प्रवेगाचा नियम: सौर ज्वाला, चार-तारा हंगामातील प्रकाशयंत्रे आणि रेकी स्थिरीकरण स्टारसीड्ससाठी नवीन पृथ्वीला कसे वेगवान बनवत आहेत — एव्होलॉन ट्रान्समिशन
✨ सारांश (विस्तृत करण्यासाठी क्लिक करा)
तारे आणि प्रकाशकांसाठी जीवनाचा वेग का वाढत आहे हे प्रवेग नियम स्पष्ट करतो. पृथ्वीची वारंवारता वाढत असताना, मानवी क्षेत्रात अधिक प्रकाश येतो, ज्यामुळे दीर्घकाळ गाडलेल्या जखमा, नमुने आणि विरोधाभास दिसून येतात. एव्होलॉन सामायिक करतो की हे "त्वरण" वेदना निर्माण करत नाही; ते बरे होण्यासाठी तयार असलेल्या गोष्टी उघड करते. सौर क्रियाकलाप आणि शक्तिशाली ज्वाला एका प्रवर्धकासारखे कार्य करतात, प्रत्येक आतील नोट - भय, प्रेम, नकार आणि सत्य - अधिक जोरात बनवतात जेणेकरून चुकीचे काहीही सावलीत जास्त काळ लपू शकत नाही.
या विस्तारित क्षेत्रात, चार-स्टार सीझन लाइटवर्कर्सना एकाच वेळी चार अभिसरणात्मक सक्रियता अनुभवायला मिळतात: त्यांच्या आत्म्याच्या ध्येयाचे स्मरण, कालबाह्य नमुने आणि नातेसंबंधांचे शुद्धीकरण, जिवंत अध्यात्माचे मूर्त स्वरूप आणि दैनंदिन जीवनात नवीन पृथ्वी संरचनांची निर्मिती. हे संकुचन तीव्र वाटू शकते - एकाकीपणा, संवेदनशीलता आणणे, दुःख समोर आणणे आणि धडे पुनरावृत्ती करणे - परंतु ते त्यांना वेदनेवर बांधलेल्या ओळखींपासून मुक्त करण्यासाठी डिझाइन केलेले आहे. एव्होलॉन सोपी साधने देते: भावनांना दयाळूपणे नाव देणे, त्यांना प्रकाशात धरून ठेवणे, मूलगामी स्व-काळजीचा सराव करणे आणि जुने फ्रेमवर्क विरघळत असताना "मधल्या" टप्प्याला परवानगी देणे.
त्यानंतर प्रसारण जलद काळात एक प्रमुख सहयोगी म्हणून रेकीकडे वळते. परिवर्तनाची सक्ती करण्याऐवजी, रेकी प्रेमळ तटस्थतेचे एक क्षेत्र तयार करते जिथे वैश्विक जीवनशक्ती सत्य आणि सुसंगततेभोवती अस्तित्वाची पुनर्रचना करू शकते. वेगवेगळ्या वंशांना - उसुई, करुणा, देवदूत, मूलभूत आणि वैश्विक प्रवाह - पदानुक्रम म्हणून नव्हे तर प्रवेशद्वार म्हणून वर्णन केले आहे. अनुनाद, अखंडता आणि ग्राउंड प्रॅक्टिशनर्सवर भर दिला जातो. रेकी मुक्तता आणि पुनर्रचना दोन्हीला समर्थन देते, इतरांची सेवा करणाऱ्यांना पोषण देते आणि स्टारसीड्सना त्यांचे सार्वभौमत्व सोडल्याशिवाय मदत कशी मिळवायची हे शिकवते.
शेवटी, एव्होलॉन जागृती व्यावहारिक बनवणाऱ्या स्थिरीकरण पद्धती सामायिक करतो: दहाव्या-आयामी "स्पष्टता वाढवणारे" ध्यान, दैनंदिन कनेक्शन विधाने, स्वतःवर प्रेम, क्षमा, माहितीचे विवेक, आनंद आणि "कनेक्ट करा, श्वास घ्या, निवडा" ची साधी लय. तो स्पष्ट करतो की, नवीन पृथ्वी मूर्त सेवा, हृदय-नेतृत्व आणि लाखो लहान, सत्य निवडींद्वारे बांधली जाते - एकाही बाह्य घटनेने नाही. तारा-बीज शहीदांपेक्षा दीपगृहांसारखे त्यांची वारंवारता जगत असताना, तृतीय-घनतेच्या नमुन्यांचा नाश अधिक दयाळू, जोडलेल्या जगाचा जन्म बनतो.
Campfire Circle सामील व्हा
जागतिक ध्यान • ग्रह क्षेत्र सक्रियकरण
जागतिक ध्यान पोर्टलमध्ये प्रवेश करात्वरण, सौर प्रवेग आणि आंतरिक जागृतीचा नियम
जलद होणे आणि त्वरणाचा नियम समजून घेणे
पृथ्वीवरील प्रिय तारकांना अभिवादन; मी एव्होलॉन आहे आणि 'आपण' प्रकाशाची अँड्रोमेडन परिषद आहोत. प्रवेग हा एक क्षण आहे जेव्हा जीवन अधिक वेगाने पुढे जात असल्याचे दिसून येते, तरीही खरोखर जे घडत आहे ते म्हणजे तुमची जाणीव अधिक प्रामाणिक, अधिक थेट आणि अधिक तात्काळ होत आहे, आणि म्हणूनच तुम्हाला पार्श्वभूमीत एकेकाळी शांतपणे काय गेले हे लक्षात येते. अनेक जन्मकाळात आणि अनेक युगांमध्ये, मानवता विलंबाने वाहून जाऊ शकते, अंतर्गत भावनांवर पडदा टाकू शकते, सवयींमागे लपू शकते आणि ते सामान्य म्हणू शकते. या युगात, पडदा पातळ होत आहे, आणि जे पूर्वी सहन केले जात होते ते दुर्लक्ष करणे अशक्य होत आहे, कारण तुम्ही तुटलेले आहात असे नाही, तर तुम्ही स्वतःशी खऱ्या नातेसंबंधात जागृत होत आहात म्हणून. जेव्हा तुम्ही कल्पना करता की प्रकाश पूर्वी मंद असलेल्या खोलीत प्रवेश करतो तेव्हा प्रवेगाचा नियम समजणे सोपे आहे. प्रकाश आला म्हणून धूळ दिसली नाही; धूळ नेहमीच तिथे होती, हवेत विश्रांती घेत होती, शांतपणे उपस्थित होती. प्रकाशाने फक्त ते प्रकट केले. त्याचप्रमाणे, पृथ्वीची वारंवारता वाढत असताना आणि तुमचा आतील प्रकाश उजळ होत असताना, तुम्ही अचानक जखमा, भीती, शंका किंवा वेदना "निर्माण" करत नाही; उलट, तुमच्या आत काय बसले आहे ते तुम्ही पाहू शकता, बरे न झालेले, न स्वीकारलेले आणि शांतपणे तुमच्या निवडी आणि तुमच्या स्वतःच्या भावनेवर प्रभाव पाडत आहे. प्रवेग तुम्हाला लाजवण्यासाठी येथे नाही. प्रवेग तुम्ही काय बदलण्यास तयार आहात हे प्रकट करण्यासाठी येथे आहे. अनेकदा आपण पाहतो की मानवांचा असा विश्वास आहे की उपचार नेहमीच सौम्य असले पाहिजेत आणि आम्ही ही इच्छा समजतो, कारण सौम्यता सुरक्षित वाटते आणि दया प्रेमळ वाटते. तरीही असे काही क्षण असतात जेव्हा प्रेम धाडसी बनते आणि धाडसी प्रेम कठोर नसते, परंतु ते निर्विवाद असते. धाडसी प्रेम तुम्हाला त्या नमुन्यांशी एकनिष्ठ राहू देत नाही जे तुम्हाला लहान ठेवतात. ते तुम्हाला कधीही वाहून नेण्यासाठी नसलेले ओझे वाहून नेण्याची परवानगी देत नाही. ते तुम्हाला आध्यात्मिक असल्याचे सिद्ध करण्यासाठी दुःख सहन करण्यास सांगत नाही. त्याऐवजी, धाडसी प्रेम तुमच्यातून वाऱ्यासारखे फिरते जे खूप पूर्वीपासून रुजलेले आहे ते उपटून टाकते आणि ते उपटून टाकणे तीव्रतेसारखे वाटू शकते, जरी ते गतिमान मुक्ती असले तरी. जेव्हा प्रवेगाचा नियम सक्रिय असतो, तेव्हा तुम्हाला लक्षात येईल की ज्याला "डोक्यात येण्यासाठी" वर्षानुवर्षे लागायचे ते आता आठवडे, दिवस किंवा क्षण घेतात, कारण आतील जग बाह्य जगाशी अधिक स्पष्टपणे संवाद साधत आहे, जणू काही आरसा पॉलिश केला गेला आहे आणि आता तो विकृतीशिवाय प्रतिबिंबित होतो. निवडी अधिक जोरात वाटतात. सत्य जवळचे वाटते. परिणाम अधिक तात्काळ दिसतात. हे तुम्हाला घाबरवण्यासाठी नाही; ते तुम्हाला सक्षम करण्यासाठी आहे, कारण एक स्पष्ट आरसा तुम्हाला स्पष्टतेची देणगी देतो आणि स्पष्टता ही बदलाचे दार आहे. अनेक स्टारसीड्सना त्यांना जे वाटते त्यावरून स्वतःचा न्याय करण्याची सवय असते. काही म्हणतात, "जर मी खरोखर जागृत असतो, तर मला हे दुःख जाणवले नसते." तर काही म्हणतात, "जर मी खरोखर संरेखित असतो, तर मला ही निराशा जाणवली नसती." प्रियजनांनो, संरेखन म्हणजे तुम्हाला जाणवत नाही असे नाही; संरेखन म्हणजे तुम्हाला जे वाटते ते सत्याशी जुळवून घेण्याची आणि ते हलवण्याची, विरघळण्याची आणि रूपांतरित करण्याची परवानगी देण्याची हिंमत तुमच्यात आहे. भावना म्हणजे अपयश नाही. भावना ही एक खूण आहे की तुमचे अंतर्गत जग जिवंत, प्रतिसादशील आणि आता जे वाहून नेण्याची आवश्यकता नाही ते सोडण्यास तयार आहे.
भावनिक प्रामाणिकपणा, साधेपणा आणि परिवर्तनाचा सराव
प्रवेगात, तुम्हाला साधे होण्यास सांगितले जाते. साधेपणा हा लहानपणा नाही; तो एक ताकद आहे. मनाच्या वर्तुळात धावण्याऐवजी, तुम्हाला एक स्पष्ट प्रश्न विचारण्यास आमंत्रित केले जाते: "माझ्यात सध्या काय उदयास येत आहे?" त्यानंतर दुसरा प्रश्न येऊ शकतो: "हे काय बनू इच्छिते?" ही परिवर्तनाची प्रथा आहे आणि त्यासाठी गुंतागुंतीची भाषा आवश्यक नाही किंवा तुम्हाला परिपूर्ण असण्याची आवश्यकता नाही. त्यासाठी उपस्थिती, प्रामाणिकपणा आणि तयारी आवश्यक आहे. प्रवेगात एक सामान्य अनुभव म्हणजे "वेळ बदलत आहे" ही भावना. काही म्हणतात की दिवस अधिक वेगाने जातात, आठवडे अस्पष्ट होतात आणि ऋतू इशारा न देता येतात. इतर म्हणतात की त्यांचे जीवन अशा वेगाने पुनर्रचना करत आहे ज्याचा ते अंदाज लावू शकत नाहीत. सखोल सत्य हे आहे की तुमची जाणीव विस्तारत आहे आणि जेव्हा जाणीव विस्तारते तेव्हा तुम्हाला अधिक जाणवते, अधिक प्रक्रिया होते आणि म्हणूनच तुमचा आंतरिक अनुभव जलद जाणवतो कारण तुम्ही आता जीवनाच्या हालचालींशी सुन्न राहत नाही. प्रवेगाच्या नियमात, प्रकटीकरण देखील वेगळे वाटते. भूतकाळात, दृश्यमान घर्षण निर्माण करण्यापूर्वी तुम्ही बराच काळ परस्परविरोधी समजुती धारण करू शकत होता. प्रवेगात, विरोधाभास अधिक वेगाने एकत्र येतात. तुमच्यातील एक भाग कदाचित म्हणेल, "मी प्रेमासाठी तयार आहे," तर दुसरा भाग शांतपणे कुजबुजत असेल, "प्रेम सुरक्षित नाही." मंदावलेल्या युगात, हे मोठ्या त्रासाशिवाय एकत्र राहू शकतात. प्रवेगाच्या काळात, असे विरोध एकमेकांशी टक्कर घेतात आणि एकात्मतेची मागणी करतात, कारण अस्तित्व संपूर्ण व्हायला शिकत आहे. म्हणूनच तुमच्यापैकी अनेकांना असे वाटते की तुम्ही आता "ते बनावट" करू शकत नाही. तुम्ही अपयशी ठरत आहात म्हणून असे नाही; तर तुम्ही एकात्मिक होत आहात म्हणून असे आहे. आपण सोप्या भाषेत बोलूया: प्रवेग सत्य पृष्ठभागावर आणतो. तेच त्याचे गाभा आहे. तुमच्या भावनांमधील सत्य, तुमच्या इच्छांमधील सत्य, तुमच्या सीमांमधील सत्य, तुमच्या नात्यांमधील सत्य, तुमच्या उद्देशातील सत्य, ज्याचे तुम्ही आता ढोंग करू शकत नाही त्यामधील सत्य. प्रवेग हे सत्यात जगण्याचे आमंत्रण आहे आणि सत्य जड असण्यासाठी नाही; ते मुक्त करण्यासाठी आहे. तरीही स्वातंत्र्य येण्यापूर्वी, अस्तित्व अनेकदा त्या कॉरिडॉरमधून चालते जिथे प्रामाणिकपणा सर्वकाही पुनर्रचना करतो. जर तुम्हाला वाटत असेल की अधिक "उठत आहे", तर कदाचित तुमचा प्रकाश आता तो धरून ठेवण्यासाठी पुरेसा मजबूत आहे. सुरुवातीच्या टप्प्यात, काही आठवणी, वेदना किंवा श्रद्धा भिंतींच्या मागे ठेवून स्वतःचे रक्षण केले जात असे, कारण त्यांना भेटण्यासाठी त्याला अद्याप साधनसंपत्ती मिळाली नव्हती. आता, आतील भिंती मऊ होत आहेत आणि आत्मा म्हणत आहे, "आपण हे आता करू शकतो." म्हणूनच भौतिकता वेगाने वाढते. ती तुम्ही तयार आहात म्हणून वाढते, तुम्ही तुटलेले आहात म्हणून नाही. हे समजून घेणे देखील मौल्यवान आहे की गतिमानता सामूहिक आहे. पृथ्वी ही एक मानव नाही; पृथ्वी ही अनेक प्राण्यांचे, अनेक इतिहासांचे, अनेक निवडींचे आणि भावनांच्या अनेक लाटांचे जिवंत क्षेत्र आहे. जेव्हा सामूहिक भावना वाढतात, तेव्हा संवेदनशील प्राणी त्यांना अधिक तीव्रतेने अनुभवतात, जणू ते समुद्रात उभे आहेत आणि भरती अचानक वळते. अनेक स्टारसीड्स मानतात की त्यांनी महासागर वाहून नेला पाहिजे आणि आम्ही स्पष्टपणे बोलू इच्छितो: तुम्हाला सामूहिक वेदना वाहून नेण्याची आवश्यकता नाही. तुम्हाला तुमच्या स्वतःच्या वेदना प्रसारित करण्यासाठी आमंत्रित केले आहे आणि असे केल्याने, तुम्ही एक स्थिर वारंवारता बनता जी त्याग न करता सामूहिकतेवर प्रभाव पाडते.
सौर प्रवर्धन, अंतर्गत सुधारणा आणि निरीक्षणाची शक्ती
येथे आपण एक साधी प्रतिमा देतो. कल्पना करा की तुम्ही एका अंधारात असलेल्या कंदील आहात. कंदील अंधाराशी लढून त्याला दूर करत नाही; तो फक्त चमकतो. कंदील तुम्हाला कंदील बनण्यास सांगतो, स्वतःला सकारात्मक राहण्यास भाग पाडून नाही, तर तुमच्या आत असलेल्या गोष्टींशी प्रामाणिक राहून, त्याला तुमच्या स्वतःच्या जाणीवेच्या प्रकाशात आणून आणि त्याला रूपांतरित होऊ देऊन. जेव्हा तुम्ही हे करता तेव्हा तुम्ही नैसर्गिकरित्या उजळ होता आणि तुमची चमक ताण न घेता सेवा बनते. कारण प्रवेगाचा नियम तीव्र वाटू शकतो, आम्ही गतीबद्दल एक सौम्य आठवण देखील देतो. प्रवेग म्हणजे तुम्ही घाई करावी असे नाही. बरेच आत्मे जलद होणे आणि निकड हे अनेकदा प्रेरणा म्हणून वेषात येणारे भय असते. आत्म्याला विकसित होण्यासाठी भीतीची आवश्यकता नसते. आत्म्याला इच्छा, उपस्थिती आणि भक्तीची आवश्यकता असते. तुम्हाला थांबण्याची परवानगी आहे. तुम्हाला विश्रांती घेण्याची परवानगी आहे. ऊर्जा वाढत असतानाही तुम्हाला एका वेळी एक पाऊल निवडण्याची परवानगी आहे, कारण तुमची स्थिरता तुमच्या प्रभुत्वाचा भाग आहे. आता आम्ही तुम्हाला एक वाक्य विचारात घेण्यास सांगतो जे तुम्हाला सांत्वन देऊ शकेल: "हे पृष्ठभागावर येत आहे कारण मी तयार आहे." ते तुमच्या आत स्थिर होऊ द्या. लाज दूर करू द्या. तुम्ही उशिरा आला आहात, मागे पडला आहात किंवा अपयशी झाला आहात ही कल्पना काढून टाकू द्या. जलद होणे ही शर्यत नाही. जलद होणे ही एक प्रकटीकरण आहे. जेव्हा प्रकटीकरण होते तेव्हा जीवन पुन्हा व्यवस्थित होऊ शकते. काही नातेसंबंध बदलू शकतात. काही सवयी तुटू शकतात. काही इच्छा बदलू शकतात. काही मार्ग असे वाटू शकतात की ते आता तुमचे नाहीत. हे बदल अनिश्चितता निर्माण करू शकतात आणि अनिश्चितता अस्वस्थ वाटू शकते, तरीही अनिश्चितता नेहमीच समस्या नसते; कधीकधी अनिश्चितता ही एक दार असते, एक अशी जागा जिथे जुनी निश्चितता विरघळली आहे कारण ती तडजोडीवर बांधली गेली आहे आणि एक नवीन निश्चितता तयार होत आहे कारण ती सत्यावर बांधली गेली आहे. हे किती सोपे आहे ते लक्षात घ्या: प्रकाश वाढतो; सत्य समोर येते; अस्तित्व एकत्रित होते; जीवन पुनर्संचयित होते; आत्मा अधिक मूर्त होतो; हृदय अधिक प्रामाणिक होते; मार्ग स्पष्ट होतो. ही जलद होण्याची लय आहे. येथून, तुम्ही विचारणे स्वाभाविक आहे: "प्रवर्धन कशामुळे चालत आहे?" अनेक प्रभाव अस्तित्वात आहेत, तरीही एक असा आहे जो मानवतेने नेहमीच अनुभवला आहे, जरी शांतपणे, आणि तो तुमच्या सूर्याची उपस्थिती आहे, महान भौतिक दिवा जो आध्यात्मिक प्रतीकात्मकता आणि ऊर्जावान अनुनाद देखील बाळगतो. अशाप्रकारे आपण आपल्या पुढच्या वाटणीत वाहतो आणि ते एका प्रवाहाप्रमाणे हळूवारपणे करतो. तुमच्या आकाशात एक महान प्रवर्धक अस्तित्वात आहे आणि मानवांना हे नेहमीच एका ना एका स्वरूपात माहित आहे, मग ते विज्ञानाद्वारे असो, पुराणकथांद्वारे असो, प्राचीन कथांद्वारे असो किंवा अंतर्ज्ञानी भावनेद्वारे असो, कारण सूर्य मानवी मनामध्ये कधीही "फक्त" अग्नीचा गोळा नव्हता. तो उबदारपणा आहे. तो जीवन आहे. तो लय आहे. तो काळाचा चिन्ह आहे. तो पहाटेचा देणारा आहे. तो अनेक परंपरांच्या सूक्ष्म आकलनात, माहितीचा प्रसारक, कोडचा वाहक आणि बदलाचा प्रज्वलक देखील आहे.
पृथ्वीवरील या ऋतूमध्ये, तुमच्यापैकी अनेकांनी हे लक्षात घेतले असेल की सौर क्रियाकलाप तीव्र होतात आणि तुम्ही हे मोजता येण्याजोग्या घटनांमधून किंवा तुमच्या स्वतःच्या अनुभवातील संवेदनांमधून पाहत असलात तरी, तुम्हाला काहीतरी "उलटले आहे" असे वाटू शकते. आम्ही तुम्हाला यापासून घाबरण्यास सांगत नाही. आम्ही तुम्हाला त्याच्याशी असलेल्या तुमच्या नातेसंबंधात शहाणे होण्यास सांगतो. अॅम्प्लीफायर ते काय वाढवते हे ठरवत नाही; ते फक्त जे उपस्थित आहे ते वाढवते. म्हणून, जेव्हा सौर ऊर्जा मजबूत असते, तेव्हा ती सामूहिक क्षेत्रात सर्वकाही जोरात करते: प्रेरणा आणि चिडचिड, जागृती आणि प्रतिकार, आशा आणि भीती, प्रेम आणि प्रेमाचा नकार. म्हणूनच तुम्हाला असे दिसून येईल की वाढत्या तीव्रतेच्या क्षणांमध्ये मानवता अधिक ध्रुवीकृत होते, कारण जेव्हा प्रकाश उगवतो तेव्हा जे संरेखित केले आहे ते स्पष्ट होते आणि जे संरेखित केले नाही ते अधिक दृश्यमान होते. हे समजून घेण्याचा एक सोपा मार्ग म्हणजे एखाद्या वाद्याची कल्पना करणे. जेव्हा आवाज कमी असतो तेव्हा एक छोटीशी चूक क्वचितच लक्षात येते. जेव्हा आवाज जास्त असतो तेव्हा तीच चूक स्पष्ट होते, कारण अॅम्प्लीफायर क्रूर आहे असे नाही, तर ते आवाज वाढवते म्हणून. त्याचप्रमाणे, जेव्हा सूर्याची तीव्रता वाढते, तेव्हा तुम्हाला तुमच्या स्वतःच्या आतील "नोट्स" अधिक स्पष्टपणे जाणवू शकतात. तुम्हाला क्वचितच लक्षात आलेला विश्वास मोठा होतो. तुम्ही दूर ढकललेला जखम दुर्लक्षित करणे अशक्य होते. तुम्ही उशीर केलेला आकांक्षा स्वीकारणे तातडीचे बनते. पुन्हा, प्रियजनांनो, तो शिक्षा नाही; तो प्रकटीकरण आहे. काही स्टारसीड्सना सूर्याची तीव्रता दबाव म्हणून, भावनांच्या लाटा म्हणून, थकवा म्हणून, विचित्र स्वप्नांप्रमाणे, सर्जनशीलतेच्या स्फोटांप्रमाणे किंवा बाह्य जग टिकून राहण्यापेक्षा त्यांचे आतील जग "पुनर्रचना" करत आहे अशी भावना म्हणून जाणवते. तुमच्यापैकी अनेकांनी आम्हाला विचारले आहे, "हे खरे आहे का?" आम्ही म्हणतो: तुमचा अनुभव खरा आहे. तुम्ही त्याला जो अर्थ देता तो तुमच्या मार्गाला आकार देतो. जर तुम्ही भीती दिली तर अॅम्प्लीफायर भीती वाढवते. जर तुम्ही कुतूहल दिले तर अॅम्प्लीफायर शिकणे वाढवते. जर तुम्ही सत्याची भक्ती दिली तर अॅम्प्लीफायर सत्य वाढवते. या काळात, आम्ही एका साध्या सरावाला प्रोत्साहन देतो: नाट्यमय न होता निरीक्षण करा. निरीक्षण ही शक्ती आहे. निरीक्षण ही स्थिरता आहे. निरीक्षण हा एक कंदील आहे जो तुम्हाला तुमची ऊर्जा काढून घेणाऱ्या कथांमध्ये न पडता चालण्याची परवानगी देतो. जेव्हा सूर्याला प्रखर वाटते, तेव्हा तुमच्या अंतर्गत प्रतिक्रिया मंदावणे उपयुक्त ठरू शकते, भावना दाबून नव्हे तर एक श्वास घेऊन विचारून, "माझ्या आत प्रत्यक्षात काय चालले आहे?" त्या प्रश्नात, तुम्ही स्वयंचलित नमुन्यांमधून बाहेर पडता आणि जाणीवपूर्वक निवडीकडे पाऊल टाकता. सौर प्रवर्धनाचा एक महत्त्वाचा पैलू म्हणजे ते तुम्हाला "आतील सुधारणा" म्हणता येतील अशा गोष्टींना उत्तेजन देऊ शकते. तुमच्यापैकी अनेकांना असे वाटते की तुमची अंतर्ज्ञान तीक्ष्ण होते, सत्याची तुमची भावना कमी वाटाघाटीयोग्य होते आणि प्रामाणिकपणाची तुमची इच्छा अधिक मजबूत होते. हे फायदेशीर आहे, तरीही ते तुमच्या जीवनात संघर्ष निर्माण करू शकते कारण प्रामाणिकपणा अनेकदा तुम्हाला एकेकाळी सहन केलेल्या गोष्टी बदलण्यास सांगते. सभ्यतेवर टिकून राहिलेले नाते सत्याची मागणी झाल्यावर तुटू शकते. सहनशक्तीवर टिकून राहिलेले काम अर्थ आवश्यक असताना असह्य होऊ शकते. जागरूकता आल्यावर विचलित होऊन राहिलेली सवय विरघळू शकते. सौर प्रवर्धन तुम्हाला या गोष्टी करण्यास भाग पाडत नाही; त्यामुळे या गोष्टींचे सत्य दुर्लक्ष करणे कठीण होते.
