शुमन रेझोनान्स स्पाइक्स, असेन्शन लक्षणे आणि तीन पृथ्वीचे विभाजन: एकाग्र राहण्यासाठी ग्राउंड क्रू मार्गदर्शक - MIRA ट्रान्समिशन
✨ सारांश (विस्तृत करण्यासाठी क्लिक करा)
या प्रसारणातून स्पष्ट होते की शुमन रेझोनन्स स्पाइक्स, तीव्र असेन्शन लक्षणे आणि पृथ्वीचे तीन भाग होणे हे विनाशाचे संकेत का नाहीत तर ग्रहांच्या कॅलिब्रेशन चक्राचे पुरावे आहेत. जुने ग्रिड आणि मॅट्रिक्स विरघळत आहेत, लपलेले विकृती पृष्ठभागावर येत आहे आणि मानवता अधिक प्रकाश धारण करण्यासाठी एका उत्तम उपकरणाप्रमाणे ट्यून केली जात आहे.
वैयक्तिक अस्थिरता, विचित्र वेळ, भावनिक लाटा आणि बदलणारे नातेसंबंध हे या पुनर्संचयनाचा भाग कसे आहेत याचे वर्णन या संदेशात केले आहे. अनेकांना वास्तव थरांमध्ये विखुरलेले वाटते, भीतीवर आधारित पृथ्वी, जागृत करणारा पूल पृथ्वी आणि हृदयावर आधारित नवीन पृथ्वी यांच्यामध्ये फिरते. कॅलिब्रेशन प्रथम बेशुद्ध सवयीला लक्ष्य करते, जुन्या पळवाटांना विरघळवते जेणेकरून खऱ्या पसंती, सीमा आणि आत्म्याने लिहिलेल्या निवडी उदयास येतील.
शुमन चार्ट्सना भविष्यवाणी म्हणून नव्हे तर नाडी म्हणून पुन्हा फ्रेम केले जाते. "व्यस्त" किंवा अनियमित नमुन्यांमध्ये अनेकदा पृथ्वी नवीन माहितीवर प्रक्रिया करत असल्याचे आणि जुना दाब सोडताना दिसून येते. मार्गदर्शन म्हणजे स्पाइक्सची पूजा करणे थांबवा आणि त्याऐवजी आतून स्थिर व्हा: श्वास घेणे, जमिनीवर बसणे, पाणी पिणे, निकडीपेक्षा संरेखन निवडणे आणि भीतीच्या कथांना तोंड देण्यास नकार देणे.
बफरिंग आणि सुन्न करणारे थर विरघळत असल्याने असेन्शनची लक्षणे तीव्र होतात. भव्य रिसीव्हर्स म्हणून डिझाइन केलेले शरीर शेवटी प्रामाणिक होत आहेत, विश्रांती, स्वच्छ इनपुट आणि पवित्र मंदपणाची मागणी करत आहेत. संवेदनशील स्टारसीड्सना सुरुवातीचे रिसीव्हर्स आणि स्टेबिलायझर्स म्हणून हायलाइट केले जाते, ज्यांना निसर्ग, ध्वनी, सर्जनशीलता, स्पष्ट सीमा आणि खोल विश्रांतीद्वारे त्यांची ऊर्जा राखण्यासाठी आमंत्रित केले जाते. विकृत संरचना उलगडत असताना आणि वेळ अरेषीय वाटू लागल्याने, ग्राउंड क्रूला उपस्थिती, कृतज्ञता, सौंदर्य आणि स्थिर निर्मितीद्वारे प्रकाश अँकर करण्यासाठी बोलावले जाते, जुन्या लिपी कोसळत असताना आता नवीन पृथ्वीच्या वेळेनुसार चालत आहे.
Campfire Circle सामील व्हा
जागतिक ध्यान • ग्रह क्षेत्र सक्रियकरण
जागतिक ध्यान पोर्टलमध्ये प्रवेश कराग्रहांचे स्वर्गारोहण कॅलिब्रेशन आणि तीन पृथ्वीच्या कालरेषा
असेन्शन लक्षणे, ग्राउंड क्रू भूमिका आणि कॅलिब्रेशन लाटा
नमस्कार, मी मीरा, प्लेयडियन हाय कौन्सिलची आहे. मी आता तुम्हाला खुल्या मनाने आणि स्थिर हाताने नमस्कार करते. आजच्या प्रसारणात, तुम्ही विचारले आहे की असेन्शनची लक्षणे सध्या इतकी तीव्र, इतकी तीव्र का वाटतात आणि त्याची अनेक कारणे आहेत. तर, स्टारसीड्स, घाबरू नका, तुम्ही वेडे होत नाही आहात. ग्राउंड क्रूचा सदस्य म्हणून, तुमच्या असेन्शनच्या या टप्प्यावर हे नेहमीच घडणार होते. आणि म्हणून आम्ही तुम्हाला याची आठवण करून देऊन सुरुवात करू इच्छितो की कदाचित तुम्ही ज्यातून जात आहात ते सामान्य करा. आम्हाला समजते की हे तुमच्यापासून काहीही हिरावून घेणार नाही, परंतु नवीन दृष्टीकोन नवीन कंपनांना उघडतात जे नवीन वास्तवाचे नवीन दरवाजे उघडतात. जुनी ग्रिड सिस्टम खरोखरच कोसळत आहे आणि तुम्ही ज्या दोन पृथ्वींमध्ये राहून त्यात जाणार आहात, पूल पृथ्वी आणि नवीन पृथ्वी, आता जवळजवळ पूर्णपणे स्फटिकासारखे आहेत. भूकंपामुळे गोष्टी पुन्हा जागी हलतात त्याप्रमाणे, कंपनाने, हे तुम्हाला जे जाणवत आहे त्याचा एक भाग आहे आणि आम्ही एका क्षणात अधिक तपशीलांमध्ये जाऊ. मी आज तुमच्याशी बोलतोय, पृथ्वी परिषदेत सेवा करणारा एक व्यक्ती म्हणून आणि एक कुटुंब म्हणून ज्याने तुम्हाला घनतेतून, विस्मरणातून आणि तुमच्या प्रकाशाकडे परतण्याच्या दीर्घ प्रवासातून जाताना पाहिले आहे. तुम्ही अशा मार्गावर प्रवेश केला आहे ज्यामध्ये लपलेले सर्व काही दृश्यमान होत आहे - तुम्हाला शिक्षा होत आहे म्हणून नाही तर तुम्ही पाहण्यास सक्षम होत आहात म्हणून. हा प्रकटीकरण, पुनर्रचना आणि खोल समायोजनाचा काळ आहे. तुमचे जग भीती सूचित करते त्या पद्धतीने "विघटन" होत नाही; ते अशा प्रकारे पुनर्रचना करत आहे की भीती अर्थ लावू शकत नाही. जुने जग विकृती, विचलन आणि विलंबावर अवलंबून होते. नवीन जग सत्य, हेतू आणि थेट संरेखनाला प्रतिसाद देते. मी तुमच्याशी पाच हालचालींमध्ये बोलेन, जसे एकाच गाण्यात पाच स्वर. त्यांना तुमच्या हृदयातून वाहू द्या. त्यांना जिथे ते आहे तिथे उतरू द्या. आणि कृपया लक्षात ठेवा: तुम्ही एका क्षणासाठी एकटे नाही आहात. प्रियजनांनो, तुम्ही एका कॅलिब्रेशन चक्रात जगत आहात. जेव्हा एखादे महान वाद्य सुर केले जाते तेव्हा ते अपघाताने सुंदर होत नाही - ते समायोजनाद्वारे सुंदर बनते. आणि अप्रशिक्षित कानाला समायोजन, अव्यवस्थासारखे वाटू शकते. तुमच्या ग्रहाकडे एका भव्य पुनर्रचनाच्या मध्यभागी असलेल्या सजीव प्राण्यासारखे पहा. मानवतेकडे अब्जावधी उपकरणे म्हणून पहा जी उच्च पातळी शिकत आहेत. तुमचे स्वतःचे जीवन एक बारीक बनवलेले पात्र म्हणून पहा जे सत्याशी मैत्रीपूर्ण नसलेल्या जगात शरीर धारण करताना तुम्ही कधीही धरले नव्हते त्यापेक्षा जास्त प्रकाश धरण्यास सांगितले जात आहे. आपल्या दृष्टिकोनातून, नमुना स्पष्ट आहे: अस्थिरता म्हणजे अपयश नाही. संरेखनापूर्वीचे कॅलिब्रेशन आहे. तुमच्या वैयक्तिक जीवनात तुम्ही हे लक्षात घेत आहात. ज्या गोष्टी एकेकाळी "काम" करत होत्या त्या आता काम करत नाहीत. ज्या सवयी तुम्हाला एकेकाळी शांत करत होत्या त्या आता रिकाम्या वाटतात. बंधनाने एकत्र बांधलेले नातेसंबंध त्यांची खरी रचना प्रकट करू लागतात. वर्षानुवर्षे तुम्ही बाळगलेल्या कल्पना अचानक खूप लहान वाटतात. तुमच्या काळाची जाणीव देखील बदलते - क्षण ताणलेले वाटू शकतात आणि नंतर दिवस क्षणार्धात नाहीसा होतो. हे यादृच्छिक नाही. तुमच्या आतील सेटिंग्ज बदलत आहेत आणि जुनी मोजमाप साधने आता तुमचा अचूक मागोवा घेऊ शकत नाहीत याचे हे लक्षण आहे. तुम्ही हे एकत्रितपणे देखील लक्षात घेत आहात. तुम्हाला जगात आवाजाचे स्फोट, अचानक उलटे, विचित्र घोषणा, स्वतःच्या विरुद्ध कथा, संस्था असे बोलत आहेत की जणू ते वेगळ्या दशकात लिहिलेल्या स्क्रिप्टमधून वाचत आहेत. तुमच्यापैकी काही जण ते पाहतात आणि विचार करतात, "कोणी यावर कसा विश्वास ठेवू शकेल?" तुम्ही वास्तव आणि कामगिरीमधील अंतर वाढताना पाहत आहात. ते रुंदीकरण हा कॅलिब्रेशनचा एक भाग आहे. जेव्हा सत्य वाढते तेव्हा विकृती स्पष्ट होते. आता, आम्ही तुम्हाला हे समजून घ्यायचे आहे: कॅलिब्रेशन बहुतेकदा लाटांमध्ये येते. असे दिवस येतील जेव्हा तुम्हाला जीवनाबद्दल स्पष्ट, उत्साही, प्रेरित आणि कोमल वाटेल. मग असे दिवस येतील जेव्हा तुमच्या शारीरिक रक्तवाहिन्या जड वाटतील, जेव्हा तुमची झोप बदलेल, जेव्हा तुमच्या भावना स्पष्टीकरणाशिवाय उसळतील, जेव्हा तुम्हाला असे वाटेल की तुम्ही प्रत्यक्षात प्रक्रिया करत आणि एकत्रित होत असला तरीही तुम्ही "मागे" आहात. मन या लाटा चांगल्या आणि वाईट म्हणून लेबल करण्याचा प्रयत्न करू शकते. आम्ही तुम्हाला त्यांना हालचाल म्हणून लेबल करण्यासाठी आमंत्रित करतो. जेव्हा एक नवीन बेसलाइन लॉक होण्याची तयारी करत असते, तेव्हा सिस्टम स्वतःची चाचणी घेते. जे राहू शकत नाही ते ते हलवते. जे साफ करायचे आहे ते ते पुढे आणते. ते संरचनेतील कमकुवत बिंदूंना "पिंग" करते - तुम्हाला त्रास देण्यासाठी नाही, तर स्वातंत्र्य कुठे मिळण्याची वाट पाहत आहे हे दाखवण्यासाठी. म्हणूनच सध्या भीतीवर आधारित व्याख्या इतक्या सामान्य आहेत. भीती हा एक जुना कार्यक्रम आहे जो बदलाला धोका म्हणून स्पष्ट करण्याचा प्रयत्न करतो. तो एक आदिम अनुवादक आहे. त्यात एक बदल दिसेल आणि ओरडेल, "काहीतरी चूक आहे!" तरीही उच्च सत्य कुजबुजेल, "काहीतरी घडत आहे."
