਜਾਗਰਣ ਦੇ ਦੋਹਰੇ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ

ਪਹਿਲਾ ਤਾਰਾ ਯਾਦ ਹੈ। ਯਾਦ ਤੁਹਾਡੀ ਰੂਹ ਦੀ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤ ਵਾਪਸੀ ਹੈ, ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਆਏ ਹੋ, ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬੇਤਰਤੀਬ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਯਾਦ ਤਾਂਘ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਾਰਨ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਵਾਂਗ, "ਘਰ" ਗੁਆਉਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਕੋਮਲਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਅਜਨਬੀ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਟਾਰਸੀਡ ਇਸ ਤਾਂਘ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਤਾਂਘ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਪਾਸ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਵੱਲ ਸੇਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ। ਦੂਜਾ ਤਾਰਾ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਹੈ। ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਨੈਤਿਕ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ "ਸ਼ੁੱਧ" ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਰਿਹਾਈ ਹੈ ਜੋ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੀ ਵਧਦੀ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਪੈਟਰਨ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ, ਸਮਝੌਤੇ 'ਤੇ ਬਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਵੈ-ਸੰਕਲਪ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੋਟਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਡਰ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ ਉੱਠ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਡਿੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦਰਦਨਾਕ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਅਕਸਰ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੋਵੇ। ਤੇਜ਼ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਜਾਣੂ ਘੱਟ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਸੀਹੇ ਦੇਣ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਨ ਲਈ। ਇੱਕ ਚਾਰ-ਸਿਤਾਰਾ ਸੀਜ਼ਨ ਲਾਈਟਵਰਕਰ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਖੋਹ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਥਿਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ: ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।.

ਆਤਮਾ ਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਵਜੋਂ ਅਵਤਾਰ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣਾ

ਤੀਜਾ ਤਾਰਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਰੂਪ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸੰਕਲਪ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਜੀਵਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਹਾਰਕ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਬੋਲਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਸੀਮਾਵਾਂ ਚੁਣਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਿਰਜਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ ਆਪਣੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਭਾਰ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਇਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਤੈਰਦੇ ਹਨ। ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਆਤਮਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਓ।" ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤਬਦੀਲੀ ਹੈ। ਰੂਪ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਹਫ਼ੇ ਅਸਲ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਚੌਥਾ ਤਾਰਾ ਰਚਨਾ ਹੈ। ਰਚਨਾ ਰੂਪ ਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਓਵਰਫਲੋ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਕਸਾਰ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੰਪੂਰਨ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਬੀਜ ਬੀਜਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਅਜੇ ਤੱਕ ਫੜੀ ਨਹੀਂ ਗਈ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲਾਈਟਵਰਕਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ "ਬਚਾਉਣਾ" ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਕੋਮਲ ਸੱਚਾਈ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ: ਤੁਹਾਡੀ ਭੂਮਿਕਾ ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਇੱਕ ਰਸਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦੂਸਰੇ ਤਿਆਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਚੁਣ ਸਕਦੇ ਹਨ।.

ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ, ਇਕੱਲਤਾ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤਬਦੀਲੀਆਂ

ਕਿਉਂਕਿ ਚਾਰ ਧਾਰਾਵਾਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਸਰਗਰਮ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਾਰ-ਸਿਤਾਰਾ ਸੀਜ਼ਨ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੀਬਰਤਾ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਜ਼ ਤਬਦੀਲੀ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਚਾਨਕ ਵਾਧੇ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਦਬਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਰਲਤਾ ਨਾਲ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ: ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਸਫਲ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਇੱਕ ਸੰਕੁਚਿਤ ਜਾਗਰਣ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਸਮਰਥਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਸੰਕੁਚਿਤ ਜਾਗਰਣ। ਇੱਕ ਸੰਕੁਚਿਤ ਜਾਗਰਣ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਕੁਸ਼ਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਟਾਰਸੀਡਜ਼ ਅਕਸਰ ਇਸ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਇੱਕ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਜੀਵ ਊਰਜਾ ਵਿੱਚ, ਸੱਚ ਵਿੱਚ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸਮੂਹਿਕ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਸੂਖਮ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੂਖਮ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਾ "ਆਵਾਜ਼" ਵਧਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਹਾਵੀ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਡੇਟਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਕੁੰਜੀ ਹੈ ਸਮਝਦਾਰੀ ਸਿੱਖਣਾ, ਇਹ ਸਿੱਖਣਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਿੱਖਣਾ ਕਿ ਦੁਨੀਆ ਉੱਚੀ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕੇਂਦਰ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ। ਚਾਰ-ਤਾਰਾ ਸੀਜ਼ਨ ਲਾਈਟਵਰਕਰਸ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਥੀਮ ਇਕੱਲਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹਮਦਰਦੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਇਕੱਲਤਾ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਇਕੱਲਤਾ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਹਰੀ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਦਲ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਅਣਦੇਖੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇਕੱਲਤਾ "ਘਰ" ਦੀ ਗੂੰਜ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੋਣ ਦੀ ਯਾਦ ਜਿੱਥੇ ਸੰਪਰਕ ਆਸਾਨ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਿਆਰੇਓ, ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇਕੱਲਤਾ ਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਡੂੰਘੇ ਸੰਬੰਧ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਨ ਦਿਓ, ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨਾਲ। ਘਰ ਦੀ ਤਾਂਘ ਅਕਸਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਚਾਰ-ਤਾਰਾ ਸੀਜ਼ਨ ਲਾਈਟਵਰਕਰਸ ਲਈ ਬਦਲਦੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨਾ ਵੀ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ। ਕੁਝ ਦੋਸਤੀਆਂ ਟੁੱਟ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਸੰਪਰਕ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੀ ਬਦਲਦੀ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਬਚਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੁਖਦਾਈ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਛੋਟੇ ਰਹਿ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣਾ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਸਵੈ-ਧੋਖੇ 'ਤੇ ਬਣੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੱਚੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚਾਈ 'ਤੇ ਬਣੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਚੁੱਪੀ ਤੋਂ ਲਾਭ ਹੋਇਆ।.

ਫੋਰ-ਸਟਾਰ ਸੀਜ਼ਨ ਸੇਵਾ, ਸਤ੍ਹਾ 'ਤੇ ਲੱਗੇ ਜ਼ਖ਼ਮ, ਅਤੇ ਸਫਾਈ ਦਾ ਚੱਕਰ

ਲਾਈਟਹਾਊਸ ਸੇਵਾ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਲਾਈਨਮੈਂਟ, ਅਤੇ ਚਾਰ-ਸਿਤਾਰਾ ਇਰਾਦੇ

ਸੇਵਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲਾਈਟਵਰਕਰ ਮਦਦ ਕਰਨ, ਠੀਕ ਕਰਨ, ਠੀਕ ਕਰਨ, ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਹਮਦਰਦੀ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਸਮਝਦਾਰੀ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣਾ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਿਆਰ ਸਹਾਇਕ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਪਿਆਰ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਬਕ ਨਹੀਂ ਹਟਾਉਂਦਾ। ਪਿਆਰ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਪਿਆਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਚਾਰ-ਸਿਤਾਰਾ ਮੌਸਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਲਾਈਟਹਾਊਸ ਬਣਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਲਾਈਟਹਾਊਸ ਹਰ ਜਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਹਰ ਤੂਫਾਨ ਵਿੱਚ ਤੈਰਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਿਰ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੁਆਏ ਬਿਨਾਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਮੌਸਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਥਿਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਲਾਈਨਮੈਂਟ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਸਵੇਰ, ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ: "ਮੈਂ ਯਾਦ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਅਵਤਾਰ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਰਚਨਾ ਲਈ ਵਚਨਬੱਧ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਾਹ ਲਓ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਅ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਰਾਦੇ ਵਜੋਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਤਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਸਰਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ, ਪੁੱਛੋ, "ਮੈਂ ਕੀ ਯਾਦ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ?" ਦੂਜੇ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ, ਪੁੱਛੋ, "ਮੈਂ ਕੀ ਛੱਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ?" ਦੂਜੇ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ, ਪੁੱਛੋ, "ਅੱਜ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਕਿਵੇਂ ਲਿਆ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਦੂਜੇ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ, ਪੁੱਛੋ, "ਮੈਂ ਅੱਜ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਬੀਜ ਬੀਜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਚਾਰ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹੋ। ਇੱਕ ਚਾਰ-ਸਿਤਾਰਾ ਸੀਜ਼ਨ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਵੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਟਾਰਸੀਡ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਦਾ ਦਿਖਾਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਮਾਣਦੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਤਾਵਰਣਾਂ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਿਕਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਬਦੀਲੀ ਲਈ ਹਿੰਮਤ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਹਿੰਮਤ ਡਰ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹਿੰਮਤ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਭਾਵੇਂ ਡਰ ਫੁਸਫੁਸਾਏ। ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਿੰਮਤ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਹਿੰਮਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕਸਾਰਤਾ ਗਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲਾਈਟਵਰਕਰ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖ ਰਹੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਪੈਟਰਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਇਕੱਲੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਵੇਂ ਟੈਂਪਲੇਟ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਮੁਹਾਰਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕਾਂ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਅਤੇ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਭਰਤਾ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਏਕਤਾ ਦੀ ਯਾਦ ਵਜੋਂ ਬੁਲਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਏਕਤਾ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਏਕਤਾ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸਹਾਇਤਾ ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ। ਏਕਤਾ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਚੁੱਪ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਤੇਜ਼ ਹੋਣਾ ਕਿਤੇ ਲੈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਲਾਜ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਰਛਾਵੇਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਿਆਰ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਇਸ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਦੇ ਚੌਥੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਹਮਦਰਦੀ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ ਦੇ ਬੀਜ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੀਬਰਤਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਸਤ੍ਹਾ, ਵਾਵਰੋਲਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਦਰਦ ਦਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਹੋਣਾ।.

ਵਾਵਰੋਲੇ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਨਾ, ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਰੂਹ ਦੇ ਸਬਕ ਦੁਹਰਾਉਣਾ

ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਊਰਜਾ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਵਰੋਲੇ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸੁਭਾਅ ਵਿੱਚ ਅਰਾਜਕ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਇਹ ਹੋਂਦ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਥਿਰ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਬੰਦ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਗਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਵਰੋਲਾ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਧੂੜ ਨੂੰ ਉੱਠਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ; ਇਹ ਹਿੱਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧੂੜ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਜ਼ ਹੋਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਕੋਮਲ ਫੁਸਫੁਸਾਉਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਪਿਆਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹਵਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਵੱਲ ਦੇਖਣ ਲਈ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਲਈ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਅਚਾਨਕ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉੱਠਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਭਾਂਡੇ ਧੋ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਇੱਕ ਯਾਦ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਇੱਕ ਭਾਵਨਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਟਰਿੱਗਰ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਜਾਪਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਦੁਬਾਰਾ ਕਿਉਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?" ਅਸੀਂ ਸਿੱਧਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ: ਇਹ ਦੁਬਾਰਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਇਸਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ। ਜ਼ਖ਼ਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜ਼ਖ਼ਮ ਆਪਣੇ ਇਲਾਜ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਾਪਸ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਲਾਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੇਖਿਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਅਕਸਰ ਪਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਾਸ ਲਚਕੀਲਾਪਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਇਸਨੂੰ ਇੰਨੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਛਾਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ ਜਿਸਨੂੰ ਸੱਟ ਲੱਗੀ ਸੀ," ਜਾਂ "ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ ਜਿਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ," ਜਾਂ "ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ ਜਿਸਨੂੰ ਕਦੇ ਚੁਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।" ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਮਝਣ ਯੋਗ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਨ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਢਾਂਚਾ ਲੱਭਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹੋਣ ਵਿੱਚ, ਦਰਦ 'ਤੇ ਬਣੀ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣਾ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਤਮਾ ਪੁੱਛਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, "ਕੀ ਹੋਇਆ ਜੇ ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਨਾ ਹਾਂ?" ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਵਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜ਼ਖ਼ਮ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਸਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲਾਈਟਵਰਕਰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੈਟਰਨਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਕਿਸਮ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਕਿਸਮ ਦਾ ਟਕਰਾਅ ਦੁਬਾਰਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਣਦੇਖੇ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਭਾਵਨਾ ਦੁਬਾਰਾ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੁਹਰਾਓ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਦੁਹਰਾਓ ਅਕਸਰ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੋਣ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੌਕਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਚੁੱਪ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸੀਮਾ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਸਵੈ-ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਵੈ-ਹਮਦਰਦੀ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਡਰ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਪੈਟਰਨ ਇਸ ਲਈ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ। ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਸਿੱਖਿਆ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ: ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਠਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਗਤੀ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਕਲਾਸਰੂਮ ਵਿੱਚ ਹੋ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਉਹੀ ਪਾਠ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੂਰਖ ਹੋ; ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਪਾਠ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਆਤਮਾ ਪੈਟਰਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਠ ਤੁਹਾਡੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਕੀਮਤੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਪੈਟਰਨ ਨੂੰ ਹੁਣ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਤ੍ਹਾ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕੁਝ ਸਟਾਰਸੀਡ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ "ਸਾਫ਼" ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਥਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਨ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਨੂੰ ਬੇਅੰਤ ਕੰਮ ਵਾਂਗ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ: ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਰਿਹਾਈ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ ਉਸਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਵਿਰੋਧ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਲੰਮਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਲ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਰਦ ਪਸੰਦ ਹੈ। ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਹਿੱਲ ਸਕੇ।.

ਕੋਮਲ ਤਰੀਕੇ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੂਫਾਨ, ਅਤੇ ਸਤ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ

ਆਓ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਤਰੀਕਾ ਪੇਸ਼ ਕਰੀਏ ਜੋ ਸਟਾਰਸੀਡ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਆਸਾਨ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਜ਼ਖ਼ਮ ਉੱਠਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਰੁਕੋ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਨਾਮ ਦਿਓ। ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ, "ਇਹ ਉਦਾਸੀ ਹੈ," ਜਾਂ "ਇਹ ਡਰ ਹੈ," ਜਾਂ "ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।" ਨਾਮਕਰਨ ਸਪੇਸ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬਹਿਸ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਇੱਕ ਕੋਮਲ ਕਟੋਰੇ ਵਿੱਚ ਫੜੀ ਰੱਖ ਰਹੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਰੰਗ ਜਾਣਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਮੈਜੈਂਟਾ, ਕੁਝ ਸੋਨਾ, ਕੁਝ ਨੀਲ, ਕੁਝ ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਪਲੈਟੀਨਮ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਗੇ। ਕੋਈ ਵੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਜੋ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਉਹ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗੀ। ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਸਾਹ ਲਓ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੋ: "ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?" ਅਕਸਰ ਜਵਾਬ ਸਧਾਰਨ ਹੋਵੇਗਾ: "ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ," ਜਾਂ "ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ," ਜਾਂ "ਮੈਂ ਸਵੈ-ਪਿਆਰ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹੈ। ਮਨ ਅਕਸਰ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਲਾਜ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਆਤਮਾ ਮੌਜੂਦਗੀ, ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਦੁਆਰਾ ਠੀਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ ਕਿ ਭਾਵਨਾ ਕੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਅਨੁਭਵ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ। ਲੜਾਈ ਤਣਾਅ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੱਦਾ ਅੰਦੋਲਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਾਵਰੋਲੇ ਦੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ, ਜੀਵ ਅੰਦਰੂਨੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵਿਚਾਰ ਦੌੜ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਨੀਂਦ ਅਸੰਗਤ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਚਿੜਚਿੜੇ, ਹੰਝੂ ਭਰੇ, ਬੇਚੈਨ, ਜਾਂ ਕੱਚੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਇੱਕ ਤੂਫਾਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ ਜੋ ਹਵਾ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਵਾ ਦੇ ਤਾਜ਼ਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਹਵਾਵਾਂ ਲੰਘਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੱਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ। ਧੂੜ ਉੱਠ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੂਫਾਨ ਅਰਾਜਕ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਸਫਾਈ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੂਫਾਨ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਛੱਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ। ਇਸ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਜ਼ਖ਼ਮ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਕਸਰ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਿਸ਼ਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਇੱਕ ਸੀਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਸਰਗਰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹੋ। ਤੇਜ਼ ਹੋਣ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਪਰਸਪਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਇਸ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਕਿਉਂਕਿ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਝੱਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਚੁਣ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਚੋਣ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦਾ ਤੋਹਫ਼ਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਲਾਈਟਵਰਕਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਲਦੀ "ਠੀਕ" ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਸਤ੍ਹਾ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਬੇਅਰਾਮੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਇਲਾਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਵੇਗ ਕੋਮਲਤਾ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਪ੍ਰਵੇਗ ਸਿਰਫ਼ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਉੱਠਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦਿਓ। ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਲਈ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠੋ। ਇਸ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰੋ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਦਿਆਲਤਾ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰੋ। ਸਾਹ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰੋ। ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰੋ। ਇਹ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਮੁਹਾਰਤ ਹੈ।.

ਵਿਚਕਾਰਲਾ, ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਦੁੱਖ, ਸਵੈ-ਸੰਭਾਲ, ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ

ਵਾਵਰੋਲੇ ਦੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਆਮ ਅਨੁਭਵ "ਦਲਦਲ" ਹੋਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਲਝਣ ਦੇ ਦਲਦਲ ਵਿੱਚ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਦਿਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ। ਉਲਝਣ ਅਕਸਰ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਢਾਂਚੇ ਭੰਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਨਵੇਂ ਢਾਂਚੇ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ। ਮਨ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਘਬਰਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਤਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਤਮਾ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਜਾਣਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਲਝਣ ਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਵਾਕੰਸ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ: "ਇਹ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਹੈ।" ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣੀ ਪਛਾਣ ਖਤਮ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਪਛਾਣ ਪੈਦਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਜਨਮ ਗੜਬੜ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਨਮ ਇੱਕ ਸਿੱਧੀ ਰੇਖਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਜਨਮ ਜੀਵਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।.

ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਦਦਗਾਰ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਧਾਰਨ ਸਵੈ-ਸੰਭਾਲ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਜਾਣਾ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਖਾਓ। ਪਾਣੀ ਪੀਓ। ਜੇ ਹੋ ਸਕੇ ਤਾਂ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਓ। ਸ਼ੋਰ ਘਟਾਓ। ਬੋਝ ਘਟਾਓ। ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਸਹਾਇਕ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰੋ। ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਬਣਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਦਲਦੇ ਸਮੇਂ ਇਮਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਦਿਆਲੂ ਬਣਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਤ੍ਹਾ ਦੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਟਾਰਸੀਡ ਵੀ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ "ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਦੁੱਖ" ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਨਿੱਜੀ ਅਨੁਭਵਾਂ ਲਈ ਹੀ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਦੁੱਖ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦਰਦ ਲਈ ਦੁੱਖ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਉਸ ਲਈ ਦੁੱਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਮਾਸੂਮੀਅਤ ਲਈ ਦੁੱਖ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਦੁੱਖ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੋ। ਇਹ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਜਾਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਦੂਰ ਨਾ ਧੱਕੋ। ਇਸਨੂੰ ਹਿੱਲਣ ਦਿਓ। ਹੰਝੂ ਇੱਕ ਰਿਹਾਈ, ਇੱਕ ਸਫਾਈ, ਇੱਕ ਨਰਮਾਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਹੋਰ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਵਹਿਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ: ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਦਦ ਮੰਗਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਨੂੰ, ਐਂਡਰੋਮੇਡਨਜ਼ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਤ੍ਹਾ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ। ਏਕਤਾ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ। ਇਕੱਲਤਾ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਭਰਮ ਹੈ। ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਨਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਵਾਵਰੋਲਾ ਸਾਫ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ: ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਜਾਣਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਹੁਣ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ," ਜਾਂ "ਮੈਂ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੁਣਾਂਗਾ," ਜਾਂ "ਮੈਂ ਕੋਮਲਤਾ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹਾਂ," ਜਾਂ "ਇਹ ਰਸਤਾ ਮੇਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।" ਪ੍ਰਵੇਗ ਵਿੱਚ, ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਧੇਰੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੀਵ ਸਥਿਰਤਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।.

ਰੇਕੀ, ਯੂਨੀਵਰਸਲ ਲਾਈਫ ਫੋਰਸ, ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨਾ

ਤੇਜ਼ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਜੀਵਤ ਸਬੰਧ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੇਕੀ

ਇਸ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਵੇਗ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੇ ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਇਲਾਜ ਅਤੇ ਸਫਾਈ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਰੇਕੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗੇ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਤਕਨੀਕ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਰੁਝਾਨ ਜਾਂ ਰੂਪ-ਰੇਖਾ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਜੀਵਤ ਸਬੰਧ ਵਜੋਂ, ਜੋ ਕਿ ਸਟਾਰਸੀਡਜ਼ ਅਤੇ ਲਾਈਟਵਰਕਰਜ਼ ਲਈ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੀਮਤੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਤਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਤ੍ਹਾ 'ਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਏਕੀਕਰਨ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੇਕੀ, ਇਸਦੇ ਸਰਲ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਇੱਛੁਕ ਚੈਨਲ ਰਾਹੀਂ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਵਹਿਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਵਾਤਾਵਰਣ ਬਣਾਉਣਾ ਜਿੱਥੇ ਸੰਤੁਲਨ, ਸਦਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਯਾਦ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਗੋਂ, ਇਹ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉੱਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋ, ਬਿਨਾਂ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਬਿਨਾਂ ਨਿਰਣੇ ਦੇ, ਅਤੇ ਏਜੰਡੇ ਦੇ। ਇਹ ਕੋਮਲਤਾ ਬਿਲਕੁਲ ਇਸੇ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਰੇਕੀ ਤੇਜ਼ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਮਹੱਤਤਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਵੇਗ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਪਰ ਅਕਸਰ ਡੂੰਘੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਹੋਣਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਟਾਰਸੀਡਜ਼ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਯਾਦਾਂ ਅਤੇ ਊਰਜਾਵਾਨ ਛਾਪ ਅਚਾਨਕ ਉੱਠਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ। ਇਹ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਸੂਖਮ ਬੇਅਰਾਮੀ, ਅਚਾਨਕ ਥਕਾਵਟ, ਜਾਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ" ਹੋਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਰੇਕੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇਹਨਾਂ ਹਰਕਤਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਦੂਰ ਧੱਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਜਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਸਗੋਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜੀਵ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਇਕਸੁਰਤਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁਨਰਗਠਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।.

