प्रकाश र अँध्यारो बीचको युद्धको अन्त्य: स्टारसीड्सले कसरी गैर-प्रतिक्रियामा प्रभुत्व जमाउन सक्छन्, आन्तरिक सार्वभौमसत्ता पुन: प्राप्त गर्न सक्छन्, र स्वर्गारोहणको समयमा विश्वासमा बाँच्न सक्छन् — MIRA ट्रान्समिसन
✨ सारांश (विस्तार गर्न क्लिक गर्नुहोस्)
प्लेयडियन हाई काउन्सिलकी मीराबाट आएको यो प्रसारण स्टारसीड्सका लागि व्यक्तिगत संघर्षबाट बाहिर निस्केर लंगरयुक्त उपस्थितिमा सरेर प्रकाश र अँध्यारो बीचको भित्री "युद्ध" कसरी अन्त्य गर्ने भन्ने बारे गहिरो शिक्षा हो। मीरा बताउँछिन् कि धेरै संवेदनशील व्यक्तिहरूले महसुस गर्ने वास्तविक थकान धेरै काम गरेर आउँदैन, तर उनीहरूले व्यक्तिगत रूपमा संसारलाई एकसाथ राख्छन् र अन्धकारसँग लड्नुपर्छ जस्तो कि यो उनीहरूलाई लक्षित गरिएको सचेत शत्रु हो। सन्देशले पाठकहरूलाई झूटो जिम्मेवारी राख्न, अरूको भावना र छनौटहरू बोक्न बन्द गर्न, र डर-आधारित जरुरीता र स्नायु-प्रणाली ओभरड्राइभबाट बिस्तारै बाहिर निस्कन मार्गदर्शन गर्दछ।.
त्यसपछि मीराले अन्धकारलाई कसरी व्यक्तित्वहीन बनाउने, भावनात्मक आरोप हटाउने र नैतिक ध्रुवता, तुलना र सही हुनुको आवश्यकताभन्दा बाहिर जाने भनेर देखाउँछिन्। शीर्षकहरू, द्वन्द्वहरू र सामूहिक डरमा प्रतिक्रिया दिनुको सट्टा, स्टारसीडहरूलाई पवित्र विराम अभ्यास गर्न, गैर-प्रतिक्रियामा निपुण हुन र बाह्य अवस्थाहरूले उनीहरूको भित्री अवस्था निम्त्याउँछ भन्ने विश्वास त्याग्न आमन्त्रित गरिन्छ। बाह्य कारणको यो भ्रम भंग हुँदै जाँदा, भित्री सार्वभौमिकता जागृत हुन्छ र जीवन नियन्त्रण, कर्म वा प्रदर्शनको सट्टा पङ्क्तिबद्धता वरिपरि पुनर्गठन हुन थाल्छ।.
यो प्रसारण जीवन्त मौनता, वर्तमान-क्षण जागरूकता, र दिव्य समयमा विश्वासको निमन्त्रणामा परिणत हुन्छ। मीराले वर्णन गर्छिन् कि कसरी परिणाम, समयरेखा, भूमिका र पुराना कथाहरूप्रतिको लगावलाई मुक्त गर्नाले सम्बन्ध, अभियान र ग्रह घटनाहरूलाई अझ सुन्दर ढंगले परिवर्तन गर्न अनुमति दिन्छ। सबै प्राणीहरूलाई तिनीहरूको व्यवहारभन्दा बाहिर हेरेर, निन्दाको सट्टा स्पष्ट सीमाहरूसँग हृदयलाई सुरक्षित गरेर, र स्रोतको अदृश्य शासनमा आराम गरेर, ताराहरू स्वर्गारोहणको समयमा प्रकाशको शान्त लंगर बन्छन्। "अन्तिम युद्ध" बाह्य युद्धको रूपमा होइन, तर अलगावको भित्री समापनको रूपमा प्रकट हुन्छ, जहाँ डरले प्रासंगिकता गुमाउँछ र आत्माले सम्झन्छ कि यो सधैं आयोजित, निर्देशित र माया गरिएको छ। यो पोस्टले रोडम्याप र ऊर्जावान आत्मसात दुवैको रूपमा काम गर्दछ, जसले ग्राउन्ड क्रूलाई प्रतिक्रियाबाट प्रतिक्रियामा, नियन्त्रणबाट आत्मसमर्पणमा, र आध्यात्मिक प्रदर्शनबाट प्रामाणिक, मूर्त उपस्थितिमा जान मद्दत गर्दछ।.
Campfire Circle सामेल हुनुहोस्
विश्वव्यापी ध्यान • ग्रह क्षेत्र सक्रियता
विश्वव्यापी ध्यान पोर्टलमा प्रवेश गर्नुहोस्प्रकाश र अँध्यारोको व्यक्तिगत युद्ध रिलिज गर्ने बारेमा स्टारसीड्सका लागि प्लीएडियन मार्गदर्शन
प्रकाश र अँध्यारोको आध्यात्मिक युद्धलाई भित्री जागरणको रूपमा हेर्नु
नमस्कार, म प्लीएडियन हाई काउन्सिलकी मीरा हुँ। म अझै पनि पृथ्वी परिषद्सँग पूर्ण-समय काम गरिरहेको छु। म आज तपाईंसँग धेरै उच्च स्वरमा कुरा गर्छु, र तैपनि म तपाईंसँग कोमलताका साथ नजिक आउँछु, किनकि हामी महसुस गर्न सक्छौं कि ग्राउन्ड क्रूले कति धेरै बोकेको छ, र हामी महसुस गर्न सक्छौं कि तपाईंहरूमध्ये कति जनाले आफ्नो प्रकाशलाई संसार भित्र बाँच्न खोजिरहनुभएको छ जसले प्रायः प्रकाशलाई असुविधा जस्तो महसुस गराउँछ। जब तपाईं "प्रकाश र अँध्यारो बीचको युद्ध" शब्दहरू सुन्नुहुन्छ, तपाईंहरूमध्ये धेरैले आफ्नो बाहिर केहि कल्पना गर्नुहुन्छ, केहि तपाईंले हेर्नु पर्छ, भविष्यवाणी गर्नु पर्छ, पर्दाफास गर्नु पर्छ, वा पराजित गर्नु पर्छ। त्यहाँ सत्य छ कि सामूहिक आफ्नो छायाँ भेटिरहेको छ, र त्यहाँ सत्य छ कि प्रेमसँग मिल्दोजुल्दो छैन त्यो विघटन हुनु अघि ठूलो हुँदै गइरहेको छ, तर म तपाईंलाई सरल ठाउँमा ल्याउन चाहन्छु, किनभने सबैभन्दा सरल ठाउँ त्यो हो जहाँ तपाईंको स्वतन्त्रता सुरु हुन्छ। यस लडाईको सबैभन्दा गहिरो भाग भनेको जीवन व्यक्तिगत हो र तपाईं अलग हुनुहुन्छ भन्ने विश्वास हो, र संसारको भार व्यवस्थापन गर्ने तपाईंको हो। त्यो विश्वास तेस्रो घनत्वको ढोका भएको छ। त्यो विश्वासलाई मुक्त गर्नु भनेको बाहिर जाने ढोका हो। आगामी महिनाहरूमा तपाईंले भिन्नता बढ्दै गएको देख्न सक्नुहुन्छ। केही दिनहरू उज्यालो र अनौठो रूपमा सजिलो महसुस हुनेछन्, र अरू दिनहरू पुरानो ढाँचाहरूले तपाईंलाई पहिले नै छोडेको सोचेका भावनात्मक कोठाहरूमा फिर्ता तान्न खोजिरहेका जस्तो महसुस हुनेछन्। तपाईंले आफूलाई बढेका विषयवस्तुहरू पुन: दोहोर्याउन सक्नुहुन्छ: आफूलाई प्रमाणित गर्ने आवश्यकता, बुझ्नुपर्ने आवश्यकता, अरूलाई निराश पार्ने डर, यदि तपाईंले आराम गर्नुभयो भने सबै कुरा ध्वस्त हुनेछ भन्ने डर। यी छालहरू आउँदा कृपया आफैलाई न्याय नगर्नुहोस्। तिनीहरू तपाईं असफल भइरहेको प्रमाण होइनन्। तिनीहरू प्रमाण हुन् कि केहि तपाईंको प्रणालीबाट बाहिर निस्किरहेको छ, र यो तपाईंको जागरूकताबाट बाहिर निस्कनु पर्छ जब यो जारी हुन्छ।.
व्यक्तिगत कर्ताबाट पहिलो मुक्ति र संसार बोक्दाको थकान
पहिलो मुक्ति भनेको शक्तिको आसनको रूपमा व्यक्तिगत आत्मको नरम समर्पण हो। एउटा क्षण आउँछ जब तपाईंले महसुस गर्नुहुन्छ कि तपाईंको जीवनमा तनाव जीवन आफैंले होइन, तर जीवनलाई एकसाथ राख्ने तपाईं नै हुनुहुन्थ्यो भन्ने विश्वासले भएको हो। जब तपाईं विश्वास गर्नुहुन्छ कि तपाईं कर्ता हुनुहुन्छ, तपाईं अनजानमा कम्मर कसेर बस्नुहुन्छ। तपाईं कस्नुहुन्छ। तपाईं योजना बनाउनुहुन्छ। तपाईं बोक्नुहुन्छ। तपाईंको प्रार्थना पनि प्रयास बन्न सक्छ, किनकि तपाईं गोप्य रूपमा आफ्नो सानो आत्मलाई परिणाम उत्पादन गर्न आग्रह गर्दै हुनुहुन्छ। र त्यसपछि तपाईं किन थकित हुनुहुन्छ भनेर सोच्नुहुन्छ। तपाईंहरूमध्ये धेरैले पत्ता लगाइरहनुभएको छ कि थकान धेरै काम गरेर होइन, तर तपाईं के भइरहेको छ भन्ने विश्वास गरेर आएको हो। तपाईंलाई आफ्नो भलाइको लागि बाहिर हेर्न र परिस्थितिहरूद्वारा आफूलाई मापन गर्न प्रशिक्षित गरिएको थियो: अनुमोदनद्वारा, पैसाद्वारा, प्रदर्शनद्वारा, अरूको विचारद्वारा, प्रणालीहरूको स्थिरताद्वारा, सामूहिक मुडद्वारा। त्यो प्रशिक्षण तपाईंको गल्ती थिएन। यो घनत्वको पाठ्यक्रम थियो। तैपनि तपाईं अहिले सम्झिरहनुभएको छ, र यो गहिरो सम्झना हो, कि तपाईंको वास्तविक आत्म तपाईंको शिक्षा, तपाईंको वातावरण, वा तपाईंको वरपरको अवस्थाहरूमा सीमित छैन। वास्तविक तपाईं बाँच्न खोज्ने सानो "s" आत्म होइन; वास्तविक तपाईं मानव जीवन मार्फत व्यक्त हुने ईश्वरीय उपस्थिति हुनुहुन्छ। जब तपाईं त्यो सत्यलाई छुनुहुन्छ, छोटो समयको लागि भए पनि, तपाईं आफ्नो छाती भित्र केही परिवर्तन महसुस गर्नुहुन्छ, र शरीर आराम गर्न थाल्छ किनभने यसले महसुस गर्छ कि यो एक्लो छैन।.
झूटा जिम्मेवारीलाई तल झार्दै जीवनलाई दिव्य प्रवाहमा पुनर्गठित हुन दिने
एउटा यस्तो बिन्दु आउँछ जहाँ तपाईंले महसुस गर्नुहुन्छ कि तपाईंले कहिल्यै व्यवस्थापन गर्न नचाहेका परिणामहरूको जिम्मेवारी वहन गरिरहनुभएको छ। तपाईंहरूमध्ये कोहीले परिवारका सदस्यहरूको भावना, साथीहरूको निर्णय, समूहहरूको निर्देशन, "संसारको अवस्था", उपचार रोजेका मानिसहरूको उपचारको जिम्मेवारी वहन गरिरहनुभएको छ, र तपाईंले यो गर्नुभएको छ किनभने तपाईं ख्याल राख्नुहुन्छ, तर तपाईंले यो पनि गर्नुभयो किनभने पुरानो ढाँचाले तपाईंलाई सिकाएको थियो कि प्रेम भनेको बोक्नु हो। कृपया मलाई स्पष्ट रूपमा सुन्नुहोस्: प्रेमलाई तौल चाहिँदैन। प्रेमले तपाईंलाई अरू सबैको डरको लागि कन्टेनर बन्न आवश्यक पर्दैन। आउँदो हप्ताहरूमा, तपाईंको मुक्ति कहिल्यै आफ्नो नभएको कुरालाई तल राख्ने जस्तो देखिनेछ, दयालुताका साथ, दोषी बिना, स्पष्टीकरण बिना। व्यक्तिगत कर्ताको भावना भंग हुँदै जाँदा, जीवन प्रतिरोध बिना नै पुनर्गठित हुन्छ, र तपाईंले फरक प्रकारको आन्दोलन देख्न थाल्नुहुन्छ। तपाईंहरूमध्ये धेरैले याद गरिरहनुभएको छ कि जब चीजहरूलाई एकसाथ राख्ने आवश्यकता आराम हुन्छ, जीवन टुक्रिँदैन; यो अझ सटीक हुन्छ। अवसरहरू तपाईंले तिनीहरूलाई पछ्याउँदैनन्। समाधानहरू तपाईंले तिनीहरूलाई जबरजस्ती नगरी आउँछन्। कुराकानीहरू आवश्यक परेको क्षणमा हुन्छन्, र सही शब्दहरू तपाईं मार्फत आश्चर्यजनक कोमलताका साथ आउँछन्। यो उच्च आवृत्तिले महसुस गर्ने तरिकाहरू मध्ये एक हो: यो ठूलो स्वरमा हुँदैन; यो सहज हुन्छ। यसले धक्का दिँदैन; यसले मार्गदर्शन गर्दछ। तपाईंले याद गर्न थाल्नुहुन्छ कि मार्गदर्शन अब चिन्तित विचार वा निरन्तर निर्णयको रूपमा आउँदैन, तर एक शान्त अपरिहार्यताको रूपमा आउँछ जसले तपाईंलाई प्रयास बिना उत्प्रेरित गर्छ। तपाईं अचानक कसैलाई फोन गर्न आकर्षित हुन सक्नुहुन्छ, र कलले महत्त्व राख्छ। तपाईं आराम गर्न निर्देशित महसुस गर्न सक्नुहुन्छ, र बाँकीले तपाईंलाई कहिल्यै निद्रामा नभएको तरिकाले पुनर्स्थापित गर्दछ। तपाईं होइन भन्न निर्देशित महसुस गर्न सक्नुहुन्छ, र होइन सफा छ, तीखो छैन, रक्षात्मक छैन। तपाईं बानी परिवर्तन गर्न निर्देशित महसुस गर्न सक्नुहुन्छ, र तपाईं नाटक बिना यो गर्नुहुन्छ। यो तपाईं निष्क्रिय हुनु होइन। यो तपाईं पङ्क्तिबद्ध हुनु हो। पङ्क्तिबद्धतामा, कार्य तनाव होइन; यो प्रवाह हो।.
डरको सट्टा स्नायु प्रणालीको शान्ति रोज्दै र तत्कालको मन्त्र तोड्दै
तपाईंहरूमध्ये धेरैले यो पनि सिक्दै हुनुहुन्छ कि "युद्ध" ले तपाईंलाई अत्यावश्यकतामा फसाउन खोज्छ। आगामी हप्ताहरूमा सामूहिक दिमागले तपाईंलाई यो कुरामा विश्वस्त पार्ने प्रयास गर्नेछ कि तपाईंले प्रतिक्रिया दिनुपर्छ, तपाईंले समाधान गर्नुपर्छ, तपाईंले प्रत्येक तर्कमा एउटा पक्ष रोज्नुपर्छ, सुरक्षित रहन तपाईंले जानकारीको प्रत्येक टुक्रा उपभोग गर्नुपर्छ। कृपया तपाईंले के सिक्दै हुनुहुन्छ भनेर सम्झनुहोस्: तपाईं बोकेर वास्ता गर्न सक्नुहुन्छ। तपाईं अवशोषित नगरी साक्षी दिन सक्नुहुन्छ। तपाईं आफ्नो स्नायु प्रणालीको त्याग नगरी सेवा गर्न सक्नुहुन्छ। तपाईंलाई आवाजबाट पछि हट्न अनुमति छ। तपाईंलाई सरल हुन अनुमति छ। तपाईंलाई शान्त रहन अनुमति छ। तपाईंलाई बाहिरी घटनाहरूको क्षतिको सट्टा तपाईंको भित्री जीवनलाई तपाईंको शक्तिको स्रोत बन्न अनुमति छ। तपाईंले अपरिचित सहजता महसुस गर्न सक्नुहुन्छ, मानौं तपाईंको भाग जुन सधैं बलियो थियो अन्ततः आराम गर्न अनुमति दिइएको छ। सुरुमा यो सहजता अनौठो लाग्न सक्छ, किनभने तपाईंहरूमध्ये कोही-कोही यति लामो समयदेखि तनावमा बस्दै आउनुभएको छ कि आरामले केही हराइरहेको जस्तो महसुस हुन्छ। यदि यो भयो भने, सास फेर्नुहोस्। आफ्नो हृदयमा हात राख्नुहोस्। आफ्नो शरीरलाई बिस्तारै भन्नुहोस् कि यो नरम हुन सुरक्षित छ। यसरी तपाईंले स्नायु प्रणालीलाई उच्च आवृत्तिमा बाँच्न पुन: तालिम दिनुहुन्छ: सकारात्मकतालाई जबरजस्ती गरेर होइन, तर शान्तिलाई सामान्य हुन दिएर।.