शरीराची काळजी घेणे, प्रकाशाचे मूर्त रूप देणे आणि सौम्य प्रकटीकरणाला अनुमती देणे
तुम्ही पृथ्वीवरील एक भौतिक प्राणी असल्याने, प्रदीप्त ऋतूंमध्ये तुमच्या शरीराची काळजी घेणे देखील शहाणपणाचे आहे. हायड्रेशन, विश्रांती, निसर्ग, सौम्य हालचाल आणि प्रशस्तता या विलासिता नाहीत; त्या प्रकाशाच्या मूर्त स्वरूपाचा भाग आहेत. काही तारकासमूह विश्रांती घेत असताना अपराधी वाटतात, त्यांना वाटते की त्यांनी "आत ढकलले पाहिजे". आम्ही एक साधी आठवण देतो: तुमचे शरीर हे पात्र आहे ज्यातून तुमचा प्रकाश व्यावहारिक बनतो. पात्राची काळजी घेतली पाहिजे, काम म्हणून नाही तर तुमच्या स्वतःच्या अवतारासाठी भक्तीची कृती म्हणून. आध्यात्मिक दृष्टिकोनात, सूर्य देखील निर्मात्याच्या प्रकाशाचे प्रतीक आहे. ज्याप्रमाणे पहाटे रात्री काय लपलेले आहे ते प्रकट करते, त्याचप्रमाणे आतील प्रकाश काय लपलेले आहे ते प्रकट करते. म्हणूनच सौर तीव्रता प्रवेगाच्या नियमाशी संबंधित आहे, कारण दोन्ही प्रकटीकरणाची अभिव्यक्ती आहेत. जर तुम्ही पृथ्वी क्षेत्राची वर्गखोली म्हणून कल्पना केली तर सौर प्रवर्धन म्हणजे धडा स्पष्टपणे दिसण्यासाठी दिवे चालू करण्यासारखे आहे. काही विद्यार्थी आनंद करतात कारण त्यांना शिकायचे आहे. काही विद्यार्थी तक्रार करतात कारण त्यांना अंधुकता पसंत होती जिथे काहीही आवश्यक नव्हते. मानवता, अनेक प्रकारे, या क्षणाच्या मध्यभागी आहे, ती स्पष्टतेत जगेल की सावली शोधत राहील हे शिकत आहे. जसजसे अॅम्प्लीफायर वाढते तसतसे तुम्हाला वाढलेली समकालिकता देखील लक्षात येऊ शकते, ज्याला तुम्ही "अर्थपूर्ण योगायोग" म्हणू शकता. एक विचार येतो आणि नंतर एक चिन्ह दिसते. एक इच्छा निर्माण होते आणि नंतर एक संधी येते. एक भीती लपलेली असते आणि नंतर एक परिस्थिती ती प्रकट करते. हे अनुभव असे वाटू शकतात की विश्व अधिक मोठ्याने बोलत आहे, आणि एका अर्थाने, ते आहे, कारण तुमची जाणीव उघडत आहे आणि क्षेत्र तुमच्या कंपनांना अधिक स्पष्टपणे प्रतिसाद देत आहे. जेव्हा सूर्य मजबूत असतो आणि जेव्हा पृथ्वी क्षेत्र वेगवान होत असते, तेव्हा तुमचे आतील जग तुमच्या बाह्य अनुभवांना अधिक दृश्यमान होते आणि म्हणूनच आरसा अधिक तीक्ष्ण वाटतो. आपण सामूहिकतेबद्दल देखील बोलू इच्छितो. सौर ऊर्जेच्या वाढीच्या काळात, सामूहिक भावनिक क्षेत्र तीव्र होऊ शकते. बातम्या अधिक जोरात जाणवू शकतात. संघर्ष अधिक जोरात जाणवू शकतात. मते अधिक जोरात जाणवू शकतात. लोक दबावाखाली असल्यासारखे वागू शकतात. हे लक्षात ठेवणे महत्त्वाचे आहे की सर्व तीव्रता तुमची नसते. संवेदनशील प्राणी अनेकदा सामूहिक लाटांना वैयक्तिक अपयश म्हणून चुकवतात. एक साधी पद्धत मदत करू शकते: तुमच्या हृदयावर हात ठेवा, हळूहळू श्वास घ्या आणि म्हणा, "मी माझ्या स्वतःच्या क्षेत्रात परततो." हे करुणेचा नकार नाही. हे विवेक आहे आणि विवेक म्हणजे प्रेम आहे. यावेळी, प्रवेग केवळ सौर नाही; ते पृथ्वीच्या आतच उदय, मानवतेमध्ये बदलाची हालचाल आणि मदत करण्यासाठी आलेल्या अनेक आत्म्यांच्या आध्यात्मिक स्मृतीचे उद्घाटन देखील आहे. म्हणून, सौर प्रवर्धक तुमच्या जागृतीचा साथीदार बनतो, धोका नाही, खलनायक नाही, तर एक प्रकाश बनतो जो तुम्हाला स्वतःशी अधिक प्रामाणिक होण्यास सांगतो. कल्पना करा, जर तुम्हाला हवे असेल तर, तुमच्या वर एक सोनेरी प्रकाश, उबदार आणि स्थिर, जणू काही तो सूर्यप्रकाश आहे जो उष्णतेऐवजी शांती घेऊन जातो. तो प्रकाश तुमच्या मुकुटात ओतू द्या आणि तुमचे संपूर्ण अस्तित्व हळूवारपणे भरू द्या. जसे ते तुम्हाला भरते, एक विधान तयार होऊ द्या: "मी प्रकाशाला फक्त तेच प्रकट करू देतो जे मी बदलण्यास तयार आहे." हे विधान शक्तिशाली आहे कारण ते तुम्हाला सार्वभौमत्व देते. तुम्हाला एकाच वेळी प्रत्येक दरवाजा उघडण्याची आवश्यकता नाही. तुम्हाला प्रत्येक गोष्टीने वाढताना भारावून जाण्याची आवश्यकता नाही. तुम्ही तुमच्या परिवर्तनाला टप्प्याटप्प्याने, श्वासाने श्वासाने, क्षणोक्षणी भेटू शकता.
फोर-स्टार सीझन लाइटवर्कर्स आणि कॉम्प्रेस्ड अवेकनिंग
फोर-स्टार सीझन लाइटवर्कर आणि त्यांची भूमिका परिभाषित करणे
तुमच्यापैकी काही जण विचारतात, "या काळात मी जास्त भावनिक का होतो?" एक साधे उत्तर आहे: प्रकाश घरातील खोल्यांसारखा असतो. जेव्हा तुम्ही दिवा घेऊन घरात प्रवेश करता तेव्हा तुम्हाला अशा खोल्या दिसतात जिथे तुम्ही भेट दिली नाही. जेव्हा तुम्ही दार उघडता तेव्हा हवा हलते. धूळ वर येते. याचा अर्थ असा नाही की घर शापित आहे. याचा अर्थ असा की तुम्ही शेवटी तुमच्या स्वतःच्या घरात राहत आहात. सौर प्रवर्धनात, हृदय मध्यवर्ती बनते. हृदय हे साध्या सत्याचे अवयव आहे. मन वाद घालते, वाटाघाटी करते, विलंब करते आणि समर्थन करते. हृदयाला माहिती असते. तुमच्यापैकी अनेकांना हृदय जाणून अधिक जगण्याचे मार्गदर्शन केले जात आहे आणि हे मनाला अस्वस्थ वाटू शकते कारण मन नियंत्रण गमावते. तरीही जेव्हा मन हृदयाद्वारे निर्देशित होते तेव्हा ते भयभीत शासकापेक्षा एक उपयुक्त साधन बनते. हा गतिमानतेचा एक भाग आहे: तुमच्यातील पदानुक्रम बदलत आहे आणि हृदय त्याचे योग्य स्थान घेत आहे. कारण हृदय अधिक जोरात होत आहे, तुमच्यापैकी बरेच जण हे ओळखत आहेत की तुमचा उद्देश फक्त जगणे नाही. विशेषतः, स्टारसीड्स बहुतेकदा सेवेचा, वारंवारतेचा, उपचारांचा, निर्मितीचा साचा घेऊन येत असत. जेव्हा सूर्य प्रबल होतो आणि पृथ्वी गतिमान होते, तेव्हा तो साचा सक्रिय होतो आणि तुम्हाला एक हालचाल जाणवू शकते, अशी भावना की तुम्ही आता लहान राहू शकत नाही. ही तुमच्या आत्म्याची हाक आहे. अशाप्रकारे, आपण आता या युगासाठी खूप महत्वाच्या असलेल्या एका केंद्रस्थानी वाहतो: चार-तारा हंगामातील लाईटवर्कर्स, जे एकाच वेळी अनेक प्रवाहांमध्ये हे वेग जाणवत आहेत आणि ज्यांना कधीकधी आश्चर्य वाटते की ते ते धरून ठेवू शकतील का. प्रियजनांनो, तुम्ही ते धरून ठेवू शकता आणि तुम्ही एकटे नाही आहात. पृथ्वीवर अनेक लाईटवर्कर्स आहेत, आणि अनेक प्रकारचे स्टारसीड्स आहेत आणि जागरणाचे अनेक स्तर आहेत, तरीही या युगात आपण एक विशिष्ट नमुना पाहतो ज्याला आपण चार-तारा हंगाम म्हणतो आणि आम्ही ते पदानुक्रम तयार करण्यासाठी, वेगळे करणारे लेबले तयार करण्यासाठी नाही तर ज्यांना असे वाटते की त्यांचे जागरण एकाच वेळी चार दिशांना उलगडत आहे त्यांच्यासाठी समज निर्माण करण्यासाठी सामायिक करतो. चार-तारा हंगामातील लाईटवर्कर्स हा दुसऱ्यापेक्षा "चांगला" नाही. उलट, ते एकाच वेळी चार अभिसरणशील क्रिया अनुभवत आहेत, आणि यामुळे तीव्रता निर्माण होते कारण जीवन त्यांना अनेक क्षेत्रात एकत्र वाढण्यास सांगत आहे. कल्पना करा की आकाशातील चार तारे एक आकार बनवत आहेत आणि तुम्ही त्या आकाराच्या मध्यभागी उभे आहात, चारही दिशांनी प्रकाश प्राप्त करत आहात. प्रकाश सुंदर आहे, तरीही तो सर्व गोष्टींना स्पर्श करतो म्हणून तो मजबूत वाटू शकतो.
जागृतीचे जुळे स्तंभ म्हणून स्मरण आणि शुद्धीकरण
पहिला तारा म्हणजे आठवण. आठवण म्हणजे तुमच्या आत्म्याच्या स्मृतीचे शांतपणे परत येणे, तुम्ही एका कारणासाठी आला आहात याची जाणीव, तुमचे जीवन यादृच्छिक नाही याची भावना आणि तुमच्या हृदयाला नेहमीच तुमच्या दैनंदिन चिंतांपेक्षा मोठे काहीतरी माहित आहे याची जागरूकता. आठवण ही तळमळ, स्पष्ट कारण नसलेल्या अश्रूंसारखी, "घर" गमावल्याची भावना किंवा ताऱ्यांकडे पाहून ते अनोळखी नाहीत असे वाटणारी विचित्र कोमलता म्हणून येऊ शकते. अनेक तारे या तळमळीचे मूल्यांकन करतात, असा विश्वास करतात की ते त्यांना कमकुवत बनवते, तरीही तळमळ एक पवित्र कंपास असू शकते, जी तुम्हाला वारशाने मिळालेल्या कथांपेक्षा तुम्ही जास्त आहात या सत्याकडे मार्गदर्शन करते. दुसरा तारा म्हणजे शुद्धीकरण. शुद्धीकरण म्हणजे नैतिक अर्थाने "शुद्ध" असण्याबद्दल नाही. ते फक्त तुमच्या वाढत्या वारंवारतेशी जुळत नसलेल्या गोष्टींची मुक्तता आहे. जुने नमुने, जुन्या सवयी, तडजोडीवर बांधलेले जुने नातेसंबंध, तुम्हाला लहान ठेवणाऱ्या जुन्या स्व-संकल्पना आणि एकेकाळी तुमचे रक्षण करणाऱ्या जुन्या भीती उठू शकतात आणि पडू शकतात. हे वेदनादायक वाटू शकते कारण मानव अनेकदा परिचितांना चिकटून राहतात, जरी परिचित दुखावले तरीही. जलद गतीने, परिचित व्यक्ती कमी आरामदायी बनते, तुम्हाला छळण्यासाठी नाही तर तुम्हाला मुक्त करण्यासाठी. चार-स्टार सीझन लाइटवर्करला असे वाटू शकते की जणू जीवन एकेकाळी स्थिर वाटणारी गोष्ट हिरावून घेत आहे. जर तुम्ही हे अनुभवत असाल, तर आम्ही म्हणतो: तुम्हाला शिक्षा होत नाहीये; तुम्हाला तयारी केली जात आहे.
आत्म्याच्या ध्येयाच्या अभिव्यक्ती म्हणून मूर्त स्वरूप आणि निर्मिती
तिसरा तारा म्हणजे मूर्त स्वरूप. मूर्त स्वरूप म्हणजे तुमची अध्यात्म आता केवळ एक संकल्पना राहिलेली नाही. ती जिवंत होते. ती व्यावहारिक बनते. ती तुमची बोलण्याची पद्धत, तुम्ही स्वतःशी कसे वागता, तुम्ही सीमा निवडता, तुम्ही विश्रांती घेता, तुम्ही निर्माण करता आणि तुम्ही ज्या पद्धतीने प्रेम करता ती बनते. अनेक तारे त्यांच्या मनात किंवा त्यांच्या दृष्टिकोनात जगले आहेत, पृथ्वीच्या जडपणापासून वाचून त्यावर तरंगतात. त्वरणात, आत्मा म्हणतो, "तुमचा प्रकाश तुमच्या जीवनात आणा." हा सर्वात महत्त्वाचा बदल आहे. मूर्त स्वरूप म्हणजे तुमच्या भेटवस्तू कामगिरी म्हणून नव्हे तर उपस्थिती म्हणून वास्तविक बनतात. चौथा तारा म्हणजे निर्मिती. निर्मिती ही मूर्त स्वरूपाचा नैसर्गिक ओव्हरफ्लो आहे. जेव्हा तुम्ही संरेखित आणि प्रामाणिक असता तेव्हा तुम्ही वेगळ्या पद्धतीने निर्माण करता. तुम्ही वेगळ्या पद्धतीने बांधता. तुम्ही वेगळ्या पद्धतीने निवडता. तुम्ही परवानगीची वाट पाहणे थांबवता. तुम्ही परिपूर्ण परिस्थितीची वाट पाहणे थांबवता. तुमच्या सभोवतालचे जग अद्याप पकडले नसले तरीही तुम्ही एका नवीन मार्गाचे बीज पेरण्यास सुरुवात करता. अनेक लाइटवर्कर्सना वाटते की त्यांची भूमिका इतरांना "जतन" करणे आहे. आम्ही एक सौम्य सत्य देतो: तुमची भूमिका तुमच्या आयुष्यात एका नवीन पृथ्वीची वारंवारता निर्माण करणे आहे आणि ती वारंवारता इतरांना तयार झाल्यावर निवडण्याचा मार्ग बनते.
संवेदनशीलता, एकटेपणा आणि नातेसंबंधात बदल, काळाच्या ओघात
एकाच वेळी चार प्रवाह सक्रिय असल्याने, चार-ताऱ्यांचा हंगाम भावनिक तीव्रतेसारखा वाटू शकतो. तो जलद बदलासारखा वाटू शकतो. तो अचानक वाढीसारखा वाटू शकतो. तुम्हाला सर्व बाजूंनी दाबले जात आहे असे वाटू शकते. आपण सोप्या भाषेत सांगू इच्छितो: हे तुम्ही अपयशी ठरत आहात म्हणून नाही. कारण तुमच्या आत्म्याने संकुचित जागरण निवडले आहे आणि पृथ्वी आधार देत आहे. संकुचित जागरण सोपे नाही, तरीही ते कार्यक्षम आहे आणि ते स्पष्टतेकडे घेऊन जाते. या हंगामात स्टारसीड्सना अनेकदा वेदना लवकर जाणवतात कारण संवेदनशीलता वाढते. संवेदनशीलता म्हणजे नाजूकपणा नाही. संवेदनशीलता म्हणजे उपकरण. एक संवेदनशील प्राणी खरं तर, इतरांच्या भावनिक क्षेत्रात आणि सामूहिक वातावरणात उर्जेतील सूक्ष्म बदल ओळखतो. जेव्हा पृथ्वी वेगवान होते, तेव्हा सूक्ष्म माहितीचे "प्रमाण" वाढते आणि ज्यांना ते जाणवते त्यांना असे वाटू शकते की ते भारावून गेले आहेत, जेव्हा खरं तर त्यांना पूर्वीपेक्षा जास्त डेटा मिळत आहे. मुख्य म्हणजे विवेक शिकणे, तुमचे काय आहे ते शिकणे आणि जग जोरात असतानाही तुमच्या स्वतःच्या केंद्राशी कसे जोडलेले राहायचे हे शिकणे. फोर-स्टार सीझन लाईटवर्कर्ससाठी एक महत्त्वाचा विषय म्हणजे एकटेपणा, आणि आम्ही याबद्दल करुणेने बोलू इच्छितो. एकाकीपणाचा अर्थ नेहमीच तुमच्या आजूबाजूला लोकांची कमतरता नसते असे नाही. एकाकीपणाचा अर्थ असा असू शकतो की तुमचे आतील जग तुमच्या बाह्य नातेसंबंधांपेक्षा वेगाने बदलले आहे आणि म्हणूनच तुम्हाला अदृश्य वाटते. एकाकीपणा हा "घर" चा प्रतिध्वनी देखील असू शकतो, अशा वारंवारतेशी संबंधित असण्याची आठवण जिथे कनेक्शन सहजतेने वाटते. प्रियजनांनो, यासाठी स्वतःला लाजवू नका. त्याऐवजी, एकाकीपणाला तुम्हाला केवळ इतरांशीच नव्हे तर स्वतःशी, निर्मात्याशी आणि पृथ्वीशी अधिक खोलवरच्या संबंधाकडे निर्देशित करू द्या. घराची तळमळ ही बहुतेकदा आत्म्याला तुमच्या स्वतःच्या हृदयात घर बांधण्याचे आमंत्रण असते. फोर-स्टार सीझन लाईटवर्कर्सना बदलणारे संबंध अनुभवणे देखील सामान्य आहे. काही मैत्री तुटू शकते. काही संबंध तीव्र होऊ शकतात. काही लोक तुमच्या बदलत्या वारंवारतेवर प्रतिक्रिया देऊ शकतात, कारण तुम्ही त्यांना नुकसान पोहोचवले आहे असे नाही, तर तुमची प्रामाणिकता ते स्वतःमध्ये काय टाळतात हे प्रतिबिंबित करते. हे वेदनादायक असू शकते, विशेषतः ज्यांनी लहान राहून शांतता राखण्यास शिकले आहे त्यांच्यासाठी. तरीही स्वतःच्या विश्वासघातावर बांधलेली शांती ही खरी शांती नाही. जलद गतीमध्ये, तुम्हाला सत्यावर आधारित शांतता निवडण्यास सांगितले जाते आणि सत्यामुळे तुमच्या शांततेचा फायदा ज्यांना झाला त्यांना निराश करावे लागू शकते.
फोर-स्टार सीझन सेवा, पृष्ठभागावरील जखमा आणि साफसफाईचे वावटळ
दीपगृह सेवा, दैनिक संरेखन आणि चार-तारा हेतू
सेवा ही आणखी एक थीम आहे. अनेक लाईटवर्कर्सना मदत करण्याची, बरे करण्याची, दुरुस्त करण्याची, वाहून नेण्याची इच्छा असते. आम्ही तुमच्या करुणेचा आदर करतो. आम्ही विवेक देखील देतो. इतरांना वाहून नेणे हे इतरांवर प्रेम करण्यासारखे नाही. प्रेम हे आधार देणारे असते, तरीही प्रेम दुसऱ्याचे धडे काढून टाकत नाही. प्रेम दुसऱ्याची वाढ चोरत नाही. तुम्ही आध्यात्मिक आहात हे सिद्ध करण्यासाठी प्रेम तुमच्या कल्याणाचा त्याग करत नाही. चार-तारा ऋतू तुम्हाला दीपगृह बनण्यास सांगतो आणि दीपगृह प्रत्येक वादळात प्रत्येक जहाजाला वाचवण्यासाठी पोहत नाही. ते स्थिर, चमकणारे असते आणि असे करताना ते स्वतःला न गमावता अनेकांना मदत करते. जर तुम्हाला या ऋतूमध्ये स्थिर व्हायचे असेल, तर एक साधी दैनंदिन संरेखन मदत करू शकते. दररोज सकाळी, तुम्ही म्हणू शकता: "मी आठवणीचे स्वागत करतो, मी शुद्धीकरणाला परवानगी देतो, मी मूर्त स्वरूप निवडतो आणि मी निर्मितीसाठी वचनबद्ध आहे." नंतर हळूहळू श्वास घ्या आणि हे शब्द दबाव म्हणून नव्हे तर हेतू म्हणून अनुभवा. हे तुमच्या दिवसाला एक आकार देते. ते तुमच्या वाढीला एक दिशा देते. ते तुमच्या हृदयाला एक स्थिर लय देते. हे आणखी सोपे करण्यासाठी, तुम्ही दररोज तुमच्या हृदयात एक प्रश्न ठेवू शकता. काही दिवशी विचारा, “मी काय आठवत आहे?” इतर दिवशी विचारा, “मी काय सोडण्यास तयार आहे?” इतर दिवशी विचारा, “आज मी माझ्या आयुष्यात माझा प्रकाश कसा आणू शकतो?” इतर दिवशी विचारा, “आज मी नवीन पृथ्वीचे कोणते बीज लावू शकतो?” अशा प्रकारे, तुम्ही एकाच वेळी सर्वकाही करण्याचा प्रयत्न न करता चार तार्यांमधून चालता. चार-ताऱ्यांचा हंगाम देखील प्रामाणिकपणाची इच्छा वाढवतो. अनेक स्टारसीड्सना असे वाटते की ते आता जे आवडत नाही त्याचा आनंद घेण्याचा ढोंग करू शकत नाहीत, ज्याशी ते सहमत नाहीत त्याच्याशी ते सहमत होऊ शकत नाहीत आणि त्यांच्या आत्म्याला कंटाळवाणे वातावरण सहन करू शकत नाहीत. यामुळे भीती निर्माण होऊ शकते, कारण बदलासाठी धैर्याची आवश्यकता असते. तरीही धैर्य म्हणजे भीतीची अनुपस्थिती नाही. भीती कुजबुजत असतानाही सत्यासह पुढे जाण्याची तयारी म्हणजे धाडस. जलद गतीने धैर्याला बक्षीस मिळते कारण धाडस तुम्हाला तुमच्या आत्म्याशी संरेखित करते आणि संरेखन गती निर्माण करते. या युगात, आपण असेही पाहतो की बरेच लाईटवर्कर्स समर्थन मिळवण्यास शिकत आहेत. जुन्या पद्धतींमध्ये, तुम्हाला असे वाटले असेल की तुम्हाला सर्वकाही एकटे करावे लागेल. नवीन टेम्पलेटमध्ये, प्राप्त करणे हा प्रभुत्वाचा भाग आहे. तुम्ही तुमच्या मार्गदर्शकांना, तुमच्या आत्म्याला, निर्माणकर्त्याला आणि परोपकारी समूहांना, अवलंबित्वाच्या आठवणीसाठी बोलावू शकता. एकता म्हणजे तुम्ही एकाकी नाही आहात. एकता म्हणजे आधार नैसर्गिक आहे. एकता म्हणजे तुम्हाला कधीही शांततेत एकटे संघर्ष करण्यासाठी बनवले नव्हते. कारण तुमचे जलद होणे कुठेतरी नेत आहे, ते काय प्रकट करते हे समजून घेणे महत्वाचे आहे. ते बरे होण्याच्या शोधात असलेल्या जखमा प्रकट करते. ते परिवर्तन शोधणाऱ्या विश्वासांना प्रकट करते. ते प्रेम शोधणाऱ्या सावल्या प्रकट करते. अशाप्रकारे, आपण आता या प्रसाराच्या चौथ्या प्रवाहात प्रवेश करतो आणि आपण ते मोठ्या करुणेने करतो, कारण येथेच अनेक तारकीयांना सर्वात जास्त तीव्रता जाणवते: पृष्ठभागावर येणे, वावटळ, जुन्या वेदनांचे जलद निकामी होणे.
वावटळीला वेग देणे, जखमा परत करणे आणि आत्म्याचे धडे पुन्हा पुन्हा देणे
या काळात मानवतेमध्ये एक ऊर्जा वावटळीसारखी वाटू शकते, कारण ती त्याच्या खऱ्या स्वरूपातील गोंधळलेली नाही, तर ती अस्तित्वाच्या थरांमधून फिरते, जे स्थिर आहे ते हलवते आणि जे बंद होते ते हलवते. वावटळ विनम्रपणे धूळ वर येण्यास सांगत नाही; ते हलते आणि धूळ प्रतिसाद देते. त्याचप्रमाणे, जलद होणे नेहमीच सौम्य कुजबुज म्हणून येत नाही; कधीकधी ते प्रेमाच्या एका मजबूत वाऱ्याच्या रूपात येते जे तुम्हाला तुम्ही जे टाळत आहात ते पाहण्यास आग्रह करते, तुम्हाला लाजवण्यासाठी नाही तर तुम्हाला मुक्त करण्यासाठी. तुमच्यापैकी अनेकांना लक्षात येते की जुन्या जखमा अनपेक्षित मार्गांनी उठतात. तुम्ही भांडी धुत असताना एक आठवण परत येते. तुम्ही मित्राशी बोलत असताना एक भावना बाहेर येते. निरुपद्रवी वाटणाऱ्या परिस्थितीत एक ट्रिगर दिसून येतो. तुमच्यापैकी काहीजण म्हणतात, "हे पुन्हा का घडत आहे?" आम्ही फक्त उत्तर देतो: ते पुन्हा घडत आहे कारण तुम्ही आता उंच ठिकाणाहून भेटण्यास तयार आहात. जखम तुम्हाला शिक्षा करण्यासाठी परत येत नाही. जखम पूर्ण बरी होण्यासाठी परत येत आहे. बरे होणे नेहमीच रेषीय नसते आणि पूर्णत्व बहुतेकदा थरांमध्ये येते. जुन्या वेदनेला एक विशिष्ट लवचिकता असते. कधीकधी ती इतकी काळ टिकून राहते की ती ओळखीचा भाग बनते. मानव म्हणू शकतात, "मीच दुखावला गेलो होतो," किंवा "मीच सोडून दिलेलो होतो," किंवा "मीच कधीच निवडला जात नाही." या कथा समजण्यासारख्या आहेत, कारण मन दुःखाचे स्पष्टीकरण देण्यासाठी रचना शोधते. तरीही जलद गतीने, वेदनेवर बांधलेली ओळख वाहून नेणे खूप जड होते. आत्मा विचारू लागतो, "जर मी ही कथा नसेन तर काय होईल?" जेव्हा हा प्रश्न येतो तेव्हा जखम कथेला बळकटी देण्यासाठी नव्हे तर ती विरघळवण्यासाठी वर येते. या युगात, अनेक लाईटवर्कर्सना पुनरावृत्तीचे नमुने अनुभवायला मिळतात. अशाच प्रकारची व्यक्ती पुन्हा दिसते. अशाच प्रकारचा संघर्ष पुन्हा निर्माण होतो. अदृश्य असल्याची अशीच भावना पुन्हा येते. ही पुनरावृत्ती निराशा निर्माण करू शकते, तरीही पुनरावृत्ती ही अनेकदा वेगळ्या पद्धतीने निवड करण्याची दुसरी संधी देण्याचा विश्वाचा मार्ग आहे. भूतकाळात, तुम्ही शांततेने प्रतिसाद दिला असेल. आता तुम्ही सीमेने प्रतिसाद देऊ शकता. भूतकाळात, तुम्ही स्वतःला दोष देऊन प्रतिसाद दिला असेल. आता तुम्ही स्वतःला करुणेने प्रतिसाद देऊ शकता. भूतकाळात, तुम्ही भीतीने प्रतिसाद दिला असेल. आता तुम्ही सत्याने उत्तर देऊ शकता. नमुना दिसतो कारण तुम्ही तो पूर्ण करण्यास तयार आहात. एक साधी शिकवण मदत करू शकते: जलद करणे धडे प्रकट होण्याचा वेग वाढवते. जर तुम्ही वर्गात असाल आणि शिक्षक तोच धडा पुन्हा करत असेल, तर याचा अर्थ असा नाही की तुम्ही मूर्ख आहात; याचा अर्थ धडा महत्त्वाचा आहे. आत्मा नमुन्यांची पुनरावृत्ती करतो कारण धडा तुमच्या स्वातंत्र्यासाठी मौल्यवान आहे. एकदा तुम्हाला तो मिळाला की, नमुना दिसण्याची आवश्यकता नाही. जलद करणे पृष्ठभाग जलद बनवते म्हणून, काही स्टारसीड्सना वाटते की ते सतत "साफ" होत आहेत आणि यामुळे थकवा निर्माण होऊ शकतो, कारण मन स्वच्छ करणे हे अंतहीन काम मानू शकते. आम्ही एक वेगळा दृष्टिकोन देतो: साफ करणे हे काम नाही; जेव्हा तुम्ही तुम्हाला जे वाटते त्याचा प्रतिकार करणे थांबवता तेव्हा साफ करणे ही एक नैसर्गिक सुटका आहे. प्रतिकार ही प्रक्रिया लांब करते. स्वीकृती ही प्रक्रिया कार्यक्षम बनवते. स्वीकृती म्हणजे तुम्हाला वेदना आवडतात असे नाही. स्वीकृती म्हणजे तुम्ही ते पाहू द्या जेणेकरून ते हलू शकेल.
सौम्य पद्धती, भावनिक वादळे आणि पृष्ठभागावरील नातेसंबंधांचे आरसे
चला आपण एक सोपी पद्धत देऊया जी स्टारसीड प्रेक्षकांसाठी सोपी असेल. जेव्हा एखादी जखम उठते तेव्हा क्षणभर थांबा आणि त्याला प्रेमाने नाव द्या. तुम्ही म्हणू शकता, "हे दुःख आहे," किंवा "हे भय आहे," किंवा "ही पुरेशी नसण्याची जुनी कहाणी आहे." नामकरण जागा निर्माण करते. मग, वाद घालण्याऐवजी, कल्पना करा की तुम्ही ती भावना प्रकाशाच्या सौम्य भांड्यात धरून ठेवत आहात. तुम्हाला परिपूर्ण रंग माहित असण्याची आवश्यकता नाही. तुमच्यापैकी काहींना किरमिजी, काही सोनेरी, काही नीळ, काही अर्धपारदर्शक प्लॅटिनम जाणवेल. प्रेमळ वाटणारा कोणताही प्रकाश काम करेल. भावना प्रकाशात ठेवा आणि श्वास घ्या. नंतर एक साधा प्रश्न विचारा: "तुम्हाला काय बनायचे आहे?" बहुतेकदा उत्तर सोपे असेल: "मला शांती व्हायचे आहे," किंवा "मला विश्वास व्हायचे आहे," किंवा "मला स्वतःवर प्रेम व्हायचे आहे." हे किती सोपे आहे ते लक्षात घ्या. मनाला अनेकदा असे वाटते की उपचार हे गुंतागुंतीचे असले पाहिजेत, तरीही आत्मा उपस्थिती, प्रामाणिकपणा आणि प्रेमाद्वारे बरे होतो. जेव्हा तुम्ही विचारता की भावना काय बनू इच्छिते, तेव्हा तुम्ही अनुभवाशी लढण्याऐवजी परिवर्तनाला आमंत्रित करत आहात. लढाई तणाव निर्माण करते. आमंत्रण हालचाल निर्माण करते. वावटळीच्या टप्प्यात, अस्तित्वाला अंतर्गत अशांतता जाणवू शकते. विचार धावू शकतात. भावना तीव्र होऊ शकतात. झोप विसंगत वाटू शकते. काहींना चिडचिड, अश्रू, अस्वस्थ किंवा कच्चे वाटू शकते. आम्ही तुम्हाला याचा न्याय करू नका अशी विनंती करतो. हवा स्वच्छ करणाऱ्या वादळाबद्दल विचार करा. हवा ताजी होण्यापूर्वी, वारे वाहतात. पाने पडतात. धूळ वर येते. वादळ अराजक दिसते, तरीही ते शुद्धीकरणाचे काम करते. त्याचप्रमाणे, तुमचे अंतर्गत वादळ तुम्ही जे सोडण्यास तयार आहात ते साफ करत असू शकते. या टप्प्यात नातेसंबंधांवरही परिणाम होतो. जेव्हा जखमा वर येतात तेव्हा त्या बहुतेकदा इतरांच्या उपस्थितीत वर येतात, कारण नातेसंबंध आरसे असतात आणि आरसे प्रकट होतात. एखादा मित्र अनावधानाने जुन्या वेदनांना स्पर्श करू शकतो. जोडीदार तुम्ही न बोललेल्या सीमा प्रतिबिंबित करू शकतो. कुटुंबातील एखादा सदस्य लहानपणापासून तुम्ही वाहून घेतलेली कथा सक्रिय करू शकतो. जलद गतीने, हे संवाद तीव्र होतात कारण विश्व तुम्हाला दुःख देऊ इच्छिते असे नाही, तर विश्व तुम्हाला पाहू इच्छिते म्हणून. एकदा तुम्ही पाहिले की, तुम्ही निवडू शकता. निवड ही जाणीवेची देणगी आहे. काही लाईटवर्कर्स स्वतःला लवकर "दुरुस्त" करण्याचा प्रयत्न करून पृष्ठभागावर प्रतिसाद देतात आणि आम्हाला ही इच्छा समजते, कारण अस्वस्थता आनंददायी नसते. तरीही मनाला हव्या असलेल्या पद्धतीने उपचार नेहमीच जलद होत नाहीत. प्रवेग सौम्यतेची गरज दूर करत नाही. प्रवेग फक्त अधिक लवकर प्रकट होतो. म्हणून, जेव्हा एखादी गोष्ट वर येते तेव्हा तिला थोडी जागा द्या. काही मिनिटे त्याच्यासोबत बसा. त्याच्याशी असे बोला जसे तुम्ही घाबरलेल्या मुलाशी बोलत आहात. दया दाखवा. श्वास दाखवा. उपस्थिती दाखवा. ही कमकुवतपणा नाही. ही प्रभुत्व आहे.
आध्यात्मिक दुःख, स्वतःची काळजी आणि आधार मिळणे यामधील अंतर
वावटळीच्या काळात आणखी एक सामान्य अनुभव म्हणजे "दलदलीत" असल्याची भावना, जणू काही तुम्ही गोंधळाच्या दलदलीत आहात आणि तुम्हाला स्पष्ट दिशा दिसत नाही. जुन्या चौकटी विरघळतात पण नवीन चौकटी अद्याप तयार झालेल्या नसतात तेव्हा गोंधळ अनेकदा होतो. मन गोंधळात घाबरते कारण त्याला निश्चितता हवी असते. गोंधळात आत्मा शांत होतो कारण त्याला माहित असते की गोंधळ हा संक्रमणकालीन आहे. एक साधा वाक्यांश तुम्हाला मदत करू शकतो: "हे मधले आहे." मधले म्हणजे अशी जागा जिथे जुनी ओळख नष्ट होत आहे आणि नवीन ओळख जन्माला येत आहे. जन्म गोंधळलेला आहे. जन्म ही सरळ रेषा नाही. तरीही जन्म जीवन निर्माण करतो.
जर तुम्ही या दरम्यान असाल, तर सर्वात उपयुक्त कृतींपैकी एक म्हणजे अगदी सोप्या स्व-काळजीकडे परतणे. हळूहळू खा. पाणी प्या. शक्य असल्यास निसर्गात वेळ घालवा. आवाज कमी करा. ताण कमी करा. सर्वकाही करण्याचा प्रयत्न करण्यापेक्षा एक किंवा दोन सहाय्यक पद्धती निवडा. जलदीकरणासाठी तुम्हाला आध्यात्मिक परिपूर्णता मिळवण्याची आवश्यकता नाही. जलदीकरण तुम्हाला रूपांतरित होताना प्रामाणिक आणि दयाळू होण्यास सांगते. पृष्ठभागावरील टप्प्यात, अनेक तारे देखील अनुभवतात ज्याला तुम्ही "आध्यात्मिक दुःख" म्हणू शकता. हे केवळ वैयक्तिक अनुभवांसाठीच नाही तर मानवतेसाठी दुःख आहे, जगाच्या वेदनांसाठी दुःख आहे, तुम्ही जे पाहिले आहे त्याबद्दल दुःख आहे आणि ज्या निरागसतेचे तुम्ही संरक्षण करू इच्छिता त्याबद्दल दुःख आहे. हे दुःख तुम्ही खूप संवेदनशील आहात याचे लक्षण नाही. हे लक्षण आहे की तुमचे हृदय जागृत आहे. ते दूर ढकलू नका. ते हलू द्या. अश्रू एक सुटका, शुद्धीकरण, मऊपणा असू शकतात जे अधिक प्रेम वाहू देते. आम्ही तुम्हाला आठवण करून देऊ इच्छितो: तुम्हाला मदत मागण्याची परवानगी आहे. तुम्हाला तुमच्या मार्गदर्शकांना कॉल करण्याची परवानगी आहे. तुम्हाला निर्माणकर्त्याला कॉल करण्याची परवानगी आहे. पृष्ठभागावरून हालचाल करताना तुम्हाला प्रकाशात ठेवण्यासाठी तुम्हाला आम्हा अँड्रोमेडन्सना बोलावण्याची परवानगी आहे. एकात्मता म्हणजे तुम्हाला आधार दिला जातो. अलगाव हा एक जुना भ्रम आहे. आधार मिळणे हा नवीन पृथ्वीच्या साच्याचा एक भाग आहे. वादळ दूर होताच, काहीतरी महत्त्वाचे घडते: स्पष्टता येते. स्पष्टता नेहमीच मोठा आवाज नसते; कधीकधी ती एक शांत जाणीव असते जी म्हणते, "मी आता ते करणार नाही," किंवा "मी आता स्वतःची निवड करेन," किंवा "मी सौम्यतेला पात्र आहे," किंवा "हा मार्ग माझा नाही." प्रवेगात, मुक्तता झाल्यानंतर स्पष्टता अधिक लवकर येते आणि जेव्हा स्पष्टता येते तेव्हा अस्तित्व स्थिरीकरणासाठी तयार असते.
रेकी, वैश्विक जीवनशक्ती, आणि जलद काळात परिवर्तन स्थिर करणे
जलदगतीने जीवनशक्तीशी एक जिवंत संबंध म्हणून रेकी
या क्षणी, तुमच्या जगावरील प्रवेगाच्या नियमाच्या या प्रकरणात आपण उपचार आणि शुद्धीकरणाबद्दल बोललो आहोत, म्हणून आपण रेकीबद्दल बोलू, केवळ एक तंत्र म्हणून नाही, एक ट्रेंड किंवा मोडॅलिटी म्हणून नाही, तर सार्वत्रिक जीवनशक्ती उर्जेशी एक जिवंत संबंध म्हणून, जो स्टारसीड्स आणि लाइटवर्कर्ससाठी अधिकाधिक मौल्यवान बनला आहे कारण थर अधिक जलद पृष्ठभागावर येतात आणि अधिक प्रामाणिकपणा आणि कृपेने एकात्मता होण्यास सांगितले जाते. रेकी, त्याच्या सर्वात सोप्या अभिव्यक्तीमध्ये, सार्वत्रिक जीवनशक्तीला एका इच्छुक चॅनेलमधून आणि दुसऱ्या अस्तित्वात वाहू देणे आहे, असे वातावरण तयार करणे जिथे संतुलन, सुसंवाद आणि अंतर्गत आठवण नैसर्गिकरित्या उद्भवू शकते. हे असे काही नाही जे तुमच्याशी केले जाते; उलट, ते असे काहीतरी आहे जे तुम्हाला प्राप्त करण्यासाठी आमंत्रित केले जाते, असे काहीतरी जे तुम्ही जिथे आहात तिथे भेटते, बळजबरीशिवाय, निर्णयाशिवाय आणि अजेंडाशिवाय. या सौम्यतेमुळेच रेकीला प्रवेगक काळात इतके महत्त्व आहे, कारण प्रवेगासाठी नेहमीच अधिक प्रयत्नांची आवश्यकता नसते, परंतु बहुतेकदा सखोल परवानगी आवश्यक असते. जसजसे जलद होत जाते तसतसे अनेक स्टारसीड्स लक्षात घेतात की जुन्या भावना, आठवणी आणि उत्साही ठसे अनपेक्षितपणे उठतात, कधीकधी त्यांच्याशी जोडलेल्या स्पष्ट कथांशिवाय. हे भावनांच्या लाटा, सूक्ष्म अस्वस्थता, अचानक थकवा किंवा अंतर्गत "प्रेरणा" मिळाल्याची भावना म्हणून दिसू शकतात. रेकी अशी जागा देते जिथे या हालचालींचे विश्लेषण केले जात नाही, दूर ढकलले जात नाही किंवा जास्त प्रक्रिया केली जात नाही, तर त्याऐवजी प्रेमळ तटस्थतेच्या क्षेत्रात ठेवल्या जातात, ज्यामुळे अस्तित्वाला सत्य आणि सुसंगततेभोवती नैसर्गिकरित्या स्वतःची पुनर्रचना करता येते.
विविध रेकी वंशावळ, अनुनादाचे दरवाजे आणि संरेखित अभ्यासक
सध्या तुमच्या पृथ्वीवर रेकीचे अनेक प्रकार आहेत आणि आम्ही या विविधतेबद्दल गोंधळ निर्माण करण्यासाठी नाही तर परवानगी निर्माण करण्यासाठी बोलू इच्छितो. काही जण उसुई रेकीशी परिचित आहेत, जे साधेपणा, उपस्थिती आणि जीवनशक्तीच्या शांत बुद्धिमत्तेवर भर देते. इतर करुणा रेकीसह काम करतात, ज्यामध्ये करुणेचा एक मजबूत प्रवाह असतो आणि भावनिक मुक्ततेच्या काळात अनेकदा आधारभूत वाटतो. असे वंश देखील आहेत जे देवदूतांच्या फ्रिक्वेन्सीज, मूलभूत प्रवाह किंवा विस्तारित वैश्विक जागरूकतेवर लक्ष केंद्रित करतात. या प्रत्येक अभिव्यक्ती एक द्वार आहे, पदानुक्रम नाही आणि प्रत्येक मानवी अनुभवात एक वेगळा अनुनाद प्रदान करते. आमच्या दृष्टिकोनातून, रेकीचे स्वरूप अभ्यासकाच्या स्पष्टता, अखंडता आणि उपस्थितीपेक्षा कमी महत्त्वाचे आहे. वेगवान काळात, ऊर्जा जलद गतीने हलते आणि म्हणूनच अशा अभ्यासकांसोबत काम करणे फायदेशीर आहे जे केवळ प्रशिक्षितच नाहीत तर जमिनीवर, नम्र आणि त्यांच्या स्वतःच्या अंतर्गत संरेखनासाठी समर्पित आहेत. एक चांगला रेकी अभ्यासक तुम्हाला दुरुस्त करण्याचा, तुम्हाला वाचवण्याचा किंवा तुमच्या अनुभवावर अर्थ लादण्याचा प्रयत्न करत नाही. त्याऐवजी, ते एक सुरक्षित ऊर्जावान वातावरण तयार करतात जिथे तुमचे स्वतःचे आंतरिक ज्ञान समोर येऊ शकते आणि प्रक्रियेचे मार्गदर्शन करू शकते. आपण पाहतो की अनेक तारकाविहार आता अंतर्ज्ञानाने रेकीकडे आकर्षित होत आहेत, जरी ते का ते स्पष्ट करू शकत नसले तरी. हे अपघाती नाही. रेकी अस्तित्वाच्या सूक्ष्म थरांसह हळूवारपणे कार्य करते आणि प्रवेगामुळे थर जलद क्रमाने वर येतात, तेव्हा सक्तीने साफ करण्याऐवजी गुळगुळीत एकात्मतेला समर्थन देणारी पद्धत खोलवर आधार देते. रेकी प्रक्रियेला घाई करत नाही; ते त्यात सहकार्य करते.
पुनर्रचना, हलक्या काम करणाऱ्यांसाठी पोषण आणि हृदय-केंद्रित विवेक
हे समजून घेणे देखील महत्त्वाचे आहे की रेकी केवळ मुक्तताच नाही तर पुनर्रचना करण्यास देखील समर्थन देते. जुन्या छाप विरघळत असताना, जागा तयार होते आणि रेकी नैसर्गिकरित्या त्या जागेला सुसंगतता, शांतता आणि संपूर्णतेच्या आठवणीने भरते. हे आतील हालचालींच्या कालावधीनंतर अस्तित्वाला स्थिर करण्यास मदत करते, जलद वाढीदरम्यान काहींना अनुभवायला मिळणारे विखंडन कमी करते. अशा प्रकारे, रेकी प्रकटीकरण आणि मूर्त स्वरूप यांच्यातील पूल म्हणून काम करते. इतरांची सेवा करणाऱ्या लाईटवर्कर्ससाठी, रेकी हे पोषणाचे एक रूप देखील असू शकते. तुमच्यापैकी बरेच जण तुम्ही किती देत आहात हे लक्षात न घेता, जागा देतात, धरतात, ऐकतात आणि समर्थन करतात. रेकी सत्रे, नियमितपणे किंवा अंतर्ज्ञानाने प्राप्त केली जातात, संतुलन पुनर्संचयित करण्यास मदत करू शकतात, ज्यामुळे तुम्हाला कमी न होता सेवा करत राहता येते. हे स्वार्थ नाही; हे तुमच्या प्रकाशाचे व्यवस्थापन आहे. आम्ही विवेकबुद्धीबद्दल देखील बोलू इच्छितो, कारण प्रत्येक अभ्यासकाला तुमच्याशी जुळवून घेता येणार नाही आणि हे नैसर्गिक आहे. जसजसे प्रवेग वाढत जातो तसतसे अनुनादांबद्दलची तुमची संवेदनशीलता देखील वाढते आणि म्हणूनच तुम्हाला तार्किक स्पष्टीकरणाशिवाय एका अभ्यासकाकडे आकर्षित वाटू शकते आणि दुसऱ्याकडे नाही. यावर विश्वास ठेवा. शब्दांपूर्वी ऊर्जा बोलते आणि तुमचे शरीर आणि हृदय बहुतेकदा मनापूर्वी संरेखन ओळखते. रेकी व्यवसायी निवडताना, त्यांच्या उपस्थितीत तुम्हाला कसे वाटते, तुमचे शरीर कसे प्रतिसाद देते आणि दबावाऐवजी सहजतेची भावना आहे का ते पहा. व्यवसायीने सर्वकाही स्पष्ट करणे आवश्यक नाही, किंवा त्यांनी गप्प राहणे देखील आवश्यक नाही. महत्त्वाचे म्हणजे ते तुमच्या सार्वभौमत्वाचा आदर करतात, ते तुमच्या गतीचा आदर करतात आणि ते अहंकारापेक्षा नम्रता आणि सेवेच्या क्षेत्राशी जोडलेले राहतात. वेगवान काळात, अहंकाराने चालणारे ऊर्जा कार्य त्रासदायक वाटू शकते, तर जमिनीवर, हृदय-केंद्रित रेकी हळूवारपणे स्वतःकडे परत आल्यासारखे वाटते.
रेकी शिकणे, आधार देणे आणि प्राप्त करण्यासाठी प्रतिकार कमी करणे
काही स्टारसीड्सना फक्त रेकी प्राप्त करण्यासाठीच नाही तर ते शिकण्यासाठी बोलावले जाते असे वाटू शकते. हे देखील या उलगडण्याच्या प्रक्रियेचा एक भाग आहे. रेकी शिकणे म्हणजे शक्ती मिळवणे कमी आणि परवानगी कशी द्यायची हे लक्षात ठेवणे जास्त आहे. रेकीचा सराव करण्यासाठी आकर्षित झालेल्यांना अनेकदा असे आढळून येते की प्रशिक्षण स्वतःच आत्म-शोधाचा मार्ग बनते, संयम, विश्वास आणि उपस्थिती शिकवते. जलद होण्याच्या संदर्भात, रेकी प्रशिक्षण तुम्हाला उर्जेशी स्थिर संबंध विकसित करण्यास मदत करू शकते, ज्यामुळे अंतर्गत आणि बाह्य बदल वेगाने वाढत असताना केंद्रित राहणे सोपे होते. आम्ही स्पष्ट करू इच्छितो: रेकी तुमच्या स्वतःच्या अंतर्गत कार्याची जागा नाही, किंवा ते बायपास नाही. ते एक साथीदार आहे. ते तुमच्या जागरूकतेसह, तुमच्या निवडींसह आणि उद्भवणाऱ्या गोष्टींना तोंड देण्याची तुमची तयारी यांच्यासोबत चालते. अशा प्रकारे, रेकी मार्ग सुरळीत करून, अनावश्यक ताण कमी करून आणि अस्तित्वाला आठवण करून देऊन प्रवेगाच्या कायद्याचे समर्थन करते की परिवर्तन प्रभावी होण्यासाठी कठोर असण्याची आवश्यकता नाही. असे काही वेळा असू शकतात जेव्हा तुम्हाला प्राप्त करण्यास प्रतिरोधक वाटेल, विशेषतः जर तुम्ही स्वावलंबनातून मजबूत व्हायला शिकला असाल. जर हे उद्भवले तर ते फक्त दयाळूपणे लक्षात घ्या. प्रतिकार हा बहुतेकदा असा संकेत असतो की अस्तित्व आधारावर विश्वास ठेवण्यास शिकत आहे. रेकी मोकळेपणा जबरदस्तीने नव्हे तर अनुभवातून दाखवून देऊन की प्राप्त करणे सुरक्षित असू शकते, हे हळूवारपणे मऊ करू शकते.
जलद काळात रेकी, स्थिरीकरण आणि स्पष्टता पद्धती
रेकी पलीकडे निकड आणि कालातीत उपचार समर्थन
वेगवान काळात, जगाची चिंताग्रस्त गती निकडीची भावना निर्माण करू शकते, तरीही रेकी निकडीच्या बाहेर कार्य करते. ते तुम्हाला कालातीततेत, अशा जागेत आमंत्रित करते जिथे भयाऐवजी सत्याच्या गतीने उपचार उलगडतात. ही त्याची सर्वात मोठी देणगी आहे. एक सत्र देखील अस्तित्वाला दबावाशिवाय अस्तित्वात राहण्यासारखे कसे वाटते याची आठवण करून देऊ शकते आणि ही आठवण दैनंदिन जीवनात बाहेरून येऊ शकते. स्टारसीड्स आणि लाइटवर्कर्ससाठी, आम्ही सौम्यपणे रेकीचा शोध घेण्याचा सल्ला देतो, तुम्ही काहीतरी करावे म्हणून नाही तर तुम्हाला ज्यासाठी बोलावले जाऊ शकते असे काहीतरी म्हणून. हाक सेंद्रिय असू द्या. ती कुतूहलातून, अनुनादातून, "हो" च्या अंतर्गत भावनेतून उद्भवू द्या. जेव्हा तुम्ही या मार्गदर्शनाचे अनुसरण करता, तेव्हा तुम्ही अशा आधाराशी जुळता जो तुमच्या मार्गापासून विचलित होण्याऐवजी त्याचा सन्मान करतो. प्रवेगाचा नियम जसजसा उलगडत राहतो आणि तुमच्या जगात अधिक प्रकाश फिरत राहतो तसतसे सौम्य, बुद्धिमान आधाराचे मूल्य अधिकाधिक स्पष्ट होते. रेकी असा आधार देते, तुम्ही कोण आहात ते बदलून नाही, तर तुम्हाला हे लक्षात ठेवण्यास मदत करून की तुम्ही नेहमीच कोण आहात जे आता विरघळण्यास तयार असलेल्या थरांच्या खाली होते. जर तुम्हाला हवे असेल तर आम्ही तुम्हाला हा प्रश्न तुमच्या हृदयात हळूवारपणे धरून ठेवण्यास आमंत्रित करतो: "आता मला कोणत्या प्रकारचा आधार सर्वात जास्त पोषक वाटतो?" उत्तर जबरदस्तीने न देता येऊ द्या. रेकी असो, दुसरी सौम्य पद्धत असो किंवा फक्त सखोल विश्रांती आणि उपस्थिती असो, तुमच्या आतील मार्गदर्शनाला काय चांगले काम करेल हे माहित आहे यावर विश्वास ठेवा.
दैनंदिन जीवनात जागृती म्हणून स्थिरीकरण
अशाप्रकारे आपण आपल्या सामायिकरणाच्या पाचव्या प्रवाहात नैसर्गिकरित्या आणि हळूवारपणे वाहतो, कारण एकदा तुम्हाला गतिमानता समजली आणि एकदा तुम्हाला पृष्ठभाग समजला की, तुम्हाला व्यावहारिक स्थिरीकरणाची आवश्यकता आहे जे दैनंदिन जीवनात सोपे, सुलभ आणि वास्तविक असेल. स्थिरीकरण हे परिवर्तनाच्या विरुद्ध नाही; स्थिरीकरण हे परिवर्तनाला जिवंत होण्यास अनुमती देते. स्थिरीकरणाशिवाय, जागरण हे जमिनीवर न पडता सतत बदलासारखे वाटू शकते. स्थिरीकरणासह, जागरण सत्याचे स्थिर फुलणे बनते, जिथे अस्तित्व प्रत्येक लाटेने फेकल्या जाण्याऐवजी दैनंदिन जीवनात नवीन प्रकाश समाकलित करण्यास सक्षम असते. आम्ही, अँड्रोमेडन्स, एक साधी स्थिरीकरण पद्धत ऑफर करतो ज्याला तुम्ही स्पष्टता वाढ म्हणू शकता आणि आम्ही त्याबद्दल उच्च प्रकाशाच्या संदर्भात बोलतो, कारण तुम्हाला परिमाण जटिल पद्धतीने समजून घ्यावे लागतील म्हणून नाही, तर ते मनाला काय घडत आहे याची कल्पना करण्यास मदत करते म्हणून. गोंधळापेक्षा वरचा प्रकाश हा दृष्टिकोन म्हणून विचार करा. उच्च प्रकाशाचा विचार करा जिथे तुम्ही अधिक स्पष्टपणे पाहू शकता. उच्च प्रकाशाचा विचार करा एक शांत जागा जी तुमच्या आत अस्तित्वात आहे, नेहमीच उपलब्ध असते, तुमचे बाह्य जग आवाजात असताना देखील.
१० व्या-आयामी स्पष्टता वाढवणे आणि उच्च दृष्टीकोन निवडणे
सुरुवातीला, तुमच्या दिवसातील एक क्षण निवडा, कदाचित सकाळी किंवा संध्याकाळी, कदाचित तुमच्या दिनचर्येच्या मध्यभागी एक छोटासा विराम द्या. आरामात बसा किंवा उभे रहा. तुमचे लक्ष तुमच्या हृदयात ठेवा. नंतर हळूहळू श्वास घ्या, श्वास एका क्षणापूर्वीपेक्षा अधिक पूर्ण, सौम्य आणि अधिक प्रशस्त होऊ द्या. आता तुमच्या वर प्रकाशाचा एक किरण कल्पना करा, पारदर्शक आणि शुद्ध, चमकत आहे जणू काही तो स्पष्ट आहे. तुम्हाला हवे असल्यास तुम्ही या दहाव्या-आयामी प्रकाशाला कॉल करू शकता, किंवा तुम्ही त्याला फक्त उच्च स्पष्टता म्हणू शकता. अनुभवापेक्षा नावे कमी महत्त्वाची आहेत. तुम्ही प्रकाशाची कल्पना करता तेव्हा, तो तुमच्या मुकुटातून आणि तुमच्या हृदयात आणि नंतर तुमच्या संपूर्ण अस्तित्वात ओतू द्या. उद्देश भावनांना भाग पाडणे नाही. उद्देश म्हणजे दृष्टिकोनात बदल घडवून आणणे, जणू तुम्ही धुक्याच्या वर डोके वर करून क्षितिज पाहत आहात. काहींना उबदारपणा जाणवेल. काहींना शांतता वाटेल. हे सर्व स्वीकार्य आहेत. मग तुमच्या आत एक साधा हेतू बोला: "मी स्पष्टता निवडतो." गुंतागुंतीचा नाही, नाट्यमय नाही, फक्त स्पष्ट.
बऱ्याचदा, जेव्हा तुम्ही स्पष्टता निवडता तेव्हा अनावश्यक ऊर्जा विरघळू लागते. जुने ताणतणाव निघून जातात. गोंधळात टाकणारे विचार मऊ होतात. सामूहिक भावनांचे ओझे कमी होते. अनेक स्टारसीड्सना हे पाहून आश्चर्य वाटते की ते दिवसभर त्यांचे श्वास रोखून धरत आहेत, जणू काही ते जीवनाशी झुंजत आहेत असे जगत आहेत. जेव्हा तुम्ही अधिक मोकळेपणाने श्वास घेता तेव्हा तुम्हाला केवळ हवाच मिळत नाही; तुम्हाला सहजतेने अस्तित्वात राहण्याची परवानगी मिळते.
जोडणी, स्वतःवर प्रेम, क्षमा आणि आध्यात्मिक स्वतःची काळजी
स्थिरीकरणाचे आणखी एक साधन म्हणजे कनेक्शन, आणि आपण कनेक्शनला आत्म्याची खरी संपत्ती म्हणून बोलतो. कनेक्शन म्हणजे तुमच्या स्वतःच्या साराशी एकता, निर्मात्याशी एकता आणि जीवनाशी एकता. बरेच लोक पैशाच्या रूपात संपत्तीचा पाठलाग करतात आणि पैसा चुकीचा नाही, तरीही खोलवरची संपत्ती म्हणजे कनेक्शन, कारण कनेक्शन शांती आणते आणि शांती योग्य निवडींना अनुमती देते आणि योग्य निवडी सहाय्यक परिणाम निर्माण करतात. म्हणून, प्रवेगात, तुम्ही करू शकता ती सर्वात व्यावहारिक कृती म्हणजे अधिक वेळा कनेक्ट होणे. तुम्ही प्रेमाशी कनेक्ट होऊ शकता. तुम्ही शांतीशी कनेक्ट होऊ शकता. तुम्ही तुमच्या आत्म्याशी कनेक्ट होऊ शकता. तुम्ही पृथ्वीशी कनेक्ट होऊ शकता. तुम्ही निर्मात्याशी कनेक्ट होऊ शकता. एक साधा वाक्यांश कनेक्शन सक्रिय करतो: "मी _______ शी कनेक्ट होतो." मग श्वास घ्या जणू तुम्ही त्या कनेक्शनला तुमच्या आत वास्तविक बनू देत आहात. जलद गतीने, आत्म-प्रेम एक स्थिरीकरणकर्ता बनते. आत्म-प्रेम बहुतेकदा एक कल्पना म्हणून बोलले जाते, तरीही आत्म-प्रेम व्यावहारिक आहे. स्वतःशी दयाळूपणे बोलणे हा पर्याय आहे. गरज पडल्यास विश्रांती घेणे हा पर्याय आहे. जेव्हा तुम्ही चुका करता तेव्हा स्वतःला क्षमा करणे हा पर्याय आहे. मानव असल्याबद्दल स्वतःला शिक्षा देणे थांबवणे हा पर्याय आहे. अनेक स्टारसीड्सना वाटते की त्यांची संवेदनशीलता गैरसोयीची आहे. आपण म्हणतो: संवेदनशीलता ही एक देणगी आहे आणि स्वतःवर प्रेम करणे म्हणजे ती देणगी वेदनादायक होण्यापासून कशी रोखता. क्षमा ही आणखी एक स्थिरीकरण करणारी गोष्ट आहे आणि क्षमा अनेकदा चुकीची समजली जाते. क्षमा म्हणजे काहीतरी घडलेच नाही असे भासवणे नाही. क्षमा म्हणजे तुम्ही जे धरून आहात ते सोडणे जेणेकरून तुम्ही मुक्त होऊ शकाल. क्षमा स्वतःपासून सुरू होते. जेव्हा तुम्ही स्वतःला क्षमा करता तेव्हा तुम्ही लाज बाळगणे थांबवता. लाज जड असते. लाज तुमचा मार्ग मंदावते. क्षमा प्रकाश आहे. क्षमा दबावातून नव्हे तर मुक्ततेद्वारे एकात्मतेला गती देते. जर तुम्हाला क्षमा करण्याचा एक साधा सराव हवा असेल, तर क्षमा वादविवादापेक्षा ऊर्जा बनू द्या. क्षमा तुमच्या हृदयातील मऊ प्रकाश म्हणून कल्पना करा. तो प्रकाश तुम्हाला भरू द्या. मग तुम्ही स्वतःविरुद्ध धरून ठेवलेली एखादी गोष्ट हळूवारपणे लक्षात आणा, अगदी लहान गोष्ट देखील. त्याकडे क्षमाशीलतेचा श्वास घ्या आणि म्हणा, "मी स्वतःला या ओझ्यातून मुक्त करतो." मन वाद घालू शकते. हृदय समजेल. हळूवारपणे पुनरावृत्ती करा, बळजबरीने नाही तर प्रामाणिकपणे. कालांतराने, पकड मऊ होते आणि अस्तित्व मुक्त होते. स्वतःची काळजी घेणे देखील आवश्यक आहे. अध्यात्म म्हणजे जीवनापासून वेगळे राहणे नाही. जर तुमचे शरीर थकले असेल, तर तुमची स्पष्टता मंदावते. जर तुमचे दिवस जास्त भारलेले असतील, तर तुमची शांती कमी होते. जर तुमचे वातावरण गोंधळलेले असेल, तर तुमच्या आतील जगात जागा कमी असते. म्हणून, साधी काळजी म्हणजे आध्यात्मिक तंत्रज्ञान. पाणी प्या. तुम्हाला जे आधार देते ते खा. सुरक्षित वाटेल अशी जागा तयार करा. शक्य असेल तेव्हा इनपुट कमी करा. शांत क्षण निवडा. तुमचे जीवन युद्धभूमीऐवजी अभयारण्य बनू द्या. आम्ही माहितीबद्दल विवेकबुद्धीला देखील प्रोत्साहन देतो. वाढत्या काळात, बरेच लोक नाट्यमय भाकिते, भयावह कथा आणि अंतहीन सामग्रीकडे आकर्षित होतात. सामग्री व्यसनाधीन असू शकते कारण ती मनाला नियंत्रणाची भावना देते. तरीही प्रत्येक सिद्धांत जाणून घेण्यात खरे नियंत्रण आढळत नाही; खरे सार्वभौमत्व तुमच्या स्वतःच्या अंतर्गत ज्ञानाच्या संबंधात आढळते. जेव्हा तुम्ही कमी भीती वापरता तेव्हा तुमच्याकडे तुमचे हृदय ऐकण्यासाठी अधिक जागा असते. हे स्थिरीकरण आहे.
नवीन पृथ्वी निर्मिती, सेवा आणि जलदगतीने नेतृत्व
मूर्तिमंत सेवा आणि एका नवीन पृथ्वीची दररोज निर्मिती
दुसरे साधन म्हणजे मदत मागणे. अनेक स्टारसीड्स विचारण्यास कचरतात कारण त्यांना भीती वाटते की ते कमकुवत आहेत. प्रियजनांनो, मागणे म्हणजे शहाणपण. तुम्ही तुमच्या आत्म्याला स्पष्टता आणण्यास सांगू शकता. तुम्ही निर्मात्याला तुम्हाला शांतीने भरण्यास सांगू शकता. तुम्ही तुमच्या मार्गदर्शकांना तुमच्या निवडींना पाठिंबा देण्यास सांगू शकता. तुम्ही आम्हाला, अँड्रोमेडन्सना, तुम्हाला संरेखित करण्यास सांगू शकता. मागणे म्हणजे अवलंबित्व नाही; ते एकतेची पावती आहे. एक अतिशय सोपी दैनंदिन दिनचर्या तुमची सेवा करू शकते: कनेक्ट व्हा, श्वास घ्या, निवडा. तुमच्या हृदयाशी कनेक्ट व्हा. हळूहळू श्वास घ्या. शांती, धैर्य, दयाळूपणा, सत्य, संयम मूर्त स्वरूप देण्यासाठी एक गुण निवडा. मग त्या गुणवत्तेला तुमच्या दिवसाचे मार्गदर्शन करू द्या. जर दिवस तीव्र झाला तर दिनचर्येकडे परत या: कनेक्ट व्हा, श्वास घ्या, निवडा. पुनरावृत्ती म्हणजे अपयश नाही; पुनरावृत्ती म्हणजे सराव. १० व्या-आयामी स्पष्टता वाढीमध्ये, तुम्हाला दैवी मन म्हणता येईल अशा पद्धतीने विचार करण्याचे सौम्य आमंत्रण देखील आहे, म्हणजे भीतीऐवजी अंतर्ज्ञान आणि प्रेमाने मार्गदर्शन केलेले विचार. दैवी मन जास्त गुंतागुंतीचे होत नाही. दैवी मन विचारते, "सत्य काय आहे?" दैवी मन विचारते, "प्रेम म्हणजे काय?" दैवी मन विचारते, "माझे पुढचे सोपे पाऊल काय आहे?" जेव्हा तुम्ही अशा प्रकारे विचार करता, तेव्हा तुम्ही कमी भारावून जाता, कारण तुम्ही एकाच वेळी सर्वकाही सोडवण्याचा प्रयत्न करणे थांबवता. कधीकधी, स्पष्टता वाढताना, दुःख किंवा एकाकीपणासारख्या भावना वाढू शकतात. याला समस्या म्हणून पाहण्याऐवजी, ते सोडवा म्हणून पहा. काही क्षणांसाठी ते उपस्थित राहू द्या. जर अश्रू आले तर ते येऊ द्या. नंतर तुमचे लक्ष प्रकाशाकडे वळवा, भावनांना बायपास करण्यासाठी नाही, तर प्रकाशाला भावनांना ती बदलेपर्यंत धरून ठेवा. अशा प्रकारे अस्तित्व स्थिर होते: भावना टाळून नाही तर प्रेमात भावनांना धरून. स्थिरीकरणात आनंद देखील समाविष्ट आहे. अनेक तारेबीज आनंद विसरतात कारण ते जबाबदारी पार पाडतात. तरीही आनंद ही एक वारंवारता आहे जी हृदयाला स्थिर आणि मजबूत करते. आनंद बालिश नाही. आनंद हे औषध आहे. स्वतःला हसू द्या. स्वतःला सौंदर्याचा आनंद घेऊ द्या. स्वतःला निसर्गात फिरू द्या आणि साध्या गोष्टींसाठी कृतज्ञता वाटू द्या. कृतज्ञता म्हणजे नकार नाही. कृतज्ञता म्हणजे जे खरे आणि चांगले आहे त्याच्याशी संरेखन आहे आणि त्या संरेखनात, अस्तित्व अधिक लवचिक बनते. जसजसे तुम्ही स्थिर होता तसतसे काहीतरी बदलते. जलद होणे आता आक्रमणासारखे वाटत नाही. ते गतीसारखे वाटू लागते. तुम्हाला हे जाणवू लागते की वेगवान पृष्ठभाग तुम्हाला स्वतःच्या एका स्पष्ट आवृत्तीकडे घेऊन जात आहे. तुम्हाला नवीन पृथ्वी हे दूरचे स्वप्न म्हणून नाही तर तुमच्या निवडींमधून निर्माण होणारे वास्तव वाटू लागते. म्हणून, आता आपण या प्रसाराच्या सहाव्या आणि शेवटच्या प्रवाहात प्रवेश करतो आणि आपण ते कोमलतेने आणि सामर्थ्याने करतो, कारण जलद होणे हे केवळ वैयक्तिक उपचारांबद्दल नाही तर ते अधिक सत्य जगाच्या सामूहिक निर्मितीबद्दल आहे. एका घटनेची वाट पाहत एक नवीन पृथ्वी निर्माण होत नाही. नवीन पृथ्वीची निर्मिती प्राण्यांनी त्यांच्या दैनंदिन जीवनात सत्य निवडून, व्यावहारिक स्वरूपात प्रेमाचे मूर्त रूप देणाऱ्या प्राण्यांनी आणि उच्च मूल्ये प्रतिबिंबित करणाऱ्या संरचना बांधून केली जाते. अनेक स्टारसीड्सनी वेगळ्या जगाचे स्वप्न पाहिले आहे आणि काहींना निराशा वाटली आहे कारण बाह्य जग बदलण्यास मंद दिसते. प्रियजनांनो, जलद होणे म्हणजे बदल आहे आणि तुमच्याद्वारे बदल घडत आहे.
जिवंत पूल आणि दीपगृह म्हणून फोर-स्टार सीझन लाइटवर्कर्स
या युगात सेवा म्हणजे शहीद होणे नाही. सेवा म्हणजे थकवा नाही. सेवा म्हणजे सर्वांना वाचवणे नाही. सेवा म्हणजे तुमची वारंवारता इतकी स्पष्टपणे जगणे की ती इतरांना त्यांचे स्वतःचे सत्य जगण्याची परवानगी स्लिप बनते. जेव्हा तुम्ही स्वतःचा विश्वासघात करणे थांबवता तेव्हा तुम्ही इतरांना हे सांगता की स्वतःशी विश्वासघात करणे आता आवश्यक नाही. जेव्हा तुम्ही दयाळूपणा निवडता तेव्हा तुम्ही हे सांगता की क्रूरता हा एकमेव मार्ग नाही. जेव्हा तुम्ही सौम्यपणे सत्य बोलता तेव्हा तुम्ही हे सांगता की प्रामाणिकपणा हानीशिवाय अस्तित्वात राहू शकतो. ही सेवा आहे. मूर्त सेवा तुमच्या स्वतःच्या जीवनापासून सुरू होते. कोणीही पाहत नसताना तुम्ही स्वतःशी कसे वागता यापासून ते सुरू होते. अस्वस्थतेला तुम्ही कसे प्रतिसाद देता यापासून ते सुरू होते. तुम्ही संघर्ष कसा हाताळता यापासून ते सुरू होते. ते तुमच्या सीमांपासून सुरू होते. तुम्ही जे निर्माण करता त्यापासून ते सुरू होते. जुन्या नमुन्यांवर एक नवीन पृथ्वी बांधता येत नाही आणि म्हणूनच जलद होणे म्हणजे जे असत्य आहे ते नष्ट करणे जेणेकरून जे सत्य आहे ते बांधता येईल. अनेक लाईटवर्कर्सना निर्मिती करण्यासाठी बोलावले जात आहे - कला निर्माण करणे, समुदाय निर्माण करणे, उपचारात्मक जागा तयार करणे, शिकण्याचे नवीन मार्ग तयार करणे, दयाळूपणाचे तंत्रज्ञान तयार करणे, हृदयाने व्यवसाय तयार करणे, सत्याने कुटुंबे तयार करणे, खोलीने मैत्री निर्माण करणे. निर्मिती नेहमीच मोठी नसते. संभाषणात, निवडीमध्ये, हानीची पुनरावृत्ती करण्यास नकार देऊन एक नवीन पृथ्वी निर्माण केली जाऊ शकते. सचोटीची प्रत्येक कृती एक बीज पेरते. कारण गतिमानता तीव्र होते, काही प्राण्यांना भविष्याबद्दल भीती वाटते. जग अनिश्चित दिसते तेव्हा भीती समजण्यासारखी असते. तरीही आम्ही तुम्हाला हे लक्षात ठेवण्यास आमंत्रित करतो की अनिश्चितता नेहमीच धोका नसते; अनिश्चितता देखील शक्यता असते. जेव्हा जुने विरघळत असते, तेव्हा नवीन निर्माण होण्यास जागा असते. जर तुम्ही बदलाची भीती बाळगून जुन्या स्वरूपांना चिकटून राहिलात तर तुम्हाला अधिक त्रास होऊ शकतो. जर तुम्ही नवीन शक्यतांसाठी खुले राहिलात आणि स्वतःला जोडून ठेवले तर तुम्ही अधिक सहजपणे बदलातून पुढे जाऊ शकता. चार-स्टार सीझन लाइटवर्कर्स येथे एक विशिष्ट भूमिका बजावतात. त्यांची संवेदनशीलता, त्यांची आठवण, त्यांचे शुद्धीकरण, त्यांचे मूर्त स्वरूप आणि त्यांची निर्मिती काय होते आणि काय असू शकते यांच्यातील जिवंत पूल बनते. तुमच्यापैकी बरेच जण इतरांना मदत करण्यासाठी बोलावलेले वाटतात आणि आम्ही याचा आदर करतो, तरीही आम्ही एका साध्या शिकवणीकडे परततो: तुम्ही तुमच्या स्वतःच्या संरेखनात स्थिर राहून इतरांना सर्वात जास्त मदत करता. दीपगृह समुद्रात बुडून नव्हे तर चमकून जहाजांना मदत करते.
हृदयस्पर्शी नेतृत्व, क्षमाशीलता आणि खरी संपत्ती ही जोडणी
आपण नेतृत्वाबद्दलही बोलू इच्छितो. पृथ्वीवर नेतृत्व बदलत आहे. जुने नेतृत्व बहुतेकदा नियंत्रण, भीती आणि प्रतिमेवर अवलंबून असते. नवीन नेतृत्व अनुनाद, सचोटी आणि उपस्थितीवर अवलंबून असते. नेता होण्यासाठी तुम्हाला पदवीची आवश्यकता नसते. तुम्ही कसे जगता ते तुम्ही नेतृत्व करता. कठीण असताना तुम्ही जे निवडता ते तुम्ही नेतृत्व करता. भोळे न राहता प्रेमळ राहण्याच्या तुमच्या क्षमतेद्वारे आणि क्रूर न होता सत्य राहण्याच्या तुमच्या क्षमतेद्वारे तुम्ही नेतृत्व करता. नवीन पृथ्वीला हानीची परवानगी म्हणून नव्हे तर संतापाच्या अंतहीन चक्रांपासून मुक्तता म्हणून क्षमा आवश्यक असते. राग तुम्हाला भूतकाळात बांधतो. मुक्तता निर्मितीसाठी तुमची ऊर्जा मुक्त करते. पुन्हा, क्षमा स्वतःपासून सुरू होते. जेव्हा तुम्ही स्वतःला क्षमा करता तेव्हा तुम्ही लज्जेची पुनरावृत्ती करणे थांबवता आणि लज्जा ही एक जड नांगर आहे जी जुन्या नमुन्यांचे अस्तित्व टिकवून ठेवते. क्षमा केलेला स्वतः हा एक सर्जनशील स्वतः आहे. आपण संपत्तीबद्दल देखील बोलतो आणि आपण आपल्या पूर्वीच्या वाटणीकडे परत जातो: संपत्ती ही जोडणी आहे. नवीन पृथ्वी केवळ पैशात मोजली जाणार नाही, जरी पैसा अजूनही काही स्वरूपात अस्तित्वात असेल; ते निरोगी नातेसंबंध, आधार देणारे समुदाय, अर्थपूर्ण जीवन, काळजी घेणारे शरीर आणि मोकळे हृदय यावरून मोजले जाईल. जेव्हा तुम्ही तुमच्या अस्तित्वाच्या सत्याशी आणि निर्मात्याशी जोडले जाता तेव्हा तुम्ही स्वाभाविकपणे अशा प्रवाहात जाता जिथे आधार दिसून येतो, तो नेहमीच मनाला अपेक्षित असलेल्या स्वरूपात नसतो, तर आत्म्याला आवश्यक असलेल्या स्वरूपात असतो.
विवेक, संयम आणि करुणामय लवचिकतेद्वारे नवीन पृथ्वीवर जगणे
नवीन पृथ्वीमध्ये सहभागी होताना, तुम्हाला जुन्या संघर्षाच्या पद्धतींपासून दूर जाण्याचे आवाहन वाटू शकते. तुमच्यापैकी काही वाद कमी करतील. तुमच्यापैकी काही नाटकात सहभागी होणे थांबवतील. तुमच्यापैकी काही शांत राहण्याची निवड करतील. हे टाळणे नाही. हे विवेक आहे. वेगवान काळात ऊर्जा मौल्यवान आहे. जिथे तुम्ही तुमची ऊर्जा ठेवता तिथे तुम्ही ती निर्माण करता. जर तुम्ही तुमची ऊर्जा भीतीमध्ये ठेवली तर भीती वाढते. जर तुम्ही तुमची ऊर्जा प्रेमात ठेवली तर प्रेम वाढते. जर तुम्ही तुमची ऊर्जा सत्यात ठेवली तर सत्य तुमचा पाया बनते. नवीन पृथ्वीला बळकटी देण्याचा एक व्यावहारिक मार्ग म्हणजे जणू काही नवीन पृथ्वी तुमच्या घरात, तुमच्या नातेसंबंधांमध्ये आणि तुमच्या निवडींमध्ये आधीच अस्तित्वात आहे असे जगणे. आदराने बोला. उपस्थितीने ऐका. चुका केल्यावर माफी मागा. क्रूरतेशिवाय सीमा निश्चित करा. हल्ला न करता प्रामाणिकपणा निवडा. तुमच्या शरीराची काळजी घ्या. आनंदासाठी जागा बनवा. जिथे शक्य असेल तिथे दया दाखवा. हे भव्य गूढवाद नाही; ही रोजची निर्मिती आहे. गतिमानता देखील संयम शिकवते. संयम निष्क्रिय नाही. संयम म्हणजे उलगडणाऱ्या गोष्टींवर विश्वास आहे. अनेक तारकीयांना तात्काळ बदल हवा असतो कारण ते क्षमता अनुभवू शकतात. क्षमता वास्तविक आहे, तरीही प्रकटीकरण अजूनही निवडींमधून, वेळेतून, एकात्मिकतेतून पुढे जाते. बीज वाढू द्या. त्याला पाणी द्या. ते काम करत आहे की नाही हे पाहण्यासाठी ते दररोज खोदू नका. ही एक साधी शिकवण आहे, तरीही ती शक्तिशाली आहे, कारण ती चिंता कमी करते आणि स्थिर निर्मिती वाढवते. नवीन पृथ्वी जसजशी तयार होते तसतसे तुम्ही जगात वेदना पाहू शकता. करुणा महत्त्वाची आहे. तरीही करुणेसाठी तुम्हाला कोसळण्याची आवश्यकता नाही. करुणा स्थिरतेने अस्तित्वात असू शकते. तुम्ही काळजी घेऊ शकता आणि तरीही जोडलेले राहू शकता. तुम्ही मदत करू शकता आणि तरीही तुमच्या सीमांचा आदर करू शकता. तुम्ही स्वतःला जाळून न टाकता प्रकाश बनू शकता. नवीन पृथ्वीला अशा संतुलित प्राण्यांची आवश्यकता आहे ज्यांना शहाणपणाने प्रेम कसे करावे हे माहित आहे.
ट्रान्समिशन सील करणे आणि क्विकनिंगमध्ये एक सोपी पद्धत निवडणे
प्रिय मित्रांनो, प्रबोधन हा अपघात नाही. हा जागृतीचा टप्पा आहे. हा सत्याचा टप्पा आहे. हा वेगवान परिवर्तनाचा टप्पा आहे. तुमच्यापैकी काही जण एके दिवशी मागे वळून पाहतील आणि लक्षात येईल की जे अराजक वाटले ते प्रत्यक्षात जे टिकू शकले नाही ते नष्ट करणे होते. तुम्हाला दिसेल की वावटळ म्हणजे धैर्याने भरलेले प्रेम होते. तुम्हाला कळेल की पृष्ठभाग तुमची मुक्तता होती. तुम्हाला समजेल की स्थिरीकरण हे तुमचे प्रभुत्व होते. तुम्हाला कळेल की निर्मिती हा तुमचा उद्देश होता. आम्ही या प्रसारणावर एका साध्या आमंत्रणाने शिक्कामोर्तब करू इच्छितो. येत्या काळात, एक अशी पद्धत निवडा जी सोपी आणि वास्तविक वाटेल. कदाचित ती प्रकाशाने स्पष्टता वाढवणारी असेल. कदाचित ती कनेक्शनची दैनंदिन वाक्यांश असेल. कदाचित ती आत्म-क्षमेची कृती असेल. कदाचित ती एक सीमा असेल जी तुमच्या सत्याचा सन्मान करते. कदाचित ती एक सर्जनशील बीज असेल जी तुम्ही शेवटी लावता. एक निवडा आणि ते पुरेसे असू द्या. प्रवेगासाठी तुम्हाला एकाच वेळी सर्वकाही करण्याची आवश्यकता नाही. प्रवेग तुम्हाला सत्य असण्यास सांगतो आणि सत्य सातत्याने जगले तर परिवर्तन बनते. या क्षणी, तुम्हाला हवे असल्यास स्वतःला आमची उपस्थिती जाणवू द्या. तुमच्या सभोवतालचा आमचा प्रकाश, जांभळा, नीळ, सोने, प्लॅटिनम, पारदर्शक आणि शुद्ध, तुमच्या सर्व गोष्टींसह तुमच्या एकतेची आठवण करून देण्यास मदत करत असल्याची कल्पना करा. तुमचे हृदय मऊ होऊ द्या. तुमचा श्वास खोलवर जाऊ द्या. तुमचे जीवन तुमच्या स्वतःच्या जागृतीसाठी सौम्य हो बनू द्या. आम्ही तुमच्यावर खूप प्रेम करतो. आम्ही तुमचे आभारी आहोत. मोठ्या प्रेमळपणाने आणि कायमच्या पाठिंब्याने, आम्ही या क्षणी आणि येणाऱ्या सर्व क्षणी तुमच्यासोबत उभे आहोत, मी, एव्होलॉन.
GFL Station सोर्स फीड
मूळ प्रसारणे येथे पहा!

परत वर जा
प्रकाशाचे कुटुंब सर्व आत्म्यांना एकत्र येण्याचे आवाहन करते:
Campfire Circle ग्लोबल मास मेडिटेशनमध्ये सामील व्हा
क्रेडिट्स
🎙 मेसेंजर: एव्होलॉन — अँड्रोमेडन कौन्सिल ऑफ लाईट
📡 चॅनेल केलेले: फिलिप ब्रेनन
📅 संदेश प्राप्त झाला: २ फेब्रुवारी २०२६
🎯 मूळ स्रोत: GFL Station YouTube
📸 GFL Station तयार केलेल्या सार्वजनिक लघुप्रतिमांमधून रूपांतरित केली आहे — कृतज्ञतेने आणि सामूहिक प्रबोधनाच्या सेवेसाठी वापरली जाते.
मूलभूत सामग्री
हे प्रसारण प्रकाशाच्या आकाशगंगेच्या महासंघाचा, पृथ्वीचे स्वर्गारोहण आणि मानवतेच्या जाणीवपूर्वक सहभागाकडे परतण्याच्या शोधात असलेल्या एका मोठ्या जिवंत कार्याचा भाग आहे.
→ प्रकाशाच्या आकाशगंगेच्या महासंघाचे स्तंभ पृष्ठ वाचा.
भाषा: व्हिएतनामी (व्हिएतनाम)
Bên ngoài khung cửa sổ, làn gió nhẹ lướt qua, tiếng chân lộc cộc của những đứa trẻ chạy chơi trên con ngõ hẹp, tiếng cười, tiếng la hét trong trẻo của chúng gợn lên như những gợn sóng nhỏ chạm vào bờ tim ta — những âm thanh ấy không phải đến để làm ta mệt mỏi, mà giống như những lời nhắc khẽ, đến để khui dậy những bài học bé xíu vẫn đang ngủ quên trong các góc tối của đời sống thường nhật. Khi ta bắt đầu dọn dẹp những lối mòn cũ kỹ bên trong trái tim mình, trong một khoảnh khắc thanh sạch mà không ai để ý, ta chậm rãi được tái tạo, như thể mỗi hơi thở được tô thêm một màu mới, một chút ánh sáng mới. Tiếng cười của những đứa trẻ, sự trong veo trong đôi mắt long lanh của chúng, cái dịu dàng vô điều kiện của tình thương nơi chúng, cứ thế len sâu vào tầng sâu nhất bên trong, làm cho toàn bộ “tôi” trở nên tươi mới như cơn mưa mỏng rơi xuống giữa ngày oi ả. Dù một linh hồn có lang thang bao lâu đi nữa, nó cũng không thể trốn mãi trong bóng tối, bởi ở mỗi ngã rẽ đều có một khoảnh khắc như thế này đang kiên nhẫn chờ nó quay về, chờ một cái nhìn mới, một cái tên mới cho chính mình. Giữa thế giới ồn ã này, chính những ân phúc nhỏ bé như vậy mới thì thầm bên tai ta: “Rễ của con sẽ không bao giờ khô hoàn toàn; ngay phía trước, dòng sông của sự sống vẫn đang chảy chậm rãi, dịu dàng đẩy con trở lại con đường chân thật của mình, kéo con lại gần, khẽ gọi con.”
Từng lời từng chữ đang dệt nên một linh hồn mới — như một cánh cửa khẽ hé, như một mảnh ký ức mềm, như một mẩu thông điệp nhỏ tràn đầy ánh sáng; linh hồn mới ấy, bằng cách nào đó, cứ tiến lại gần ta hơn trong từng phút, mời gọi ánh nhìn của ta quay trở lại trung tâm, quay về căn phòng nhỏ ở giữa trái tim. Dù ta có đang rối ren đến mức nào, bên trong mỗi người vẫn luôn mang theo một ngọn lửa nhỏ; ngọn lửa ấy có khả năng gom tình yêu và niềm tin lại với nhau trong một khoảng không gặp gỡ bên trong — nơi không có kiểm soát, không có điều kiện, không có bức tường nào chắn ngang. Mỗi ngày trôi qua đều có thể trở thành một lời cầu nguyện mới — mà không cần chờ một dấu hiệu lớn lao nào rơi xuống từ bầu trời; chỉ cần trong ngày hôm nay, trong nhịp thở này, ta cho phép mình ngồi yên đôi chút trong căn phòng tĩnh lặng của trái tim, không sợ hãi, không vội vã, chỉ lắng nghe hơi thở đi vào, hơi thở đi ra; ngay trong sự hiện diện giản dị đó thôi, ta đã có thể làm cho gánh nặng của cả mặt đất nhẹ đi phần nào. Nếu suốt bao năm ta vẫn thì thầm với chính mình rằng “mình sẽ chẳng bao giờ đủ tốt”, thì trong năm này, ta có thể học cách nói bằng giọng nói đích thực của mình: “Ngay bây giờ, tôi đang có mặt trọn vẹn ở đây, như thế là đủ rồi.” Trong lời thì thầm mềm mại ấy, bên trong ta bắt đầu nảy mầm một trạng thái cân bằng mới, một sự dịu hiền mới, một ân sủng mới, chậm rãi mà bền bỉ.