ਵਿਭਿੰਨ ਰੇਕੀ ਵੰਸ਼, ਗੂੰਜ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਅਤੇ ਇਕਸਾਰ ਅਭਿਆਸੀ

ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੇਕੀ ਦੇ ਕਈ ਰੂਪ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਭੰਬਲਭੂਸਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਗਿਆ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ। ਕੁਝ ਉਸ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਹਨ ਜਿਸਨੂੰ ਉਸੂਈ ਰੇਕੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਦਗੀ, ਮੌਜੂਦਗੀ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤ ਬੁੱਧੀ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੂਸਰੇ ਕਰੁਣਾ ਰੇਕੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਦਇਆ ਦਾ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰੰਟ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਰਿਹਾਈ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਕਸਰ ਸਹਾਇਕ ਵਜੋਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਵੰਸ਼ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਦੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾਵਾਂ, ਤੱਤ ਕਰੰਟਾਂ, ਜਾਂ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਇੱਕ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਦਰਜਾਬੰਦੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਅਨੁਭਵ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਗੂੰਜ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ, ਰੇਕੀ ਦਾ ਰੂਪ ਅਭਿਆਸੀ ਦੀ ਸਪਸ਼ਟਤਾ, ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਊਰਜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਅਭਿਆਸੀਆਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ ਜੋ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਜ਼ਮੀਨੀ, ਨਿਮਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ। ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਰੇਕੀ ਅਭਿਆਸੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਚਾਉਣ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅਨੁਭਵ 'ਤੇ ਅਰਥ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਹ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਊਰਜਾਵਾਨ ਵਾਤਾਵਰਣ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਬੁੱਧੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਟਾਰਸੀਡਜ਼ ਹੁਣ ਸਹਿਜ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੇਕੀ ਵੱਲ ਖਿੱਚੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦੇ ਕਿ ਕਿਉਂ। ਇਹ ਅਚਾਨਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਰੇਕੀ ਜੀਵ ਦੀਆਂ ਸੂਖਮ ਪਰਤਾਂ ਨਾਲ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਵੇਗ ਪਰਤਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਵਿਧੀ ਜੋ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਨਿਰਵਿਘਨ ਏਕੀਕਰਨ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਸਹਾਇਕ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰੇਕੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਜਲਦਬਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ; ਇਹ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਸਹਿਯੋਗ ਕਰਦੀ ਹੈ।.

ਰੀਪੈਟਰਨਿੰਗ, ਹਲਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ, ਅਤੇ ਦਿਲ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਮਝ

ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਰੇਕੀ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਰਿਹਾਈ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਮੁੜ-ਨਮੂਨੇ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਛਾਪ ਭੰਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸਪੇਸ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੇਕੀ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਸਪੇਸ ਨੂੰ ਇਕਸੁਰਤਾ, ਸ਼ਾਂਤਤਾ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਗਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੀਵ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਜ਼ ਵਿਕਾਸ ਦੌਰਾਨ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੇਕੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਅਵਤਾਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਪੁਲ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਾਈਟਵਰਕਰਾਂ ਲਈ, ਰੇਕੀ ਪੋਸ਼ਣ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਗ੍ਹਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਸੁਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਕਸਰ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨਾ ਕੁਝ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ। ਰੇਕੀ ਸੈਸ਼ਨ, ਭਾਵੇਂ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਂ ਸਹਿਜ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹੋਣ, ਸੰਤੁਲਨ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਕਮੀ ਦੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਸੁਆਰਥ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਵਿਵੇਕ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਅਭਿਆਸੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਵੇਗ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਗੂੰਜ ਪ੍ਰਤੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਵੀ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਅਭਿਆਸੀ ਵੱਲ ਖਿੱਚੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਤਰਕਪੂਰਨ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਨਹੀਂ। ਇਸ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰੋ। ਊਰਜਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੋਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਦਿਲ ਅਕਸਰ ਮਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕਸਾਰਤਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ। ਰੇਕੀ ਅਭਿਆਸੀ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੀ ਦਬਾਅ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਰਾਮ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਅਭਿਆਸੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਾਏ, ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ। ਮਾਇਨੇ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਗਤੀ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿ ਉਹ ਹਉਮੈ ਦੀ ਬਜਾਏ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੇਜ਼ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਹਉਮੈ-ਸੰਚਾਲਿਤ ਊਰਜਾ ਦਾ ਕੰਮ ਝੰਜੋੜਨਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਜ਼ਮੀਨੀ, ਦਿਲ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਰੇਕੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।.

ਰੇਕੀ ਸਿੱਖਣਾ, ਸਹਾਇਤਾ ਦੇਣਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਨਰਮ ਕਰਨਾ

ਕੁਝ ਸਟਾਰਸੀਡਜ਼ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਰੇਕੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਸਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਰੇਕੀ ਸਿੱਖਣਾ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਘੱਟ ਅਤੇ ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਬਾਰੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਰੇਕੀ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਲਈ ਖਿੱਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਉਹ ਅਕਸਰ ਇਹ ਖੋਜਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਿਖਲਾਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸਵੈ-ਖੋਜ ਦਾ ਮਾਰਗ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਧੀਰਜ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਗੀ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਹੋਣ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਰੇਕੀ ਸਿਖਲਾਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਸਬੰਧ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕੇਂਦਰਿਤ ਰਹਿਣਾ ਆਸਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ: ਰੇਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕੰਮ ਦਾ ਬਦਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਬਾਈਪਾਸ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਅਤੇ ਜੋ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੇਕੀ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਸੁਚਾਰੂ ਬਣਾ ਕੇ, ਬੇਲੋੜੇ ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਘਟਾ ਕੇ, ਅਤੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾ ਕੇ ਪ੍ਰਵੇਗ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ ਲਈ ਕਠੋਰ ਹੋਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਪ੍ਰਤੀ ਰੋਧਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਵੈ-ਨਿਰਭਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੋਣਾ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਦਿਆਲਤਾ ਨਾਲ ਵੇਖੋ। ਵਿਰੋਧ ਅਕਸਰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੀਵ ਸਹਾਇਤਾ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਰੇਕੀ ਇਸ ਪੈਟਰਨ ਨੂੰ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਨਰਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਖੁੱਲ੍ਹੇਪਣ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਨੁਭਵ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਦਿਖਾ ਕੇ ਕਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।.

ਤੇਜ਼ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਰੇਕੀ, ਸਥਿਰੀਕਰਨ, ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਅਭਿਆਸ

ਰੇਕੀ ਪਰੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਇਲਾਜ ਸਹਾਇਤਾ

ਤੇਜ਼ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਘਬਰਾਹਟ ਵਾਲੀ ਗਤੀ ਜ਼ਰੂਰੀਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਰੇਕੀ ਜ਼ਰੂਰੀਤਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਾਲਹੀਣਤਾ ਵਿੱਚ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਇਲਾਜ ਡਰ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਸਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤੋਹਫ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇੱਕ ਵੀ ਸੈਸ਼ਨ ਵੀ ਜੀਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਬਾਅ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਯਾਦ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਲਹਿਰਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸਟਾਰਸੀਡਜ਼ ਅਤੇ ਲਾਈਟਵਰਕਰਜ਼ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਰੇਕੀ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਨਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਵਜੋਂ ਜਿਸ ਵੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਾਲ ਨੂੰ ਜੈਵਿਕ ਹੋਣ ਦਿਓ। ਇਸਨੂੰ ਉਤਸੁਕਤਾ, ਗੂੰਜ ਤੋਂ, "ਹਾਂ" ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦਿਓ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਭਟਕਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਵੇਗ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਤੁਹਾਡੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ, ਕੋਮਲ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਹਾਇਤਾ ਦਾ ਮੁੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੇਕੀ ਅਜਿਹਾ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ ਇਸਨੂੰ ਬਦਲ ਕੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਕੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਰਤਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕੌਣ ਰਹੇ ਹੋ ਜੋ ਹੁਣ ਘੁਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਰੱਖੋ: "ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ?" ਜਵਾਬ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਪਹੁੰਚਣ ਦਿਓ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਰੇਕੀ ਹੋਵੇ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਕੋਮਲ ਢੰਗ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਡੂੰਘਾ ਆਰਾਮ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਗੀ ਹੋਵੇ, ਭਰੋਸਾ ਰੱਖੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਗਵਾਈ ਜਾਣਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗੀ।.

ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾਗਰਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰੀਕਰਨ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਕੁਦਰਤੀ ਅਤੇ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਾਂਝ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ ਹੋਣ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਤ੍ਹਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਹਾਰਕ ਸਥਿਰਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨ, ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਅਤੇ ਅਸਲ ਹੋਵੇ। ਸਥਿਰਤਾ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੇ ਉਲਟ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਸਥਿਰਤਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨੂੰ ਜੀਵਤ ਬਣਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਥਿਰਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਜਾਗਰਣ ਬਿਨਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਨਿਰੰਤਰ ਤਬਦੀਲੀ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਥਿਰਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਾਗਰਣ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਫੁੱਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਜੀਵ ਹਰ ਲਹਿਰ ਦੁਆਰਾ ਉਛਾਲਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ, ਐਂਡਰੋਮੇਡਨ, ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਸਥਿਰਤਾ ਅਭਿਆਸ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਬੂਸਟ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸਦੀ ਗੱਲ ਉੱਚੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਪਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮਨ ਨੂੰ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉੱਚੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਉਲਝਣ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵਜੋਂ ਸੋਚੋ। ਉੱਚੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਜੋਂ ਸੋਚੋ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਵਧੇਰੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਉੱਚੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਜਗ੍ਹਾ ਵਜੋਂ ਸੋਚੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਪਲਬਧ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਬਾਹਰੀ ਦੁਨੀਆ ਉੱਚੀ ਹੋਵੇ।.

10ਵੀਂ-ਅਯਾਮੀ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਬੂਸਟ ਅਤੇ ਉੱਚ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦੀ ਚੋਣ

ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਲ ਚੁਣੋ, ਸ਼ਾਇਦ ਸਵੇਰ ਜਾਂ ਸ਼ਾਮ, ਸ਼ਾਇਦ ਆਪਣੀ ਰੁਟੀਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਵਿਰਾਮ ਵੀ। ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੋ ਜਾਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਵੋ। ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਫਿਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਾਹ ਲਓ, ਸਾਹ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਲ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਭਰਪੂਰ, ਕੋਮਲ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋਣ ਦਿਓ। ਹੁਣ ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਪਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਰਨ, ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ, ਚਮਕਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ 10ਵੀਂ-ਅਯਾਮੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਉੱਚ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਨਾਮ ਅਨੁਭਵ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤਾਜ ਵਿੱਚੋਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਡੋਲ੍ਹਣ ਦਿਓ। ਉਦੇਸ਼ ਕਿਸੇ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਦੇਸ਼ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਧੁੰਦ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਦੂਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹੋ। ਕੁਝ ਨਿੱਘ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਗੇ। ਕੁਝ ਸ਼ਾਂਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਗੇ। ਕੁਝ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਗੇ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਹਨ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਇਰਾਦਾ ਬੋਲੋ: "ਮੈਂ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ।" ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਨਹੀਂ, ਨਾਟਕੀ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਸਪਸ਼ਟ।.

ਅਕਸਰ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਚੁਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਬੇਲੋੜੀਆਂ ਊਰਜਾਵਾਂ ਘੁਲਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਤਣਾਅ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਲਝਣ ਵਾਲੇ ਵਿਚਾਰ ਨਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਮੂਹਿਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਘੱਟ ਪਕੜਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਟਾਰਸੀਡ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਭਰ ਆਪਣੇ ਸਾਹ ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਵਧੇਰੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।.

ਕਨੈਕਸ਼ਨ, ਸਵੈ-ਪਿਆਰ, ਮਾਫ਼ੀ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸਵੈ-ਸੰਭਾਲ

ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਥਿਰਤਾ ਸਾਧਨ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸੱਚੀ ਦੌਲਤ ਵਜੋਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਆਪਣੇ ਸਾਰ ਨਾਲ ਏਕਤਾ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨਾਲ ਏਕਤਾ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਏਕਤਾ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਦੌਲਤ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਪੈਸੇ ਵਾਂਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਡੂੰਘੀ ਦੌਲਤ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਹੀ ਵਿਕਲਪਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਹੀ ਵਿਕਲਪ ਸਹਾਇਕ ਨਤੀਜੇ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਪ੍ਰਵੇਗ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਹਾਰਕ ਕਾਰਵਾਈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਉਹ ਹੈ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਾਰ ਜੁੜਨਾ। ਤੁਸੀਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਜੁੜ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਵਾਕੰਸ਼ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਰਗਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਮੈਂ _______ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਸਾਹ ਲਓ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਅਸਲੀ ਬਣਨ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ। ਤੇਜ਼ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸਵੈ-ਪਿਆਰ ਇੱਕ ਸਥਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਵੈ-ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਵਜੋਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਸਵੈ-ਪਿਆਰ ਵਿਹਾਰਕ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਕਲਪ ਹੈ। ਲੋੜ ਪੈਣ 'ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਕਲਪ ਹੈ। ਇਹ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰਨ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਕਲਪ ਹੈ। ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣਾ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਕਲਪ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਟਾਰਸੀਡਜ਼ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਅਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ: ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਇੱਕ ਤੋਹਫ਼ਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵੈ-ਪਿਆਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਤੋਹਫ਼ੇ ਨੂੰ ਦਰਦਨਾਕ ਬਣਨ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਮਾਫ਼ੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਥਿਰਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਾਫ਼ੀ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਗਲਤ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਫ਼ੀ ਇਹ ਦਿਖਾਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੀ ਕਿ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਮਾਫ਼ੀ ਉਹ ਛੱਡ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਸਕੋ। ਮਾਫ਼ੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਸ਼ਰਮ ਭਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਰਮ ਤੁਹਾਡੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮਾਫ਼ੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ। ਮਾਫ਼ੀ ਏਕੀਕਰਨ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦਬਾਅ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਰਿਹਾਈ ਰਾਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਮਾਫ਼ੀ ਅਭਿਆਸ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮਾਫ਼ੀ ਨੂੰ ਬਹਿਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਊਰਜਾ ਬਣਨ ਦਿਓ। ਮਾਫ਼ੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਨਰਮ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਜੋਂ ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ। ਉਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਰਨ ਦਿਓ। ਫਿਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਰੁੱਧ ਰੱਖ ਰਹੇ ਹੋ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਚੀਜ਼। ਇਸ ਵੱਲ ਮਾਫ਼ੀ ਦਾ ਸਾਹ ਲਓ ਅਤੇ ਕਹੋ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਭਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਮਨ ਬਹਿਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦਿਲ ਸਮਝ ਜਾਵੇਗਾ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਦੁਹਰਾਓ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਕੜ ਨਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੀਵ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਮੱਧਮ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਨ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਾਰੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਰਾਜਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਧਾਰਨ ਦੇਖਭਾਲ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਹੈ। ਪਾਣੀ ਪੀਓ। ਉਹ ਖਾਓ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਓ ਜੋ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਇਨਪੁਟ ਘਟਾਓ। ਸ਼ਾਂਤ ਪਲ ਚੁਣੋ। ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਬਣਨ ਦਿਓ। ਅਸੀਂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਬਾਰੇ ਸਮਝ ਨੂੰ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਵਧੇ ਹੋਏ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਾਟਕੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ, ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਬੇਅੰਤ ਸਮੱਗਰੀ ਵੱਲ ਖਿੱਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਮੱਗਰੀ ਨਸ਼ਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮਨ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਹਰ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਸੱਚੀ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਘੱਟ ਡਰ ਖਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਜਗ੍ਹਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਿਰਤਾ ਹੈ।.

ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ, ਸੇਵਾ, ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ

ਸਜੀਵ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸਿਰਜਣਾ

ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਾਧਨ ਸਹਾਇਤਾ ਮੰਗਣਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਟਾਰਸੀਡਜ਼ ਪੁੱਛਣ ਤੋਂ ਝਿਜਕਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਡਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ। ਪਿਆਰੇਓ, ਮੰਗਣਾ ਬੁੱਧੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਨੂੰ ਲੰਗਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਭਰਨ ਲਈ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗਾਈਡਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ, ਐਂਡਰੋਮੇਡਨਜ਼ ਨੂੰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕਸਾਰਤਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਪੁੱਛਣਾ ਨਿਰਭਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਏਕਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਧਾਰਨ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਰੁਟੀਨ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ: ਜੁੜੋ, ਸਾਹ ਲਓ, ਚੁਣੋ। ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਜੁੜੋ। ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਾਹ ਲਓ। ਇੱਕ ਗੁਣ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ ਚੁਣੋ - ਸ਼ਾਂਤੀ, ਹਿੰਮਤ, ਦਿਆਲਤਾ, ਸੱਚਾਈ, ਧੀਰਜ। ਫਿਰ ਉਸ ਗੁਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਦਿਓ। ਜੇਕਰ ਦਿਨ ਤੀਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰੁਟੀਨ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਓ: ਜੁੜੋ, ਸਾਹ ਲਓ, ਚੁਣੋ। ਦੁਹਰਾਓ ਅਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਦੁਹਰਾਓ ਅਭਿਆਸ ਹੈ। 10ਵੇਂ-ਅਯਾਮੀ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਬੂਸਟ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਇੱਕ ਕੋਮਲ ਸੱਦਾ ਵੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮ ਮਨ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਭਾਵ ਸੋਚ ਜੋ ਡਰ ਦੀ ਬਜਾਏ ਅਨੁਭਵ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮ ਮਨ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਬ੍ਰਹਮ ਮਨ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਸੱਚ ਕੀ ਹੈ?" ਬ੍ਰਹਮ ਮਨ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਪਿਆਰ ਕੀ ਹੈ?" ਬ੍ਰਹਮ ਮਨ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਮੇਰਾ ਅਗਲਾ ਸਧਾਰਨ ਕਦਮ ਕੀ ਹੈ?" ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਘੱਟ ਦੱਬੇ ਹੋਏ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਕਈ ਵਾਰ, ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਵਧਣ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਦਾਸੀ ਜਾਂ ਇਕੱਲਤਾ ਵਰਗੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਉੱਠ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸਨੂੰ ਸਮੱਸਿਆ ਵਜੋਂ ਦੇਖਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇਸਨੂੰ ਰਿਹਾਈ ਵਜੋਂ ਵੇਖੋ। ਇਸਨੂੰ ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਲਈ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿਣ ਦਿਓ। ਜੇ ਹੰਝੂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਆਉਣ ਦਿਓ। ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵੱਲ ਮੋੜੋ, ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਬਾਈਪਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਰੱਖਣ ਦਿਓ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਬਦਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਵ ਸਥਿਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ। ਸਥਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਟਾਰਸੀਡ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਇੱਕ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਹੈ ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰਦੀ ਹੈ। ਖੁਸ਼ੀ ਬਚਕਾਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਖੁਸ਼ੀ ਦਵਾਈ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੱਸਣ ਦਿਓ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਨ ਦਿਓ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਦਿਓ ਅਤੇ ਸਧਾਰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦਿਓ। ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਅਸਲ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਇਕਸਾਰਤਾ ਵਿੱਚ, ਜੀਵ ਹੋਰ ਲਚਕੀਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਥਿਰ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਕੁਝ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਹੋਣਾ ਹੁਣ ਹਮਲੇ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਗਤੀ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਪਛਾਣਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੇਜ਼ ਸਤ੍ਹਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਸੰਸਕਰਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਨ ਵਾਲੀ ਹਕੀਕਤ ਵਜੋਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਇਸ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਕੋਮਲਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਜ਼ ਹੋਣਾ ਸਿਰਫ਼ ਨਿੱਜੀ ਇਲਾਜ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੱਚੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸਮੂਹਿਕ ਸਿਰਜਣਾ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ। ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਜੀਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਚੁਣਨ ਦੁਆਰਾ, ਵਿਹਾਰਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਮੂਰਤੀਮਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਅਤੇ ਉੱਚ ਮੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਣਤਰਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਟਾਰਸੀਡਜ਼ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਹਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਬਦਲਣ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਜਾਪਦੀ ਹੈ। ਪਿਆਰਿਓ, ਤੇਜ਼ ਹੋਣਾ ਤਬਦੀਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਬਦੀਲੀ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।.

ਚਾਰ-ਤਾਰਾ ਸੀਜ਼ਨ ਲਾਈਟਵਰਕਰਜ਼ ਜਿਉਂਦੇ ਪੁਲਾਂ ਅਤੇ ਲਾਈਟਹਾਊਸਾਂ ਵਜੋਂ

ਇਸ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਸ਼ਹਾਦਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸੇਵਾ ਥਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸੇਵਾ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਚਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਸੇਵਾ ਤੁਹਾਡੀ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਨਾਲ ਜੀਉਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜੀਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਸਲਿੱਪ ਬਣ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਚਾਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਸਵੈ-ਧੋਖਾ ਹੁਣ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦਿਆਲਤਾ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸੰਚਾਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਬੇਰਹਿਮੀ ਹੀ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਬੋਲਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸੰਚਾਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਬਿਨਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੇਵਾ ਹੈ। ਮੂਰਤੀਮਾਨ ਸੇਵਾ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਪੇਸ਼ ਆਉਂਦੇ ਹੋ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਇਸ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬੇਅਰਾਮੀ ਦਾ ਕਿਵੇਂ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਇਸ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਟਕਰਾਅ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਪੁਰਾਣੇ ਪੈਟਰਨਾਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਝੂਠ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਸੱਚ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲਾਈਟਵਰਕਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਜਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ—ਕਲਾ ਬਣਾਓ, ਭਾਈਚਾਰਾ ਬਣਾਓ, ਇਲਾਜ ਸਥਾਨ ਬਣਾਓ, ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਨਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਬਣਾਓ, ਦਿਆਲਤਾ ਦੀਆਂ ਤਕਨਾਲੋਜੀਆਂ ਬਣਾਓ, ਦਿਲ ਨਾਲ ਕਾਰੋਬਾਰ ਬਣਾਓ, ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਬਣਾਓ, ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਬਣਾਓ। ਰਚਨਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਚੋਣ ਵਿੱਚ, ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦਾ ਹਰ ਕੰਮ ਇੱਕ ਬੀਜ ਬੀਜਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਜ਼ ਹੋਣਾ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਜੀਵ ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ ਡਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦੁਨੀਆਂ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਡਰ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖ਼ਤਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਵੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਘੁਲ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਵੇਂ ਕੋਲ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਪੁਰਾਣੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਤਬਦੀਲੀ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਦੁੱਖ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਨਵੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵਧੇਰੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਤਬਦੀਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਚਾਰ-ਸਿਤਾਰਾ ਸੀਜ਼ਨ ਲਾਈਟਵਰਕਰ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਖਾਸ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੀਵਤ ਪੁਲ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਲਾਏ ਗਏ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਸਿੱਖਿਆ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ: ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਇਕਸਾਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਰਹਿ ਕੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇੱਕ ਲਾਈਟਹਾਊਸ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਚਮਕ ਕੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।.