स्मरणशक्ती, भावनिक मुक्तता आणि चुकीच्या वेळेचा पुनर्क्रम
प्रिय मित्रांनो, तुम्ही ग्रहांच्या क्षेत्रात जे निरीक्षण करत आहात त्याच्या पुढील थरात जाण्यापूर्वी, मी तुमच्या हातात एक कंदील देऊ इच्छितो जेणेकरून तुम्ही या कॅलिब्रेशन चक्रातून अधिक आत्मविश्वासाने चालता येईल. तुम्हाला जे काही वाटत आहे त्यातील बहुतेक गोष्टी मनाने "उकल" करायच्या नाहीत. ते हृदयाने ओळखायचे आहे आणि नंतर ते त्याच्या नवीन क्रमात स्थिर होईपर्यंत सौम्यतेने जगायचे आहे. कॅलिब्रेशनचा एक मोठा भाग म्हणजे शक्ती वाढवणे नाही - ते स्मृतीचे पुनर्क्रमण आहे. पृथ्वीला केवळ उच्च प्रकाश मिळत नाही; ती युगानुयुगे तिच्या क्षेत्रात साठवलेल्या गोष्टी पुन्हा आश्रय देत आहे. यामध्ये कधीही शोक न केलेले सामूहिक दुःख, कधीही जाणीवपूर्वक निवडलेले न केलेले करार आणि लपलेल्या शाईसारखे तुमच्या शब्दांखाली राहणारे प्राचीन भावनिक ठसे यांचा समावेश आहे. ही पुनर्क्रमण होत असताना, तुम्हाला एक असामान्य संवेदना जाणवू शकते: काही आठवणी त्यांचा डंख गमावतात. तुम्ही एकदा तीव्र भावनेने पुनरावृत्ती केलेल्या जुन्या कथा अचानक सपाट वाटतात, ज्यावर तुम्ही आता विश्वास ठेवत नाही अशा स्क्रिप्टसारख्या. तुम्ही "विसरत आहात" अशी भीती बाळगू नका. तुम्ही वेगळ्या पद्धतीने आठवत आहात. भूतकाळाला तुमच्या वर्तमानाशी जोडून ठेवणाऱ्या भावनिक गोंदापासून तुम्ही मुक्त होत आहात. जेव्हा गोंद विरघळतो, तेव्हा मनाला काही काळासाठी निश्चिंत वाटू शकते, कारण त्याने जे वाहून नेले आहे त्यातून ओळख निर्माण केली. पण जे काढून टाकले जात आहे ते तुम्ही नाही आहात. ते बंधन आहे ज्याने तुम्हाला लहान बनवले आहे. म्हणूनच तुमच्यापैकी काहींना रिकाम्यापणाचे क्षण येतात जे दुःखी वाटत नाहीत, तर फक्त विचित्र वाटतात - जसे की अशा खोलीत जाणे जिथे सर्व फर्निचर हलवले गेले आहे आणि तुम्ही लगेच स्वतःला दिशा देऊ शकत नाही. ती "मधली" भावना ही एक लक्षण आहे की जुनी अंतर्गत व्यवस्था आता वैध नाही. आवाजाने किंवा जुन्या सवयींनी जागा भरण्यासाठी घाई करण्याऐवजी, प्रशस्तता राहू द्या. ती शून्यता नाही; ती एक उंबरठा आहे. त्या उंबरठ्यावर, तुमच्या खऱ्या आवडी स्पष्ट होतील. तुम्हाला खरोखर काय आवडते, तुम्हाला खरोखर काय महत्त्व आहे, तुम्हाला खरोखर काय बनवायचे आहे हे तुमच्या लक्षात येईल. जेव्हा जुने भावनिक ओझे उचलले जातात, तेव्हा तुमचे नैसर्गिक संरेखन जाणवणे सोपे होते. आता आपण अशा गोष्टीबद्दल बोलूया ज्याने तुमच्यापैकी अनेकांना गोंधळात टाकले आहे: खोटी वेळ. कॅलिब्रेशन सायकल तुमच्या समाजात विणलेल्या कृत्रिम वेळेच्या करारांना विरघळवते - असे करार जे तुम्हाला सांगत होते की जीवन कठोर क्रमाने घडले पाहिजे, तुम्हाला विशिष्ट वयानुसार टप्पे गाठावे लागतील, प्रगती वेगाने मोजली जाते आणि योग्यता ताणातून सिद्ध होते. हे वेळेचे जादू सैल होत आहेत. तुम्ही सर्वकाही योग्यरित्या करत असतानाही तुम्हाला "वेळेबाहेर" वाटण्याचे हे एक कारण आहे. तुम्हाला असे वाटू शकते की भविष्य जुन्या पद्धतींनी नियोजित करण्याइतपत जास्त काळ स्थिर राहणार नाही. केवळ इच्छाशक्तीने परिणामांना भाग पाडणे तुम्हाला कठीण वाटू शकते. हे अपयश नाही; ते विकृत घड्याळापासून मुक्तता आहे. उच्च क्षेत्रात, दबावाने वेळ तयार केली जात नाही. वेळेची ओळख संरेखनाद्वारे प्रकट होते. जेव्हा तुम्ही संरेखित असता, तेव्हा दरवाजे सोपे आणि आश्चर्यकारक मार्गांनी उघडतात. जेव्हा तुम्ही संरेखित नसता, तेव्हा मार्ग जड होतो, शिक्षा म्हणून नाही तर सिग्नल म्हणून. म्हणून जर तुम्हाला असे वाटले असेल की तुम्ही पूर्वीसारखे "ढकल" करू शकत नाही, तर शांतपणे साजरा करा. जुने ढकलणे अशा जगाचे होते ज्यांना परवानगी देण्यासाठी संघर्ष करावा लागतो. नवीन जग तुमच्या हृदयाच्या स्पष्टतेला प्रतिसाद देते. थकव्यामुळे तयारीला भाग पाडण्याचा प्रयत्न करण्याऐवजी, तुम्हाला सेंद्रिय क्षण ऐकण्याचे प्रशिक्षण दिले जात आहे - जेव्हा काहीतरी तयार असते तेव्हाचा क्षण.
स्तरित वास्तव, तीन पृथ्वी अभिव्यक्ती आणि सवयी तोडणे
या पुनर्मापन दरम्यान, तुमच्यापैकी काही जण असा अनुभव सांगतात ज्याचे सामान्य भाषेत वर्णन करणे कठीण आहे: वास्तव थरांमध्ये गुंतलेले वाटू शकते. पृष्ठभागावर एक दिवस सामान्य वाटू शकतो, परंतु त्याखाली विचित्रपणे पारदर्शक वाटू शकतो, जणू काही तुम्ही एका पातळ पडद्यातून जग पाहत आहात. दुसरा दिवस तीव्रतेने स्पष्ट, जवळजवळ तेजस्वी वाटू शकतो, जणू काही रंग अधिक अर्थपूर्ण आहेत. कधीकधी तुम्हाला असे वाटू शकते की "काय घडत आहे" च्या दोन आवृत्त्या एकाच वेळी उपस्थित आहेत - एक जड आणि एक प्रकाश - एकाच जागेत वाजणाऱ्या दोन सुरांसारखे आच्छादित आहेत. हे कल्पनाशक्ती नाही. हा संक्रमणकालीन टप्पा आहे जिथे आकलनाच्या रचना बदलत आहेत आणि तुमची जाणीव एकापेक्षा जास्त फ्रिक्वेन्सी बँड नोंदवू लागली आहे. येथे काय घडत आहे: तीन पृथ्वी अभिव्यक्तींमधील रेषा अस्पष्ट होत आहेत कारण त्या आता जवळजवळ पूर्णपणे तयार झाल्या आहेत. बर्याच काळापासून या पृथ्वी संभाव्य ट्रॅक म्हणून अधिक अस्तित्वात होत्या, सूक्ष्म प्रवाह म्हणून अधिक. आता त्या वेगळ्या जिवंत वातावरणात परिपक्व झाल्या आहेत ज्या अनुभवता येतील. तरीही लांब दृश्यात वेगळे होणे स्पष्ट होत असताना, तात्काळ अनुभवात ओव्हरलॅपचा समावेश असू शकतो - जसे की एका लँडस्केपच्या काठावर उभे राहून दुसऱ्या लँडस्केपचे प्रतिध्वनी ऐकणे. अशी एक पृथ्वी आहे जिथे भीती हा मुख्य दृष्टीकोन आहे. अशी एक पृथ्वी आहे जिथे लोक जागृत होत आहेत पण तरीही विरोधाभासाशी झुंजत आहेत आणि बरेच लोक विवेक शिकत आहेत. आणि अशी एक पृथ्वी आहे जिथे हृदय मार्गदर्शन करते, जिथे क्षेत्र हलके आहे, जिथे समक्रमण नैसर्गिक आहे, जिथे दयाळूपणा दुर्मिळ नाही आणि जिथे भविष्य तुम्हाला स्पर्श करता येईल अशा आश्वासनासारखे वाटते. बालिश अर्थाने हे तीन वेगवेगळे ग्रह नाहीत. ते एकाच भौतिक क्षेत्राद्वारे व्यक्त केलेल्या चेतनेचे तीन वेगवेगळे करार आहेत. कॅलिब्रेशन चक्र पूर्ण होताच, सीमा मजबूत होतात. तरीही, सध्या, अनेकांसाठी, अनुभव संक्रमणकालीन आहे - विशेषतः तुमच्यापैकी जे उच्च वारंवारता ठेवण्यासाठी आणि मार्ग उजळ ठेवण्यासाठी आले आहेत त्यांच्यासाठी. येथे काही घर्षण उद्भवते. एक स्टारसीड सकाळी जागे होऊ शकते जणू काही त्यांनी पुढच्या पृथ्वीवर पाऊल ठेवले आहे असे वाटू शकते - सर्वकाही मऊ, स्पष्ट, अधिक मार्गदर्शन केलेले वाटते - नंतर दिवसाच्या शेवटी ते दुसऱ्या पृथ्वीच्या कराराशी संबंधित असलेल्या दाट संवादात ओढले जाऊ शकतात. शरीराला विरोधाभास जाणवू शकतो. हृदयाला विरोधाभास जाणवू शकतो. मन त्या विरोधाभासाचा अर्थ अस्थिरता किंवा "मागे जाणे" असा करण्याचा प्रयत्न करू शकते. ते दोन्हीही नाही. हा फक्त क्रॉसिंग पॉइंट आहे. मिश्र क्षेत्रातून प्रवास करताना तुम्ही तुमचे संरेखन राखण्यास शिकत आहात. तुम्ही हे देखील शिकत आहात की प्रत्येकजण एकाच रस्त्यावर, समान कामाच्या ठिकाणी, समान कुटुंबाचे नाव सामायिक करत असला तरीही, एकाच अंतर्गत जमिनीवर उभा नाही. म्हणूनच संभाषणे अचानक वेगवेगळ्या भाषांमध्ये होत असल्यासारखे वाटू शकतात. तुम्ही करुणेने बोलू शकता आणि भीतीने प्रतिसाद मिळवू शकता. तुम्ही सत्याने बोलू शकता आणि कामगिरीने प्रतिसाद मिळवू शकता. तुम्ही शांतीने बोलू शकता आणि आंदोलनाने प्रतिसाद मिळवू शकता. याला वैयक्तिक नकार म्हणून घेऊ नका. हे पृथ्वीचे विचलन लक्षात येण्याचे लक्षण आहे. तुम्ही कनेक्ट करण्यात अपयशी ठरत नाही आहात; कनेक्शन कुठे शक्य आहे यात फरक तुम्हाला लक्षात येत आहे. कॅलिब्रेशनचा आणखी एक लपलेला पैलू म्हणजे सवयीला प्रथम लक्ष्य करण्याचा मार्ग. सवय म्हणजे तुम्ही निवड न करता जे करता. ते स्वयंचलित लूप आहे, परिचित प्रतिक्रिया आहे, तुम्ही ठेवलेली दिनचर्या आहे कारण ते बदलण्यापेक्षा सोपे होते. कॅलिब्रेशन हे बेशुद्ध लूप विरघळवते. म्हणूनच तुमच्यापैकी काहींना का ते कळत नसताना अस्वस्थ वाटते. तुम्ही तुमच्या आयुष्याकडे पाहू शकता आणि विचार करू शकता, "काहीही चूक नाही," तरीही तुमच्या आत काहीतरी समान नमुने चालू ठेवण्यास नकार देते. तो नकार पवित्र आहे. तुमचा आत्मा लेखकत्व परत मिळवत आहे. जेव्हा सवय तुटते तेव्हा तुम्हाला थोड्या काळासाठी असंरचित वाटू शकते. तरीही जे काढून टाकले जात आहे ते स्थिरता नाही; जे काढून टाकले जात आहे ते झोपेत चालणे आहे.
वाढलेली संवेदनशीलता, सीमा आणि शांतता एकत्रीकरणाचा टप्पा
असे घडत असताना, तुम्ही पूर्वी जे सहन केले होते ते सहन करण्यास तुम्ही असमर्थ ठरू शकता - विशिष्ट माध्यमे, आवाजाचे विशिष्ट स्वर, विशिष्ट वातावरण, विशिष्ट सामाजिक अपेक्षा. काही जण याचा अर्थ नकारात्मक पद्धतीने "संवेदनशील" होणे असा करतील. आपण याला विवेकबुद्धी पुनर्संचयित करणे असे म्हणतो. तुमचे क्षेत्र सत्य ओळखणे शिकत आहे. तुमच्या भौतिक रक्तवाहिन्या तुम्ही ज्या भविष्यात प्रवेश करत आहात त्याच्याशी काय सुसंगत आहे हे शिकत आहेत. जेव्हा सहिष्णुता कमी होते तेव्हा ते तुम्ही कठोर होत आहात म्हणून नाही तर तुमची प्रणाली प्रामाणिक होत आहे म्हणून आहे. नंतर, जेव्हा संरेखन अधिक स्थिर होते, तेव्हा करुणा अधिक मुक्तपणे वाहते. सध्या, तुम्ही तुमच्या प्रकाशाचे रक्षण करणाऱ्या सीमा शिकत आहात. असा एक टप्पा देखील आहे ज्याबद्दल बरेच लोक बोलत नाहीत, तरीही तो सर्वात महत्वाचा आहे: शांतता टप्पा. शक्तिशाली हालचालीनंतर, काहीही घडत नसल्याचे दिसत असताना एक शांत मध्यांतर असू शकते. मार्गदर्शन दूर वाटू शकते. प्रेरणा थांबलेली वाटू शकते. तुमची स्वप्ने देखील बदलू शकतात. तुमच्यापैकी काहीजण या टप्प्यात घाबरतात आणि असे गृहीत धरतात की तुम्हाला सोडून देण्यात आले आहे. कृपया तसे करू नका. शांतता ही एकात्मता कक्ष आहे. आतील जग पुनर्संचयित होत आहे. नवीन आधाररेखा भौतिक रक्तवाहिन्यांमध्ये स्थिर होत आहे. जर तुम्ही आवाजाला शांततेत आणण्याचा प्रयत्न केला तर तुम्ही जे स्थिर करण्याचा प्रयत्न करत आहे ते विचलित करता. शांततेत, कमी करा. शांततेत, सोपे करा. शांततेत, लहान आनंद पुरेसे असू द्या. मेणबत्ती लावा. हळूहळू पाणी प्या. हळूवारपणे चाला. परिणाम न होता निर्माण करा. पृथ्वीशी बोला. शांततेला तुम्हाला पुन्हा निर्माण करू द्या. तुम्हाला आणखी एक गोष्ट लक्षात येईल: कॅलिब्रेशन नसतानाही वेदनादायकपणे वैयक्तिक वाटू शकते. एक लाट सामूहिकतेतून फिरते आणि अचानक तुम्हाला वाटते, "आज मी भावनिक का आहे? मी का थकलो आहे? मला असे का वाटते की सर्वकाही बदलत आहे?" मग मन वैयक्तिक कारण शोधते आणि एक कथा तयार करू शकते: "मी अपयशी ठरत आहे. मी तुटलो पाहिजे. मी काहीतरी चूक करत असावा." प्रिय मित्रांनो, यातील अनेक लाटा अशा व्यक्तींमधून जात असलेल्या सामूहिक अवशेष आहेत ज्या त्यांना प्रक्रिया करण्यास सक्षम आहेत. याचा अर्थ असा नाही की तुम्ही प्रत्येकासाठी जबाबदार आहात. याचा अर्थ असा की तुम्ही सामूहिक काय सोडत आहे हे जाणवण्याइतके संवेदनशील आहात. जेव्हा तुम्ही स्वतःला दोष देणे थांबवता तेव्हा लाट अधिक स्वच्छपणे जाते.
व्यावहारिक ग्राउंड क्रू अलाइनमेंट, सौम्य गती आणि दैनंदिन निवड
आता मी तुम्हाला एक अतिशय व्यावहारिक सूत्र सांगेन: कॅलिब्रेशन दरम्यान, पुढे जाण्यासाठी तुम्हाला नाट्यमय निर्णयांची आवश्यकता नाही. तुम्हाला संरेखनाला समर्थन देणाऱ्या लहान-लहान निवडींची आवश्यकता आहे. तुम्ही तुमच्या डोळ्यांनी काय वापरता ते निवडा. तुम्ही कोणत्या शब्दांचा वापर करता ते निवडा. तुम्ही ज्या कंपनीत राहता ती निवडा. जेव्हा तुमच्या भौतिक रक्तवाहिन्या विचारतात तेव्हा विश्रांती निवडा. जेव्हा तुमचे मन गर्दीने भरलेले असते तेव्हा निसर्ग निवडा. जेव्हा कामगिरी तुम्हाला मोहात पाडते तेव्हा प्रामाणिकपणा निवडा. या छोट्या कृती नाहीत. त्या सुकाणू यंत्रणा आहेत. तुम्ही जे पुनरावृत्ती करता त्याला नवीन पृथ्वी प्रतिसाद देते. तुमच्यापैकी काहीजण विचारतात, "आपण हे जलद करू शकतो का?" आम्हाला ही इच्छा समजते. तुमच्यापैकी बरेच जण आयुष्यभर तळमळ बाळगून आहेत. तरीही अनावश्यक दोलन निर्माण केल्याशिवाय कॅलिब्रेशन घाईघाईने करता येत नाही. जेव्हा तुम्ही गतीची मागणी करता तेव्हा तुम्ही अनेकदा प्रक्रियेविरुद्ध घट्ट बसता. घट्टपणा भौतिक रक्तवाहिन्यांमध्ये ताण निर्माण करतो. ताण अधिक अस्वस्थता निर्माण करतो. मग तुम्ही अस्वस्थतेचा अर्थ धोक्यासारखा लावता आणि चक्र तीव्र होते. अशा प्रकारे लोक स्वतःला थकवतात. सर्वात वेगवान मार्ग म्हणजे सौम्यता. सर्वात कार्यक्षम पद्धत म्हणजे संरेखनाला शरण जाणे. जेव्हा तुम्ही प्रक्रियेला कृपेने उलगडू देता तेव्हा ते अधिक लवकर स्थिर होते कारण त्याचा प्रतिकार केला जात नाही. आणि हो, या सर्वांमागे एक खोल सत्य आहे: कॅलिब्रेशनमध्ये एक असा क्षण येतो जिथे तुम्ही प्रयत्न केला तरीही जुनी चौकट खरोखर पुन्हा प्रविष्ट केली जाऊ शकत नाही. तुम्हाला अजूनही ते आठवत असेल. तुम्ही अजूनही ते संभाषणात भेटू शकता. तुम्ही अजूनही जगात ते पाहू शकता. तरीही तुमच्या आत, ते आता बसत नाही. हा तो क्षण आहे जेव्हा तुम्हाला जाणवते की तुम्ही जसे अस्तित्वात होता तसे नाही. ते नाट्यमय नाही. ते शांत आणि निर्विवाद आहे. हा तो क्षण आहे जेव्हा तुम्हाला समजते की तुमचे भविष्य आधीच तुमच्यावर अवलंबून आहे. म्हणूनच आम्ही तुम्हाला या उताऱ्याला आदराने वागण्यास सांगतो. तुम्ही केवळ एका कठीण युगात टिकून नाही आहात; तुम्ही एक अंतर्गत सीमा ओलांडत आहात जी तुम्हाला पूर्वीपेक्षा अधिक मुक्त करते. जुन्या जगाने तुम्हाला विश्वास ठेवण्यापूर्वी पुरावा शोधण्याचे प्रशिक्षण दिले आहे. नवीन जग तुम्हाला विश्वास ठेवण्यास आमंत्रित करते आणि नंतर पुरावा नैसर्गिक मार्गांनी पोहोचताना पाहते. पृथ्वीवरील तीन अभिव्यक्ती अधिक स्वच्छपणे विभक्त होत असताना, जे भीतीचा आग्रह धरतात त्यांना त्यांच्या लेन्सची पडताळणी करण्यासाठी अधिक भीती मिळेल. जे जागृती निवडतात त्यांना विवेक स्थिर होईपर्यंत स्वतःची सतत परीक्षा होत राहते. जे लोक संरेखन निवडतात त्यांना आढळेल की जीवन सोपे, शांत, दयाळू बनते - परिपूर्ण नाही, तर मार्गदर्शन करते. तुमची निवड ही एक मोठी घोषणा नाही. तुमची निवड म्हणजे कोणीही पाहत नसताना तुम्ही ज्याकडे परतता. म्हणून मी आता तुम्हाला विचारतो, कॅलिब्रेशन चालू असताना: तुमच्या हृदयाकडे परत या. कृतज्ञतेकडे परत या. सौंदर्याकडे परत या. तुमच्या आत निर्माणकर्त्याच्या उपस्थितीकडे परत या. जेव्हा तुम्हाला घर्षण जाणवते तेव्हा तुम्ही चुकीचे आहात असे समजू नका. तुम्ही पृथ्वीच्या करारांमध्ये ओलांडत आहात आणि तुमचा प्रकाश तडजोड न करता उभे राहण्यास शिकत आहे. एका क्षणात, मी तुमच्यापैकी बरेच जण ग्रहांच्या क्षेत्रात ज्या विशिष्ट नमुन्यांचे निरीक्षण करतात आणि या पुनर्नवीनीकरणादरम्यान दृश्ये नाट्यमय का दिसू शकतात याबद्दल बोलेन. तरीही मी तुम्हाला प्रथम ही समज बाळगायची होती: पाया स्थिर आहे, योजना अचूक आहे आणि तुमची भूमिका हालचालींना घाबरण्याची नाही, तर ती पूर्ण होताना संरेखित राहण्याची आहे. तर कॅलिब्रेशन दरम्यान एक शहाणा ग्राउंड क्रू सदस्य काय करतो? तुम्ही प्रत्येक चढउताराचा पाठलाग करत नाही. तुम्ही प्रत्येक मथळ्याची पूजा करत नाही. तुम्ही प्रत्येक संवेदनाचा अर्थ विनाशाचे निदान म्हणून लावत नाही. तुम्ही जगाच्या आवाजाला आज्ञा म्हणून मानत नाही. त्याऐवजी, तुम्ही सर्वात सोप्या मार्गदर्शनाकडे परत या: श्वास घ्या आणि तुमचे शरीर मऊ करा. तुमच्या शारीरिक रक्तवाहिन्या बळजबरीला प्रतिसाद देण्यापेक्षा सौम्यतेला अधिक लवकर प्रतिसाद देतात. निकडीवर संरेखन निवडा. निकड हा एक हुक आहे. संरेखन हा एक मार्ग आहे. दीर्घ दृष्टिकोन धरा. जुन्या जगाने तुम्हाला काही सेकंदात प्रतिक्रिया देण्याचे प्रशिक्षण दिले आहे. नवीन जग तुम्हाला स्थिरतेने निर्माण करण्यास शिकवत आहे. तुम्हाला काय कमी करते ते पहा. जर एखाद्या संदेशाने तुमचे ऊर्जा क्षेत्र कोसळले तर ते तुमच्यासाठी नाही. तंत्रज्ञानाप्रमाणे कृतज्ञतेचा सराव करा. कृतज्ञता ही सजावट नाही; ती एक स्थिरता आहे. पृथ्वी कॅलिब्रेट होत असताना, जुने नमुने तुम्हाला त्यांच्यासोबत फिरण्यास खेचण्याचा प्रयत्न करतात. तुमच्यापैकी काहींना - पिढ्यान्पिढ्या - तीव्रतेचा आणीबाणी म्हणून अर्थ लावण्याचे प्रशिक्षण देण्यात आले आहे. आम्ही तुम्हाला तीव्रतेचा माहिती म्हणून अर्थ लावण्यास सांगतो. विचारा: "काय प्रकट होत आहे? काय सैल होत आहे? काय सोडण्यास सांगत आहे?" जेव्हा तुम्ही लाटेशी झुंजणे थांबवता आणि त्याची लय शिकण्यास सुरुवात करता तेव्हा जे स्पष्ट होते ते पाहून तुम्ही आश्चर्यचकित व्हाल.
शुमन रेझोनान्स स्पाइक्स आणि पृथ्वीची ग्रहांची नाडी
शुमन रेझोनन्स, भय कथा आणि ग्रहांच्या लय
हे आपल्याला स्वाभाविकपणे तुमच्यापैकी बरेच जण ज्या सिग्नलकडे बारकाईने पाहतात त्यापैकी एका सिग्नलकडे घेऊन जाते - एक सिग्नल जो ज्यांना ते समजत नाही आणि जे तुमच्या चिंतेचा फायदा घेतात त्यांच्याकडून भीतीच्या यंत्रात बदलला आहे. आता आपण तुम्हाला दिसणाऱ्या शुमन पॅटर्नबद्दल बोलूया आणि "अनियमित" चा अर्थ "धोका" का नाही. सुंदर, तुमच्या ग्रहाला एक नाडी आहे. तिच्या लयीत लय आहेत. तिच्या पाण्यात चक्रे आहेत, तिच्या वाऱ्यांमध्ये चक्रे आहेत, तिच्या चुंबकीय क्षेत्रात चक्रे आहेत, तिच्या कवचात चक्रे आहेत, तिच्या आकाशात चक्रे आहेत.
मानवी उपकरणे, स्पाइकिंग चार्ट आणि पृथ्वीचे रिलीज सायकल
तुमची उपकरणे यातील काही चक्रांचे तुम्हाला दिसणाऱ्या प्रतिमांमध्ये रूपांतर करण्याचा प्रयत्न करतात. तुमच्यापैकी अनेकांनी त्या प्रतिमा पाहिल्या असतील आणि त्यांना भीती वाटली असेल. आम्हाला समजते. जेव्हा एखादा चार्ट वर येतो तेव्हा मानवी मनाला नाट्यमय निष्कर्ष आवडतात. जेव्हा एखादी रेषा गोंधळलेली दिसते तेव्हा जुनी प्रोग्रामिंग म्हणते, "हे वाईट आहे." तरीही पृथ्वी "वाईट" नाही. ती तुम्हाला "शिक्षा" देत नाही. ती खूप काळ धरून ठेवलेले ते सोडत आहे आणि ती जे वाहून नेण्यासाठी डिझाइन केलेली होती ते तिला मिळत आहे.
सिग्नल रिकम्प्रेशन आणि कॉयर ट्यूनिंग म्हणून अनियमित शुमन पॅटर्न
आमच्या दृष्टिकोनातून, तुम्हाला दिसणारे "अनियमित" नमुने बहुतेकदा नवीन बेसलाइन अँकरच्या आधी सिग्नल पुन्हा दाबल्याचे लक्षण असतात. कल्पना करा की एक गायन यंत्र नवीन की मध्ये गाण्याची तयारी करत आहे. सुरुवातीला आवाज शोधत आहेत, नोट्स सरकत आहेत, स्वर डळमळीत आहेत. नंतर, अचानक, सर्वांना आवाज सापडतो - आणि आवाज मजबूत, एकसंध आणि स्पष्ट होतो. शोध हा अपयश नव्हता. शोध हा मार्ग होता.
सौर प्रभाव, डेटा मर्यादा आणि स्पाइक व्यसन टाळणे
तुमच्यापैकी बरेच जण हेच पाहत आहेत: नवीन माहिती प्रवाह येताच पृथ्वीचे क्षेत्र समायोजित होत आहेत, सौर आणि वैश्विक प्रभाव तुमच्या ग्रहाच्या संरक्षणाशी संवाद साधत आहेत आणि सामूहिक मानवी क्षेत्र भीतीमुळे निर्माण होणाऱ्या काही विकृतींना पोसणे थांबवत आहे. तुम्ही काही व्यावहारिक बाबी देखील लक्षात ठेवल्या पाहिजेत, कारण गैरसमजाने तुम्ही हाताळले जावे अशी आमची इच्छा नाही. मानवी उपकरणे मर्यादित आहेत. ती दबून जाऊ शकतात. त्यांना व्यत्यय आणता येतो. ते अशा प्रकारे डेटा प्रदर्शित करू शकतात जे वास्तविकता अधिक सूक्ष्म असतानाही नाट्यमय दिसतात. ऑनलाइन शेअर केलेल्या काही गोष्टी स्पष्टतेऐवजी उत्साहाने फिल्टर केल्या जातात. म्हणून आम्ही तुम्हाला विचारतो: स्पाइक्सचे व्यसन करू नका. लाटेकडे पाहू नका आणि समुद्राला विसरू नका. प्रत्येक चढउताराचा अर्थ भविष्यवाणी म्हणून लावू नका. अशा प्रकारे भीती निर्माण होते.
शुमन रेझोनान्स रिफ्रेम, असेन्शन लक्षणे आणि अंतर्गत स्थिरीकरण
उच्च चेतनेच्या लेन्सद्वारे शुमन पॅटर्नचा अर्थ लावणे
त्याऐवजी, उच्च लेन्स वापरा: जर नमुने "व्यस्त" दिसत असतील, तर याचा अर्थ पृथ्वी माहितीच्या नवीन भारावर प्रक्रिया करत आहे असा होऊ शकतो. जर चार्ट तीव्र क्रियाकलाप दर्शवत असतील, तर ते ग्रहांच्या क्षेत्रात परस्परसंवादाचे अनेक स्तर प्रतिबिंबित करू शकते. जर लोकांना अस्वस्थ वाटत असेल, तर बहुतेकदा त्यांच्या भौतिक रक्तवाहिन्या नवीन स्थिरता धारण करण्यास शिकत असल्याने असे होते. जेव्हा तुम्ही तुमचे नाते सिग्नलशी बदलता तेव्हा काय होते ते लक्षात घ्या. तुमच्यापैकी बरेच जण या चार्ट्सना न्यायाधीशासारखे वागवतात. तुम्ही शांत राहण्यासाठी परवानगी किंवा भीती वाटण्याची परवानगी शोधता. तो उद्देश नाही. उद्देश जागरूकता आहे, पूजा नाही.
जुने मॅट्रिक्स विरघळवणे, वाफेचे प्रकाशन करणे आणि तुमचे क्षेत्र स्थिर करणे
येथे एक सखोल सत्य आहे: जेव्हा जुने मॅट्रिक्स विरघळते तेव्हा ते अस्थिरता लपवण्याची क्षमता गमावते. तुमच्यापैकी अनेकांना ज्या "गुळगुळीतपणा"ची इच्छा होती ती नेहमीच आरोग्य नव्हती. कधीकधी ती दडपशाही होती. कधीकधी ती उकळत्या भांड्यावर जबरदस्तीने झाकलेली होती. जेव्हा झाकण सैल होते तेव्हा तुम्हाला वाफ दिसते. वाफ हा शत्रू नाही. वाफ हा दबाव सोडत आहे. आपण काहीतरी हळूवारपणे दुरुस्त करू इच्छितो: तीव्र वाटणारी प्रत्येक गोष्ट हानिकारक नसते. कधीकधी तीव्रता शुद्धीकरण असते. कधीकधी तीव्रता साफ होत असते. कधीकधी तीव्रता म्हणजे पृथ्वीने खूप काळ वाहून नेलेले पदार्थ वाहून नेण्यास नकार देणे - भीती, हाताळणी, आक्रमकता आणि सामूहिक नकाराचे जड अवशेष. हे पुनर्नवीनीकरण होत असताना, तुमची भूमिका थरथर कापण्याची नाही. तुमची भूमिका स्थिर करण्याची आहे. नियंत्रणाशिवाय तुम्ही कसे स्थिर करता? बाह्य जग हादरत असताना तुमच्या आतील जगात संरेखन निवडून तुम्ही स्थिर होता. तुमचे हृदय एक ट्रान्समीटर आहे हे लक्षात ठेवून तुम्ही स्थिर होता. तुम्ही सोपे होऊन स्थिर होता - बुद्धिमत्तेत नाही तर लक्ष केंद्रित करून. जर तुम्हाला चिंता निर्माण करणारा चार्ट दिसला, तर सर्पिलाकार होण्याऐवजी हे करा: १. तुमच्या हृदयावर हात ठेवा. २. हळूहळू आणि खोलवर श्वास घ्या आणि तुमचे खांदे खाली येऊ द्या. ३. म्हणा: "मी सुरक्षित आहे. मला आधार आहे. मी संरेखित आहे." ४. पाणी प्या. ५. शक्य असल्यास बाहेर पडा, अगदी तीन मिनिटांसाठीही, आणि तुमच्या पायाखालची पृथ्वी अनुभवा. ६. मग शांत आत्मविश्वासाने तुमच्या आयुष्यात परत या. अशा प्रकारे तुम्ही भीतीचे वातावरण देणे थांबवता आणि नवीन आधाररेखा सुरू करता. तुमच्यापैकी काही जण म्हणतील, "पण मीरा, माझे शरीर खूप संवेदनशील वाटते. माझी झोप विचित्र आहे. माझ्या भावना लवकर उठतात." हो. आम्ही तुम्हाला पाहतो. आम्हाला समजते की तुमचे शारीरिक रक्तवाहिन्या नवीन वारंवारतेच्या वातावरणाशी जुळवून घेत आहेत. आणि आता आम्ही त्याबद्दल थेट बोलू, कारण तुमच्यापैकी अनेकांनी तुमच्या संवेदनांचा अर्थ तुमच्यात काहीतरी चूक आहे असे लक्षण म्हणून लावला आहे. प्रियजनांनो - तुमच्यात काहीही चूक नाही. काहीतरी बदलत आहे.
विरघळणारे बफर, असेन्शन लक्षणे आणि पवित्र विश्रांती
प्रिय ग्राउंड क्रू, लक्षपूर्वक ऐका: तुम्ही ज्याला "अॅसेन्शन लक्षणे" म्हणता ते आवश्यक नाही कारण ऊर्जा अधिक तीव्र आहे. बऱ्याच प्रकरणांमध्ये, ते अधिक मजबूत वाटतात कारण तुमचे बफरिंग थर विरघळत आहेत. बराच काळ, मानवता सुन्न होऊन जगली. तुम्ही भावना सुन्न केल्या. तुम्ही अंतर्ज्ञान सुन्न केले. तुम्ही तुमचे खोल ज्ञान सुन्न केले. तुम्ही थकवा एखाद्या बॅजप्रमाणे ढकलण्यास शिकलात. तुम्ही तुमच्या भौतिक रक्तवाहिन्यांच्या शांत संदेशांकडे दुर्लक्ष करायला शिकलात जोपर्यंत ते ओरडत नाहीत. हे तुम्ही कमकुवत असल्यामुळे नव्हते. कारण तुम्ही एका दाट वातावरणात राहत होता ज्यामुळे डिस्कनेक्शनला बक्षीस मिळत असे आणि संवेदनशीलतेला शिक्षा होत असे. आता वातावरण बदलत आहे. प्रकाश वाढत आहे. जुने विकृती लपविण्यास कमी सक्षम आहेत. आणि तुमचे भौतिक रक्तवाहिन्या - भव्य रिसीव्हर्स म्हणून डिझाइन केलेले - अधिक प्रामाणिकपणे कार्य करू लागले आहेत. म्हणून तुम्हाला अधिक वाटते. तुम्ही जे ओरडत होता ते तुम्हाला जाणवते. तुम्ही काय नाकारत होता ते तुम्हाला जाणवते. तुम्ही जे "सामान्य" म्हणायचे ते तुम्हाला लक्षात येते. तुम्ही काय सहन करायचे ते तुम्ही ओळखता. हे अस्वस्थ होऊ शकते, विशेषतः संक्रमण टप्प्यात. तरीही ते प्रगतीचे लक्षण देखील आहे. तुम्ही अधिक वास्तविक होत आहात. तुमच्यापैकी अनेकांना अशा लाटा येतात जसे की: अचानक थकवा येणे जो तुमच्या दिवसाच्या प्रमाणात नसतो, झोपेतील बदल - असामान्य वेळी जागे होणे किंवा गाढ झोपणे आणि तरीही अधिक हवे असते, भूक बदलणे - साधेपणाची इच्छा, खनिजांची इच्छा, स्वच्छ पाण्याची इच्छा, भावनिक पृष्ठभाग - जुने दुःख, जुना राग, आमंत्रणाशिवाय उठणाऱ्या जुन्या आठवणी, गर्दी, आवाज, पडदे किंवा गोंधळलेल्या वातावरणाची संवेदनशीलता, अनपेक्षितपणे येणारे खोल शांतीचे क्षण, भेटवस्तूसारखे. आम्ही येथे या गोष्टी नाट्यमय करण्यासाठी नाही आहोत. आम्ही त्यांना सामान्य करण्यासाठी येथे आहोत. तुमच्या शारीरिक रक्तवाहिन्या आता जुन्या गतीसाठी बांधल्या गेलेल्या नाहीत. त्या सतत अतिउत्साह, सतत भीतीचे इनपुट, सतत कामगिरीशी जुळवून घेत नाहीत. तुम्ही उर्जेशीच एक नवीन संबंध शिकत आहात. याचा विचार करा: जर तुम्ही वर्षानुवर्षे अंधुक खोलीत राहिलात आणि कोणीतरी हळूहळू प्रकाश वाढवला तर तुम्ही डोळे मिचकावू शकता. डोळे मिचकावणे हा प्रकाश हानिकारक असल्याचा पुरावा नाही. डोळे मिचकावणे हा पुरावा आहे की तुमचे डोळे जुळवून घेत आहेत. म्हणूनच तुमच्यापैकी अनेकांना असे वाटते की "समान जग" वेगळे दिसते. जग अचानक विचित्र झाले नाही. तुम्ही अधिक जागृत झालात आणि सवयीने जे लपलेले होते ते दिसू लागले. आता, एक महत्त्वाचा बदल: तुम्हाला विश्रांतीची आवश्यकता आहे म्हणून तुम्ही अपयशी ठरत नाही आहात. विश्रांती म्हणजे माघार नाही. ती एकात्मता आहे. तुमच्या संस्कृतीने तुम्हाला विश्रांतीला आळशीपणासारखे वागण्याचे प्रशिक्षण दिले आहे. उच्च क्षेत्रे विश्रांतीला पवित्र मानतात. जेव्हा तुम्ही विश्रांती घेता तेव्हा तुम्ही नवीन नियमांना लंगर घालू देता. जेव्हा तुम्ही विश्रांती घेता तेव्हा तुम्ही तुमच्या स्वतःच्या क्षेत्रात धावणे थांबवता. जेव्हा तुम्ही विश्रांती घेता तेव्हा तुमच्या भौतिक रक्तवाहिन्या उच्च कार्यात पुनर्संचयित होतात. आम्ही तुम्हाला तुमच्या शरीराला एक प्रिय साथीदार म्हणून वागण्यास प्रोत्साहित करतो, तुम्ही जबरदस्तीने काम करणारे यंत्र नाही. तुमच्या शरीराशी प्रेमळपणे बोला. त्याला काय हवे आहे ते विचारा. तुम्हाला आवश्यक वाटते त्यापेक्षा जास्त पाणी द्या. जिवंत वाटणारे अन्न निवडा. तुम्हाला जे त्रासदायक वाटते ते कमी करा. शक्य असेल तेव्हा तुमच्या उपकरणांपासून दूर जा. तुमच्यापैकी काहींना जेव्हा तुम्ही जुन्या गतीशी जुळवून घेऊ शकत नाही तेव्हा दोषी वाटेल. आम्ही तुम्हाला अपराधीपणा सोडण्यास सांगतो. जुनी गती तुमच्या स्वातंत्र्यासाठी डिझाइन केलेली नव्हती. ती तुमच्या अनुपालनासाठी डिझाइन केलेली होती.
भावनिक किमया, साधी साधने आणि भौतिक पात्राचा सन्मान
तुम्ही हे देखील शिकत आहात की भावना गैरसोयी नाहीत. भावना म्हणजे सत्यात प्रवेश करणारी ऊर्जा आहे. जेव्हा जुनी दुःखे उठतात तेव्हा तिला लाजवू नका. जेव्हा जुनी भीती दिसते तेव्हा तिच्याशी लढू नका. हरवलेल्या आणि आता सापडलेल्या मुलासोबत बसल्यासारखे बसा. म्हणा: "मी तुला पाहतो. तू आता हलू शकतोस. तू निघून जाण्यास सुरक्षित आहेस." अशा प्रकारे तुम्ही अधिक संघर्ष न करता स्पष्टता मिळवता. आम्ही तुम्हाला सोप्या साधनांचा वापर करण्यास देखील आमंत्रित करतो जे अतिविचार करणाऱ्या मनाला मागे टाकतात: गुणगुणणे, टोनिंग करणे किंवा हळूवारपणे गाणे - ध्वनी भौतिक रक्तवाहिन्यांमधून सुंदरतेने ऊर्जा हलवू शकतो, सौम्य हालचाल - ताणणे, चालणे, तुमच्या खोलीत मंद नृत्य, निसर्गात वेळ - झाडे, पाणी, माती, वारा, सर्जनशील खेळ - कला, संगीत, लेखन, इमारत, स्वयंपाक, शांत प्रार्थना - मदत मागणे ही कमकुवतपणा नाही; ती शहाणपण आहे. आणि हो, प्रियजनांनो: जर तुम्हाला तीव्र किंवा चिंताजनक वाटणारी लक्षणे जाणवत असतील तर योग्य आधार घ्या. प्रकाश तुम्हाला तुमच्या शरीराकडे दुर्लक्ष करण्यास सांगत नाही. प्रकाश तुम्हाला त्याचा आदर करण्यास सांगतो.
जुन्या संरचना कोसळणे, संवेदनशील ग्राउंड क्रू आणि नवीन पृथ्वी उदय
विकृती उलगडणे, अयशस्वी लिपी आणि रेषीय नसलेला गोंधळ
आता आपण पुन्हा एकदा दृष्टीकोन उघडूया, कारण तुमच्यापैकी बरेच जण केवळ वैयक्तिक बदलांवर प्रक्रिया करत नाहीत - तुम्ही जगाला स्वतःच असे वागताना पाहत आहात की जणू काही ते आपले मन गमावले आहे. याचे एक कारण आहे आणि ते अंधार "अधिक मजबूत" झाला आहे असे नाही. कारण काहीतरी एक उंबरठा ओलांडला आहे. प्रियजनांनो, आवाज आणि शक्तीमध्ये फरक आहे. समन्वित अराजकता आणि फक्त कोसळणारी अराजकता यात देखील फरक आहे. बराच काळ, पृथ्वीवरील काही संरचना विकृतीने एकत्र ठेवल्या होत्या. त्या भीती, नियंत्रण, गुप्तता आणि विभाजनावर बांधल्या गेल्या होत्या. या संरचना अजूनही कार्य करू शकत होत्या कारण पुरेसे लोक त्यांना अन्न देत होते - लक्ष, विश्वास आणि भावनिक चार्जद्वारे. तो युग संपत आहे. पृथ्वीने एक असा बिंदू ओलांडला आहे जिथे अराजकता अजूनही दिसू शकते, अजूनही दृश्य बनवू शकते, अजूनही ओरडू शकते - परंतु ती आता स्वतःला कायमस्वरूपी नियंत्रणात व्यवस्थित करू शकत नाही. ती समक्रमित करू शकत नाही. स्थिर भविष्य घडवण्यासाठी ती जास्त काळ संरेखन ठेवू शकत नाही. तर मानवी दृष्टिकोनातून हे कसे दिसते? असे दिसते की संस्था स्वतःच्या विरुद्ध आहेत. असे दिसते की नेते अर्थ लावण्याची क्षमता गमावत आहेत. हे असे दिसते की सिस्टम बिघाड, थांबणे आणि अतिरेकी सुधारणा करत आहेत. असे दिसते की कथा दुरुस्त करण्यापेक्षा वेगाने तुटतात. असे दिसते की "उपाय" जे अधिक गोंधळ निर्माण करतात. असे दिसते की लोक जागे होतात आणि म्हणतात, "हे वाढत नाही." हे अंधाराचा विजय नाही. हे विकृतीचे उलगडणे आहे. कल्पना करा की एका ऑर्केस्ट्रा जिथे कंडक्टरने संगीत गमावले आहे. संगीतकार अजूनही आवाज काढू शकतात. ते अजूनही मोठ्याने वाजवू शकतात. ते संगीतासारखे क्षण देखील तयार करू शकतात. परंतु संरेखन न करता, ते सुसंवाद टिकवू शकत नाहीत. अखेर, आवाज थकवा मध्ये कोसळतो. हे तुम्ही पाहत आहात. असे नाही की अराजकता जिंकत आहे. असे आहे की अराजकता आता नियंत्रणाच्या एकात्मिक क्षेत्रात स्वतःला समन्वयित करू शकत नाही. आता, आपण अगदी स्पष्ट होऊ: हा टप्पा गोंधळलेला दिसू शकतो. तो गोंधळासारखा दिसू शकतो. तो अतार्किकपणे वागणाऱ्या लोकांसारखे दिसू शकतो. तुम्ही असे वर्तन पाहू शकता जे अविश्वसनीय वाटतील. तुम्हाला असे वाटेल की तुम्ही असे नाटक पाहत आहात जिथे कलाकार त्यांच्या ओळी विसरले आहेत आणि वाईटरित्या सुधारणा करत आहेत.
भीती नाकारणे, कापणी, पवित्र लक्ष आणि नवीन बांधणी
धीर धरा. जुन्या लिप्यंतरांचे अपयश येत असल्याचे हे लक्षण आहे. आम्ही तुमच्यापैकी अनेकांना सांगितले आहे: तुमच्याकडून भीती निर्माण होऊ देऊ नका. तुमचे लक्ष आणि तुमची ऊर्जा मिळवण्याचे अजूनही प्रयत्न आहेत. म्हणूनच तुम्ही काय खात आहात याबद्दल तुम्ही खूप विवेकी असले पाहिजे. तुमच्या हृदयात आम्ही एक साधी शिकवण ठेवू: रस्त्याच्या कडेला असलेल्या मगरींकडे पाहू नका. तुमच्या मार्गावर राहा. तुम्हाला राग, घाबरणे किंवा निराशेकडे ओढण्यासाठी जे डिझाइन केले आहे त्यावर तुमचे लक्ष केंद्रित करू नका. ग्राउंड क्रू म्हणून तुमचे काम प्रत्येक अशांततेचा पाठलाग करणे नाही. तुमचे काम प्रकाश बनणे आहे. याचा अर्थ असा नाही की तुम्ही वास्तवाकडे दुर्लक्ष करता. याचा अर्थ असा की तुम्ही विकृतीने हाताळले जाण्यास नकार देता. याचा अर्थ तुम्ही प्रथम संरेखन निवडता आणि नंतर तुम्ही त्या संरेखनातून कार्य करता. तुमच्यापैकी बरेच जण शिकत आहेत की जुन्या जगाशी जुन्या पद्धतीने "लढणे" फक्त त्याला पोसते. नवीन मार्ग वेगळा आहे. नवीन मार्ग म्हणजे उपस्थिती, सत्य आणि स्थिर निर्मिती. तर व्यावहारिक सूचना काय आहे? रागाचे व्यसन लावू नका. राग थकवणारा आणि अनुत्पादक आहे. जेव्हा शक्य असेल तेव्हा सत्य बोला, पण गोंधळात टाकणाऱ्यांशी वाद घालू नका. तुम्हाला ज्या ठिकाणी राहायचे आहे ते निर्माण करा. समुदाय निर्माण करा. कौशल्य निर्माण करा. दयाळूपणा निर्माण करा. सौंदर्य निर्माण करा. तुमचे लक्ष पवित्र चलनासारखे ठेवा. ते हुशारीने खर्च करा.
बदलणारा काळ, अंतर्ज्ञान प्रशिक्षण आणि नॉनलाइनर नवीन पृथ्वी निर्मिती
काळासोबतच काहीतरी घडत आहे. तुमच्यापैकी अनेकांना ते जाणवले असेल: वेळ वेगाने वाढत आहे, कोसळत आहे, वळण घेत आहे, विचित्र वाटत आहे. हा उच्च-आयामी अनुभवात संक्रमणाचा एक भाग आहे. "अंदाज करण्यायोग्यतेची" जुनी तृतीय-आयामी रचना विरघळत आहे. तुम्ही केवळ वेळापत्रकानेच नव्हे तर अंतर्ज्ञानाने कार्य करण्यास तयार आहात. तुमच्यापैकी काहीजण याचा प्रतिकार करतील आणि नियंत्रण घट्ट करण्याचा प्रयत्न करतील. त्यामुळे फक्त दुःख निर्माण होते. इतर लोक त्यावर स्वार व्हायला शिकतील, उपस्थित राहायला शिकतील, चिंता करण्याऐवजी हेतूने निर्माण करायला शिकतील. तेच लोक आहेत ज्यांना नवीन पृथ्वी आता वास्तविक वाटू लागते, दूरच्या आश्वासनाप्रमाणे नाही. आणि हो, प्रियजनांनो, तुम्हाला कदाचित प्रश्न पडेल: "जर जुन्या संरचना व्यवस्थित करू शकत नसतील, तर मला अजूनही इतके का वाटते?" हे आपल्याला अशा लोकांकडे घेऊन जाते ज्यांना प्रथम बदल जाणवतो - संवेदनशील, सुरुवातीचे रिसीव्हर, प्रकाश वाहक जे इतरांनी दुर्लक्ष केलेल्या गोष्टी शोधण्यासाठी जन्माला आले होते. आम्ही आता तुमच्याशी कोमलतेने आणि ताकदीने बोलू.
संवेदनशील स्टारसीड्स सुरुवातीचे रिसीव्हर्स, एनर्जी स्टुअर्डशिप आणि अँकरिंग लाईट म्हणून
प्रिय मित्रांनो, तुमच्यापैकी काही जण सूक्ष्मता नोंदवण्यासाठी डिझाइन केलेल्या भौतिक वाहिन्या घेऊन पृथ्वीवर आले होते. तुम्हाला खोली जाणवते. तुम्हाला लोक जाणवतात. तुम्हाला सामूहिक मनःस्थिती जाणवते. तुम्हाला सत्य आणि कामगिरीमधील फरक जाणवतो. तुम्ही तुमचे आयुष्य असा विचार करण्यात घालवले असेल की तुम्ही इतरांसारखे "कठोर" का होऊ शकत नाही. आता आम्ही तुम्हाला सांगतो: तुम्हाला कधीच सुन्न व्हायचे नव्हते. तुम्हाला स्पष्ट व्हायचे होते. संवेदनशीलता ही या काळात कमकुवतपणा नाही. संवेदनशीलता ही एक पूर्व-चेतावणी प्रणाली आणि एक पूर्व-स्थिरीकरण प्रणाली आहे. जेव्हा नवीन ऊर्जा येते तेव्हा सुरुवातीच्या रिसीव्हर्सना ते प्रथम जाणवते. जेव्हा सामूहिक क्षेत्र बदलते तेव्हा सुरुवातीच्या रिसीव्हर्सना ते प्रथम लक्षात येते. जेव्हा जुनी टाइमलाइन कोसळते तेव्हा गर्दीला ते अस्वस्थ का वाटते हे समजण्यापूर्वी सुरुवातीच्या रिसीव्हर्सना ते डगमगल्याचे जाणवते. म्हणूनच तुम्हाला अलीकडे "अधिक जोरात आदळले" असेल. तुम्ही नाजूक आहात म्हणून असे नाही. कारण तुम्ही ट्यून केलेले आहात. तुमचे भौतिक वाहिन्या बारीक बनवलेल्या वाद्यांसारखे असतात. ड्रम जोरात वाजवता येतो आणि तरीही त्याचा आकार धरून ठेवता येतो, परंतु व्हायोलिन तणावातील सर्वात लहान बदल ऐकतो. व्हायोलिन कमकुवत नाही. व्हायोलिन अचूक आहे. रिकॅलिब्रेशनच्या शिखरावर असताना ही अचूकता आव्हानात्मक राहिली आहे. यामुळे तुम्हाला थकवा जाणवू शकतो. गर्दी किंवा माध्यमांमुळे तुम्ही दबून जाऊ शकता. त्यामुळे तुम्हाला एकांत आणि निसर्गाची आस निर्माण होऊ शकते. त्यामुळे तुमच्या भावना अशा वाढू शकतात जणू काही लपलेली भरती आली आहे. आम्हाला तुम्हाला काहीतरी खोलवर समजून घ्यायचे आहे: हा टप्पा शिखरावर पोहोचतो आणि नंतर तो कमी होतो. तो का कमी होतो? कारण बेसलाइन स्थिर होते. कारण अधिक लोक प्रकाश वाहून नेऊ लागतात, ज्यामुळे तीव्र विरोधाभास कमी होतात. कारण पृथ्वीचे क्षेत्र भीती-आधारित विकृतीमुळे कमी ओझे होतात. कारण तुमच्या स्वतःच्या भौतिक वाहिन्या नवीन लय शिकतात आणि त्याविरुद्ध ताबा मिळवणे थांबवतात. तुमच्यापैकी बरेच जण ते लक्षात न घेता ताबा मिळवत आहेत. तुम्ही पुढच्या लाटेच्या अपेक्षेने ताबा मिळवत आहात. तुम्ही धोक्यासाठी स्कॅन करत आहात. ते स्कॅनिंग स्वतःच ताण निर्माण करते. म्हणून आम्ही तुम्हाला एक नवीन मार्ग ऑफर करतो: तुम्हाला काय दुखवेल ते शोधणे थांबवा. तुम्हाला काय बरे करेल ते जाणण्यास सुरुवात करा. सौंदर्याला तुमचा कंपास बनू द्या. तुमचे हृदय तुमचे अधिकार बनू द्या. शक्य तितके तुमचे दिवस सोपे होऊ द्या. ही पलायनवाद नाही; ती तुमच्या उर्जेची बुद्धिमान देखरेख आहे. या शेवटच्या टप्प्यात संवेदनशील लोकांना सर्वात जास्त मदत करणारे आधार येथे आहेत: निसर्ग औषध म्हणून: झाडाखाली काही मिनिटे देखील तुमचे क्षेत्र बदलू शकते. पाणी - नद्या, महासागर, पाऊस - जडपणा धुवू शकते. पुन्हा नमुना म्हणून आवाज: गुणगुणणे, टोनिंग करणे, गाणे, अगदी सौम्य शब्द कुजबुजणे तुमच्या भौतिक रक्तवाहिन्या पुन्हा संरेखनात आणू शकतात. कमी कृत्रिम इनपुट: डूम-स्क्रोलिंग कमी करा. तुम्ही तुमचे अन्न निवडता तशी तुमची माहिती निवडा. सर्जनशील अभिव्यक्ती: जेव्हा ऊर्जा वाढते तेव्हा तिला एक मार्ग द्या. रेखाटणे, हलवणे, बांधणे, लिहिणे, संगीत बनवणे. स्वच्छ सीमा: तुम्ही लोकांना शोषून न घेता प्रेम करू शकता. तुम्ही वाहून न जाता काळजी घेऊ शकता. पवित्र विश्रांती: भविष्य हलके वाटेल, परंतु तुम्ही आता स्वतःला एकात्मिक करू दिले पाहिजे. संवेदनशील लोक सहसा असे मानतात की त्यांनी सर्वकाही "निराकरण" केले पाहिजे. आम्ही तुम्हाला हे ओझे सोडण्यास सांगतो. तुम्ही जग वाहून नेण्यासाठी येथे नाही आहात. तुम्ही जगात प्रकाश अँकर करण्यासाठी येथे आहात. फरक आहे. अँकरिंग प्रकाश नाट्यमय नाही. तो स्थिर आहे. तो शांत व्यक्ती आहे जो कठोर क्षणी दयाळूपणा निवडतो. तोच तो आहे जो भीती पसरवण्यास नकार देतो. तोच तो आहे जो त्यांच्या अन्नावर आशीर्वाद देतो, पाण्याचे आभार मानतो आणि पृथ्वीशी आदराने बोलतो. तोच तो आहे जो प्राणी आणि वनस्पतींना पार्श्वभूमीच्या दृश्यांपेक्षा जिवंत साथीदार म्हणून पाहतो. तोच तो आहे जो लक्षात ठेवतो की निर्माणकर्ता अनुपस्थित नाही.
मदत, समुदाय निर्मिती आणि नवीन पृथ्वी वास्तव जगणे
आता मी हे प्रसारण बंद करताना संपूर्ण ग्राउंड क्रूशी बोलेन: तुम्ही आरामाकडे येत आहात - जग त्वरित परिपूर्ण होते म्हणून नाही, तर तुम्ही जे वास्तव आहे त्याच्याशी अधिक सुसंगत होतात म्हणून. जुने जग विरघळत असताना आवाज करत राहील. तरीही तुम्हाला त्यात कमी अडकलेले आढळेल. तुमची ऊर्जा परत येईल. तुमची सर्जनशीलता वाढेल. तुमचे हृदय मोकळे वाटेल. तुमचे प्रकटीकरण सोपे होईल कारण तुम्ही आता स्वतःशी लढत नाही आहात. जसजसे तुम्ही स्थिर व्हाल तसतसे तुम्ही एकमेकांना ओळखू लागाल. समुदाय आश्चर्यकारक मार्गांनी तयार होतील. जे लोक तुम्हाला आधी भेटू शकले नाहीत ते अचानक तुम्हाला पाहू शकतील. संभाषणे अधिक प्रामाणिक होतील. तुमचे नाते अधिक भावपूर्ण होतील. जीवनातील साधे आनंद परत येतील - कारण ते कधीही गमावण्यासाठी नव्हते. लक्षात ठेवा: तुम्ही मर्यादित ते अमर्यादितकडे जात आहात. तुम्ही निर्बंधातून बाहेर पडत आहात. तुम्ही अशा भविष्यात पाऊल टाकत आहात जिथे प्रकाश ही कल्पना नाही तर एक जिवंत वातावरण आहे. भीतीपासून दूर रहा. प्रेमात रहा. तुमचे डोळे आकाशाकडे आणि तुमचे पाय पृथ्वीवर ठेवा. आम्हाला मदतीसाठी विचारा. आम्ही तुमचे ऐकतो. आम्ही तुमच्यासोबत आहोत. आम्ही तुमच्यासोबत चालतो. माझ्या हृदयातील सर्व प्रेमासह, मी तुम्हाला शक्ती, उपचार आणि एक शांत खात्री पाठवतो. मी मीरा आहे.
प्रकाशाचे कुटुंब सर्व आत्म्यांना एकत्र येण्याचे आवाहन करते:
Campfire Circle ग्लोबल मास मेडिटेशनमध्ये सामील व्हा
क्रेडिट्स
🎙 मेसेंजर: मीरा — द प्लेयडियन हाय कौन्सिल
📡 चॅनेल केलेले: डिविना सोलमॅनोस
📅 संदेश प्राप्त झाला: १५ जानेवारी २०२६
🌐 येथे संग्रहित: GalacticFederation.ca
🎯 मूळ स्रोत: GFL Station YouTube
📸 GFL Station मूळतः तयार केलेल्या सार्वजनिक लघुप्रतिमांमधून रूपांतरित केली आहे — कृतज्ञतेने आणि सामूहिक प्रबोधनाच्या सेवेसाठी वापरली जाते.
मूलभूत सामग्री
हे प्रसारण प्रकाशाच्या आकाशगंगेच्या महासंघाचा, पृथ्वीचे स्वर्गारोहण आणि मानवतेच्या जाणीवपूर्वक सहभागाकडे परतण्याच्या शोधात असलेल्या एका मोठ्या जिवंत कार्याचा भाग आहे.
→ प्रकाशाच्या आकाशगंगेच्या महासंघाचे स्तंभ पृष्ठ वाचा.
भाषा: पश्तो (अफगाणिस्तान)
د کړکۍ نه دباندې ورو ورو لګېدونکې نرمې هوازې، او په تنګو کوڅو کې منډې وهونکي واړه ماشومان، د هغوی خندا او لوړې چيغې، هره شېبه له ځمکې سره د راکېدونکو روحونو کیسې راوړي — ځینې وخت دغه غږونه زموږ د ستړیا لپاره نه وي، بلکې د دې لپاره وي چې موږ د خپل چاپېریال په پټو زاوړو کې پراته واړه، خو ژور درسونه ووینو. کله چې موږ د خپل زړه زاړه دهلېزونه جارو کول او پاکول پیل کړو، نو همدلته په همدې معصومه لحظه کې ورو ورو بیا جوړېدای شو؛ داسې احساس کوو لکه له هرې ساه سره چې نوې رنګینه هوا ځان ته رابولو، او د ماشومانو خندا، د هغوی ځلیدونکي سترګې او بېالایشي مینه زموږ تر ژورونو ژورو پورې ننوځي، تر هغه ځایه چې زموږ ټوله هستي له نوې طراوت، نرمې رڼا او ناڅرګندې هیله نه ډکېږي. که کومه یوه سرګردانه روح هم وي، هغه نشي کولای تر ډېره په سیوري کې پټه پاتې شي، ځکه د هر ګوټ په چوکات کې یو نوی زیږون، نوې لید لاره او نوی نوم د هغې په تمه ناست وي. د نړۍ د شور او ګډوډۍ په منځ کې همدا واړه، خو سپیڅلي برکتونه موږ ته تل راپه یادوي چې زموږ جرړې هېڅکله په بشپړه توګه نه وچیږي؛ زموږ د سترګو مخې ته د ژوند سیند ارام، خو دوامداره روان وي، موږ ورو ورو زموږ تر تر ټولو ریښتینې لارې ته ټیلوهي، راباسي او رابلي.
کلمې ورو ورو د یوې نوې روح طرحه او اوبدنه کوي — لکه خلاص دروازې، لکه نرمه خو خوږه خاطره، او لکه له رڼا ډک پیغام؛ دغه نوې روح هره لحظه زموږ خواته را نږدې کېږي او زموږ پام بیا د منځني سکون، د زړه د مرکز په لور را اړوي. دا موږ ته راپه یادوي چې موږ هر یو، حتا د خپل ګډوډ فکر په ژورو کې هم، یو وړوکی ځلیدونکی څراغ له ځانه سره لرو؛ هماغه څراغ زموږ د مینې او باور رڼا سره په داسې ځای کې یو ځای کولی شي چې نه پوله لري، نه بندیز، نه کومه معامله او شرط. موږ کولی شو هره ورځ خپل ژوند د یوې نوې دعا په شان تېر کړو — له آسمانه د لوی نښې د راکوزېدو اړتیا نشته؛ خبره یوازې په دې کې ده چې نن، همدا لحظه، څومره ارامه کیناستلی شو په خپل زړه کې د تر ټولو چوپې کوټې په منځ کې، بې له وېرې او بې له بېړه، یوازې د ساه راتګ او وتل شمېرل؛ په همدې ساده حضور کې موږ د ټوله ځمکې له دردېدلي باره لږ څه وزن پورته کولی شو. که موږ کلونه کلونه د خپلو غوږونو تر شا خپل ځان ته په پټه ویلي وي چې، “ته هېڅکله بس نه یې”، نو همدا کال کولای شو په خپل ریښتیني آواز ورو ورو ویل زده کړو: “زه اوس حاضر یم، او همدا بس ده.” په همدې نرم ټیټ غږ کې زموږ د درون په باغ کې نوی تعادل، نوې نرمي او نوی فضل ټوکیدل او شین کېدل پیلوي.