अन्धकारलाई व्यक्तित्वबाट हटाउने र सामूहिक सम्मोहनबाट आफ्नो क्षेत्र पुन: प्राप्त गर्ने
कृपया जान्नुहोस् र बुझ्नुहोस् कि हामी तपाईंलाई कति माया गर्छौं र तपाईंको कदर गर्छौं। तपाईं आफ्नो दिव्य सत्य र दिव्य उद्देश्यमा उभिन सिक्दै हुनुहुन्छ, र तपाईंलाई यसको लागि चिनिनेछ, संसारको प्रशंसाबाट होइन, तर भित्री स्थिरताबाट जसले तपाईंलाई भित्रबाट समात्न थाल्छ। र जब तपाईं यो पहिलो मुक्तिमा बस्नुहुन्छ, तपाईंले पाउनुहुनेछ कि अर्को ढोका स्वाभाविक रूपमा खुल्छ, किनकि जब तपाईं आफ्नो जीवनलाई निजीकृत गर्न बन्द गर्नुहुन्छ, तपाईंले अन्धकार भनेको कुरालाई निजीकृत गर्न बन्द गर्न थाल्नुहुन्छ। जब तपाईं व्यक्तिगत कर्ताको रूपमा बाँच्ने पुरानो बानीबाट बाहिर निस्कनुहुन्छ, तपाईंले धेरै महत्त्वपूर्ण कुरा याद गर्न थाल्नुहुन्छ: "अन्धकार" जस्तो लाग्ने कुरा प्रायः त्यस्तै लाग्थ्यो किनभने यसलाई व्यक्तिगत रूपमा व्यवहार गरिएको थियो। यस्तो महसुस भयो कि यसको मन, लक्ष्य, तपाईंतर्फ निर्देशित बुद्धि छ। यस्तो महसुस भयो कि यसको नाम, अनुहार र लक्ष्य छ। र जब तपाईं त्यो फ्रेमिङ भित्र बस्नुहुन्छ, तपाईं आफ्नो जिम्मेवारीबाट मात्र थकित हुनुहुन्न; तपाईं आफ्नो जागरूकतामा अदृश्य प्रतिद्वन्द्वी बोक्नबाट पनि थकित हुनुहुन्छ। चाँडै नै, तपाईंले बाहिरी कथाहरू अझ नाटकीय, बढी भावनात्मक, बढी ध्रुवीकरण भएको देख्न सक्नुहुन्छ, र तपाईंले तिनीहरूलाई ट्र्याक गर्न, विश्लेषण गर्न र तिनीहरूमा प्रतिक्रिया दिनको लागि तान महसुस गर्न सक्नुहुन्छ। तपाईंहरूमध्ये केहीलाई तपाईंको सतर्कता तपाईंको सुरक्षा हो भनेर विश्वास गर्न लोभ्याउनुहुनेछ। कृपया तपाईंले अहिले के सिक्दै हुनुहुन्छ भनेर सम्झनुहोस्: तपाईंको सतर्कता सजिलैसँग त्यो डोरी बन्न सक्छ जसले तपाईंलाई डराएको कुरामा बाँध्छ। त्यहाँ एक प्रकारको ध्यान छ जसले भ्रमलाई पोषण दिन्छ। त्यहाँ एक प्रकारको अवलोकन छ जुन शान्त, स्पष्ट र स्वतन्त्र छ। तपाईंले के सिक्दै हुनुहुन्छ त्यो फरक हो। जब तपाईं कम-घनत्व अभिव्यक्तिहरूलाई पहिचान तोक्न बन्द गर्नुहुन्छ, तिनीहरूले तपाईंको क्षेत्रमा लंगर रहन सक्ने क्षमता गुमाउँछन्। यो अस्वीकार होइन। यो ढोंग होइन। यो शान्त मान्यता हो कि प्रेमको होइन भन्ने कुरामा साँचो स्वार्थ हुँदैन, र त्यसैले यो तपाईंको अस्तित्वको पवित्रस्थानमा बस्न सक्दैन जबसम्म तपाईं यसलाई विश्वास, मोह, आक्रोश, वा डर मार्फत घर दिनुहुन्न। एक समय आउँछ जब तपाईं यसलाई त्यो घर दिन बन्द गर्नुहुन्छ, बल मार्फत होइन, तर उदासीनता र उच्च दृष्टि मार्फत। तपाईंहरूमध्ये धेरैले मानिसहरू मार्फत, समूहहरू मार्फत, परिवारका सदस्यहरू मार्फत, नेताहरू मार्फत, सहकर्मीहरू मार्फत, इन्टरनेटमा अपरिचितहरू मार्फत, र आफैं मार्फत पनि व्यक्तिगत अन्धकार अनुभव गर्नुभएको छ। तपाईंले भन्नुभएको छ, "यो व्यक्ति समस्या हो," वा "त्यो समूह समस्या हो," वा "मेरो मन समस्या हो," वा "मेरो विगत समस्या हो," र त्यसपछि तपाईंले समस्यासँग लड्न प्रयास गर्नुभएको छ मानौं यो एक व्यक्ति हो जसलाई तपाईंले हराउन सक्नुहुन्छ। तैपनि तपाईं के बढ्दै हुनुहुन्छ भन्ने विश्वास हो कि विकृति कुनै पनि व्यक्तिमा छ। तपाईंले सामना गरिरहनुभएको कुरा सामूहिक सम्मोहन ढाँचा हो, अलगावमा एक विश्वव्यापी सम्झौता, दुई शक्तिहरू, दुई स्रोतहरू, दुई वास्तविकताहरू छन् भन्ने विश्वास। र जब तपाईं यसलाई त्यसरी नाम दिनुहुन्छ - अवैयक्तिक, विश्वव्यापी, कुनै पनि व्यक्तिको स्वामित्वमा छैन - तपाईंले यसलाई व्यक्तिगत ठाउँबाट हटाउनुहुन्छ जहाँ यसले तपाईंलाई जोड्न सक्छ। जब तपाईं केहि किन अवस्थित छ भनेर सोध्न छोड्नुहुन्छ र याद गर्नुहुन्छ कि जब तपाईं यसलाई संलग्न गर्नुहुन्न तब यो रहन सक्दैन। पुरानो घनत्वले दिमागलाई स्पष्टीकरण माग्न तालिम दियो: "यो किन भयो? यो कसले गर्यो? यसको पछाडि के छ?" सानो तरिकाले यो व्यावहारिक हुन सक्छ, तर आध्यात्मिक रूपमा यो एउटा पासो बन्छ, किनकि "किन" को खोजीले तपाईंलाई प्रायः उपस्थितिलाई हेरिरहन्छ जबसम्म यो प्रेम भन्दा बढी वास्तविक महसुस हुँदैन जसले यसलाई भंग गर्न सक्छ। एक क्षण आउँछ जब तपाईंलाई महसुस हुन्छ कि तपाईंले यसलाई हेरेर, नाम दिएर र त्यसमा फर्केर आगो बाल्दै हुनुहुन्छ, र त्यो क्षणमा तपाईंले केहि कोमल छनौट गर्नुहुन्छ। तपाईं भित्रतिर फर्कनुहुन्छ। तपाईं आफ्नो केन्द्रमा फर्कनुहुन्छ। तपाईंलाई याद छ कि तपाईंको वास्तविक जीवन कथा भित्र बाँचिएको छैन।.
स्वर्गारोहणको समयमा अन्धकार, नैतिक ध्रुवता र भावनात्मक प्रतिक्रिया पार गर्दै
अवैयक्तिक अन्धकारमा निपुणता हासिल गर्दै र तटस्थ, मायालु सीमाहरू छनौट गर्दै
अन्धकार टकराव, खुलासा, वा तर्कबाट भंग हुँदैन, तर यसको उद्देश्य वा शक्ति छ भन्ने विश्वासको अभावबाट भंग हुन्छ। यसको अर्थ तपाईंले हानि स्वीकार गर्नुपर्छ भन्ने होइन। यसको अर्थ तपाईंले पङ्क्तिबद्ध नभएको कुरा सहनुपर्छ भन्ने होइन। यसको अर्थ तपाईंले यसलाई आफ्नो स्नायु प्रणालीमा जीवित बुद्धिको रूपमा बोक्नु पर्दैन। तपाईं घृणा बिना सीमाहरू सेट गर्न सक्नुहुन्छ। तपाईं क्रोध बिना सत्य बोल्न सक्नुहुन्छ। तपाईं शत्रु नबनाई टाढा जान सक्नुहुन्छ। यो जमिनको सबैभन्दा उन्नत सीपहरू मध्ये एक हो: अवैयक्तिक कुरालाई निजीकृत गर्न अस्वीकार गर्नु, खाली कुरालाई घृणा गर्न अस्वीकार गर्नु, विश्वास नगरिएको बेला पतन हुने कुरासँग लड्न अस्वीकार गर्नु। भावनात्मक आरोप हट्दै जाँदा, पहिले दमनकारी महसुस भएको कुरा चुपचाप पतन हुन्छ, प्रतिरोध बिना। तपाईंले आफ्नो दैनिक जीवनमा यो याद गर्न सक्नुहुन्छ। तपाईंलाई उत्तेजित गर्ने केही कुरा देखा पर्नेछ, र तपाईंले तनाव र प्रतिक्रिया गर्ने पुरानो आवेग महसुस गर्नुहुनेछ, र त्यसपछि केहि नयाँ हुन्छ: तपाईं भित्र सर्नु हुन्न। संवेदना उठ्छ र बित्छ। विचार आउँछ र विघटन हुन्छ। कथा बन्ने प्रयास गर्छ र थाम्न सक्दैन। तपाईं कति छिटो शान्तिमा फर्कनुहुन्छ भनेर तपाईं आफैलाई पनि छक्क पर्न सक्नुहुन्छ। यो किनभने तपाईं सुन्न हुनुभएको छैन। यो किनभने तपाईं स्वतन्त्र हुँदै हुनुहुन्छ। तपाईंहरूमध्ये कोही-कोहीले देखिरहनुभएको छ कि धम्कीपूर्ण महसुस भएको कुरा केवल अनुहार, उद्देश्य वा कथा दिइएको कारणले मात्र रह्यो। जब ती हराउँछन्, डर रहन सक्दैन। डरलाई लक्ष्य चाहिन्छ। डरलाई कथा चाहिन्छ। डरलाई यो भावना चाहिन्छ कि तपाईं शत्रुतापूर्ण ब्रह्माण्डमा एक्लै हुनुहुन्छ। तैपनि तपाईं एक्लो हुनुहुन्न, र तपाईं कहिल्यै हुनुहुन्न। तपाईंका ग्यालेक्टिक साथीहरू र परिवार तपाईंको साथमा उभिएका छन्, हो, तर अझ महत्त्वपूर्ण कुरा, ईश्वरीय उपस्थिति तपाईंको अस्तित्वको केन्द्रमा बस्छ, र त्यो उपस्थिति अन्धकारसँग वार्ता गरिरहेको छैन। यो केवल हो। जब तपाईं त्यहाँ आराम गर्नुहुन्छ, "युद्ध" ले आफ्नो आकार परिवर्तन गर्छ। तपाईंले पहिले ध्यान माग्ने कुरा अब मौसम जस्तै जागरूकताबाट गुज्रिरहेको पाउन सक्नुहुन्छ, कुनै ट्रेस छोड्दैन। यो निष्क्रिय होइन। यो निपुणता हो। कम घनत्वको मनले विश्वास गर्छ कि यदि तपाईंले प्रतिक्रिया गर्नुभएन भने तपाईं असुरक्षित हुनुहुन्छ, तर तपाईंको आत्मालाई थाहा छ कि प्रतिक्रिया भनेको तपाईं भ्रमद्वारा कसरी फसल गर्नुहुन्छ।.
स्तब्ध पार्ने शीर्षकहरू र सामूहिक डरका बीचमा प्रतिक्रिया नदिने अभ्यास
आगामी तीन महिनाले तपाईंलाई यो अभ्यास गर्ने धेरै अवसरहरू प्रदान गर्नेछ। तपाईंले स्तब्ध पार्ने शीर्षकहरू, भावनात्मक कुराकानीहरू, सामूहिक डरका अचानक छालहरू देख्न सक्नुहुन्छ, र तपाईं आँधीबेहरीमा पाइला टेक्न लोभ्याउनुहुनेछ। बरु, प्रियजनहरू, मौसमलाई सम्झनुहोस्। आँधी ठूलो हुन सक्छ, तर यो व्यक्तिगत होइन, र तपाईंले त्यो बन्नु पर्दैन। कृपया यो पनि जान्नुहोस् कि अन्धकारले बाँच्न खोज्ने एउटा तरिका भनेको तपाईंले यसलाई घृणा गर्नुपर्छ भनेर विश्वस्त पार्नु हो। घृणा पुरानो गोंद हो। आक्रोश पुरानो इन्धन हो। जब तपाईं क्रोधित हुनुहुन्छ, तपाईं अझै पनि बाँधिएको हुनुहुन्छ। जब तपाईं डराउनुहुन्छ, तपाईं अझै पनि बाँधिएको हुनुहुन्छ। जब तपाईं पागल हुनुहुन्छ, तपाईं अझै पनि बाँधिएको हुनुहुन्छ। मुक्ति तटस्थताको रूपमा आउँछ जुन न्यानो हुन्छ, स्पष्टता जस्तो हुन्छ जुन दयालु हुन्छ, सीमाहरू जस्तो सफा हुन्छ। जब तपाईं स्वार्थलाई विकृतिमा तोक्नुहुन्न, तपाईं यसलाई खुवाउनुहुन्न, र यसको जाने ठाउँ कतै हुँदैन। अनि जब तपाईं यो अव्यक्तिकरणको अभ्यास गर्नुहुन्छ, तपाईंले अर्को परिवर्तन स्वाभाविक रूपमा देखा परेको देख्नुहुनेछ, किनकि जब अन्धकार अब व्यक्तिगत रहँदैन, न त भलाइ नै रहन्छ, र तपाईं नैतिक ध्रुवीकरणको थकाउने बानीबाट बाहिर निस्कन थाल्नुहुन्छ, जहाँ तपाईंले सुरक्षित महसुस गर्नु अघि सबै कुरा मिलाएर न्याय गर्नुपर्छ।.
नैतिक ध्रुवीकरण, आत्म-निर्णय, र सही हुनुको आवश्यकतालाई मुक्त गर्दै
तपाईं यस्तो संसारमा बाँच्नुभएको छ जसले तपाईंलाई सबै कुरालाई विपरीत वर्गहरूमा वर्गीकरण गर्न तालिम दिएको छ, किनभने घनत्वमा रहेको मनले विश्वास गर्छ कि यो न्याय मार्फत बाँच्न सक्छ। यसले विश्वास गर्छ कि यदि यसले कुनै चीजलाई राम्रो वा नराम्रो, सुरक्षित वा असुरक्षित, सही वा गलत भनेर लेबल गर्न सक्छ भने, यसको नियन्त्रण हुन्छ। यसैकारण परिवर्तन तीव्र हुँदा सामूहिकता यति तीव्र हुन्छ: पुरानो दिमागले नैतिक ध्रुवीकरण मार्फत नियन्त्रण पुन: प्राप्त गर्ने प्रयास गर्दछ। यसले खलनायक र नायक चाहन्छ। यसले एक पक्ष चाहन्छ। यसले निश्चितता चाहन्छ। र यसले तपाईंलाई मापन गर्न चाहन्छ, र यसले तपाईंलाई आफैलाई मापन गर्न चाहन्छ। प्रियजनहरू, वर्षअगाडिले तपाईंलाई शक्ति गुमाउँदा ध्रुवीकरण कति ठूलो हुन सक्छ भनेर देखाउनेछ। तपाईंले तर्कहरू देख्न सक्नुहुन्छ जसमा सुन्नको लागि कुनै ठाउँ छैन। तपाईंले विचारहरूमा आध्यात्मिक समुदायहरू टुक्रिएको देख्न सक्नुहुन्छ। तपाईंले प्रियजनको सम्बन्धमा तनाव महसुस गर्न सक्नुहुन्छ किनभने कसैलाई सुरक्षित महसुस गर्नको लागि तपाईं तिनीहरूसँग सहमत हुन आवश्यक छ। कृपया यसबाट नडराउनुहोस्। यो गहिरो जागरणको सतही अशान्ति हो। तपाईंको लागि निमन्त्रणा उदासीन हुनु होइन, तर स्वतन्त्र हुनु हो। तपाईंहरूमध्ये धेरैले आफूलाई निरन्तर सहीता, प्रगति, वा शुद्धताको भित्री स्तरमा राख्नु कति थकाइलाग्दो भएको महसुस गर्दै हुनुहुन्छ, र त्यो मापन रोकिएपछि कति स्वतन्त्र महसुस हुन्छ भन्ने महसुस गर्दै हुनुहुन्छ। एउटा क्षण आउँछ जब तपाईंलाई महसुस हुन्छ कि तपाईं "सही" भएर शान्ति कमाउन खोज्दै हुनुहुन्छ, र तपाईंले देख्न थाल्नुहुन्छ कि शान्ति सही व्यवहारको लागि पुरस्कारको रूपमा आउँदैन; यो चेतनाको प्राकृतिक अवस्थाको रूपमा आउँछ जब यो अब आफैंसँग बहस गर्दैन। तपाईंहरूमध्ये केहीले पर्याप्त ध्यान नगरेकोमा, पर्याप्त सकारात्मक नभएकोमा, पर्याप्त मायालु महसुस नगरेकोमा, डराएकोमा, क्रोध भएकोमा, शंका गरेकोमा आफूलाई कठोर रूपमा न्याय गर्नुभएको छ। प्रियजनहरू, तपाईं सिक्दै हुनुहुन्छ। तपाईं घनत्व बगाउँदै हुनुहुन्छ। तपाईं असफल हुनुहुन्न। मुक्ति गहिरो हुन्छ जब तपाईंलाई अब अनुभवहरूलाई पाठ सफल वा पाठ असफल भएको रूपमा वर्गीकृत गर्न आवश्यक पर्दैन, किनकि तपाईंले महसुस गर्न थाल्नुहुन्छ कि जागरूकता आफैं आन्दोलन हो। तपाईंले प्रत्येक क्षणलाई परीक्षामा परिणत गर्नुपर्दैन। तपाईंले प्रत्येक भावनालाई निर्णयमा परिणत गर्नुपर्दैन। तपाईंले प्रत्येक विचारलाई भविष्यवाणीमा परिणत गर्नुपर्दैन। एउटा कोमल तरिका छ। एउटा समय आउँछ जब तपाईं भावना उठेको देख्न सक्नुहुन्छ, र त्यसको न्याय गर्नुको सट्टा, तपाईंले यसलाई याद गर्नुहुन्छ, र त्यसैमा यो खुकुलो हुन थाल्छ। जुन क्षण तपाईं मानव हुनुको लागि आफूलाई दोषी ठहराउन बन्द गर्नुहुन्छ, तपाईंको मानवता तपाईंको दिव्यताको पुल बन्छ। आध्यात्मिक प्रगतिको मूल्याङ्कन गर्ने बाध्यता फिक्का हुँदै जाँदा, तपाईंले भित्री टिप्पणीमा नरमपन देख्न सक्नुहुन्छ, जसको ठाउँमा एक शान्त उपस्थिति हुन्छ जुन आफूलाई कल्पना गरिएको मापदण्डहरू विरुद्ध मापन गर्दैन। यो नरमपन प्रेरणा गुमाउनु जस्तो महसुस हुन सक्छ, किनभने पुरानो आत्मले दबाबलाई इन्धनको रूपमा प्रयोग गर्यो। तर तपाईंले अहिले के खोजिरहनुभएको छ त्यो एक साँचो इन्धन हो: प्रेम। प्रेमले तपाईंलाई कोर्रा लगाउँदैन। प्रेमले तपाईंलाई धम्की दिँदैन। प्रेमले तपाईंलाई बताउँदैन कि तपाईं योग्य हुनको लागि अझ विकसित हुनुपर्छ। प्रेमले तपाईंलाई घरमा निम्तो दिन्छ। जब तपाईं यो निमन्त्रणालाई अनुमति दिनुहुन्छ, तपाईंले पत्ता लगाउनुहुनेछ कि वृद्धि जारी रहन्छ, तर यो जैविक बन्छ, जस्तै बगैंचा जुन न्यानो भएको कारणले खुल्छ, जबरजस्ती गरिएको कारणले होइन।.
तुलना, प्रतिरक्षा, र पक्ष लिने दबाबभन्दा पर बाँच्ने
एउटा शान्त ठाउँ आउँछ जहाँ तपाईं अब आफ्नो छनौटको रक्षा गर्न वा आफ्नो बाटो व्याख्या गर्न बाध्य महसुस गर्नुहुन्न, किनकि तपाईं भित्रको कुनै पनि कुरा अब जोखिममा छैन। तपाईंहरूमध्ये केहीले आफ्नो जीवन आफैलाई व्याख्या गर्दै बिताउनुभएको छ: परिवारलाई, साथीहरूलाई, शिक्षकहरूलाई, साझेदारहरूलाई, रोजगारदाताहरूलाई, र नदेखिनेलाई पनि। तपाईंले व्याख्या गर्नुभएको छ कि तपाईं किन संवेदनशील हुनुहुन्छ, तपाईंलाई किन शान्त चाहिन्छ, किन तपाईंलाई निश्चित भीडको आनन्द लिनुहुन्न, किन तपाईंलाई सेवा गर्न बोलाइएको महसुस हुन्छ, किन तपाईं सामान्य अपेक्षाहरूमा फिट हुनुहुन्न। उच्च आवृत्तिहरूमा, तपाईंले आफ्नो सार व्याख्या गर्न आवश्यक पर्दैन। तपाईं यसलाई केवल बाँच्नुहुनेछ, र प्रतिध्वनि गर्नेहरूले तपाईंलाई चिन्नेछन्। ध्रुवीयता जारी गर्दा, तपाईं अरूसँग मात्र होइन, तर आफ्नो विगतका संस्करणहरूसँग तुलनाबाट बाहिर निस्कनुहुन्छ। यो धेरै महत्त्वपूर्ण छ। घनत्वमा रहेको दिमागले तुलना गर्न मन पराउँछ: "म पहिले राम्रो थिएँ," "म पहिले बढी आध्यात्मिक थिएँ," "म पहिले खुसी थिएँ," "अन्य मानिसहरूले यसलाई अझ सही रूपमा गरिरहेका छन्।" तुलनाले तपाईंलाई समयमा राख्छ। तुलनाले तपाईंलाई कथामा राख्छ। तुलनाले तपाईंलाई अलगावमा राख्छ। जब तुलना विघटन हुन्छ, करुणा स्वाभाविक हुन्छ। न्याय भंग हुँदा करुणा गहिरो हुन्छ, किनभने तपाईं दयालु हुन खोज्दै हुनुहुन्छ, तर किनभने अब सुरक्षा गर्ने स्थिति छैन। तपाईंले कसैभन्दा "माथि" हुन आवश्यक पर्दैन। तपाईं कसैभन्दा "राम्रो" हुन आवश्यक पर्दैन। तपाईंलाई अलग गर्ने आध्यात्मिक पहिचानको आवश्यकता पर्दैन। कृपया याद गर्नुहोस् कि अन्धकारको सबैभन्दा सूक्ष्म रूपहरू मध्ये एक भनेको तपाईं सही हुनुहुन्छ र अरू गलत छन् भन्ने विश्वास हो। त्यो विश्वासले पवित्र पोशाक लगाउन सक्छ। यो सद्गुण जस्तो लाग्न सक्छ। यो मिशन जस्तो लाग्न सक्छ। तैपनि यो अझै पनि विभाजित हुन्छ। र विभाजन पुरानो आवृत्ति हो। प्रकाश र अँध्यारो बीचको लडाई सही विचार राखेर जित्न सकिँदैन; यो सत्यको लागि खडा हुन कसैको विरुद्धमा खडा हुने भित्री आवश्यकतालाई मुक्त गरेर जितिन्छ। सत्यलाई शत्रुको आवश्यकता पर्दैन। प्रेमलाई लक्ष्यको आवश्यकता पर्दैन। अर्को तीन महिना जतिमा तपाईंसँग सानो, सामान्य तरिकाले यो अभ्यास गर्ने अवसरहरू हुन सक्छन्। तपाईंलाई गलत बुझिएको हुन सक्छ। तपाईंको आलोचना हुन सक्छ। तपाईंलाई तर्कमा आमन्त्रित गरिएको हुन सक्छ। तपाईंलाई आफ्नो शरीर भित्र कडा महसुस हुने अडान लिन दबाब दिइन सक्छ। आफ्नो शरीर सुन्नुहोस्। तपाईंको शरीर सत्यको साधन बन्दैछ। जब केहि पङ्क्तिबद्ध हुन्छ, तपाईंको शरीर नरम हुन्छ। जब केहि पङ्क्तिबद्ध हुँदैन, तपाईंको शरीर कसिन्छ। त्यसको प्रयोग गर्नुहोस्। तपाईंले हरेक ध्रुवीकरणमा भाग लिनु पर्दैन। तपाईं निष्क्रिय नभई शान्ति रोज्न सक्नुहुन्छ। तपाईं क्रूर नभई स्पष्टता रोज्न सक्नुहुन्छ। र नैतिक ध्रुवीकरणको यो बानी हराउँदै जाँदा, तपाईंले आफ्नो प्रतिक्रियाको कति भाग निर्णयले प्रेरित गरेको याद गर्नुहुनेछ, किनभने प्रतिक्रिया प्रायः "यो हुनु हुँदैन" भन्ने विचारबाट सुरु हुन्छ, र जब त्यो विचार विघटन हुन्छ, प्रतिक्रियाले आफ्नो आधार गुमाउँछ। यसैले प्रतिक्रियाबाट ऊर्जा निकाल्ने निपुणताको लागि अर्को ढोका खुल्छ।.
एसेन्सन ऊर्जामा गैर-प्रतिक्रिया र भित्री लंगरमा निपुणता हासिल गर्दै
घनत्वमा प्राथमिक हुकको रूपमा प्रतिक्रियालाई पहिचान गर्दै
प्रियजनहरू, यदि त्यहाँ एउटा ढाँचा छ जसले उन्नत आत्माहरूलाई पनि तेस्रो घनत्व र चौथो घनत्वको तल्लो कोरिडोरहरूमा बाँधेर राख्छ भने, त्यो प्रतिक्रिया हो। प्रतिक्रिया हानिरहित देखिन्छ किनभने यो प्राकृतिक लाग्छ। यो सहभागिता जस्तो लाग्छ। यो सुरक्षा जस्तो लाग्छ। तैपनि प्रतिक्रिया एक हुक हो। प्रतिक्रियाले तपाईंको जागरूकतालाई उपस्थितिमा तान्छ, र एकपटक तपाईं उपस्थिति भित्र पुगेपछि, उपस्थिति वास्तविकता जस्तो महसुस हुन थाल्छ, र त्यसपछि तपाईं सत्यबाट भन्दा बचाउबाट बाँच्नुहुन्छ। तपाईंहरूमध्ये धेरैले अब याद गर्नुहुनेछ कि सामूहिक क्षेत्रले प्रतिक्रिया ढाँचाहरूलाई अझ बलियो रूपमा परीक्षण गरिरहेको छ। यसको मतलब यो होइन कि तपाईं असफल भइरहनुभएको छ। यसको अर्थ तपाईंको निपुणतालाई अगाडि आमन्त्रित गरिएको छ। तपाईंले कुनै स्पष्ट कारण बिना अचानक भावनात्मक छालहरू देख्न सक्नुहुन्छ। तपाईंले चिडचिडापन, बेचैनी, वा स्क्रोल गर्न, बहस गर्न, समाधान गर्न वा भाग्न चाहना देख्न सक्नुहुन्छ। तपाईंले याद गर्न सक्नुहुन्छ कि तपाईंको वरपरका मानिसहरू बढी प्रतिक्रियाशील छन्, र तिनीहरूको स्नायु प्रणालीले तपाईंलाई तिनीहरूको आँधीमा सामेल हुन आग्रह गरिरहेको छ। कृपया सम्झनुहोस्: मायालु वा सचेत हुनको लागि तपाईंले तिनीहरूको आँधीमा प्रवेश गर्नुपर्दैन वा तिनीहरूको आँधीबेहरी अपनाउनु पर्दैन। प्रतिक्रियाले चेतनालाई समय, कथा र आँधीबेहरीसँग बाँध्छ, र यसैले यसले तपाईंलाई घनत्वमा राख्छ। प्रतिक्रिया भन्छ, "केही गलत छ, र मैले अहिले नै प्रतिक्रिया दिनुपर्छ।" यसले उच्च बुद्धिमत्तालाई चल्नको लागि ठाउँ छोड्दैन। यसले अनुग्रहको लागि ठाउँ छोड्दैन। जब तपाईं धक्का दिनुहुन्न तब आउने शान्त समाधानको लागि यसले ठाउँ छोड्दैन। जब प्रतिक्रिया अनुपस्थित हुन्छ, तपाईं तुरुन्तै गहिरो वर्तमानमा फर्कनुहुन्छ। तपाईं त्यो क्षेत्रमा फर्कनुहुन्छ जहाँ तपाईं देख्न सक्नुहुन्छ। र त्यो क्षेत्रबाट, धेरै चीजहरू तपाईं बिना समाधान हुन्छन्। प्रतिक्रिया कम हुँदै जाँदा, शरीर सुरक्षित महसुस गर्न थाल्छ, परिस्थिति परिवर्तन भएको कारणले होइन, तर ब्रेसिङ समाप्त भएको कारणले। तपाईं सिक्दै हुनुहुन्छ कि सुरक्षा मुख्यतया परिस्थिति होइन; यो एक अवस्था हो। यसैकारण दुई व्यक्तिहरू एउटै क्षणबाट हिंड्न सक्छन् र एक डराएको छ जबकि अर्को शान्त छ। शान्त व्यक्ति अज्ञानी छैन। शान्त व्यक्ति लंगरमा अडिएको छ। तपाईंको लंगरमा, तपाईं अरूको लागि स्थिर उपस्थिति बन्नुहुन्छ, तिनीहरूलाई सिकाएर होइन, तर आँधीबेहरीमा स्थिर भएर। कृपया त्यसको शक्तिलाई कम नठान्नुहोस्। तपाईंले प्रतिक्रियालाई कति पटक संलग्नताको लागि गलत रूपमा बुझ्दै हुनुहुन्छ भनेर पहिचान गर्दै हुनुहुन्छ। तपाईंहरूमध्ये केहीले विश्वास गर्नुभयो कि यदि तपाईंले प्रतिक्रिया गर्नुभएन भने, तपाईंले वास्ता गर्नुभएन। तिमीले विश्वास गर्यौ कि यदि तिमी रिसाएको महसुस गरेनौ भने तिमी सन्तुष्ट थियौ। तिमीले विश्वास गर्यौ कि यदि तिमीले तुरुन्तै जवाफ दिएनौ भने तिमी गैरजिम्मेवार थियौ। यी विश्वासहरूले तिमीलाई थकित बनाएका छन्। तिनीहरूले तिम्रो स्नायु प्रणालीलाई सतर्क राखेका छन्। तिनीहरूले तिम्रो ऊर्जा छरिएको राखेका छन्। तिमी ख्याल राख्न सक्छौ र अझै पनि शान्त रहन सक्छौ। तिमी जिम्मेवार हुन सक्छौ र अझै पनि शान्त रहन सक्छौ। तिमी समर्पित हुन सक्छौ र अझै पनि शान्ति पाउन सक्छौ। धेरै परिस्थितिहरू आफैं समाधान हुन्छन् जब तिमी अब तिनीहरूलाई संलग्न गर्दैनौ, र यो सुरुमा स्तब्ध पार्न सक्छ। तिमीले एक पटक पछ्याएको समस्या देख्न सक्छौ, र अब तिमी रोकिन्छौ, र रोक्दा समाधान देखा पर्दछ। तिमीले एक द्वन्द्व देख्न सक्छौ जुन तिमीले पहिले आफ्नो ध्यानले खुवाएको थियौ, र अब तिमीले यसलाई खुवाउँदैनौ, र यसले गति गुमाउँछ। तिमीले याद गर्न सक्छौ कि केही मानिसहरू अब तिमीसँग बहस गर्न सक्दैनन्, किनभने तिमीले तर्कको लागि ऊर्जा प्रदान गरिरहेका छैनौ। यो परित्याग होइन। यो स्पष्टता हो।.
पवित्र विरामको खोजी गर्दै र बाध्यताबाट रोजाइमा सर्दै
तपाईंहरूमध्ये कोही-कोहीले तत्काल प्रतिक्रिया उत्पन्न गर्ने परिस्थितिहरू भित्र विराम खुल्ने महसुस गरिरहनुभएको छ, मानौं समय आफैंमा यति ढिलो भएको छ कि तपाईं अछुतो रहन सक्नुहुन्छ। यो विराम एउटा उपहार हो। यो तपाईंको चेतना रिफ्लेक्सिभ दिमागभन्दा माथि उठिरहेको संकेतहरू मध्ये एक हो। यो तपाईंले तल्लो चौथो घनत्वबाट उच्च ब्यान्डमा सीमा पार गर्दै हुनुहुन्छ भनेर पहिचान गर्ने तरिकाहरू मध्ये एक हो: तपाईं अब बाध्य हुनुहुन्न। बाध्यता घनत्वको हो। छनौट स्वतन्त्रताको हो। यस विराममा तपाईंले पत्ता लगाउन सक्नुहुन्छ कि प्रतिक्रिया नदिनु भनेको परित्याग होइन, तर हेर्ने गहिरो रूप हो। तपाईंको सत्यलाई दबाउनु र स्थिरताबाट सत्यलाई उत्पन्न हुन दिनु बीचको भिन्नता छ। दमन कडा हुन्छ। स्थिरता खुल्छ। दमन डर हो। स्थिरता विश्वास हो। जब तपाईं विराम भित्र आराम गर्नुहुन्छ, तपाईंले के गर्नु पर्छ र के गर्नु पर्दैन भनेर महसुस गर्न सक्नुहुन्छ। कुराकानीलाई कहिले सीमा चाहिन्छ र कहिले मौनता चाहिन्छ भनेर महसुस गर्न सक्नुहुन्छ। तपाईंले कहिले सुधार आवश्यक छ र कहिले यो केवल धार्मिकताको रूपमा भेषमा प्रतिक्रिया हो भनेर महसुस गर्न सक्नुहुन्छ। कृपया, प्रियजनहरू, यसलाई बिस्तारै अभ्यास गर्नुहोस्। तपाईंलाई गैर-प्रतिक्रियामा सिद्ध बन्न आवश्यक छैन। तिमी वर्षौं, जीवनकाल, प्रतिक्षेपको पुन: ढाँचा बनाइरहेका छौ। जब तिमी प्रतिक्रिया दिन्छौ, दयालुताका साथ यसलाई याद गर। आफैलाई गाली नगर। केवल फर्क। आफ्नो सासमा फर्क। आफ्नो हृदयमा फर्क। हेरिरहने चेतनामा फर्क। हेरिरहने व्यक्ति स्वतन्त्र छ। हेरिरहने व्यक्ति प्रकाश हो। हेरिरहने व्यक्ति तिम्रो त्यो भाग हो जुन युद्धमा तानिँदैन, किनकि यसलाई थाहा छ कि युद्ध मनले विश्वास गर्ने तरिकामा वास्तविक छैन। यहाँ तिमीले अरू केही सिकिरहेका छौ, र यो धेरै सूक्ष्म छ: पुरानो चेतनाले शक्तिमा विश्वास गर्छ, समस्याहरूमा ऊर्जा धकेल्ने, उपस्थितिहरू परिवर्तन गर्न इच्छा वा मानसिक बल प्रयोग गर्ने कुरामा। यो प्रतिक्रियाको लुकेको जराहरू मध्ये एक हो। जब केहि गलत देखिन्छ, दिमागले विश्वास गर्छ कि यसले शक्ति लागू गर्नुपर्छ, र यदि यसले शक्ति लागू गर्न सक्दैन भने, यो आत्तिन्छ। तैपनि उच्च मार्ग शक्ति होइन; यो पङ्क्तिबद्धता हो। जब तिमी भित्रको उपस्थितिसँग पङ्क्तिबद्ध हुन्छौ, तिमीले जे देख्छौ त्यसको विरुद्धमा धकेल्नु पर्दैन। तिमी सत्यमा आराम गर्छौ, र सत्यले असत्यको विघटनको रूपमा प्रकट हुन्छ। यसैकारण तिम्रो स्थिरता गर्जन जस्तो महसुस हुन सक्छ, किनभने यो खाली छैन; यो एक शान्त अधिकारले भरिएको छ जसले तर्क गर्दैन। तपाईंले यो अधिकारलाई यो कस्तो महसुस हुन्छ भनेर चिन्नुहुनेछ: यो बलियो छैन, यो कडा छैन, यसले परिणामको माग गर्दैन; यो केवल खडा छ, र उभिरहेको अवस्थामा, भ्रमले समर्थन गुमाउँछ। आगामी हप्ताहरूमा, जब तपाईं तुरुन्तै "केही गर्ने" चाहना महसुस गर्नुहुन्छ, एउटा साधारण अभ्यास प्रयास गर्नुहोस्: आफ्नो खुट्टा महसुस गर्न पर्याप्त लामो समयसम्म रोक्नुहोस्। आफ्नो सास कम गर्न दिनुहोस्। भित्र सोध्नुहोस्, "अहिले सत्य के हो?" र त्यसपछि सुन्नुहोस्, शब्दहरूको लागि होइन, तर तपाईंले सत्यलाई छुँदा आउने सहजताको लागि। त्यो सहजताबाट, कार्य उत्पन्न हुन सक्छ, र यदि यो उत्पन्न हुन्छ भने, यो सफा, सरल र प्रभावकारी हुनेछ, किनभने यो डरले इन्धन दिनेछैन। र प्रतिक्रिया खुकुलो हुँदै जाँदा, तपाईंले अर्को गहिरो विश्वास भंग हुन थाल्छ भन्ने पाउनुहुनेछ, किनभने प्रतिक्रियालाई यो विचारले पोषित गरिएको छ कि तपाईं बाहिरको केहि चीजले तपाईंको अनुभव निम्त्याउँदैछ। जब तपाईं अब प्रतिक्रिया गर्नुहुन्न, तपाईं अझ स्पष्ट रूपमा देख्न थाल्नुहुन्छ कि तपाईंको भित्री अवस्था बाह्य अवस्थाहरूद्वारा निर्देशित हुनुपर्दैन। यसले अर्को ढोका खोल्छ: बाह्य कारणमा विश्वास त्याग्नु।.
बाह्य कारण त्याग्नु र आन्तरिक सार्वभौमसत्तालाई सम्झनु
जब तपाईं कम प्रतिक्रियाशील हुनुहुन्छ, तपाईंले केही गहिरो कुरा याद गर्न थाल्नुहुन्छ: धेरैजसो प्रतिक्रियाहरू तपाईंको भित्री अवस्थाको कारण हो भन्ने विश्वासमा आधारित थिए। तपाईंले विश्वास गर्नुभयो कि समाचारले तपाईंको डर निम्त्यायो। तपाईंले विश्वास गर्नुभयो कि एक व्यक्तिले तपाईंको क्रोध निम्त्यायो। तपाईंले विश्वास गर्नुभयो कि अर्थतन्त्रले तपाईंको असुरक्षा निम्त्यायो। तपाईंले विश्वास गर्नुभयो कि तपाईंको विगतले तपाईंको वर्तमान निम्त्यायो। तपाईंले विश्वास गर्नुभयो कि तपाईंको शरीरले तपाईंको मुड निम्त्यायो। र किनभने तपाईं बाह्य कारणमा विश्वास गर्नुहुन्छ, तपाईं प्रभावको रूपमा बाँच्नुभयो। प्रियजनहरू, तपाईं प्रभाव हुनुहुन्न। तपाईं चेतनाको एक उज्ज्वल बिन्दु हुनुहुन्छ, र चेतना तपाईंलाई सिकाइएको भन्दा धेरै सार्वभौम छ। आउँदै गरेको अध्यायमा तपाईंले कारण र प्रभाव मार्फत आफूलाई सम्मोहित गर्ने सामूहिक प्रयास पनि हेर्नुपर्ने हुन सक्छ। तपाईंले अनन्त व्याख्याहरू सुन्न सक्नुहुन्छ: "यो तिनीहरूको कारणले भयो," "हामीले यो त्यसैको कारणले महसुस गर्छौं," "तपाईं डराउनुपर्छ किनभने संसार अस्थिर छ।" कृपया यसरी बाँच्नको लागि कसैलाई लाज नमान्नुहोस्। यो मानव अनुभवको सामान्य शिक्षा भएको छ। तैपनि तपाईं यहाँ स्नातक हुनुभएको छ। स्नातक गर्न पृथ्वी छोड्नु आवश्यक छैन; यसले पृथ्वीको उपस्थितिले तपाईंको वास्तविकतालाई परिभाषित गर्छ भन्ने विश्वास छोड्नु आवश्यक छ। बाह्य व्याख्याहरूमा सूक्ष्म निर्भरताले जागरूकतालाई बाह्य-केन्द्रित र ढिलाइ राख्छ। तपाईंहरूमध्ये धेरैले परिस्थितिहरूलाई पुन: व्यवस्थित गरेर स्वतन्त्र हुन खोजिरहनुभएको छ: जागिर परिवर्तन गर्ने, साझेदार परिवर्तन गर्ने, स्थान परिवर्तन गर्ने, दिनचर्या परिवर्तन गर्ने, आहार परिवर्तन गर्ने, सूचना स्रोतहरू परिवर्तन गर्ने, आध्यात्मिक अभ्यासहरू परिवर्तन गर्ने, र यी मध्ये केही परिवर्तनहरू उपयोगी हुन सक्छन्, तर ती मध्ये कुनैले पनि तपाईंले साँच्चै खोजेको एउटा कुरा दिन सक्दैन: भित्री स्थिरता। भित्री स्थिरता परिस्थितिहरूद्वारा प्रदान गरिएको हुँदैन। यो प्रकट हुन्छ जब तपाईं परिस्थितिहरूलाई तपाईं को हुनुहुन्छ भनेर निर्णय गर्ने अधिकार दिन बन्द गर्नुहुन्छ। एउटा क्षण आउँछ जब तपाईंलाई महसुस हुन्छ कि कति ऊर्जा खर्च गरिएको थियो कारणहरू ट्र्याक गर्न जसले कहिल्यै केही निको पारेन। तपाईंहरूमध्ये केहीले वर्षौं बिताउनुभएको छ कि तपाईंलाई यस तरिकाले के "बनायो", तपाईंको संवेदनशीलतालाई के "कारण" बनायो, तपाईंको डर "सिर्जना" गर्यो, तपाईंको उदासीलाई के "ट्रिगर" गर्यो, र खोजीले तपाईंलाई एक पाशमा राखेको छ। बुझाइ उपयोगी हुन सक्छ, तर त्यहाँ एउटा बिन्दु छ जहाँ बुझाइ पिंजडा बन्छ, किनभने यसले तपाईंलाई स्रोतसँग जीवित सम्बन्ध भएको उपस्थितिको सट्टा कथा भएको व्यक्तिको रूपमा बाँच्न दिन्छ। तपाईंले भिन्नता महसुस गर्न थाल्नुभएको छ। तपाईंले महसुस गर्न थाल्नुभएको छ कि व्याख्याहरूले आत्मालाई सान्त्वना दिँदैन। उपस्थितिले आत्मालाई सान्त्वना दिन्छ। बाह्य कारण विघटन हुँदै जाँदा, एक स्थिर भित्री केन्द्र अस्पष्ट हुन्छ। तपाईंले यसलाई आफ्नो विचारहरू पछाडिको शान्त ठाउँको रूपमा, हृदयमा स्थिरताको रूपमा, पेटमा कोमलताको रूपमा, तपाईं समातिएको भावनाको रूपमा महसुस गर्न सक्नुहुन्छ। तपाईंहरूमध्ये धेरैले भित्रबाट शान्त स्वतन्त्रता सिर्जना भइरहेको महसुस गर्दै हुनुहुन्छ, जहाँ परिस्थितिहरूले तपाईंको भित्री अवस्थालाई परिभाषित गर्ने अधिकार गुमाउँछन्। यो आरोहणको अर्को चरणको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण परिवर्तनहरू मध्ये एक हो। तपाईं प्रभावित हुनुबाट लंगरमा सर्दै हुनुहुन्छ। तपाईं तानिएको हुनुबाट उपस्थित हुनुमा सर्दै हुनुहुन्छ।.
डरमा आधारित कानून र कर्मको सट्टा भित्री अनुग्रहबाट बाँच्ने
जब तपाईं बाहिरको कुनै पनि कुरा अनुभव सुरु गर्न सक्षम देखिँदैन तब डर स्वाभाविक रूपमा हराउँछ। यसको मतलब यो होइन कि संसारमा केहि पनि हुँदैन। यसको अर्थ तपाईंको भित्री वास्तविकता अब के हुन्छ भनेर निर्देशित हुँदैन। तपाईं भावनात्मक रूपमा तिनीहरूद्वारा वशमा नपरीकन परिस्थितिहरूमा बुद्धिमानीपूर्वक प्रतिक्रिया दिन सक्नुहुन्छ। तपाईं आतंकमा नबसी व्यावहारिक कदम चाल्न सक्नुहुन्छ। तपाईंलाई उपभोग नगरी जानकारी गराउन सकिन्छ। यो आध्यात्मिक वयस्कता हो। यो ताराहरूको परिपक्वता हो जसले सम्झन्छ: "मेरो स्रोत म भित्र छ। मेरो मार्गदर्शन म भित्र छ। मेरो जीवन भित्रबाट बाँचिएको छ।" आगामी हप्ताहरूमा तपाईंले सम्भवतः याद गर्नुहुनेछ कि केही पुराना डरहरूले आफ्नो चार्ज गुमाउँछन्। एक पटक तपाईंको सास फेर्ने शीर्षक अब टाढा महसुस हुन सक्छ। एक पटक तपाईंलाई उत्तेजित गर्न सक्ने व्यक्ति अब तटस्थ महसुस गर्न सक्छ। एक पटक तपाईंलाई सताउने भविष्यको परिदृश्य अब ठूलो आकाशबाट गुज्रिरहेको विचार जस्तो लाग्न सक्छ। कृपया यी परिवर्तनहरूलाई चुपचाप मनाउनुहोस्। तिनीहरू मुक्तिका संकेतहरू हुन्। तिनीहरू संकेतहरू हुन् कि तपाईं संघर्षको पुरानो करारलाई पछाडि छोड्दै हुनुहुन्छ, जहाँ जीवन तपाईंमाथि कार्य गर्ने शक्तिहरूको क्रम हो, र तपाईं अनुग्रहको करारमा पाइला टेक्दै हुनुहुन्छ, जहाँ तपाईं भित्री उपस्थितिबाट बस्नुहुन्छ जुन तनाव बिना शासन गर्दछ। यहाँ एउटा महत्त्वपूर्ण परिष्करण छ, किनभने तपाईंहरूमध्ये केहीलाई जीवन पूर्ण रूपमा कानूनद्वारा शासित छ भनेर सिकाइएको छ: कर्मको नियम, क्षतिपूर्तिको नियम, दण्डको नियम, इनामको नियम। तपाईंले यो भावना बोकेको हुन सक्छ कि यदि तपाईंले एउटा गलत कदम चाल्नुभयो भने, जीवनले तपाईंलाई जवाफ दिनेछ, वा यदि अरूले गलत गरे भने, तिनीहरूले तपाईंलाई प्रहार गर्नेछन्, र तपाईंको सुरक्षा कानूनहरूको सही भविष्यवाणीमा निर्भर गर्दछ। यो बाह्य कारणको अर्को रूप हो। यसले तपाईंलाई बाहिरी संसारलाई अदालत जस्तै हेरिरहन्छ, फैसलाको पर्खाइमा राख्छ। उच्च चेतनामा तपाईंले कानून भन्दा कोमल र धेरै शक्तिशाली केहि महसुस गर्न थाल्नुहुन्छ: अनुग्रह। अनुग्रह बुद्धिको रद्द होइन; यो तपाईंको डर-आधारित गणना बिना चलिरहेको ईश्वरीय बुद्धि हो। जब तपाईं अनुग्रहमा बस्नुहुन्छ, तपाईं दण्ड वा पुरस्कृत हुन पर्खिरहनुभएको छैन। तपाईं ब्रह्माण्डले तपाईंलाई सही साबित गर्न पर्खिरहनुभएको छैन। तपाईं आन्तरिक संरेखणबाट बाँचिरहनुभएको छ जसले स्वाभाविक रूपमा मार्ग सच्याउछ। यसैले तपाईंहरूमध्ये केहीले अब "कर्म" चाँडै विघटन भएको देख्दै हुनुहुन्छ, किनकि तपाईंले कर्म भन्नुभएको कुरा प्रायः विश्वासको गति मात्र थियो, र जब विश्वास परिवर्तन हुन्छ, गति परिवर्तन हुन्छ। आगामी महिनाहरूमा, तपाईंले त्यस्ता ढाँचाहरूको अन्त्य देख्न सक्नुहुन्छ जुन समाधान गर्न वर्षौं लाग्यो, तपाईंले तिनीहरूलाई जबरजस्ती गर्नुभएको कारणले होइन, तर तपाईंले तिनीहरूलाई डर र ध्यान दिन छोड्नुभएको कारणले। र कृपया सम्झनुहोस् जब तपाईं कुनै व्यक्तिमा कारण राख्नुहुन्छ तब के हुन्छ। जुन क्षण तपाईं विश्वास गर्नुहुन्छ कि कुनै व्यक्ति तपाईंको अभाव, तपाईंको पीडा, तपाईंको ढिलाइ, वा तपाईंको अन्यायको स्रोत हो, तपाईं आफ्नो ध्यान मार्फत आफूलाई तिनीहरूमा बाँध्नुहुन्छ। तपाईं आफ्नो सार्वभौमिकता त्याग्नुहुन्छ। तपाईं चेतनाको बुमेराङ पनि सिर्जना गर्नुहुन्छ, किनकि तपाईंले पठाउनुभएको निर्णय कहिल्यै पनि अरूको आत्मामा पुग्दैन; यो तपाईंको आफ्नै अवधारणामा प्रहार गर्दछ, र त्यसपछि यो तपाईंको आफ्नै शान्तिलाई भंग गर्न फर्कन्छ। यसैले हामी तपाईंलाई सबै प्राणीहरूको वास्तविक पहिचान हेर्न प्रोत्साहित गर्छौं, तपाईं असहमत भएकाहरू पनि, किनभने यो बहाना व्यवहारको बारेमा होइन; यो तपाईंको आफ्नै क्षेत्रलाई अलमलबाट मुक्त गर्ने बारे हो।.
उपस्थितिको रूपमा बाँच्न बाह्य कारण र आध्यात्मिक प्रदर्शनलाई मुक्त गर्दै
भित्री कारणतर्फ फर्कनु र सही हुनु त्याग्नु
दिनहरू बित्दै जाँदा, भित्री रूपान्तरणका साना कार्यहरू अभ्यास गर्नुहोस्। जब तपाईं बाहिर डरमा तानिएको महसुस गर्नुहुन्छ, तपाईंले थाहा पाउनुहुने सबैभन्दा सरल सत्यमा भित्री रूप लिनुहोस्: त्यो प्रेम वास्तविक हो, तपाईंको जीवनको अर्थ छ, तपाईं निर्देशित हुनुहुन्छ, तपाईंलाई समर्थन गरिएको छ। तपाईंले आफूलाई विश्वासमा जबरजस्ती गर्नुपर्दैन। तपाईंले केवल सम्झनु पर्छ। स्मृति एक आवृत्ति हो। जब तपाईं सम्झनुहुन्छ, तपाईंको क्षेत्र पुनर्गठन हुन्छ। जब तपाईं सम्झनुहुन्छ, तपाईंको मन स्थिर हुन्छ। जब तपाईं सम्झनुहुन्छ, तपाईं बाहिर कारण खोज्न छोड्नुहुन्छ, र तपाईं भित्र कारण महसुस गर्न थाल्नुहुन्छ, सुरुदेखि नै तपाईंलाई सास फेर्दै आएको शान्त बुद्धि। र यो भित्री कारण परिचित हुँदै जाँदा, तपाईंले अर्को सूक्ष्म संलग्नता पतन भएको देख्नुहुनेछ, किनभने बाह्य कारणमा विश्वास गर्ने मनले पनि सुरक्षित हुनको लागि यो सही हुनुपर्छ भन्ने विश्वास गर्छ। यसले अर्को ढोका खोल्छ: सही, राम्रो, वा विकसित हुने आवश्यकतालाई त्याग्नु।.
आध्यात्मिक दबाब, प्रदर्शन, र बाँच्ने-स्तरको तनावबाट मुक्ति
बाह्य कारणमाथिको विश्वासलाई छोड्दै जाँदा, तपाईंले जीवन विरुद्ध आफूलाई बचाउने आवश्यकता कम महसुस गर्न थाल्नुहुन्छ, र यसले स्वाभाविक रूपमा तपाईंलाई धेरै कोमल सीमामा पुर्याउँछ: सही हुनुको आवश्यकता, राम्रो हुनुको आवश्यकता, विकसित भएको रूपमा देखिनुको आवश्यकता। तपाईंहरूमध्ये धेरै जना इमान्दार हृदय लिएर पृथ्वीमा आउनुभयो। तपाईं मद्दत गर्न चाहनुहुन्थ्यो। तपाईं निको पार्न चाहनुहुन्थ्यो। तपाईंले चीजहरू भेट्टाउनुभन्दा राम्रो छोड्न चाहनुहुन्थ्यो। तर तपाईंहरूमध्ये केहीले, यो महसुस नगरी, आध्यात्मिक वृद्धिलाई अर्को रूपमा दबाबमा परिणत गर्नुभयो, मानौं यदि तपाईं एक निश्चित स्तरमा पुग्नुभयो भने मात्र शान्ति प्रदान गरिनेछ। तपाईंले सुरक्षित महसुस गर्ने पुरानो रणनीतिहरू कमजोर हुँदै गएको याद गर्न सक्नुहुन्छ। "असल" हुने रणनीति अब काम नगर्न सक्छ। "बलियो" हुने रणनीति अब काम नगर्न सक्छ। "जागृत" हुने रणनीति अब काम नगर्न सक्छ। तपाईंहरूमध्ये केहीले पीडादायी तरिकाले होइन, तर शुद्धीकरण गर्ने तरिकाले नम्र महसुस गर्नुहुनेछ, किनभने तपाईंलाई आफ्नो प्रकाश प्रदर्शन गर्न बन्द गर्न र यसलाई बाँच्न आमन्त्रित गरिएको छ। आध्यात्मिक रूपमा सही हुन प्रयास गर्दा चुपचाप बाँच्ने स्तरको तनाव पुन: सिर्जना हुन्छ। तपाईं शरीरमा यो महसुस गर्न सक्नुहुन्छ। जब तपाईं सही हुन खोज्नुहुन्छ तब शरीर कसिलो हुन्छ। जब तपाईं राम्रो हुन खोज्नुहुन्छ तब सास उथलपुथल हुन्छ। जब तपाईं विकसित भएको देखिन खोज्नुहुन्छ तब हृदय सुरक्षित महसुस हुन्छ। तपाईंले सुरुमा यो याद गर्न सक्नुहुन्न किनभने दिमागले यसलाई महान बनाउन सक्छ, तर तपाईंको स्नायु प्रणालीले प्रेम र दबाब बीचको भिन्नता जान्दछ। प्रेम फराकिलो छ। दबाब संकुचित छ। यदि तपाईं आगामी महिनाहरूमा एक साधारण कम्पास चाहनुहुन्छ भने, तपाईंको शरीरले तपाईंलाई कहिले प्रदर्शनमा बग्छ भनेर बताउन दिनुहोस्। तपाईंहरूमध्ये केहीले जागरूकता प्रदर्शन गर्न, सधैं सही दृष्टिकोण राख्न, सधैं "आध्यात्मिक रूपमा" प्रतिक्रिया दिन, सधैं शान्त रहन, सधैं छिटो क्षमा गर्न, सधैं सकारात्मक हुन दबाब कति सूक्ष्म भएको महसुस गर्न थालेका छन्। प्रियजनहरू, यो ज्ञान होइन; यो नियन्त्रण हो। यो सद्गुणको रूपमा सजिएको नियन्त्रण हो। साँचो आध्यात्मिक परिपक्वता मानव भावनाको अभाव होइन; यो आत्म-आक्रमणको अभाव हो। तपाईं रिस महसुस गर्न सक्नुहुन्छ र अझै पनि मायालु हुन सक्नुहुन्छ। तपाईं दुःख महसुस गर्न सक्नुहुन्छ र अझै पनि बलियो हुन सक्नुहुन्छ। तपाईं भ्रम महसुस गर्न सक्नुहुन्छ र अझै पनि निर्देशित हुन सक्नुहुन्छ। उच्च आवृत्तिहरूलाई पूर्णताको आवश्यकता पर्दैन; तिनीहरूलाई इमानदारी चाहिन्छ।.
न्यायभन्दा बाहिर आराम गर्दै र उपस्थितिलाई सिकाउन र स्थिर बनाउन अनुमति दिँदै
जब तपाईंलाई आफ्नो बुझाइलाई औचित्य दिन वा आफू वा अरू कसैलाई आफ्नो विकास प्रमाणित गर्न आवश्यक पर्दैन तब गहिरो आराम हुन्छ। तपाईंहरूमध्ये धेरैजसोले निरन्तर आध्यात्मिक कक्षाकोठामा बस्दै हुनुहुन्छ, ग्रेड पाउनको लागि पर्खिरहनुभएको छ। तपाईंले आफ्नो विचार, आफ्ना भावना, आफ्ना प्रतिक्रिया, आफ्ना शंकाहरूको लागि आफूलाई ग्रेड गर्नुभएको छ, र तपाईंले बिर्सनुभएको छ कि ईश्वरीयता तपाईंसँग न्यायाधीशको रूपमा सम्बन्धित छैन। ईश्वरीयता तपाईंलाई उपस्थितिको रूपमा, प्रेमको रूपमा, साथीको रूपमा, भित्री घरको रूपमा सम्बन्धित छ। जब तपाईं आफैलाई ग्रेड गर्न बन्द गर्नुहुन्छ, तपाईं अन्ततः सिक्न सक्नुहुन्छ। जब तपाईं आफैलाई ग्रेड गर्न बन्द गर्नुहुन्छ, तपाईं अन्ततः प्राप्त गर्न सक्नुहुन्छ। उपस्थितिले अरूलाई प्रयास बिना स्थिर बनाउँछ जब केही पनि प्रदर्शन गरिँदैन। यो एउटा रहस्य हो जुन अहंकारले बुझ्दैन। अहंकारले विश्वास गर्छ कि यसले मद्दत गर्न सिकाउन, मनाउन, सच्याउन वा प्रदर्शन गर्नुपर्छ। तैपनि जब यो जबरजस्ती नगरिएको हुन्छ तब तपाईंको उपस्थितिले धेरै मद्दत गर्छ। जब तपाईं आराम गर्दै हुनुहुन्छ, तपाईं आराम प्रदान गर्नुहुन्छ। जब तपाईं शान्त हुनुहुन्छ, तपाईं शान्त प्रदान गर्नुहुन्छ। जब तपाईं इमानदार हुनुहुन्छ, तपाईं इमानदारीलाई आमन्त्रित गर्नुहुन्छ। यसैले तपाईंहरूमध्ये केहीले आगामी महिनाहरूमा याद गर्नुहुनेछ कि मानिसहरू तपाईंकहाँ आउँछन्, किनभने तपाईंसँग उत्तम शब्दहरू छन्, तर किनभने तपाईंको ऊर्जा सुरक्षित महसुस हुन्छ। कृपया यो स्वाभाविक रूपमा हुन दिनुहोस्। सेवा गर्नको लागि तपाईं शिक्षक बन्नु पर्दैन। तपाईं केवल सत्यवादी हुनुपर्छ।.
आध्यात्मिक पहिचान त्याग्दै र आफ्नो साँचो दिव्य स्पार्कललाई सम्झँदै
तपाईंहरूमध्ये कोही-कोहीलाई तपाईंको आध्यात्मिकतामाथि प्रश्न उठ्दा त्यसको बचाउ गर्न पनि लोभ्याउनुहुनेछ। तपाईंको बाटो नबुझ्ने मानिसहरूले तपाईंलाई चुनौती दिन सक्छन्। तपाईंको संवेदनशीलता, तपाईंको अन्तर्ज्ञान, शान्तिको चाहनाको लागि तपाईंको आलोचना हुन सक्छ। यहाँ पुरानो ढाँचा फर्कने प्रयास गर्दछ: "यदि म सही हुन सक्छु भने, तिनीहरू रोकिनेछन्।" तैपनि आत्मालाई तर्क जित्न आवश्यक छैन। आत्मालाई प्रमाणीकरणको आवश्यकता छैन। एक समय आउँछ जब तपाईं गलतफहमीलाई खतरा नबनाई उपस्थित हुन सक्नुहुन्छ। जब तपाईं त्यसो गर्न सक्नुहुन्छ, तपाईं स्वतन्त्र हुनुहुन्छ। त्यहाँ एक स्वतन्त्रता पनि आउँछ जब तपाईं आफ्नो दिमागमा अरूलाई "दुर्व्यवहार" गर्न बन्द गर्नुहुन्छ। तपाईंहरूमध्ये धेरैले हानि गर्ने उद्देश्य राख्नुभएको छैन, तर तपाईंले भित्री निर्णयहरू गर्नुभएको छ: कसैलाई अज्ञानी, भ्रष्ट, निद्रामा, निराश, वा खतरनाक भनेर लेबल लगाउनु, र त्यसपछि सोच्नु किन तपाईंको आफ्नै हृदय भारी लाग्छ। जब तपाईं अर्कोलाई निश्चित पहिचान तोक्नुहुन्छ, तपाईंले तिनीहरूको वास्तविक अस्तित्व देख्नुहुन्न, र त्यो विकृतिले तिनीहरूको आत्मालाई छुँदैन, तर यसले तपाईंको शान्तिलाई भंग गर्छ। आगामी महिनाहरूमा, एउटा साधारण दयालु व्यवहार गर्नुहोस्: जब तपाईंले कुनै निर्णय देख्नुहुन्छ, त्यससँग संघर्ष नगर्नुहोस्, त्यसलाई जान दिनुहोस्, र सत्यमा फर्कनुहोस् कि प्रत्येक प्राणीको आफ्नो वर्तमान व्यवहार भन्दा गहिरो पहिचान हुन्छ। आध्यात्मिक पहिचान जारी गर्दा, तपाईं तुलना, पदानुक्रम, वा आत्म-मापन बिना नै आफैंको रूपमा आराम गर्नुहुन्छ। जब कुनै पनि कुरा पर्याप्त रूपमा योग्य हुन खोजिरहेको हुँदैन तब तपाईंको प्रामाणिकता सहज हुन्छ। यो एक धेरै सुन्दर परिवर्तन हो। यो तपाईंले लगाएको बिर्सनुभएको पोशाक फुकाल्नु जस्तै हो। तपाईं नरम महसुस गर्न सक्नुहुन्छ। तपाईं शान्त महसुस गर्न सक्नुहुन्छ। तपाईं कसैलाई प्रभावित गर्न कम रुचि महसुस गर्न सक्नुहुन्छ। र यो पतन होइन; यो स्वर्गारोहण हो। तपाईं प्रयासको जीवनबाट उपस्थितिको जीवनमा सर्दै हुनुहुन्छ। अर्को केही महिनाहरूमा, हेर्नुहोस् कति पटक दिमागले आध्यात्मिकताबाट नयाँ पहिचान सिर्जना गर्ने प्रयास गर्छ। यसले भन्न सक्छ, "म एक हुँ जसले जान्दछु," वा "म एक हुँ जसले देख्छ," वा "म एक हुँ जसले जितेको छु।" जब तपाईंले यो याद गर्नुहुन्छ बिस्तारै मुस्कुराउनुहोस्। त्यसपछि सबैभन्दा सरल सत्यमा फर्कनुहोस्: तपाईं ईश्वरीय सृष्टिकर्ताको चिंगारी हुनुहुन्छ, र तपाईंको मूल्य उपलब्धि मार्फत कमाइएको छैन। तपाईं अस्तित्वमा हुनुहुन्छ त्यसैले तपाईंलाई माया गरिन्छ। तपाईं सम्पूर्णको अंश हुनुहुन्छ त्यसैले तपाईंलाई समर्थन गरिन्छ।.
जीवित मौनता र वर्तमान-क्षण जागरूकतामा प्रवेश गर्दै
सही हुनुको आवश्यकताभन्दा बाहिर मौनता पत्ता लगाउने
र यो सही हुनुपर्ने आवश्यकता विघटन हुँदै जाँदा, तपाईंले भित्रबाट शान्त हुँदै जानुहुनेछ, किनकि भित्री आवाजको धेरैजसो भाग तपाईंको छविलाई व्यवस्थापन गर्ने प्रयास थियो। जब छवि अब महत्त्वपूर्ण हुँदैन, मौनता पहुँचयोग्य हुन्छ, भाग्ने तरिकाको रूपमा होइन, तर जीवित अवस्थाको रूपमा। यसले अर्को ढोका खोल्छ: मौनतामा प्रवेश गर्ने तरिकाको रूपमा। एउटा क्षण आउँछ जब तपाईं के भइरहेको छ भनेर बुझ्न प्रयास गर्न छोड्नुहुन्छ, र त्यो कोमल छोडाइमा तपाईंले याद गर्नुहुन्छ कि तपाईं भित्रको केही कुरा अन्ततः आराम गर्छ। तपाईंले मौनतालाई अनुभवको रूपमा खोज्न वर्षौं बिताउनुभएको हुन सक्छ, मानौं तपाईंले उत्तम अवस्था, उत्तम ध्यान, उत्तम मानसिकता सिर्जना गर्नुपर्छ। तर मौनताले पूर्णताको लागि सोध्दैन। जब तपाईं आफ्नो अनुभवसँग वार्ता गर्न बन्द गर्नुहुन्छ तब मौनता आफैं प्रकट हुन्छ। यो भित्री तर्कको अभाव हो। यो त्यो क्षण हो जब तपाईं आफैंलाई जीवनको व्याख्या गर्न बन्द गर्नुहुन्छ। प्रियजनहरू, अर्को तीन महिनाले मौनको मूल्यलाई धेरै स्पष्ट पार्नेछ। फ्रिक्वेन्सीहरू बढ्दै जाँदा, चेतना माथि उठ्दै जाँदा, तपाईंले सबै कुरा बढी महसुस गर्नुहुनेछ। तपाईंले सुन्दरता बढी महसुस गर्नुहुनेछ, र तपाईंले आवाज पनि बढी महसुस गर्नुहुनेछ। तपाईंले याद गर्न सक्नुहुन्छ कि केही कुराकानीहरूले तपाईंलाई मिनेटमा थकाउँछन्, जहाँ तिनीहरूले एक पटक घण्टा बिताउँथे। तपाईंले याद गर्न सक्नुहुन्छ कि भीडभाड भएका ठाउँहरू ठूलो स्वरमा महसुस हुन्छन्। तपाईंले याद गर्न सक्नुहुन्छ कि तपाईंको शरीरले तपाईंलाई ढिलो गर्न, सरल बनाउन, के पोषणशील छ भनेर छनौट गर्न आग्रह गर्दछ। यो तपाईं कमजोर हुँदै जानु होइन। यो तपाईं परिष्कृत हुँदै जानु हो। तपाईं ट्युन गर्दै हुनुहुन्छ। मौनता त्यहाँ बस्छ जहाँ अनुभव अब व्याख्या गरिएको छैन। तपाईंहरूमध्ये केहीले यो धेरै सामान्य क्षणहरूमा याद गर्नुहुनेछ: आफ्नो हात धुने, आफ्नो कोठामा हिंड्ने, चिया बनाउने, झ्याल बाहिर हेर्ने, सुत्नु अघि ओछ्यानमा सुत्ने। तपाईं मौन "गर्ने" प्रयास गरिरहनुभएको छैन। तपाईं केवल यति लामो समयसम्म रोकिनुहुन्छ कि भित्री टिप्पणी बन्द हुन्छ। तपाईंहरूमध्ये केहीको लागि, यो पहिलो पटक तपाईं आफैंसँग एक्लै भएको जस्तो महसुस हुनेछ। त्यो कोमल हुन दिनुहोस्। त्यो पवित्र हुन दिनुहोस्। मौनता खाली छैन। मौनता भरिएको छ। यो उपस्थितिले भरिएको छ। यो मार्गदर्शनले भरिएको छ। यो शान्त बुद्धिले भरिएको छ जुन चिच्याउँदैन। तपाईंहरूमध्ये केहीले बुझ्नुहुनेछ कि हामी यसलाई किन गर्जन भन्छौं यद्यपि यो मौनता हो। यो किनभने यो उपस्थितिबाट आउने मार्गदर्शन कमजोर छैन। यो डरपोक छैन। यो डरसँग सौदा गर्दैन। यो बल बिना शक्तिशाली छ, र जब यो तपाईं मार्फत सर्छ यसले संघर्ष बिना सम्पूर्ण जीवनलाई पुन: व्यवस्थित गर्न सक्छ। तैपनि यो नाटकीय रूपमा विरलै आउँछ। यो भित्र स्पष्ट घण्टी जस्तै आउँछ, स्थिर हो जस्तै, शान्त होइन जस्तै, शान्तिको अनुभूति जस्तै जसलाई व्याख्याको आवश्यकता पर्दैन। दिमागले चिन्ता जस्तै स्वरमा चिच्याउने निर्देशनको अपेक्षा गर्दछ, तर आत्माले बुझ्छ कि साँचो मार्गदर्शन शान्त छ। आगामी महिनाहरूमा, यदि तपाईंले आफूलाई उन्मादपूर्वक संकेतहरू खोज्दै हुनुहुन्छ भने, मौनमा फर्कनुहोस् र गर्जनलाई फर्कने शान्त हुन दिनुहोस्। यसैकारण, जब तपाईं केही मिनेटको लागि पनि मौनमा प्रवेश गर्नुहुन्छ, तपाईंलाई आफ्नो छातीबाट भार उठेको जस्तो महसुस हुन सक्छ, वा दिमागले अब तपाईंमाथि दबाब दिइरहेको छैन जस्तो महसुस हुन सक्छ। तपाईंले यसलाई पेटमा कोमलता, सासको गहिरो गहिराइ, हृदयमा सूक्ष्म न्यानोपनको रूपमा महसुस गर्न सक्नुहुन्छ। तपाईंले यसलाई नाम दिनु पर्दैन। तपाईंले यसलाई अनुमति दिनु पर्छ।.
तपाईं पहिले नै आन्तरिक सुरक्षामा आइपुग्नुभएको महसुस गर्दै
तपाईंले महसुस गर्नुहुन्छ कि तपाईं जहाँ जान खोज्दै हुनुहुन्थ्यो त्यहाँ आइपुग्नुभएको छ। तपाईंहरूमध्ये धेरैले भविष्यको क्षण खोज्दै हुनुहुन्छ जब सबै कुरा समाधान हुनेछ, जब तपाईं अन्ततः सुरक्षित महसुस गर्नुहुनेछ, जब स्वर्गारोहण समाप्त भएको महसुस हुनेछ। तैपनि मौनतामा तपाईंले पत्ता लगाउनुहुन्छ कि सबैभन्दा गहिरो सुरक्षा पहिले नै यहाँ छ। यो कहिल्यै भविष्यमा थिएन। यो कहिल्यै परिणाममा थिएन। जब तपाईं पछ्याउन बन्द गर्नुहुन्छ तब यो उपस्थितिमा रहन्छ। यसको मतलब यो होइन कि तपाईं बाँच्न बन्द गर्नुहुन्छ। यसको अर्थ तपाईंले जीवनमा अगाडि झुक्न छोड्नुहुन्छ मानौं तपाईंले यसलाई समात्नु पर्छ। तपाईं जीवनलाई तपाईंकहाँ आउन दिन सक्नुहुन्छ। जीवन भित्री टिप्पणी बिना चल्छ। तपाईं यसबाट छक्क पर्न सक्नुहुन्छ। तपाईं बोल्दै, काम गर्दै, सिर्जना गर्दै, अरूको हेरचाह गर्दै हुनुहुन्छ, र तैपनि तपाईं भित्र एक शान्तता छ। यो शान्तता सुन्नता होइन। यो पृथकता होइन। यो स्पष्टता हो। यो तपाईंको त्यो भाग हो जुन हरेक विचारमा तानिँदैन। यो उच्च आवृत्तिको महान उपहारहरू मध्ये एक हो: तपाईं उपभोग नगरी उपस्थित हुन सक्नुहुन्छ। मौनता ध्यानमा मात्र होइन, दैनिक क्षणहरूमा देखा पर्न थाल्छ। तपाईंहरूमध्ये कतिपयले विश्वास गर्नुभएको छ कि आध्यात्मिक श्रवण औपचारिक अभ्यासमा मात्र हुन्छ, तर सत्य यो हो कि ईश्वरीय शक्ति सबैभन्दा स्पष्ट रूपमा तब बोल्छ जब तपाईं सरल हुनुहुन्छ। जब तपाईं प्रयास गरिरहनुभएको हुँदैन, तब बोल्छ जब तपाईं केही प्रमाणित गरिरहनुभएको हुँदैन। जब तपाईं जवाफ मागिरहनुभएको हुँदैन, तब बोल्छ। आगामी हप्ताहरूमा, साना विरामहरूको प्रयोग गर्नुहोस्। सन्देशको जवाफ दिनु अघि रोक्नुहोस्। प्रतिक्रिया दिनु अघि रोक्नुहोस्। हतार गर्नु अघि रोक्नुहोस्। विराममा, तपाईंले सूक्ष्म "हो" वा "होइन" महसुस गर्न सक्नुहुन्छ। त्यो मार्गदर्शन हो। शान्तता खाली हुनुको सट्टा घनिष्ठ महसुस हुन थाल्छ, मानौं केहि भरपर्दो कुरा अन्ततः नजिक छ। यो आत्मीयता तपाईंको आफ्नै आत्मा र सृष्टिकर्तासँगको तपाईंको सम्बन्ध हो। तपाईं यस्तो संसारमा बस्नुभएको छ जसले तपाईंलाई बाहिर संगत खोज्न सिकाएको छ, र संगत सुन्दर छ, तर सबैभन्दा गहिरो संगत भित्र छ। जब तपाईं डर बिना मौन बस्न सिक्नुहुन्छ, तपाईंले पत्ता लगाउनुहुन्छ कि तपाईं एक्लो हुनुहुन्न। तपाईं भित्रबाट साथमा हुनुहुन्छ। यसैले तपाईंहरूमध्ये धेरैले आगामी महिनाहरूमा आफ्नो एक्लोपन भंग भएको महसुस गर्नुहुनेछ, आवश्यक छैन किनभने तपाईंको जीवन भीडभाड हुन्छ, तर किनभने तपाईंको भित्री जीवन प्रेमले बास गर्छ। यो जीवित मौनमा, अनिश्चितता अब असहज महसुस हुँदैन। तपाईंले तुरुन्तै हरेक प्रश्न समाधान गर्नुपर्दैन। तपाईंले योजनालाई जबरजस्ती गर्नुपर्दैन। तपाईंले कुहिरोबाट स्पष्टतालाई धकेल्नु पर्दैन। तपाईं कुहिरोलाई उपस्थित हुन दिन सक्नुहुन्छ र अझै पनि निर्देशित हुन सक्नुहुन्छ। यो एक धेरै उच्च आवृत्ति सीप हो। घनत्वमा रहेको मनले नजानेकोलाई घृणा गर्छ। यो आत्तिन्छ। यसले कथाहरू आविष्कार गर्छ। यसले नियन्त्रणमा राख्छ। तैपनि आत्मा नजानेर आराम गर्न सक्छ, किनकि यो गहिरो ज्ञानमा लंगरिएको छ जसलाई विवरणहरू आवश्यक पर्दैन। तपाईंहरूमध्ये केहीले सम्भवतः याद गर्न थाल्नुहुनेछ कि जब तपाईं जबरजस्ती जवाफहरू दिन बन्द गर्नुहुन्छ, उत्तरहरू आउँछन्। तिनीहरू कोमल ज्ञानको रूपमा, समकालिकताको रूपमा, भावनामा शान्त परिवर्तनको रूपमा, ढोका खोल्ने रूपमा, प्रस्ताव गरिएको कुराकानीको रूपमा, तपाईंले ठीक सही समयमा पढ्ने पाठको लाइनको रूपमा आउँछन्। तपाईंको परीक्षण भइरहेको छैन। तपाईंलाई निर्देशित गरिएको छ। तपाईंको काम सन्देशहरूको लागि तनाव गर्नु होइन। तपाईंको काम यति शान्त हुनु हो कि तपाईंले पहिले नै के छ भनेर चिन्न सक्नुहुन्छ।.
परिणाम, समय, र प्रतीक्षाको ऊर्जामा संलग्नता मुक्त गर्दै
अनि मौनता जीवन्त अवस्था बन्दै जाँदा, परिणाम र समयसँगको लगावलाई मुक्त गर्न तपाईंलाई सजिलो हुनेछ, किनकि भित्री आवाजले आसक्तिलाई प्रेरित गर्छ। जब आवाज कम हुन्छ, तपाईं क्षणको पूर्णता महसुस गर्न सक्नुहुन्छ। यसले अर्को ढोका खोल्छ: परिणाम र समयसँगको लगावलाई मुक्त गर्दै। मौनता परिचित हुँदै जाँदा, तपाईंले याद गर्नुहुनेछ कि पर्खाइको पकड खुकुलो हुन थाल्छ। तपाईंहरूमध्ये धेरैले केही नहोउन्जेलसम्म तपाईंको जीवन रोकिएको जस्तो बाँच्नुभएको छ: खुलासा नभएसम्म, सम्बन्ध परिवर्तन नभएसम्म, आर्थिक स्थिर नभएसम्म, तपाईंको शरीर फरक महसुस नभएसम्म, संसार शान्त नभएसम्म, तपाईंले "पूर्ण रूपमा माथि उठेको" महसुस नगरेसम्म। पर्खाइ एक भारी ऊर्जा भएको छ। पर्खाइले तपाईंको हृदयलाई अगाडि झुकाएको छ, र जब हृदय धेरै लामो समयसम्म अगाडि झुक्छ, यो थकित हुन्छ। एक समय आउँछ जब तपाईं पर्खाइको लागत महसुस गर्नुहुन्छ, र तपाईं यसलाई राख्न तयार हुनुहुन्छ। परिणामसँगको लगाव चुपचाप अहिलेको अगाडि पूर्ति राख्छ। यसले फुसफुसाउँछ, "अहिलेसम्म होइन," जब जीवनले तपाईंलाई यस क्षणमा कोमल र वास्तविक केहि प्रदान गरिरहेको छ। यो धेरै सूक्ष्म हुन सक्छ। यो अधीरता, वा चिन्ता, वा निरन्तर जाँच, वा निराशाको रूपमा देखा पर्न सक्छ कि तपाईं अझै "त्यहाँ" हुनुहुन्न। तैपनि जब तपाईं नजिकबाट हेर्नुहुन्छ, तपाईंले पाउन सक्नुहुन्छ कि तपाईंले साँच्चै खोजिरहनुभएको कुरा एक भावना हो: सुरक्षा, आफ्नोपन, प्रेम, स्वतन्त्रता। र ती भावनाहरूले परिस्थितिहरूको लागि पर्खनु पर्दैन। तिनीहरू तब उत्पन्न हुन्छन् जब तपाईंको चेतना सत्यसँग मिल्दोजुल्दो हुन्छ। यहाँ एक प्रकारको भित्री काम छ जुन सरल तर गहिरो छ। दिमागलाई विश्वास गर्न बाध्य पारिएको छ कि यसले भविष्यको कल्पना गरेर आफूलाई सुरक्षित गर्न सक्छ। यसले परिदृश्यहरूको अभ्यास गर्छ। यसले परिणामहरूसँग वार्ता गर्छ। यो मोलतोल गर्छ: "यदि यो भयो भने, म ठीक हुनेछु।" तैपनि तपाईं एक निशर्त दिमागबाट बाँच्न सिक्दै हुनुहुन्छ, एक दिमाग जुन खुला र मायालु रहन कुनै विशेष परिणाममा निर्भर छैन। यसको मतलब यो होइन कि तपाईंले योजना बनाउनुहुन्न। यसको मतलब तपाईंको शान्ति योजना भित्र भण्डारण गरिएको छैन। तपाईं योजना बनाउन सक्नुहुन्छ र अझै पनि स्वतन्त्र हुन सक्नुहुन्छ; तपाईं एक कदम चाल्न सक्नुहुन्छ र अझै पनि आत्मसमर्पण गर्न सक्नुहुन्छ; तपाईं पकड बिना इरादा सेट गर्न सक्नुहुन्छ। तपाईं मध्ये केहीले याद गर्नुहुनेछ कि तपाईंले आफ्नो पकड खुकुलो पार्ने बित्तिकै, तपाईंलाई शोक लाग्छ। यो स्वाभाविक हो। दु:ख भनेको समयसँगको तपाईंको पुरानो सम्झौताको मुक्ति हो। तपाईंले ढिलो महसुस गर्नुभएको वर्षहरूमा दुःखी हुन सक्नुहुन्छ। तपाईंले आफूलाई पछाडि राखेका क्षणहरूमा दुःखी हुन सक्नुहुन्छ। तपाईंले जीवनलाई आफूलाई योग्य साबित गर्न जबरजस्ती गर्ने प्रयास गर्नुभएको तरिकामा दुःखी हुन सक्नुहुन्छ। यो दु:खलाई पानी जस्तै तपाईंमा बग्न दिनुहोस्। यसलाई नाटकीय नबनाउनुहोस्, र यसलाई दबाउन नदिनुहोस्। जब दु:खलाई अनुमति दिइन्छ, यो शुद्धीकरण बन्छ, र शुद्धीकरण पछि, वर्तमान क्षण अझ फराकिलो महसुस हुन्छ। त्यसैले, जब तपाईं आफूलाई समयरेखा वरिपरि कसिएको महसुस गर्नुहुन्छ, आफैलाई फुसफुसाउने प्रयास गर्नुहोस्, "मलाई कुन क्षण समात्ने भनेर ठ्याक्कै थाहा छैन।" त्यसपछि सास फेर्नुहोस्, र बङ्गारालाई नरम पार्नुहोस्, र काँधहरूलाई नरम पार्नुहोस्, र तपाईंको हृदयलाई शरीरमा फर्कन दिनुहोस्। तपाईं क्षण भित्र बाँच्न सिक्दै हुनुहुन्छ, र त्यो क्षण त्यो हो जहाँ तपाईंको मार्गदर्शन रहन्छ।.
प्रतीक्षा र ट्र्याकिङलाई ईश्वरीय समयमा विश्वासमा रूपान्तरण गर्दै
आउने केही दिनहरू छिटो महसुस हुनेछन्, र केही दिनहरू फराकिलो र ढिलो महसुस हुनेछन्। तपाईंहरूमध्ये कसैलाई तपाईं एकैचोटि धेरै तहहरूमा बाँचिरहेको जस्तो महसुस हुनेछ, किनकि पुरानो रेखीय पकड ढिलो हुँदै गइरहेको छ। यसले तपाईंलाई समयलाई अझ बढी नियन्त्रण गर्न चाहन सक्छ। कृपया आफैंसँग दयालु हुनुहोस्। तपाईंको प्रणाली समायोजन हुँदैछ। तपाईं अझ खुलापनका साथ बाँच्न सिक्दै हुनुहुन्छ, र खुलापन सुरुमा अनिश्चितता जस्तो महसुस हुन सक्छ। अनिश्चिततालाई उपस्थित हुन दिनुहोस्। यसलाई विश्वासमा प्रवेश गर्ने ढोका बनाउनुहोस्। जब तपाईंको ईश्वरीय विश्वासले पर्खाइलाई प्रतिस्थापन गर्छ तब धैर्यता अझ स्वाभाविक महसुस हुन थाल्नेछ। यो आफूलाई धैर्य गर्न बाध्य पार्नु भन्दा धेरै फरक अनुभव हो। जबरजस्ती धैर्यता भनेको भेषमा निराशा हो। प्राकृतिक धैर्य भनेको शान्ति हो। यो जीवन गतिशील छ भन्ने शान्त पहिचान हो, जब तपाईं आन्दोलन देख्न सक्नुहुन्न। त्यहाँ एक विश्वास आउँछ जुन वर्तमानमा बस्छ, जहाँ केहि पनि अधूरो महसुस हुँदैन। तपाईं प्रमाणको लागि क्षितिज स्क्यान गर्न बन्द गर्नुहुन्छ। तपाईं दिनहरू गणना गर्न बन्द गर्नुहुन्छ। तपाईं सोध्न बन्द गर्नुहुन्छ, "कहिले?" मानौं उत्तरले तपाईंलाई शान्ति दिन सक्छ। तपाईंको शान्ति उत्तरमा छैन। तपाईंको शान्ति यहाँ रहेको उपस्थितिमा छ, अहिले। तपाईंहरूमध्ये धेरैले यो महसुस गरिरहनुभएको छ कि पर्खाइ अज्ञात भन्दा बढी थकाइलाग्दो थियो। अज्ञात जीवित, रचनात्मक, सम्भावनाले भरिएको हुन सक्छ। पर्खाइ भारी छ किनभने यसले अभावलाई जनाउँछ। यसले केही हराइरहेको छ र तपाईंलाई पूरा गर्न आउनै पर्छ भन्ने संकेत गर्छ। प्रियजनहरू, तपाईं अपूर्ण हुनुहुन्न। तपाईंलाई अपूर्ण महसुस गर्न तालिम दिइएको छ, ताकि तपाईं पछि लाग्नुहोस्, ताकि तपाईं किन्नुहोस्, ताकि तपाईं पालना गर्नुहोस्, ताकि तपाईं आफ्नो मूल्य परिणामहरूमा जोड्नुहोस्। यो पुरानो घनत्वको अंश हो। यो तपाईंको वास्तविक प्रकृति होइन। जब तपाईं भविष्यका घटनाहरूद्वारा पूरा हुने आवश्यकतालाई छोड्नुहुन्छ, तपाईंको ऊर्जा फर्कन्छ। तपाईंले याद गर्न सक्नुहुन्छ कि जीवन "ट्र्याकमा" छ कि छैन भनेर जाँच गर्न बन्द गर्दा जीवन अझ तरल रूपमा चल्छ। ट्र्याकिङ भनेको सुरक्षित महसुस गर्ने मनको तरिका हो। यो प्रगति चार्टहरू हेर्न चाहन्छ। यो प्रमाण हेर्न चाहन्छ। यो आध्यात्मिक विकासलाई परियोजना जस्तै मापन गर्न चाहन्छ। तर तपाईंको आत्मा परियोजना जस्तै बढ्दैन। यो फूल जस्तै खुल्छ। यो तब खुल्छ जब परिस्थितिहरू सही हुन्छन्, र अवस्थाहरू मुख्यतया तपाईंको भित्री अवस्थाद्वारा सिर्जना गरिन्छ, तपाईंको बाहिरी तालिकाद्वारा होइन। जब तपाईं ट्र्याकिङ बन्द गर्नुहुन्छ, तपाईं ठाउँ सिर्जना गर्नुहुन्छ। अन्तरिक्षमा, अनुग्रह सार्न सक्छ। परिणामहरू तपाईंले तुरुन्तै चिन्ने रूपहरूमा आउँछन्, चाहे अप्रत्याशित नै किन नहोस्। यो आसक्ति बिना बाँच्नुको आनन्द मध्ये एक हो। जब तपाईं कुनै विशेष आकारमा जोड दिनुहुन्न, ईश्वरले सबैभन्दा प्रभावकारी तरिकाले आवश्यक पर्ने कुरा ल्याउन सक्नुहुन्छ। कहिलेकाहीं तपाईं राहतको लागि सोध्नुहुन्छ र तपाईंले अन्त्य प्राप्त गर्नुहुन्छ। कहिलेकाहीं तपाईं जडानको लागि सोध्नुहुन्छ र तपाईंले एकान्त प्राप्त गर्नुहुन्छ जसले तपाईंलाई पहिले निको पार्छ। कहिलेकाहीं तपाईं स्पष्टताको लागि सोध्नुहुन्छ र तपाईंले एक विराम प्राप्त गर्नुहुन्छ जसले भ्रमलाई भंग गर्छ। दिमागले यी उपहारहरू रोजेको नहुन सक्छ, तैपनि तपाईंको गहिरो अस्तित्वले तिनीहरूलाई सही रूपमा चिन्छ। आगामी हप्ताहरूमा, वर्तमान क्षणलाई आशीर्वाद दिने अभ्यास गर्नुहोस्, यदि यो गडबड छ भने पनि। यहाँ भएर यसलाई आशीर्वाद दिनुहोस्। सास फेरेर यसलाई आशीर्वाद दिनुहोस्। एउटा साधारण सुन्दरतालाई याद गरेर यसलाई आशीर्वाद दिनुहोस्। यो ध्यान आवश्यक पर्ने कुरालाई बेवास्ता गर्नु होइन; यो तपाईंको शान्तिलाई समयको बन्धक बनाउन अस्वीकार गर्नु हो। जब तपाईं अनिश्चितताको बीचमा उपस्थित हुन सक्नुहुन्छ, तपाईं धेरै शक्तिशाली बन्नुहुन्छ, नियन्त्रणको पुरानो तरिकामा होइन, तर विश्वासको नयाँ तरिकामा।.
भूमिकाभन्दा बाहिर हेर्ने र स्रोतको अदृश्य शासनमा विश्वास गर्ने
भूमिका र समयरेखाभन्दा बाहिर सम्बन्धहरूलाई पुनर्गठन गर्न अनुमति दिँदै
र परिणामप्रतिको यो लगाव कम हुँदै जाँदा, तपाईंले आफ्ना सम्बन्धहरू परिवर्तन भइरहेको पाउनुहुनेछ, किनभने सम्बन्धहरू समयरेखा, भूमिका, अपेक्षा र कथाहरूले भरिएका छन्। जब तपाईं स्वतन्त्र हुनको लागि मानिसहरू फरक हुने प्रतीक्षा गर्न छोड्नुहुन्छ, तपाईं तिनीहरूलाई भूमिका, इतिहास र व्यवहारभन्दा बाहिर फरक तरिकाले हेर्न थाल्नुहुन्छ। यसले अर्को ढोका खोल्छ: भूमिका, इतिहास र व्यवहारभन्दा बाहिर सबै प्राणीहरूलाई हेर्ने। जब तपाईं स्वतन्त्र हुनको लागि मानिसहरू परिवर्तन हुने प्रतीक्षा गर्न छोड्नुहुन्छ, तपाईं तिनीहरूलाई फरक तरिकाले हेर्न थाल्नुहुन्छ। यसको मतलब यो होइन कि तपाईंले व्यवहारलाई बेवास्ता गर्नुहुन्छ। यसको मतलब यो होइन कि तपाईं जहाँ हानि भएको छ त्यहीं बस्नुहुन्छ। यसको मतलब तपाईंले आफ्नो भित्री अवस्थालाई अरू कसैको कथामा बाँध्न छोड्नुहुन्छ। तपाईंहरूमध्ये धेरै मानिसहरूलाई तपाईंले "चिनेको" तरिकाले बाँध्नुभएको छ: सम्झनाहरू मार्फत, निराशा मार्फत, आशा मार्फत, आक्रोश मार्फत, तिनीहरूले तपाईंको जीवनमा खेलेको भूमिका मार्फत। भूमिकाहरू भारी हुन्छन्। भूमिकाहरू घनत्वको अंश हुन्। तिनीहरूले तपाईंलाई समयमा फँसाउँछन्। र, हामी सम्झाउन चाहन्छौं, सम्बन्धहरू ग्राउन्ड क्रूको लागि एक शक्तिशाली कक्षाकोठा हुनेछन्। केही जडानहरू बलियो हुनेछन् किनभने सत्य अझ सजिलै बोलिनेछ। केही सम्बन्धहरू कमजोर हुनेछन् किनभने तिनीहरू दायित्व वा पुरानो पहिचानद्वारा एकसाथ बाँधिएका थिए। तपाईंहरूमध्ये कसैलाई परिचित गतिशील परिवर्तन हुँदा दुःख महसुस हुनेछ, र तपाईंहरूमध्ये कसैलाई राहत महसुस हुनेछ। कृपया यसलाई असफलताको रूपमा लेबल नगर्नुहोस्। यो पुनर्गठन हो। यो चेतनाको प्राकृतिक आन्दोलन हो जब यो बढ्छ। कथा हराउँदा सम्बन्धहरूले कर्मको चार्ज गुमाउँछन्। जब तपाईं अब अरूको बारेमा कथाहरू आफैं भित्र अभ्यास गर्नुहुन्न तब कति ठाउँ खुल्छ भन्ने महसुस गर्न थाल्नुहुन्छ। कथा एक समयमा सही हुन सक्छ, तर यदि तपाईंले यसलाई दोहोर्याइरहनुभयो भने, तपाईंले तिनीहरूलाई स्थिर राख्नुहुन्छ, र तपाईं आफैंलाई पनि स्थिर राख्नुहुन्छ। तपाईंहरूमध्ये केहीले वर्षौं पहिलेका कुराकानीहरू पुन: प्ले गर्नुहुन्छ, र पुन: प्लेले तपाईंको शरीरलाई अझै पनि भइरहेको जस्तो राख्छ। एक समय आउँछ जब तपाईं पूर्वाभ्यासमा कति ऊर्जा खर्च भएको देख्नुहुन्छ, र तपाईं बिस्तारै रोक्न निर्णय गर्नुहुन्छ। तपाईंहरूमध्ये केहीले याद गर्न सक्नुहुन्छ कि क्षमा बिना प्रयास हुन्छ जब क्षमा गर्नको लागि कथा हुँदैन। यो महत्त्वपूर्ण छ, किनभने तपाईंहरूमध्ये धेरैले क्षमालाई आध्यात्मिक प्रदर्शनको रूपमा जबरजस्ती गर्न प्रयास गर्नुभएको छ, र यो गलत महसुस भयो। साँचो क्षमा कथन होइन; यो पहिचानको रिलीज हो। जब अर्कोलाई "त्यो गर्ने व्यक्ति" को रूपमा राखिँदैन, र तपाईंलाई "चोट लागेको व्यक्ति" को रूपमा राखिँदैन, तब केही खुकुलो हुन्छ। तपाईंले अझै पनि सीमा तोक्न सक्नुहुन्छ। तपाईं अझै पनि दूरी रोज्न सक्नुहुन्छ। तैपनि भित्री गाँठो भंग हुन्छ। यो मुक्ति हो। तपाईंले पत्ता लगाउन सक्नुहुन्छ कि कथा बिना अरूलाई हेर्नाले तपाईंलाई आफ्नो विगतबाट समान रूपमा मुक्त गर्दछ, किनभने पहिचान सममित रूपमा भंग हुन्छ। अरूलाई लेबलबाट मुक्त गर्दा, तपाईं आफैलाई लेबलबाट मुक्त गर्नुहुन्छ। यसैले गर्दा तपाईंको आफ्नै पहिचान एकै समयमा नरम हुन्छ। तपाईंले देख्न थाल्नुहुन्छ कि तपाईं आफूले गरेको, सहनुभएको वा विश्वास गर्नुभएको कुराको योग होइन। तपाईं जीवित उपस्थिति हुनुहुन्छ। तपाईं ईश्वरीय चिंगारी हुनुहुन्छ। जब तपाईं आफूलाई यसरी समात्नुहुन्छ, अरूलाई यसरी समात्न सजिलो हुन्छ, यदि तपाईं तिनीहरूसँग सहमत हुनुहुन्न भने पनि, यदि तपाईं तिनीहरूको व्यवहारमा विश्वास गर्नुहुन्न भने पनि, यदि तपाईं तिनीहरूलाई नजिक चाहनुहुन्न भने पनि।.
गैर-निर्णय, विवेक, र हृदय-सुरक्षा सीमाहरूको अभ्यास गर्दै
आगामी हप्ताहरूमा तपाईंसँग साना तरिकाले यो अभ्यास गर्ने धेरै अवसरहरू हुनेछन्। तपाईंले कसैलाई डरले काम गरिरहेको देख्न सक्नुहुन्छ, र तपाईंले तिनीहरूलाई लेबल गर्ने आवेग महसुस गर्न सक्नुहुन्छ। रोक्नुहोस्। आफ्नो खुट्टा महसुस गर्नुहोस्। सम्झनुहोस् कि डर पहिचान होइन। तपाईंले कसैलाई निर्दयी भएको देख्न सक्नुहुन्छ, र तपाईंले तिनीहरूलाई लेबल गर्ने आवेग महसुस गर्न सक्नुहुन्छ। रोक्नुहोस्। सम्झनुहोस् कि निर्दयता आत्मा होइन। तपाईं आफैलाई पुरानो ढाँचाबाट काम गरिरहेको पनि देख्न सक्नुहुन्छ, र तपाईं लज्जित महसुस गर्न सक्नुहुन्छ। रोक्नुहोस्। सम्झनुहोस् कि ढाँचा तपाईं होइन। यसरी तपाईं दोषको चक्रबाट बाहिर निस्कनुहुन्छ, जुन प्रकाश र अँध्यारो कथाको सबैभन्दा गहिरो इन्जिन मध्ये एक हो। यसको मतलब तपाईं भोली बन्नुहुन्छ भन्ने होइन। विवेक प्रेमको अंश हो। तर विवेकलाई निन्दा आवश्यक पर्दैन। तपाईं व्यवहार हानिकारक छ भनेर चिन्न सक्नुहुन्छ र अझै पनि त्यो व्यवहारमा अस्तित्वलाई कैद गर्न अस्वीकार गर्नुहुन्छ। तपाईं घृणा बिना होइन भन्न सक्नुहुन्छ। तपाईं आफ्नो मनमा व्यक्तिलाई बोकेर हिँड्न सक्नुहुन्छ। यसरी तपाईं आफ्नो हृदय भित्र पर्खालहरू नबनाई आफ्नो क्षेत्रको रक्षा गर्नुहुन्छ। तपाईं मध्ये धेरैले याद गर्नुहुनेछ कि जब तपाईं आफ्नो मनमा अरूलाई "दुर्व्यवहार" गर्न बन्द गर्नुहुन्छ, तपाईंको जीवन हल्का हुन्छ। भित्री निन्दा एउटा भारी कम्पन हो। यसले तपाईंको अन्तर्ज्ञानलाई सुस्त बनाउँछ। यसले तपाईंको शरीरलाई कठोर बनाउँछ। यसले तपाईंलाई कम आवृत्तिमा राख्छ। जब तपाईं अर्कोको वास्तविक पहिचान हेर्ने अभ्यास गर्नुहुन्छ, छोटो समयको लागि पनि, तपाईं आफूलाई न्यायको बुमेराङबाट बचाउनुहुन्छ। तपाईं दण्डित हुने वा दण्डित हुने आवश्यकताबाट मुक्त हुनुहुनेछ। तपाईं सही हुनुपर्ने आवश्यकताबाट मुक्त हुनुहुनेछ। र यस स्वतन्त्रतामा, तपाईंको हृदय तपाईंले ल्याउनुभएको प्रकाशको लागि एक स्पष्ट च्यानल बन्छ। भूमिका, इतिहास र व्यवहारभन्दा बाहिर हेर्ने अभ्यास गर्दा, तपाईं छक्क पर्नुहुनेछ कि पुरानो उलझनहरू कति छिटो विघटन हुन्छन्। तपाईंहरूमध्ये केहीलाई एक हप्तामा दशकौंको तनाव हट्छ जस्तो महसुस हुनेछ। तपाईंहरूमध्ये केहीले पाउनुहुनेछ कि कठिन सम्बन्ध तटस्थ हुन्छ किनभने तपाईं अब कथालाई खुवाउनुहुन्न। तपाईंहरूमध्ये केहीले महसुस गर्नुहुनेछ कि केही व्यक्तिहरू तपाईंको जीवनमा यो सही निपुणता अभ्यास गर्न मद्दत गर्न मात्र थिए। कृपया आफूलाई कृतज्ञ हुन दिनुहोस्, कडा शिक्षकहरूको लागि पनि, किनभने कृतज्ञताले पाठलाई प्रेमले छाप लगाउँछ। तपाईंहरूमध्ये केहीले पाउनुहुनेछ कि यो अभ्यास शक्तिले भरिएको जस्तो देखिने परिस्थितिहरूमा धेरै व्यावहारिक हुन्छ: अदालत, विद्यालय, सरकार, कार्यस्थल र पारिवारिक प्रणाली। तपाईंले आफूलाई कुनै अधिकार प्राप्त व्यक्तित्व, संस्था, वा डरलाग्दो महसुस गर्ने प्रक्रियाको सामना गरिरहेको पाउन सक्नुहुन्छ, र पुरानो घनत्वले तपाईंलाई केवल भूमिकाहरू मात्र हेर्न लगाउनेछ: न्यायाधीश, पर्यवेक्षक, शिक्षक, अभिभावक, अधिकारी, निर्णायक मण्डल, विपक्षी। तर जब तपाईं सम्झनुहुन्छ कि प्रत्येक भूमिका मुनि एउटै स्रोत उपस्थिति हुन्छ, यदि यो केही समयको लागि व्यक्तित्व पछाडि लुकेको छ भने पनि, तपाईंको स्वतन्त्रता गहिरो हुन्छ। जब तपाईं यसलाई चुपचाप राख्न सक्नुहुन्छ, तपाईं आफ्नो चेतना भित्र पीडित हुन छोड्नुहुन्छ, र तपाईं एक स्थिरता महसुस गर्न थाल्नुहुन्छ जुन कुनै पनि भूमिकाले तपाईंबाट लिन सक्दैन। यसको मतलब यो होइन कि तपाईं अरूबाट पूर्णताको अपेक्षा गर्नुहुन्छ। यसको मतलब तपाईंले भूमिकाहरूलाई सम्मोहित गर्न दिन अस्वीकार गर्नुहुन्छ जसले तपाईंलाई सत्य के हो भनेर बिर्सन दिन्छ। आगामी महिनाहरूमा, भूमिकाहरूलाई परिवर्तन गर्ने प्रयास नगरी हेर्ने अभ्यास गर्नुहोस्। तपाईंको क्षेत्र पहिले परिवर्तन हुनेछ, र त्यसपछि तपाईंको अनुभवहरू पछ्याउनेछन्।.
तपाईंको जीवन र ग्रहलाई मार्गदर्शन गर्ने अदृश्य बुद्धिमत्तामा विश्वास गर्दै
अनि जब तपाईं सतहभन्दा बाहिरका प्राणीहरू देख्न सक्नुहुन्छ, तपाईं स्वाभाविक रूपमा स्रोतको अदृश्य शासनमा विश्वास गर्न थाल्नुहुन्छ, किनभने तपाईं सतहलाई पूर्ण कथा मान्न छोड्नुहुन्छ। यसले अन्तिम ढोका खोल्छ: तपाईंको जीवनलाई र यो ग्रहलाई समातेर राखेको अदृश्य बुद्धिमत्तामा विश्वास गर्नु, जब उपस्थितिले अन्यथा चिच्यायो। प्रियजनहरू, जब तपाईं उपस्थितिभन्दा बाहिर देख्न सक्नुहुन्छ, जब तपाईं प्रतिक्रिया बिना आराम गर्न सक्नुहुन्छ, जब तपाईं सही हुनको आवश्यकता र समय नियन्त्रण गर्ने आवश्यकतालाई मुक्त गर्न सक्नुहुन्छ, तपाईं स्वाभाविक रूपमा अन्तिम मुक्तिमा पुग्नुहुन्छ: विश्वास। यो विश्वास अवधारणा होइन। यो सकारात्मक सोच होइन। यो तपाईंले जबरजस्ती गर्ने निर्णय होइन। यो एक प्राकृतिक विश्राम स्थान हो जुन तपाईंले पुरानो विश्वासहरूलाई खुवाउन बन्द गर्दा उपलब्ध हुन्छ जसले तपाईंलाई डराएको थियो। जब तपाईंलाई थाहा हुन्छ कि आवश्यक केहि पनि कहिल्यै छुटेको छैन, ढिलाइ भएको छैन, वा गलत तरिकाले ह्यान्डल गरिएको छैन तब शान्त आत्मविश्वास आउँछ। निकट भविष्यमा, सामूहिकले सतहमा अराजक देखिने क्षणहरू अनुभव गर्न सक्छ। तपाईंहरूमध्ये केहीले पुरानो प्रतिक्षेपलाई ब्रेस गर्न, भविष्यवाणी गर्न, चिन्ता गर्न महसुस गर्नुहुनेछ। कृपया तपाईंले के सिक्दै हुनुहुन्छ भनेर सम्झनुहोस्: अप्रत्याशितता असुरक्षित महसुस गर्नुपर्दैन। तपाईंलाई राखिएको छ। तपाईं निर्देशित हुनुहुन्छ। तपाईंलाई समर्थन गरिएको छ। र पुरानो संसारमा अस्थिर देखिने परिवर्तनहरू प्रायः मुक्ति आउने ढोकाहरू हुन्। विश्वास परिपक्व हुन्छ जब तपाईं अब आश्वासन, संकेत, वा पुष्टिकरण खोज्दैनन्। तपाईंहरूमध्ये धेरैलाई तपाईं सही बाटोमा हुनुहुन्छ भन्ने प्रमाण खोज्न तालिम दिइएको छ: दोहोरिने संख्याहरू, सन्देशहरू, सपनाहरू, सहज हिटहरू, बाह्य प्रमाणीकरणहरू, अनुमोदनहरू। यी चीजहरू मीठा हुन सक्छन्, तर यदि तपाईं तिनीहरूमा भर पर्नुहुन्छ भने, तपाईं चिन्तित रहनुहुन्छ, किनभने तिनीहरू रोकिने क्षण, तपाईं त्यागिएको महसुस गर्नुहुन्छ। संकेतहरू शान्त हुँदा साँचो विश्वास हराउँदैन। साँचो विश्वास रहन्छ किनभने यो तपाईं भित्रको उपस्थितिमा जरा गाडिएको छ। जब तपाईं यहाँ आराम गर्नुहुन्छ, तपाईंलाई शान्त पार्न बाहिरी संसारको आवश्यकता पर्दैन; तपाईंले बाहिरी संसारमा शान्त ल्याउनुहुन्छ। विश्वास स्थिर हुँदै जाँदा, डरले जित्नुको सट्टा प्रासंगिकता गुमाउँछ। यो डरसँग लड्नु भन्दा धेरै फरक अनुभव हो। पुरानो तरिकामा, तपाईंले प्रयास, इच्छाशक्ति, तर्कहरू सहित डरसँग लड्न प्रयास गर्नुभयो। नयाँ तरिकामा, डरको कुनै आधार हुँदैन। जब तपाईं अब अलगावबाट बाँच्नुहुन्न तब यो टिक्न सक्दैन। यो अझै पनि अनुभूतिको रूपमा देखा पर्न सक्छ, तर यो बादल जस्तै बित्छ। तपाईंले यसलाई पछ्याउनु पर्दैन। तपाईंले यसको व्याख्या गर्नु पर्दैन। तपाईंले यसलाई अर्थपूर्ण बनाउनु पर्दैन। यो स्वतन्त्रता हो। अर्थपूर्ण केहि पनि ढिलो वा छुटेको छैन भन्ने आत्मविश्वास आउँछ। तपाईंहरूमध्ये धेरैले समयको बारेमा, "हराएको वर्षहरूको बारेमा", तपाईंले गुमाउनुभएको अवसरहरूको बारेमा, तपाईंले बिगारेको प्रेमको बारेमा, तपाईंले मर्मत गर्न नसकिने गल्तीहरूको बारेमा शोक बोक्नुहुन्छ। प्रियजनहरू, दिमागले तपाईंको समयरेखासँग त्यसरी काम गर्दैन। दिमागले तत्परताका साथ काम गर्छ। र तपाईं अहिले त्यसरी तयार हुनुहुन्छ जुन तरिकाले तपाईं पहिले तयार हुनुहुन्नथ्यो। यसैले, आगामी महिनाहरूमा, तपाईंले द्रुत उपचार, द्रुत स्पष्टता, द्रुत परिवर्तनहरू देख्न सक्नुहुन्छ। पहिले वर्षौं लाग्ने कुराले हप्ताहरू लिन सक्छ, किनभने तपाईं यसलाई जबरजस्ती गरिरहनुभएको छैन, तर किनभने तपाईं अब यसको प्रतिरोध गरिरहनुभएको छैन।.
विश्वास, सम्बन्ध, र प्रकाशको नयाँ शक्तिलाई मूर्त रूप दिँदै
तपाईंहरूमध्ये धेरैलाई बाहिर हेर्ने आवश्यकता कम महसुस हुन्छ, किनकि कुनै स्थिर कुराले तपाईंलाई पहिले नै समातेर राखेको छ। यो तपाईंले कहिल्यै प्राप्त गर्नुहुनेछ भन्ने सबैभन्दा गहिरो "प्रकटीकरण" हो: सृष्टिकर्ताको उपस्थिति सधैं तपाईंको अर्को सास भन्दा नजिक भएको छ। जब तपाईं यो सम्झनुहुन्छ, तपाईं शत्रुतापूर्ण ब्रह्माण्डमा एक्लै व्यक्तिको रूपमा बाँच्न छोड्नुहुन्छ, र तपाईं जीवित बुद्धिमत्ता भित्रको अस्तित्वको रूपमा बाँच्न थाल्नुहुन्छ। तपाईंले अझै पनि चुनौतीहरूको सामना गर्न सक्नुहुन्छ। तपाईंले अझै पनि छनौटहरू गर्नुपर्ने हुन सक्छ। तैपनि तपाईं ती छनौटहरू भित्र एक्लै हुनुहुन्न। तपाईंसँगै हुनुहुन्छ। आउँदै गरेको अध्यायमा, ईश्वरीयमा तपाईंको विश्वास व्यावहारिक बन्न दिनुहोस्। जब तपाईं अभिभूत महसुस गर्नुहुन्छ, एउटा साधारण सत्यमा फर्कनुहोस् जुन तपाईं भित्र बाँच्न सक्नुहुन्छ: "म समातिएको छु।" जब तपाईं अनिश्चित महसुस गर्नुहुन्छ, फर्कनुहोस्: "म निर्देशित छु।" जब तपाईं दबाब महसुस गर्नुहुन्छ, फर्कनुहोस्: "मलाई जबरजस्ती गर्नु पर्दैन।" यी कोमल कुञ्जीहरू हुन दिनुहोस्, तपाईंले चिच्याउने पुष्टिकरणहरू होइनन्, तर तपाईंले फुसफुसाउने सम्झनाहरू। तपाईंको शरीरलाई तिनीहरूलाई महसुस गर्न दिनुहोस्। तपाईंको सास ढिलो हुन दिनुहोस्। तपाईंको हृदयलाई नरम हुन दिनुहोस्। यसरी विश्वास मूर्त रूप लिन्छ: शब्दहरू मार्फत होइन, तर एक स्नायु प्रणाली मार्फत जसले सिक्छ कि ईश्वरीयमा आराम गर्न सुरक्षित छ। सहजता गहिरो हुँदै जान्छ किनभने अप्रत्याशितता अब असुरक्षित महसुस हुँदैन। तपाईंहरूमध्ये धेरैले आगामी महिनाहरूमा याद गर्नुहुनेछ कि तपाईं अनिश्चितताबाट अझ बढी अनुग्रहका साथ अगाडि बढ्न सक्नुहुन्छ। तपाईं आतंक बिना पर्खन सक्नुहुन्छ। तपाईं जित्न आवश्यक बिना बोल्न सक्नुहुन्छ। तपाईं घृणा बिना सीमाहरू सेट गर्न सक्नुहुन्छ। तपाईं बोक्न बिना प्रेम गर्न सक्नुहुन्छ। तपाईं त्याग बिना सेवा गर्न सक्नुहुन्छ। यो पृथ्वीमा बढ्दै गएको नयाँ प्रकारको शक्ति हो: एक शक्ति जुन कठोर हुँदैन, एक शक्ति जुन हावी हुँदैन, एक स्पष्टता जसले आक्रमण गर्दैन। कृपया सम्झनुहोस् कि प्रकाश र अँध्यारो बीचको लडाई सबैभन्दा छिटो समाधान हुन्छ जब तपाईं अन्धकारलाई व्यक्तित्वको सम्मान दिन बन्द गर्नुहुन्छ र जब तपाईं प्रकाशलाई प्रदर्शनको बोझ दिन बन्द गर्नुहुन्छ। प्रकाश तपाईं को हुनुहुन्छ। यो तपाईंको अस्तित्वको प्रकृति हो। तपाईंले यसलाई प्रमाणित गर्नुपर्दैन। तपाईंले यसको लागि लड्नुपर्दैन। तपाईंले केवल अलगावमा विश्वास गर्न छोड्नुपर्छ। तपाईंले केवल आफ्नो घरको रूपमा प्रेममा फर्कनु पर्छ। दिनहरू अगाडि बढ्दै जाँदा, तपाईंले यसको मतलब के हो भनेर देख्नुहुनेछ। तपाईंले पुराना अवरोधहरू विघटन भएको देख्नुहुनेछ। तपाईंले सत्यलाई तपाईंले अपेक्षा नगरेको ठाउँमा उठेको देख्नुहुनेछ। तपाईंले आफ्नो हृदय अझ खुला भएको महसुस गर्नुहुनेछ, र तपाईंले महसुस गर्नुहुनेछ कि खुशी टाढाको भविष्य होइन; यो एउटा यस्तो आवृत्ति हो जसमा तपाईं अहिले बाँच्न सिक्दै हुनुहुन्छ। तपाईंको रचनात्मकता बढ्नेछ। तपाईंको अन्तर्ज्ञान तिखारिनेछ। तपाईंको सम्बन्धहरू पुनर्गठित हुनेछन्। तपाईंको निद्रा गहिरो हुन सक्छ। तपाईंको शरीरले परिवर्तनहरूको लागि सोध्न सक्छ। यी परिवर्तनहरूलाई सम्मान गर्नुहोस्। तिनीहरू स्वर्गारोहणको भाषा हुन्। डरले तपाईंलाई सबै कुरा पत्ता लगाउनुपर्छ भनेर विश्वस्त पार्न खोज्दा हामी तपाईंलाई सम्झन चाहन्छौं: तपाईं भित्रको उपस्थिति बाहिरी रूपमा तपाईंलाई आवश्यक पर्ने कुराको रूपमा देखा पर्न सक्छ। यो तपाईंको स्रोतहरू कमजोर भएको ठीक क्षणमा अवसरको रूपमा देखा पर्न सक्छ। यो एक साथीको रूपमा देखा पर्न सक्छ जसले तपाईं हार मान्दै गर्दा हात बढाउँछ। यो सुरक्षित ठाउँ, सहयोगी व्यक्ति, स्पष्ट विचार, अचानक समाधान, ढोका खोल्ने ठाउँको रूपमा देखा पर्न सक्छ जहाँ केवल पर्खाल थियो। तपाईं तनावद्वारा बाँच्नको लागि होइन। तपाईं जडानद्वारा बाँच्नको लागि हो। जब तपाईं आफ्नो दिव्य केन्द्रसँग सम्पर्क गर्नुहुन्छ, जीवन तपाईंलाई भेट्छ। यो कल्पना होइन। यो फर्कने प्राकृतिक क्रम हो। कृपया जान्नुहोस् कि हामी तपाईंलाई कति माया गर्छौं र तपाईंको कदर गर्छौं। यहाँ भएकोमा धन्यवाद। प्रेमलाई प्रायः बिर्सने संसारमा प्रेम रोज्नुभएकोमा धन्यवाद। लुकाउन सजिलो हुने बेलामा तपाईंको प्रकाश समात्नुभएकोमा धन्यवाद। हामी तपाईंसँगै छौं। हामी तपाईंको छेउमा उभिएका छौं। हामी तपाईंलाई मनाउँछौं। मायालु कृतज्ञतामा, म मीरा हुँ।.
प्रकाशको परिवारले सबै आत्माहरूलाई भेला हुन आह्वान गर्दछ:
Campfire Circle ग्लोबल मास मेडिटेशनमा सामेल हुनुहोस्
क्रेडिटहरू
🎙 मेसेन्जर: मीरा — द प्लीएडियन हाई काउन्सिल
📡 च्यानल गरिएको: डिभिना सोल्मानोस
📅 सन्देश प्राप्त भयो: जनवरी १, २०२६
🌐 GalacticFederation.ca
मा अभिलेख गरिएको 🎯 मूल स्रोत: GFL Station YouTube
📸 GFL Station द्वारा मूल रूपमा सिर्जना गरिएको सार्वजनिक थम्बनेलहरूबाट रूपान्तरित हेडर इमेजरी — कृतज्ञताका साथ र सामूहिक जागरणको सेवामा प्रयोग गरिएको
आधारभूत सामग्री
यो प्रसारण प्रकाशको ग्यालेक्टिक फेडरेशन, पृथ्वीको स्वर्गारोहण, र मानवताको सचेत सहभागितामा फिर्ताको अन्वेषण गर्ने ठूलो जीवित कार्यको अंश हो।
→ प्रकाश स्तम्भ पृष्ठको ग्यालेक्टिक फेडरेशन पढ्नुहोस्
भाषा: भियतनामी (भियतनाम)
Khi ánh sáng và hơi thở gặp nhau, từng khoảnh khắc nhỏ trong đời sống này trở thành một lời cầu nguyện đang mở — như nụ cười đơn sơ của trẻ nhỏ, như dòng nước mát chảy qua đôi tay đã mệt, như tiếng gió chậm rãi đi ngang cửa sổ buổi sớm. Không phải để kéo chúng ta rời khỏi thế giới, mà để nhắc chúng ta rằng ngay giữa chợ đời ồn ào vẫn có một nguồn tĩnh lặng đang âm thầm chảy. Nguyện cho trong những nhịp tim cũ kỹ, trong những thói quen tưởng chừng nhàm chán, một tầng ý nghĩa mới lặng lẽ hiện ra: để mỗi hơi thở trở thành ánh nước linh thiêng, mỗi bước chân trở thành nhịp trống dịu êm của Trái Đất, và mỗi cái chạm nhẹ nhàng đều mở ra cánh cửa trở về với chính mình. Nguyện cho chúng ta nhớ lại những lời hứa xưa cũ với linh hồn mình, nhớ lại ánh mắt trong trẻo đã từng nhìn thế giới mà không phán xét, để từ đó đứng vững hơn, hiền hòa hơn, giữa mọi đổi thay.
Nguyện cho Lời Nói thiêng liêng đánh thức trong chúng ta một linh hồn mới — bước ra từ nguồn suối của sự mở lòng, trong sáng và hiệp nhất; linh hồn ấy lặng lẽ đi cùng ta suốt ngày dài, gọi ta quay về với dòng yêu thương hiền dịu ở bên trong. Nguyện cho linh hồn ấy trở thành ngọn đèn âm thầm nơi ngực trái, kết nối lại bao mảnh vỡ rời rạc, gom hết sợ hãi và hoang mang vào một vòng tay ấm áp, để không điều gì phải đứng một mình trong bóng tối nữa. Nguyện cho chúng ta đều có thể trở thành một mái hiên nhỏ của ánh sáng — không cần cao sang, không cần nổi bật, chỉ cần vững vàng và chân thật, để bất cứ ai đi ngang cũng cảm nhận được chút bình an. Nguyện cho mỗi ngày mới mở ra với ba món quà đơn giản: sự yên lặng đủ để nghe tiếng lòng, lòng can đảm đủ để sống đúng với mình, và lòng tin đủ để bước tới dù chưa nhìn thấy hết con đường. Nguyện cho tất cả chúng ta, dù ở bất kỳ miền đất nào, đều nhớ rằng mình chưa bao giờ tách rời khỏi Bàn Tay Vô Hình đang dịu dàng dẫn dắt tất cả.