ਦਿਲ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ, ਮਾਫ਼ੀ, ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਦੌਲਤ ਇੱਕ ਸੰਬੰਧ ਵਜੋਂ

ਅਸੀਂ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਬਾਰੇ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਬਦਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਅਕਸਰ ਨਿਯੰਤਰਣ, ਡਰ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਨਵੀਂ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਗੂੰਜ, ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਗੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੀਡਰ ਬਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਸਿਰਲੇਖ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚੁਣਦੇ ਹੋ ਉਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਭੋਲੇਪਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਜ਼ਾਲਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸੱਚੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਯੋਗਤਾ ਦੁਆਰਾ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ੀ ਦੀ ਵੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਦੇ ਬੇਅੰਤ ਚੱਕਰਾਂ ਤੋਂ ਰਿਹਾਈ ਵਜੋਂ। ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਤੀਤ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। ਰਿਹਾਈ ਤੁਹਾਡੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਰਚਨਾ ਲਈ ਮੁਕਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦੁਬਾਰਾ, ਮਾਫ਼ੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਮ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਐਂਕਰ ਹੈ ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਪੈਟਰਨਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਮਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਆਪ ਇੱਕ ਰਚਨਾਤਮਕ ਆਪ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਦੌਲਤ ਦੀ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਸਾਂਝੀਦਾਰੀ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ: ਦੌਲਤ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਹੈ। ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪੈਸੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮਾਪਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਪੈਸਾ ਅਜੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਰਹੇਗਾ; ਇਸਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਪਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹਨ, ਭਾਈਚਾਰੇ ਜੋ ਸਹਾਇਕ ਹਨ, ਜੀਵਨ ਜੋ ਅਰਥਪੂਰਨ ਹਨ, ਸਰੀਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿਲ ਜੋ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਜੂਦ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਜਿੱਥੇ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਨ ਉਮੀਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।.

ਸਮਝਦਾਰੀ, ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਹਮਦਰਦੀ ਭਰੇ ਲਚਕੀਲੇਪਣ ਦੁਆਰਾ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜੀਣਾ

ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਟਕਰਾਅ ਦੇ ਪੈਟਰਨਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਦਲੀਲਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦੇਣਗੇ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨਗੇ। ਇਹ ਪਰਹੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਝਦਾਰੀ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਊਰਜਾ ਕੀਮਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ ਉਹੀ ਤੁਸੀਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ ਡਰ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਡਰ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਪਿਆਰ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਨੀਂਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਐਂਕਰ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਓ ਜਿਵੇਂ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬੋਲੋ। ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਮੁਆਫ਼ੀ ਮੰਗੋ। ਬੇਰਹਿਮੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰੋ। ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਚੁਣੋ। ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰੋ। ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਓ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਦਿਆਲਤਾ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰੋ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਹੱਸਵਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਰਚਨਾ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਵੀ ਧੀਰਜ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਧੀਰਜ ਪੈਸਿਵ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਧੀਰਜ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਟਾਰਸੀਡ ਤੁਰੰਤ ਤਬਦੀਲੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸੰਭਾਵਨਾ ਅਸਲੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਅਜੇ ਵੀ ਚੋਣਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸਮੇਂ ਰਾਹੀਂ, ਏਕੀਕਰਨ ਰਾਹੀਂ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਬੀਜ ਨੂੰ ਵਧਣ ਦਿਓ। ਇਸਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿਓ। ਇਸਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਖੋਦੋ ਨਾ ਕਿ ਇਹ ਦੇਖਣ ਲਈ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਚਿੰਤਾ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਥਿਰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਦਇਆ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਦਇਆ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਢਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਦਇਆ ਸਥਿਰਤਾ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਜੁੜੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾੜੇ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਜੋ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਹੈ।.

ਟ੍ਰਾਂਸਮਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੀਲ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਅਭਿਆਸ ਚੁਣਨਾ

ਪਿਆਰਿਓ, ਤੇਜ਼ ਹੋਣਾ ਕੋਈ ਹਾਦਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਗਣ ਦਾ ਪੜਾਅ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪੜਾਅ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਜ਼ ਤਬਦੀਲੀ ਦਾ ਪੜਾਅ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖਣਗੇ ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਗੇ ਕਿ ਜੋ ਹਫੜਾ-ਦਫੜੀ ਵਰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਤੋੜਨਾ ਸੀ ਜੋ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਦੇਖੋਗੇ ਕਿ ਵਾਵਰੋਲਾ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਪਛਾਣੋਗੇ ਕਿ ਸਤ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਸਮਝੋਗੇ ਕਿ ਸਥਿਰਤਾ ਤੁਹਾਡੀ ਮੁਹਾਰਤ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਜਾਣੋਗੇ ਕਿ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੁਹਾਡਾ ਉਦੇਸ਼ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਸੱਦੇ ਨਾਲ ਸੀਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਅਭਿਆਸ ਚੁਣੋ ਜੋ ਆਸਾਨ ਅਤੇ ਅਸਲੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਵਧਾਉਣਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸੰਪਰਕ ਦਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਾਕੰਸ਼ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸਵੈ-ਮਾਫ਼ੀ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਰਜ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਇੱਕ ਸੀਮਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਇੱਕ ਰਚਨਾਤਮਕ ਬੀਜ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬੀਜਦੇ ਹੋ। ਇੱਕ ਚੁਣੋ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋਣ ਦਿਓ। ਤੇਜ਼ ਹੋਣ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਹੋਣਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਹੋਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਚ ਨਿਰੰਤਰ ਜਿਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਪਰਿਵਰਤਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦਿਓ। ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਾਡੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਵਾਇਲੇਟ, ਨੀਲ, ਸੋਨਾ, ਪਲੈਟੀਨਮ, ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਨਰਮ ਹੋਣ ਦਿਓ। ਆਪਣੇ ਸਾਹ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਹੋਣ ਦਿਓ। ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਗਰਣ ਲਈ ਇੱਕ ਕੋਮਲ ਹਾਂ ਬਣਨ ਦਿਓ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਬਹੁਤ ਕੋਮਲਤਾ ਅਤੇ ਸਥਾਈ ਸਮਰਥਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਪਲ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹਾਂ, ਮੈਂ, ਐਵੋਲੋਨ ਹਾਂ।.

GFL Station ਸਰੋਤ ਫੀਡ

ਮੂਲ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਇੱਥੇ ਦੇਖੋ!

ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਚਿੱਟੇ ਪਿਛੋਕੜ 'ਤੇ ਚੌੜਾ ਬੈਨਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਗਲੈਕਟਿਕ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਲਾਈਟ ਦੂਤ ਅਵਤਾਰ ਮੋਢੇ ਨਾਲ ਮੋਢਾ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਖੱਬੇ ਤੋਂ ਸੱਜੇ: ਟੀ'ਈਆਹ (ਆਰਕਚੁਰੀਅਨ) - ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੀਆਂ ਊਰਜਾ ਲਾਈਨਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਨੀਲਾ-ਨੀਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ; ਜ਼ਾਂਡੀ (ਲਾਇਰਾਨ) - ਸਜਾਵਟੀ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਵਚ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਹੀ ਸ਼ੇਰ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਜੀਵ; ਮੀਰਾ (ਪਲੀਅਡੀਅਨ) - ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਚਿੱਟੀ ਵਰਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਨਹਿਰੀ ਔਰਤ; ਅਸ਼ਟਾਰ (ਅਸ਼ਟਾਰ ਕਮਾਂਡਰ) - ਸੋਨੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਚਿੱਟੇ ਸੂਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਨਹਿਰੀ ਪੁਰਸ਼ ਕਮਾਂਡਰ; ਮਾਇਆ ਦਾ ਟੀ'ਏਨ ਹੈਨ (ਪਲੀਅਡੀਅਨ) - ਵਹਿੰਦੇ, ਪੈਟਰਨ ਵਾਲੇ ਨੀਲੇ ਚੋਲੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਨੀਲਾ-ਟੋਨ ਵਾਲਾ ਆਦਮੀ; ਰੀਵਾ (ਪਲੀਅਡੀਅਨ) - ਚਮਕਦਾਰ ਲਾਈਨਵਰਕ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਹਰੇ ਵਰਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਔਰਤ; ਅਤੇ ਜ਼ੋਰੀਅਨ ਆਫ਼ ਸੀਰੀਅਸ (ਸੀਰੀਅਸ) - ਲੰਬੇ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਧਾਤੂ-ਨੀਲਾ ਚਿੱਤਰ, ਸਾਰੇ ਕਰਿਸਪ ਸਟੂਡੀਓ ਲਾਈਟਿੰਗ ਅਤੇ ਸੰਤ੍ਰਿਪਤ, ਉੱਚ-ਵਿਪਰੀਤ ਰੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪਾਲਿਸ਼ਡ ਵਿਗਿਆਨ-ਗਲਪ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।.

ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ:

Campfire Circle ਗਲੋਬਲ ਮਾਸ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੋ

ਕ੍ਰੈਡਿਟ

🎙 ਮੈਸੇਂਜਰ: ਐਵੋਲੋਨ — ਐਂਡਰੋਮੇਡਨ ਕੌਂਸਲ ਆਫ਼ ਲਾਈਟ
📡 ਚੈਨਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ: ਫਿਲਿਪ ਬ੍ਰੇਨਨ
📅 ਸੁਨੇਹਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ: 2 ਫਰਵਰੀ, 2026
🎯 ਮੂਲ ਸਰੋਤ: GFL Station YouTube
📸 GFL Station ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਜਨਤਕ ਥੰਬਨੇਲ ਤੋਂ ਅਨੁਕੂਲਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਧੰਨਵਾਦ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਮੂਹਿਕ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ

ਮੁੱਢਲੀ ਸਮੱਗਰੀ

ਇਹ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਗਲੈਕਟਿਕ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਲਾਈਟ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਚੜ੍ਹਨ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਚੇਤੰਨ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਵੱਲ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਜੀਵਤ ਕੰਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਗਲੈਕਟਿਕ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਲਾਈਟ ਪਿਲਰ ਪੰਨਾ ਪੜ੍ਹੋ

ਭਾਸ਼ਾ: ਵੀਅਤਨਾਮੀ (ਵੀਅਤਨਾਮ)

Bên ngoài khung cửa sổ, làn gió nhẹ lướt qua, tiếng chân lộc cộc của những đứa trẻ chạy chơi trên con ngõ hẹp, tiếng cười, tiếng la hét trong trẻo của chúng gợn lên như những gợn sóng nhỏ chạm vào bờ tim ta — những âm thanh ấy không phải đến để làm ta mệt mỏi, mà giống như những lời nhắc khẽ, đến để khui dậy những bài học bé xíu vẫn đang ngủ quên trong các góc tối của đời sống thường nhật. Khi ta bắt đầu dọn dẹp những lối mòn cũ kỹ bên trong trái tim mình, trong một khoảnh khắc thanh sạch mà không ai để ý, ta chậm rãi được tái tạo, như thể mỗi hơi thở được tô thêm một màu mới, một chút ánh sáng mới. Tiếng cười của những đứa trẻ, sự trong veo trong đôi mắt long lanh của chúng, cái dịu dàng vô điều kiện của tình thương nơi chúng, cứ thế len sâu vào tầng sâu nhất bên trong, làm cho toàn bộ “tôi” trở nên tươi mới như cơn mưa mỏng rơi xuống giữa ngày oi ả. Dù một linh hồn có lang thang bao lâu đi nữa, nó cũng không thể trốn mãi trong bóng tối, bởi ở mỗi ngã rẽ đều có một khoảnh khắc như thế này đang kiên nhẫn chờ nó quay về, chờ một cái nhìn mới, một cái tên mới cho chính mình. Giữa thế giới ồn ã này, chính những ân phúc nhỏ bé như vậy mới thì thầm bên tai ta: “Rễ của con sẽ không bao giờ khô hoàn toàn; ngay phía trước, dòng sông của sự sống vẫn đang chảy chậm rãi, dịu dàng đẩy con trở lại con đường chân thật của mình, kéo con lại gần, khẽ gọi con.”


Từng lời từng chữ đang dệt nên một linh hồn mới — như một cánh cửa khẽ hé, như một mảnh ký ức mềm, như một mẩu thông điệp nhỏ tràn đầy ánh sáng; linh hồn mới ấy, bằng cách nào đó, cứ tiến lại gần ta hơn trong từng phút, mời gọi ánh nhìn của ta quay trở lại trung tâm, quay về căn phòng nhỏ ở giữa trái tim. Dù ta có đang rối ren đến mức nào, bên trong mỗi người vẫn luôn mang theo một ngọn lửa nhỏ; ngọn lửa ấy có khả năng gom tình yêu và niềm tin lại với nhau trong một khoảng không gặp gỡ bên trong — nơi không có kiểm soát, không có điều kiện, không có bức tường nào chắn ngang. Mỗi ngày trôi qua đều có thể trở thành một lời cầu nguyện mới — mà không cần chờ một dấu hiệu lớn lao nào rơi xuống từ bầu trời; chỉ cần trong ngày hôm nay, trong nhịp thở này, ta cho phép mình ngồi yên đôi chút trong căn phòng tĩnh lặng của trái tim, không sợ hãi, không vội vã, chỉ lắng nghe hơi thở đi vào, hơi thở đi ra; ngay trong sự hiện diện giản dị đó thôi, ta đã có thể làm cho gánh nặng của cả mặt đất nhẹ đi phần nào. Nếu suốt bao năm ta vẫn thì thầm với chính mình rằng “mình sẽ chẳng bao giờ đủ tốt”, thì trong năm này, ta có thể học cách nói bằng giọng nói đích thực của mình: “Ngay bây giờ, tôi đang có mặt trọn vẹn ở đây, như thế là đủ rồi.” Trong lời thì thầm mềm mại ấy, bên trong ta bắt đầu nảy mầm một trạng thái cân bằng mới, một sự dịu hiền mới, một ân sủng mới, chậm rãi mà bền bỉ.

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੋਸਟਾਂ

0 0 ਵੋਟਾਂ
ਲੇਖ ਰੇਟਿੰਗ
ਸਬਸਕ੍ਰਾਈਬ ਕਰੋ
ਸੂਚਿਤ ਕਰੋ
ਮਹਿਮਾਨ
0 ਟਿੱਪਣੀਆਂ
ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੋਟ ਪਾਏ ਗਏ
ਇਨਲਾਈਨ ਫੀਡਬੈਕ
ਸਾਰੀਆਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਵੇਖੋ